Dua 2

İkinci Dua

وَ فَرِّحْ قُلُوبَنَا بِاِعْلاَنِ الشَّعَاۤئِرِ اْلاِسْلاَمِيَّةِ

1380-1381-1382-1422

Bu fıkra-i mübârekede Üstad'ın aynı duasından bir parçadır.

Manası: "Ya Rabbi Şeâir-i İslâmiyenin ilanıyla kalblerimizi ferahlandır" demektir. Bu fıkranın veche-i riyaziyesi risalenin başındaki iki feth ayetinin ve risalenin muhtevi olduğu birçok âyet-i kerimenin veche-i riyaziyelerinde görülen 1380-1381-1382 tarihlerini göstermesi bir kerâmet-i azimdir.

Bundan evvelki duanın tam tarihlerine isabetle makbuliyetinin tahakkuk ettiği gibi aynı duanın diğer bir parçası olan ve bu risaledeki birçok âyetin tasdikine mazhar bulunan bu duanın da delâlet ettiği tarihlerde inşaallah şeair-i İslâmiye'nin ilanıyla müslümanlar feraha kavuşacaklar.

Âyet-i kerime ve ehâdis-i şerifenin veche-i riyaziyeleri şüphesiz mu'cizat-ı Kur'aniye ve mu'cizat-ı Muhammediyedir. Fakat âdeta onlara bir nazire teşkil eder gibi bu duanın diğer âyet-i kerimeyi tasdik eden veche-i ri-yaziyesi nasıl bir keramettir. Bu şüphesiz bir ikrâm-ı İlâhidir. Ve Üstada ihsan edilen bu mazhariyetin Hazret-i İmam-ı Ali ve Hazreti Gavs-ı Âzam'ın mazhariyet-i ulyaları cinsinden olduğuna işarettir.

Çünkü irade-i beşer âyet-i kerime ve ehâdis-i şerifenin mu'cizevi veche-i riyaziyelerine aynen tetabuk eden ve istikbâli tam bir isabetle gösteren böyle bir söz söyleyemez bu ancak bir intâk-ı İlâhi olabilir.