Hadis 3

Üçüncü Hadîs

يَكوُنُ فىِ اَحَدِ الْكَاهِنَيْنِ رَجُلٌ يُدَرِّسُ الْقُرْاۤنَ دِرَاسَةً لاَيُدَرِّسُهَا اَحَدٌ يَكُونُ بَعْدَهُ

Hadis-i şerifin mealen mânâsı: "Kendisine ilm-i gayb ihsan edilen ve İslâmiyet'in istikbaline müteallik ahvali haber veren iki zâttan birisi Hz. Kur'an'ın hakâiki ve esrarını bu kadar emsalsiz bir surette şerh ve izah ve tedris edecek ki, bâdemâ hiçbir kimse onun gibi mükemmel ve vazıh bir tedris yapamayacaktır.

Kehânet insanlardan mestur umur-u müstakbeleden haber vermektir ki bu iki şekilde vakîdir. Ya peygamberlerin vahy-i İlahî ile mucize olarak verdikleri haberler veya onlara varis olan evliya-i kümmelîn ve muhakkikinin, enbiyaya ve bilhassa Fahr-i Kainata tevarüs sırrıyla ve onlardan gelen feyiz ve telkine müsteniden keramet olarak verdikleri haberlerdir. Bunun üçüncü bir şekli daha vardır ki o da alelade insanların sanatkârlık şekli ile ve riyazet yoluyla cin ve şeytan denilen süflî ve manevî varlıklarla münâsebet peyda ederek onlardan aldıkları telkînata müstenid haberlerdir. Kâhinlik, gaybı bilicilik, arafelik denilen bu üçüncü şekil dînen mezmum ve buna îtimad da caiz değildir. Zira cin ve şeytan, melâike ve ervah-u ulviyeden çalmak suretiyle elde ettikleri haberlere yalanları da ilâve ederek, istimal ettikleri habis varlıklara onları ilkâ ve telkin ederler. Bunların içinde doğru çıkan olsa bile yalancıdan sadır olan doğru da şâyân-ı itimad değildir. Bu itibarla böyle bir nevî sanatkârlık şekli ile bir çeşit gaybı bilicilik, dinen memnu'dur.

Fakat Seyyid-i Kâinatın (A.S.M.) Hz. Kur'an'ı emsalsiz bir dirayet ve ferasetle ve kimseye müyesser olmayacak bir fetanette tedris edecek bir zâtı medhen haber vermesi, o zâtın ancak envâr-ı risâletten feyiz alan ve sırf hizmet ve maslahat îcabı kendisine mevdu' esrardan bazısını mestur olarak haber veren bir zat olmasını îcab ettirir.

Böyle bir mazhariyete nail olmuş iki zâttan birincisine Hz. Muhyiddin-i Arabî namzet gösterilirse, belki İmam-ı Şârâni gibi munsıf erbab-ı kemâl kabul ederler.

Belki de Allah u a'lem bihakikat-ül hal hadîs-i şerifin işaret ettiği iki zattan birisi ve bu cihetle çok meşhur olanı Muhyiddin-i Arabî Hazretleri'dir.

Şayet كاهنين lâfzı cemi' sigasıyla okunursa kendisine ilm-i gayb ihsan edilenlerden bir zât demek olur ki bu cihetle de verilen izahat yine yerindedir.

Şimdi hadîs-i şerifin veche-i riyaziyesi üzerinde duralım.

Birinci veche-i hesabiye:

رَجُلٌ يُدَرِّسُ الْقُرْاۤنَ دِرَاسَةً لاَيُدَرِّسُهَا اَحَدٌ

Şeddesiz ve tenvinsiz: 1877-1878-1879: Son asırların intibah-ı İslâm inkılâbını Hz. Kur'an'ın emsalsiz dersleriyle vücuda getiren büyük Üstadın doğumu.

1927-1928-1929: Kur'an-ı Azimüşşan'ın emsalsiz dersleri olan Nur Risalelerinin kuvvetle zuhuru ve intişarı ve buna muvâzî olarak İslâmiyet'in bünyesinde açılan müthiş rahneler ve tahribat;

1980-2030: İntibah-ı İslâm'ın mertebe-i kemâle erişeceği, dünya milletlerinin ve bilhassa Garb Âleminin Kur'an'ın emsalsiz hakikatlerini bihakkın anlayacağı ve hakiki medeniyete ulaşacağı tarihler...

İkinci veche-i hesabiye:

يُدَرِّسُ الْقُرْاۤنَ دِرَاسَةً

1320-1322-1372 Emsalsiz Kur'an derslerinin zuhur ve intişar tarihleri.

Tenvinsiz şedde ile: 1522 Münteha tarihleri

Tenvin ve şedde ile: 1572 Münteha tarihleri

Üçüncü veche-i hesabiye:

لاَيُدَرِّسُهَا اَحَدٌ يَكُونُ بَعْدَهُ 548; Türkçe رسالهء نور 548

Dördüncü veche-i hesabiye:

يَكوُنُ فىِ اَحَدِ الْكَاهِنَيْنِ رَجُلٌ 598; رسائل النور 598

Dört vecihle mucize ve her cephesi mahz-ı şuur olan bu hadîs-i şerif riyazi bir katiyetle murad-ı nebeviyi katiyetle izhar etmekte ve kimden ve neden bahsedildiğini dört delil ile göstermektedir.

Birinci fıkra-i hesabiye ile: Asrımızda muazzam Kur'an dersleriyle uçuruma ve helak-ı ebedîye giden bir millet içinde zuhur ederek eşsiz ilmiyle ve emsalsiz mücadeleleriyle ve nihayet kemâldeki ahlak ve fezâiliyle İslâm kafilelerine istikamet veren ve beşeriyeti yeni bir nefha-i hidayetle râh-ı selâmete tevcih eden bir zatın doğumu ve mücâhede ve hizmet devirleri üzerinde miladî tarihlerle durmaktadır.

