FKM Talks | The Glad Tidings of Our Prophet | 23 June 1993 | Fethullah Gülen Hocaefendi

İlk soru, bişaret kaynaklı bir şeydir.

Evet, burada soruda yazıldığı gibi beşaret deniyor.

Bildiğiniz gibi ben de çok defa beşaret kullanırım da,

bu Galati meşhurdur.

Doğrusu bunun bişarettir.

Arapça bir kelimedir.

Galati meşhurları edifler bile kullanmışlardır.

Sadece bizim Allame Hamdi yazır.

Bizim Galati meşhur olarak kullandığımız bazı meseleler vardır ki,

ısrarla üzerinde durur.

Bir sayfada beş defa geçerse beşine de bişaret der,

ihtarını yapar.

Bu türlü kelimeler.

Evet.

Deniyor ki Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem,

Üstadımızın Türkistan'la alakalı

bişaret ve ihbarlarından bahsedebilir misiniz?

Deniyor.

Bu mevzudaki beşaretleri ve müjdeleri

lakal siz de benim kadar biliyorsunuz.

Beşaret diyelim,

aslında zannediyorum,

insanın yüzünün tebessüm şeklinde,

böyle yeşermesi gibi bir şey.

Diyelim, yüzün yeşermesi nasıl?

O mecazı zevk-i seliminizle sezmeye çalışın.

Vicdanın yeşermesi gibi bir şey.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in sürekli tebessüm halinde olan

çehresini anlatırken de yine bişir sözüyle anlatılır.

Büşra denir, müjdeler olsun.

Nitekim bu seyri kastesinde,

Büşralene maşerel islami innelena der.

Biz İslam cemaatine müjdeler olsun der ki,

Hz. Muhammed gibi bir başbuğa sahibiz der.

Kur'an-ı Kerim'de bildiğiniz gibi,

ve beşşirillezine amenü diyor,

müjdele diyor, yani beşaret veya bişaret ver doğrusuyla diyor.

Müjdele diyor, cennetle.

Değişik yerlerde de hatırlayacaksınız.

Yine iyice bilgimatik üslubuna göre yerleşsin dimalara.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in müjdelerine gelince,

eğer o müjde vermeseydi zaten,

zannediyorum niçin böyle insanlar avans arkasına düşüyor,

ukbaya ait şeyleri dünyada bitirmeyi planlıyorlar derdim ben şahsen.

Vaka hasbiliği bu meseleyi de içine alacak şekilde,

meseleye çok farklı zaviyeden daha derince yaklaşanlar,

hayatlarının sonuna kadar meseleye hep böyle bakmışlardır.

Yani hiçbiri hayatında,

muvaffakiyetten muvaffakiyete koşmak istememiştir.

Vaka ehli dünya günümüzde hem muvaffak olmayı,

hem de o muvaffakiyetini fahirlenerek anlatmayı bile şiar sayarlar.

Ama hasbilikte belli bir noktaya ulaşmış insanlar,

muktefa dünyadan kendi sahillerine, kendi gayretlerine tertip eden,

başarılarından bile rahatsız olurlar.

Ve derler ki keşke ona benim dışımda başka bir mesnet,

başka bir kaynak, başka bir dayanak bulsak da izah etsek,

onun altından çekilsek bize verilmez o mesele.

Bunu seviyesi bu noktaya gelmemiş bir insanın anlamasına imkan yoktur.

Bence önemli hususlardan bir tanesi de herkesin kendi seviyesini yaşamaz.

Biz buralara gelirsek meseleyi karıştırırız.

Denge bozulur, nizam bozulur.

Başarı Efendimiz tarafından verilmiştir sallallahu aleyhi ve sellem.

Vaka bir avans yanı var bunun.

Mesela çok söylemiş,

diyelim biri gelmiş,

geçende bir sohbet münasebetiyle arz ettim.

Adi İbn Hatim, bir Hristiyan aslında.

Müslüman olunca da Efendimiz'den son 2-3 senesini hiç ayrılmamışım.

Az hadis rivayet eder.

Fakat irtibatı kavidir Efendimiz'de.

Fakru fakattan şikayet edildi der, eşkıyadan şikayet edildi der.

Efendimiz'in huzurunda buyurdular ki,

bir gün gelecek zayinedir Araplar.

Yani devenin üzerinde, hevdeçte kadın, yürüyen kadın demek.

Sana'dan, Hazramut'tan, Arapların Hazere Mevt dedikleri yer.

Kalkar, Mekke'ye, Medine'ye kadar gelir.

Vahşi hayvanlardan başka hiçbir şeyden endişesi olmaz buyurdular.

