Hz.Ali'nin mazhariyet-i aliyesi

Hz. İmam-ı Ali'nin mazhariyet-i aliyesi ve bu beyanın da ne derece yüksek, ilahi bir ikrama mazhar olduğunu anlamak için aşağıdaki alemşümul kerametleri üzerinde beray-ı istişhad duralım:

Şöyle ki bunlardan birisi Hz. İmam-ül Evliya Efendimizin eşine rastlanmaz bir kerameti olan ve kendinden 1300 sene sonra İslâmiyet'in başına gelecek bir beliyyeyi ve onunla alakalı bir hadiseyi tarihiyle ve şekl-i icrasıyla haber vermesidir ki aynen vaki olmuştur. Bu da kaside-i Ercuze'sindeki

اَحْرُفُ عُجْمٍ سُطِّرَتْ تَسْطِيرًا بِتَّ بِهَا اْلاَمِيرُ وَالْفَقِيرًا

beytidir. Bunun mânâsı: "Ecnebi harfler cebren yazdırılacak; emir ve fakir yani en yüksek tabakadan en fakirine kadar herkese gece dersleriyle öğretilecek" demektedir.

Ne şayan-ı hayrettir ki bu beyitteki سُطِّرَتْ تَسْطِيرًا ibaresi tam tamına latin harflerinin cebren okutulduğu tarih olan 1348 tarihini göstermektedir.

Hz.İmam-ı Ali'nin bu misalsiz kerameti sadece bir hadiseyi haber vermekle kalsa nisbeten basit addedilebilirdi. Fakat hem hadiseyi hem şekl-i icrasını hem de tarihini aynen haber veriyor. Haydi diyelim ki bu tarihi de rakam olarak açıkça söyleyebilirdi ve nisbeten bu daha kolaydı. Fakat bunu bir de sanat-ı kelamiye şeklinde ve lafzının ifadesiyle söylüyor. Bu hal-i kerametin azametini ve nüfuz-u nazarın vüs'atini gösterir. Vüs'at-i nazarın ifâdesi olan bu kerâmet-i ulya şüphesiz bin rüya-yı sadıkadan ve bin keşiften üstündür.

Zira onlar mevziîdir; cüz'î ve şahsî vekayie taalluk ederler. Fakat bu asr-ı saadetten onüç asır sonrasını bütün vuzuhuyla görmek ve İslâmiyet'in mukadderatını alakadar eden külli ve umumi vakıadan haber vermektir ki diğerleriyle kabil-i kıyas olamaz.

Acaba dâvâ-yı İlahî uğrunda son nefesine kadar mücâhede eden ve İslâmiyet'in saadeti ve inkişafı için hiçbir mihnetten çekinmeyen ve bu uğurda şehid olan Hz.Haydar-ı Kerrar'ın (R.A.) İslâmiyet'e müteveccih daha azim bir çok tehlikeler varken bunlardan bahsetmeyip de yalnız bu ecnebi harfler meselesi üzerinde ehemmiyetle durması şayan-ı istiğrab olmaz mi? Bu, şu suretle izah edilebilir: Asırlarca İslâm'a bayraktarlık yapmış ve alem-i İslâm'ı ve İslâmiyet'i bir başbuğ, bir kumandan, bir reis-i mütefekkir olarak temsil etmekte bulunmuş şanlı bir milletin makûs bir tali' ile günün birinde İslâmiyet'e yüz çevirmesi ve İslâm'ın bütün hars ve irfan alakasını kesmesi ve yüzünü Kabe'den ve Ravza-ı Mutahhara'dan Frengistana döndürmesi ve İslâm camiasından koparılıp Hristiyanlığa mal edilmesi için o millete basit ve ehemmiyetsiz bir şekil meselesi gibi sunulan ve öyle gösterilen bu harflerin tebdili meselesi gibi ve tevlid ettiği gibi ve tevlidine çalışıldığı netaic bakımından cidden çok muazzamdır.

