FKM Sohbetleri | Şuurlu bir hayatın temel dinamikleri | 18 Haziran 1993 | Fethullah Gülen Hocaefendi

Sahabeye ibadet şuuru kazandırmada Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin metodu deniyor.

Bu çok su götürür bir hamur, çok.

Çok sıkıştırılmış bir soru.

Bu soru kendi ölçüsünde sıkıştırılmış bir cevap verirse,

Fezayı ıslakta gezen fındık kadar, ceviz kadar, olduğu halde küre yağız kadar ağırlığı olan cisimler gibi sıkışmış bir cisim olur.

Ama ben aslında öyle sıkıştırmış şeylerden uzağım.

Öyle sıkıştırmış ciddi öz şeyler de veremem.

Onu söz sultanları verir.

Sahabeye kazandırılan şuur.

En birincisi ben onu bir sözle dileyeyim.

Cenab-ı Hak şuurla ve şuurlu olarak bizi hakkata uyarsın.

Şuuru, İslam hakkındaki şuuru, ızdırabımızın silinmez kaynağı haline getirsin.

Şuurla sinelerimize öyle ızdırap tohumları eksin ki,

başkaları huzura kavuşacağı ana kadar bize kendi huzurumuzu, sıcak yuvamızı, fül fül efsen huzuru, çocuklarımızı bağrımıza basma huzurunu,

hayat arkadaşımıza yüz yüze dert tatisi huzurunu bize unuttursun.

Bu duaya benim bir katkıda bulunmam benden istenseydi,

selayet ister bana bu meselenin tohumlarını verin derdim.

Evlerinde mışıl mışıl uyuyan herkesin sinesine,

İslam'ın çok dertli olduğu şu dönemde gezer dolaşır her yere, her sineye sadece ve sadece ızdırap tohumu atardım.

Of desin inlesinler, ah desin inlesinler ve kafalarına vurduğu zaman yataktan fırlasın,

evlerinin koridorunda veya salonunda deli gibi dolaşsınlar.

Geleceği kuracak akıllılar işte bu delilerdir.

Dininizden dolayı bu cinnet kertesine ulaşacağınız ana kadar dininizin kemale ermesi söz konusu değildir.

İzdırabın delirteceği kadar bu kerteye ulaşacağınız ana kadar sizin için üsbet manada bir şey söylemek, benim için bir şey söylemek zordur.

Evet bu seviyede bir şuura talibiz.

Allah versin, zordur, sancı kaynaklıdır, rahatsız eder insanı.

Olsun, hoştur bize ondan gelen yahil atı yahut kefen, ya taze gül yahut diken, ondan hoş hem bu hoş, lütfu da hoş, kahrı da hoş ama bu ondan da hoş, ondan da hoş.

Mama tabakalarına yakın olan yerin dibindeki şeylerde kralipler teşekkül eder, bir taraftan da tutar onları hapseder.

Böylesine bari mamaları açık olmayan çilenin, ızrabın, insan olamamış insanların bu milletin geleceği adına, kaderi adına yapacağı fazla bir şey de yoktur.

Bu şuurdur kendine ait vuhutlarıyla ama bu şuur nasıl kazanılır? Çok zor.

Onu kazanma yollarını bilseydim o yolu ilk defa kendim için deneyecektim.

Kazanmaya çalışacaktım onu.

Benim bu mevzuda size arz edeceğim her şey zannediyorum atmosyon olacak.

Başlayın.

Ama yine de bir kişi arz edeceğim.

Ayat-ı tekviniyenin tefekkürü çok önemlidir.

Her bir yerlerimiz, her idrak ettiğimiz yeni günde yepyeni bir hayat yaşamayı düşünüyorsak,

şu kainat kitabının didik didik önümüze her gün bir kere daha serilmiş olması ve bizim onun anatomisiyle meşgul olmamız çok önemlidir.

Tefekkür öyle bir rampadır ki, insanı alır eşyanın her yanında gezdirir.

Ve yine o şairimizin ifadesiyle, eşya ve hadiseleri halla cetime imkanına ulaşırız.

Orası öylesine bir limandır ki, tefekkürle açılan insan esmayı aşar, esma yoluyla müsemmaya ulaşır.

Sıfat dairesinde veya zat dairesinde hayretle dolaşır.

Ve sonra artık her şeyi Allah'a ait duygulara, düşüncelere düğümlenir.

Buna isterseniz fena fillah diyebilirsiniz.

Ve çağın insanının sözüyle Allah için işler, Allah için başlar, Allah için oturur, Allah için kalkar, Allah için yer, Allah için içer.

Ve ecellalü vecillah rızası dairesinde hareket eder.

Önemlidir tefekkür. Bir rampadır, amudi olarak insanı yükseltir.

Onun için insanlığın ihtiar tablosu bir saat tefekkür, bir sene ibadete mukabildir.

Çünkü bir sene ibadet ettiğiniz zamanda Allah'a yaklaşma ve yükselmeniz ufki olacaktır, yatay.

Oysa ki tefekkür dikey olarak, amudi, size yükselme imkanını verecek.

Onun için onu kullanırken liman demedim, rampa dedim.

Çünkü rampaya binen roketler gibi, peykler gibi, amudi olarak fezanın derinliklerine gidecek.

Bu da kurp semasının derinliklerine doğru gidecek.

Allah'a hüzur sahası içine girecek, yani onun hüzur sahası içine girecek.

İtminan soluklayacak.