Ben kendi kendime konuştum dedim,

o zaman acaba Teyik kabilesinin eşkıyaları nerede olacak ki?

Ve sonra fakru fakattan, fakirlikten şikayet edenler oldu.

Buyurdular ki, bir gün gelecek, elinde zekatı, sadakası sokak sokak dolaşacaklar.

Fakat onu verecek, kabul ettirecek kimse bulamayacaklar.

Adi yeminle der ki, ben onun müjde verdiği bu iki şeyi de gördüm Allah'ın inayetiyle.

İşte bir beşaret bu, müjde.

Vermiş, bu avans bile olsa, o sahabiye bir ufuk gösterme

veya işte uğraşın, bu noktayı tutun demedir.

Böyle bile olsa, vermiştir bu müjdeyi.

Mesela yine, müsaadenizle belli kesitlerle arz etmek istiyorum bunu.

En sıkışık anlarıdır, hendek.

Yani Uhud'da intikam alamayanlar.

Hele Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Bedir Kübra'ya kadar onları yakın takibi alıp arkasından koşturunca iyice

Uhud'da kazandıkları prestij de kaybedilmiştir.

Yeniden bir bozgunla adeta Mekke'ye kaçmışlardır.

Onun için yeniden derlenip toparlanmış, hendek vakası dediğimiz Ahsap'ta.

Ahsap, Hizibler topluluğu demektir.

Değişik partiler, yani Hindüsü, yamyamı bilmem ne belası Akif'in tabiriyle

derlenip toparlanıp Medine'nin üzerine çullanması demektir.

Bütün Hizibler, bütün gruplar.

Hendek'te tam intikam almaya gelmişlerdir orada.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in düşüncesinde olan da odur.

Onun için hiç tereddüt etmeden Selman-ı Farisi'nin teklifini kabul etmiştir.

Biz böyle bir şey olunca, yani kuvvet dengesi olmayınca taraflarca

hendek kazar, tabi harbi, müdafaa harbi yapardık.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem hazır gibi tebessüm buyurur.

Başlayın şuradan şuraya yapın der.

Ben o mevzeler silsilesinde bu mevzudaki mütalaamı,

Hendek'in yerini tespit edemediğimi arz etmiştim.

Çünkü Medine'de çok karışmış, o Hendek'i bulmak.

Orayı da bir metafır kutsiyan gibi kabul edip ziyaret etmek nasip olmadı.

Hendek diye gösterilen yerin Hendek olması da bana

muharebe stratejisi bakımından biraz ters geldi.

Ben orayı o Hendek'i koruyucu bir yette görmedim.

Kapı araladım, istifam bu mevzuda, istifam kapıları araladım.

O işi öyle bıraktım.

Geleceğin erken harflerinin araştıracağı bir husus.

Fakat şurası muhakkak ki o Hendek çok önemli bir yerde kazınmıştı

ve düşman girememişti.

Bir iki cesur atlının dışında kimse Hendek'i atlayamamıştı.

Orada da onu ben yine bir strateji olarak ele alıp arz etmiştim.

Eğer dinlediyseniz aklınızdadır zannediyorum.

Ben unutuyorum ama herhalde siz unutmazsınız.

Bizzat Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem aynı zamanda Hendek'te çalışmıştır.

Şimdi Hendek dediğimiz şey şudur.

Bir taraftan düşmanları Medine'de bütünüyle muharip belki beş yüz insan var.

Muharip.

Ama karşılarındaki yirmi bin insan.

Sağlam silahları yoktur Medine'nin.

Karşı taraf adeta bugünkü mekanize birlikler gibidir.

Hınçla gelmişlerdir.

Medine'liler için çok da iyi bir mevsim değildir.

Biraz da kıtlık vardır.

Hatta bilirsiniz Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem Hendek'te

aç olarak Hendek'i kazdığını çok raviler rivayet ederler.

Hatta Cabir'den gelen rivayeti on dokuzuncu mektupta okumuşsunuzdur.

Efendimiz'in bağrında taş bağlıydı.

Ve nitekim bir mucizeyle açılan kapıda Cabir Efendimiz'i alır evine götürür.

Ve bir keramet yemeği orada söz konusu olur.

Efendimiz'in ağzının barıyla, içine üflemesiyle bitmeyen bir yemek meydana gelir orada.

Ve sahibi yer, karnını doyurur.

İşte bir yönüyle böyle açlığın hükümferme olduğu, bir yönüyle düşmanın bastırdığı,

Müslümanların tehdit edildiği ve bir yönüyle Yahudinin, Medine'nin içinde

Müslüman kadınların ve çocukların bulunduğu yeri, o mahfuz yeri,

mahfuz yeri dahi tehdit ettiği hengamda

böylesine dört bir yandan ki Kur'an-ı Kerim

başınız dönmüş, bakışlarınız bulanmıştı der.