Bu demektir ki, İslâm'ın onüç asırlık hazine-i iman ve menabi-i irfanının anahtarı olan İslâmî yazı onun elinden alınıyor ve onunla iştigal de külliyen memnu ve mucib-i ceza addediliyor. İş bununla da kalmayarak beka-yı İslâmiyet'in yegane teminatı olan İslâmiyet'in talim ve tedrisi aynen komünist aleminde olduğu gibi men ediliyor. Buna muvazi olarak da İslâmiyet aleyhinde müthiş telkinlerin zehirli ve bozguncu fikirlerin neşrine genç ve körpe dimağların bunlarla ifsad edilmesine uğraşılıyor. Ve hatta Rahib-i Milliye gibi bir hezeyanname müellifinin dinsizlik ve inkarı telkin eden "Akl-ı Selim" adlı kitabı buna mümasil birçok muzır neşriyatın devlet eliyle tab ve neşredilerek yardımcı ders kitabı diye tahsildeki genç talebelerin mütalaasına arz ediliyor.

Hedef malum: Maneviyatı tamamen yıkmak, dinsizliği hâkim kılmak, komünizme giden yolu hazırlamak ve İslâmiyet'i bu vatanda tamamen yok etmek, hiç değilse onu kuru ünvandan ibaret bir hiçliğe indirmek ve unutturmak, artık bu ifsadatı yapan menhus zümrenin telakki ve niyetine göre İslâmiyet bu aziz vatanda bir suçtur, tenkîli vacip bir beliyyedir, izhar-ı tehlikeyi mucib bir felâkettir. Bu suçun mürtekiplerine bu vatanda hakk-ı hayat yoktur. Bunlara insan haklarının ve en basit adalet kaidelerinin tatbiki bile caiz değildir. Artık farklılaşmamız ve terakki edebilmemiz için hilal sükût etmeli mümkünse sâlib onun yerine geçmeli ve İslâmiyet geldiği çöle sürülmelidir.

İşte bu kapkara zihniyet yüzünden İslâmiyet suçunun mürtekibleri azami hakaret ve tezyiflere hedef olarak zindanlara doldurulmuş gece meskenler basılarak ibadet eden müslümanlar "tarikatçı" diye cürm-ü meşhud mahkemelerine sevk edilmiştir. Cerâim-i adiyeden maznun olanlar cezaları kesilinceye kadar haricen mahkeme edildikleri halde müslümana bu hak dahi çok görülmüş ve mesela Kur'an dersi vermek, tekbir getirmek gibi en zaruri dini vezaifi icra edenler doğrudan doğruya hapse atılarak mahkeme neticesine kadar mevkuf tutulmuş, ceza almasa bile fiili ceza tatbik edilmiştir. Yapılan bu icraat Laiklik silahıyla tatbik edilmiş ve bu silah aynen komünistlerde olduğu gibi dinsizlik hesabına ve itikadlarına göre halkı din vahimesinden ve ahlâk-ı faraziyesinden kurtarmak için istimal edilmiş.

İşte İslâm'ın muazzam bir kahramanı olan Hz. İmam-ı Ali (R.A.) İslâm'ı yıkmak için vâki olan bu müthiş tahribatı izn-i İlahi ile on üç asrın maverâsından görüyor ve yapılan cinâyâtı haber veriyor ve bu suikast ve tecavüzlerin asırlarca evvel ind-i İlâhide malum olduğunu ve cezalarının muhakkak verileceğini ihtar ediyor.

Aynı zamanda Hz.İmam, Fahr-i Kâinat'a niyâbeten bu müthiş icraat ve tahribat karşısında o tahribata karşı tek başıyle göğüs germeye çalışan ve bir taraftan İslâm yazısını muhafaza ve tamim ve ulûm-u İslâmiyeyi neşr için uğraşan ve bu uğurda imanî bilgilerden müteşekkil canlı bir matbaa kurarak İslâm'ı yeni baştan kalkındırmaya uğraşan ve İslâmî hamaset ve şehameti gönüllere aşılayan ve şevk-i iman ile gönülleri heyecana getiren ve emsalsiz Kur'an dersleriyle ruhları teshir eden bir mücahid-i İslâm'a ve bir ilm-i rüsûh hâmiline işaret ediyor. Ve ulemâ-yı İslâmın pîri ve halka-i evveli olmak haysiyetiyle o mücâhid-i âlişanı teşci ediyor ve eserlerini tebcil ediyor. Diyelim ki bu günkü dünyada ibka-yı mevcudiyet edebilmemiz ve yaşayabilmemiz için muasır ilme ve onun tatbikatı olan tekniğe şiddetle ihtiyacımız var ve onun anahtarı olan Lâtin alfabesini de öğrenmeye muhtacız fakat bu uğurda bütün manevî varlığımızı Hristiyan emperyalistlere peşkeş çekerek ve onların manevî köleliklerini kemâl-i zilletle kabul ve hele ruh-u İslâmla kaynaşmış olan tarihi mefahirimizi inkâr ve ruh asaletimizi ayak altına alarak ve kendimizi şeref ve insanlığımızı reddederek yaşama imkânı sağlamamız ölümden bin defa beter bir felâkettir. Bu ancak hayvani ve behimî bir yaşama sağlamak demektir.