İkinci veche-i hesabiye: Hicri tarihlerle aynı hizmet cephesini göstermektedir.

Üçüncü veche-i hesabiye dahi: Emsalsiz Kur'an derslerine sarahat derecesinde işaret etmektedir.

Dördüncü veche-i hesabiye ise: Umur-u müstakbeleye de işaret eden o müstesna Kur'an derslerinin parlaklığı ile medresenin simâ-i münevverini irae etmektedir.

Bu dersler bilhassa başta Divan-ı Harbi Örfi, Hutbe-i Şamiye, Aşairle Muhavere, Lemaat gibi umur-u müstakbele-i İslâmiye'yi vukuundan 50-60 sene evvel sarahatle haber veren eserleridir.

Bu haberler ilk lahzada kari'in nazarına çarpmayacak bir şekilde iltizamî bir mestûriyetle setredilmiştir. Çünkü onlar mugayyebattan haber vermek maksadıyla değil, İslâmiyet'in nuranî halini hâl-i hazıra getirmekle gönülleri kaplamış olan meyusiyet ve fütur bulutlarını dağıtarak İslâmî şevk ve heyecan-ı imanî, inşirah ve teselliyi gönüllere serpmek ve aşılamak ve asırların karanlıklarında bunalmış olan müslümanlara yeni hayat hamleleri hazırlamak ve verilen haberin tahakkuku anında eserlerin mevsukiyet ve makbuliyetine itimadı arttırarak emr-i hidayeti ve beşerin salahına, necatına müteveccih hizmeti kuvvetlendirmek için getirilmiştir. Bu sebeple onlar ancak verilen haberin vukuu ile, tahakkukundan sonra anlaşılabilir. Mesela, Üstad'ın vefatndan birkaç sene evvel tab' edilen Sözler mecmuasının 2. cildinin 336. sahifesinde nesir ile nazım arası şu beyitler gösterilmektedir.

Yıkılmış bir mezarım ki yığılmıştır içinde

Said'ten 79 emvât bâasâm alama

Sekseninci olmuştur o mezara bir mezar taşı.

Beraber ağlıyor hüsran-ı İslâm'a

Yakînim var ki semavât u zemin-i Asya.

Bâhem olur teslim yed-i beyza-yı İslâm'a.

Zira yemin-i yümn-ü imandır

Verir emn-ü eman ile enama.

Bu beyitler onun imzasıdır. Bilahare anlaşıldığı gibi bu beyitler Meşrutiyette Kur'an yazısı ile tab edilmiş olan Lemaât risalesinde aynen münderictir.

Demek ki Üstad tarih-i vefatını ölümünden takriben 50 sene evvel tasrih etmek suretiyle haber vermiştir ve bu beyit için bizzat yazdığı haşiyede hicri 1379 senesine kadar yaşayacağını tasrih etmiştir.

İntibah-ı İslâm inkılabının pişvası olan Hz. Bediüzzaman elbette İslâm tarihinin en şayan-ı dikkat simalarından biridir. Bu zat, tarihe "düşmanları tarafından mezarı yıkılmış adam" diye geçecektir. Ne şayan-ı hayrettir ki bu cihet mezkûren esrarengiz beyitte sarahaten münderictir. Yıkılmış mezarda Hz.Said'in 1379 senesinin hatıraları medfundur. Cism-i mübareki başka bir mahall-i meçhule nakledilmiştir.

Beyitte 1380 senesinin İslâmiyet için bir hüsran senesi olacağı da mezkurdur ki aynen zuhur ermiştir.

Sorulabilir ki, hadîste mezkur bu nevi ulvî kehanetin ifâdesi olan bu durum ne kazandırıyor. Bunun cevabı aşağıdaki beyitte ifâde edilen neticedir ki o da, "yakînim var ki semavat u zemin-i Asya bahem olur teslim yed-i beyzâ-yı İslâm'a" beyitleridir. Bununla denmek isteniyor ki: Ey Üstadın eserlerini okuyan karî görüyorsun ki vefatını ve mezarının yıkılacağını 50 sene evvel tarihiyle haber veren ve aynen öyle zuhur eden bir mânâ Alemdarının, bir ilm-i gayb Sultanının karşısındasın. O diyor ki: Yakinen biliyorum ki çark-ı felek gibi dönen yer ve göklerin istikbali, İslâm'ın nurlu eline teslim olacaktır.

Zira beşeriyete meymenet ve saadet, necat ve selâmet hali ve sükûn ancak İslâm'ın hayırlı uğurlu elinden gelecektir.

Ey insan, sen buna mecburen itimad et ve ona göre istikametini tayin et. Bu hayırlı beşareti vermeye ve insanlığın yolunu düzeltmeye ve emr-i hidâyeti takrire memur olarak geldim. Benim eserlerimi o gözle oku ve o itimadla sarıl.

İhtar: Buraya kadar verilen izahat hadîs-i şerifin azâmet-i i'cazını belirtmek ve Halık-ı kâinatın sevgilisi olan Seyyid-ül Enbiyayı nasıl tasdik ve teyid ettiğini göstermek için serdedilmiştir. Üstad-ı ahirzamanın bu cephesine dair yazılacak yeni bir eserde asarını istişhad suretiyle daha fazla tafsilat verilecektir. Keza كاهنين lafzının sırr-ı icazına dair ayrıca izahat ve mümkün tevcihat kutb-u Şaraninin eserini istişhad suretiyle aynı eserde gösterilecektir.