Allahümme cehalna minel mutmeinneen, ar-radiyyeen, el-mardiyyeen, amin.

Mutmeinden olacak, radiyenden olacak, mardiyenden olacak.

İnşaAllah, Allah lütfeylesin.

Diğer bir husus, günümüzde okunmasına önem verilen eserler.

Hatta bir yönüyle şerh ve izahta bulundukları Kur'an'ın talihsizliğine uğrayan eserler.

Kur'an da kendi cemaati tarafından biraz evvel arz ettim.

Bir vadide, siz bir vadide, böyle bir talihsizliğe uğramıştı.

O talihsizlik şimdilerde aşılmaya çalışılıyor.

Bu kitaplarda öyle bir talihsizliğe uğradılar.

Bir taraftan sizin tefekkür hayatınızı tekeffül etmiş bulunan,

bir taraftan günümüzde sunduğu düsturlarla, prensiplerle, hizmet metoduyla en verimli hizmete açık esaslar.

Bir diğer yanı da var ki, o husus bazı arkadaşlarımız objektif kabul etmeyebilirler.

Bence nasıl ki Kur'an okurken sevap kazanırsınız, sünneti tilavet ederken sevap kazanırsınız,

bir yönüyle Kur'an'dan sızan, Kur'an'ın reşatı manasına gelen, Kur'an'ın gölgesi olan,

o hakikat nurunun gölgesi mübalağa yapmadan dengeli olmaya çalışarak arz etmeye çalışıyorum.

Balağım yok ve buna Ehl-i Sünnet vel Cemaat'ten hiçbir kimsenin diyeceği hiçbir şey yoktur.

İşte o eserlerin o külliyatında, biz farkına varalım varmayalım münasebetlerimiz ölçüsünde

nur olup, feyiz olup, bereket olup içimize akması her zaman söz konusu olabilir.

Bilemiyoruz. Bu itibarladır ki her gün zamanımızın bir mübarek dilimi onlara tahsis edilerek,

onlarla iştigal hayatımızın bir parçası haline getirilmelidir.

Süslü şeyler, yaldızlı şeyler, fantezi şeyler bazılarını sağa sola çekebilirler.

Ona kimsenin diyeceği bir şey yoktur. Herkesin belli bir ruh gücü vardır.

Sehli mümtenilerin ötesinde aşkın bir duyuşu, bir hissedişi vardır.

Ama bu eserlerin de kendine göre bir yeri vardır.

Eğer o zat yalancı değilse, konuştuğu şeylerden mübalağa etmiyorsa,

aslı esaslı olmayan bir şeye davette bulunmuyorsa,

Kur'an'dan çıkmıştır demeden mübalağa etmiyorsa,

bütün bu s, s, s, s bunca şart, eğer bütün bunlar hakikaten söz konusu değilse,

bence onun bizim manevi hayatımızda, metafizik gerilimimizde rolü çok büyük olacaktır.

Bazılarının objektif saymayacağı böyle husus üzerinde durmuyor, basıp geçiyor.

Bir diğer husus, sahabi hayatıyla iştigat çok önemli olacaktır.

Bence, şahsi hayatım benim, benim dar idrak çerçevem içinde olmasına rağmen,

çok benim için yararlı olduğunu söyleyebilirim.

Hatta denebilir ki her gün benim benzin alıyor gibi, benim için harekete geçirici bir faktör olmuştur.

Sahabinin hayatı, her gün.

Çünkü onlar misaldir.

Hazret-i Sadık-ı Mastuk'un zayıf veya hasene yakın bir hadiste buyurdukları gibi,

ashabüken nücûm ve eyyihim ihtedeytum.

Sahabilerim yıldızlar gibidir.

Hangisinin yörüngesine veya çekici atmosferine, cazibesine girerseniz bana ulaşırsınız, hidayete erersiniz.

Çok önemlidir.

Hasbiliği, feragatı, diyargamlığı, derdi, ızdırabı, çileyi, şuuru Allah için olmayı, Allah için yaşamayı zannediyorum.

Onlardan öğreneceksiniz.

Gezin bir Abdullah bin Cahiş'le, misal vermeyeceğim, sakın.

Bir Mus'ab İbn-i Hümeyre uğrayın.

Bir Sa'd İbn-i Rebi'yle bir selamlaşın.

Bir hayatında Müslümanlık sadece bir sene, bir buçuk sene, Müslümanlığın misafirliğini yaşayan İkrime bin Ebi Cehle misafir olun.

Bir kardeşi İbn-i Hişam'la azıcık selamlaşın uzaktan.

Gerçek Müslüman olmanın insanı nasıl değiştirdiğini, tornistan ettiğini göreceksiniz.

Ve bunları yakalamaya çalışacaksınız.

İçinizde zincirleme, keşkeler uyanacak.

Keşke ben de bir Mus'ab İbn-i Hümeyre olsaydım.

Keşke İbn-i Cahş olsaydım.

Keşke bir Hamza olsaydım.

Keşke bir İkrime olsaydım.

Keşke bir İbn-i Hişam olsaydım.

İşlerinde böyle cennetin hemen dudağının kenarında dolaşırken, her nasılsa hayatının son faslında,

Bismillah ya Allah deyip, birkaç dakikalığına Müslümanlık içine girdiği halde, bir hamlede, bir nefade,

zirvelere ulaşan o insanlardan hangisi olursa olsun onlardan biri olsaydım,

dedirtmek için sabah akşam onlarla tanışmak da şuur adına çok önemli.