Hadis 6

Altıncı Hadîs

اِنَّ الْفِتْنَةَ تَجِئَ فُتَنْسِفُ الْعِبَادَ نَسْفًا وَ يَنْجُو الْعَالِمُ عَنْهَا

Hadis-i şerifin meali: Muhakkak fitne geliyor. Allah'ın kullarını perişan edecek, kırıp geçirecek ondan ancak âlimler kurtulacak.

Hadis-i şerifte âlimin kurtulacağı bildirilen fitnenin, fitne-i kıtal değil, fitne-i dalâlet olması icab eder. Keza hadîs-i şerifin âlim vasfına şâyân gördüğü zâtm ise, alelade bir âlim değil, ilmiyle âmil hakiki bir âlim-i hakikat ve hidayet olması yani hakikat-ı İslâmiyeye hakkıyla vâkıf ve onun her emrine her halükârda sadakatle ittiba eden ve asla bidat ve dalâletlere meyletmeyen ve taviz vermeyen hakiki bir âlim-i din olması iktiza eder.

Fitne-i dalaletin ise, bundan evvelki hadîs-i şerifin delalet ve sarahat ile ümmet-i Muhammed'in asırlardan beri Cenab-ı Hakk'a istiazeye memur bulunduğu fitne-i âhirzaman olması lazım gelir.

Bu esbaba binaen bu hadîs-i şerif de, bundan evvelki hadîs-i şerifin bahsettiği fitne-i ahirzamanı haber vermektedir. Gerçi hadîs-i şerifin ifâdesi umumî ve mücmeldir. Fakat veche-i adediyesinin tamı tamına yukarıdaki hadîs-i şerifin veche-i adediyesini aynen tasdik etmesi, bunun da aynı hakikati haber veren ikinci bir hadîs-i şerif olduğuna kanaat-i kaviiye vermektedir.

Binaenaleyh: Bu hadîs-i şerif sarahati itibariyle yukarıdaki hadîs-i şerifin bir tasdiki ve onun ihbaratını teyid eden bir imza hükmündedir.

Hadis-i şerifin فُتَنْسِفُ الْعِبَادَ نَسْفًا وَ يَنْجُو الْعَالِمُ عَنْهَا 1340-1390 fıkra-i mübarekesinin veche-i adediyesiyle 1340 ve ilerisini göstermesi bu fıkranın aynı zamanda hem fitne-i âhirzaman hem ondan kurtulacak âlim bahislerini ihtiva etmesi, bu hadîs-i şerifin bundan evvelki hadîs-i şerifin mücmel bir beyanı ve tasdiki olduğunu ve hadîsin umumi ifâdesi içinde bir mu'cize-i Muhammediye (A.S.M.) olarak fitne-i âhirzamanın tarihleriyle beyan buyurulmuş olduğunu göstermektedir.

Ancak hakikat-i Islâmiyeye hakkıyla vâkıf ve ona her halükârda sadakatle ittiba eden âlim onun şerrinden kurtulacak.

Hadis-i şerifin veche-i hesâbiyesinin 1340

Murad edilen fitnenin 1923 sonrası fitne-i azimesi olduğunu ispat etmekte ve bundan evvelki hadîs-i şerifi ve 21-22-23 numaralardaki âyet-i kerimenin ifâde ettikleri hakikatleri tasdik etmektedir. Fitnenin şerrinden mahfuz kalacak âlimin ise, bundan evvelki hadîs-i şerifin te'yidi ile o hadîs-i şerifte evsafı bildirilen alim olacağı hakikat-i İslâmiye'ye hakkıyla vâkıf ve İslâmiyet uğrunda lisanen ve kalben mücâhede eden ve İslâmiyet'e tam sadık, fitnelere ve bid'atlara asla taraftar olmayan ve mümaşaât etmeyen alim-i din olacağı her iki hadîsin veche-i riyaziyelerinin 1340 ve 1341 tarihlerini göstermesiyle ve yekdiğerine tevafuk halinde bulunmalarıyla sabittir.