Türk Milleti 10 asırdan beri hâmil olduğu İslâmiyet ruhundan soyunsa geriye Cengiz ve Hülâgu vahşetinin barbarlığından başka bir şey kalmaz. İslâmiyet Türk milletinin zînetidir ve asaletinin mâyesidir. Halbuki kendi kültürümüzü ve mefahirimizi ve ruh asaletimizi ve rehakâr manevî benliğimizin kaynağı olan İslâmiyet ve imanımızı muhafaza yoluyla da köle olmayarak muasır ilmi almak mümkündü. Japonlar buna bir misaldir.

İmanlı insan da müterakkî ve medenî olabilir. Hatta bu hususta en çok kabiliyet ve ehliyet gösteren ve randıman veren de onlardır. İnsanlık ruh-u asili ancak maneviyat zemini üzerinde neşv ü nema bulur. Büyük dâva ve hamleler, bu ruha sahip olmakla temin edilir. En müterakkî ve medenî milletler insanlık ruhuna inanan ve maneviyat kültürü ile beslenen milletlerdir. Bilhassa İslâmiyet hakiki medeniyetin şiddetle müşevviki ve ilminin en büyük hamisidir.

Şimdi tekrar Hz.İmam'ın âlemşümul kerametinin ışığı altında diğer kerametlerine dönelim. Biraz evvel işaret etmiştik ki Hz.İmam ecnebî harflerinin kabulü perdesi altında İslâmiyeti yıkma ve yok etme iradesine karşı şiddetli ihtar ve itirazını îrad ederken İslâmiyet aleyhine girişilen tahribata karşı tek başına mukavemete çalışan bir kahramanı teşcî ediyor ve onun şiddetli memnuiyete rağmen İslâmiyet'i neşir hususunda telif ettiği ve gizli olarak yaydığı eserlerini tebcil ediyor. Ve hatta o eserleri kendine mâlediyor ve nisbet ediyor.

Evet Hz.İmam İslâmiyet'in içten ve dıştan tahrib edilmesine uğraşıldığı bir zamanda buna karşı ferden harekete geçen bir İslâmiyet fedaisini alkışlıyor ve etrafına toplanan ve hizmetini benimseyen samimi Müslümanlar da dahil olarak İslâm'ın bağrından fışkıran bu hamele-i imaniyeyi, bu hizmet-i mübârekeyi sena ediyor ve eserlere şiddetle nazar-ı dikkati celbediyor.

İslâm düşmanları tarafından "Nurculuk" diye vasıflandırılan ve bu suretle İslâmiyet aleyhinde bir hareket imiş gibi gösterilen ve Müslümanlar'ın bundan soğuması için propaganda edilen bu halis İslâmî hareket ve imanî şahlanış Hz.İmam'ın elbette şiddetle medar-ı nazarı olmaya layıktır.

Evet Hz. İmam ecnebi harflerinin öğretileceğini haber verdiği Kaside-i Ercûzesinde ayrıca bir zâta da işaret ettiği gibi Kaside-i Celcelutiyesinde hem o zâtı hem o zâtın eserlerini sarahata yakın bir şekilde işaret etmektedir.

Şüphesiz bu aziz vatanda yok edilmeye mahkum olmak ve hükm-ü idam giymiş olan İslâmiyet'i kurtarmak ve onu yeniden canlandırmak üzere harekete geçmiş bir avuç ehl-i imanı teşci etmek ve onların bu kahramanca hareketlerini tebrik etmek ve onlara direktif vermek Müslümanların ön safta müdafileri olan Ehl-i Beytin başkumandanı Hz. Şah-ı Velayet'e yakışır bir keramettir.