Canlığınız gırtlağa gelmişti der.

Ahzab suresinde bu meseleyi anlatırken.

Şimdi böyle sıkışık bir dönemde sizin de bizim de bişareti ihtiyacımız vardır.

Ve beşaret verir orada.

Mesela bir kaya çıktı der sahabi.

Hepimiz elimizde kazmalar, manivelalar,

yamacına geçtik ama parça koparamadık.

Her hallerini arz ederlerdi ona.

Hakem gibi.

Arz edilince manivelayı aldı eline,

hendeğe indi.

Zaten ashabıyla beraber

كُنْ اِنْدَ النَّاسِ فَرْدًا مِنَ النَّاسِ

ufkunda onlardan bir insan gibi davranırdı.

Manivelayı o kocaman taşa indirdikçe

taştan bir parça kopuyor.

Parçayla beraber kıvılcımlar çıkıyor.

Kıvılcımlarla beraber adeta menfezler açılıyor.

O gözlerini gaybi alemlere dikiyor.

Allahu Ekber diyor.

Kisra'nın surları yıkıldı diyor.

Şimdi orada bir taşın kırılmasıyla

Kisra'nın surları arasında

Serah Süreyya farkı vardır.

Sıkışmış bir sahabi,

dünyanın en güçlü devleti Kisra'nın surlarının yıkılması.

Terif çok zordur.

Fakat o esnada, o zayıf, o nehif,

acz-ü fakr içinde kıvranan sahabinin

şevkine medar olabilecek

böyle bir bişareti ihtiyaç vardır.

Vardır ki

Allah Resulü'nü önünde bulmuş olmanın şükrünü eda etsin.

Ve işte sizin mesleğinizin

dört esası birden zuhur ediyor.

Dertariki, acz-i mendi, lazımamet, çağrı çiz.

Acz-i mutlak, fakr-i mutlak, şevk-i mutlak, şükr-i mutlak ey aziz.

Acz içinde savaşıyorlar.

Cephaneleri yok, fakr içinde kıvranıyorlar.

Allah Resulü beşaretlerle şahlandırıyor onları.

Şahlandıkça ileriye adım atıyorlar.

Güç ondan, kuvvet ondan olduktan sonra

niçin Allah'a hamd etmesinler ki?

Ne zamanki Asya'nın kapıları aralandı

ve şimdi ardına kadar açılma durumunda inşallah

kapanmasın bir daha.

Büyük diyaloğun kapıları,

ilim irfan adına oralara ulaşmanın kapıları

ve gerçekten ilmi fethetmenin kapıları olacak inşallah.

Enfüs, endeksli yollarla Allah'a ulaşmanın

ve gerçek ilmi kavramanın kapıları olacak.

Kapanmasın bir daha.

Son bin iki sene içinde

bakıyoruz ki o eski rüyalardan farklı

gelen şeyler arasında, insanlığın iftihar tablosu buyuruyor ki

artık Asya'ya da yol göründü.

Oralarda da dolaşma şeyi var bizim için, buyuruyor.

Demek ki siz nerelerde dolaşırsanız

Allah Resulü de sallallahu aleyhi ve sellem oralarda dolaşıyor.

Bu Hendek'te verilen bir işaretle

Uhud'da verilen bir işaretle,

Bedir'de verilen bir işaretle hiçbir farkı yok.

Fark, tekrar ediyorum,

sahabiyle müsavat davası değil.

Hususi bir boyayla, hususi insiba ile

boyanmış olmanın verdiği farklılıktır sadece.

Sahabiye mahsustur.

Ama büyük bir davayı temsil etme hususunda

sizlerle onlar arasında inşallah fark yoktur.

Sizler ikinci sahabiyi temsil edeceksiniz.

İnşallahü Teala.

Ve bunlar bundan sonra da devam edecektir.

Ve zannediyorum biraz da hizmet buğutlu oluyor.

Sizin yaptığınız şeylerle çok işli dışlı oluyor.

Ne kadar şey yapıp edip ortaya koymuşsanız şayet,

serip sergilemişseniz şayet

aldığınız müjdeler, müşaretler de ona göre olunuyor.

Hatta herkesin ihlasına göre oluyor.

Samimiyetine göre oluyor.

Öyle insan oluyor ki, bakıyorsunuz,

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem

kucakladığı gibi alnından öpüyor.

Ve bakıyorsunuz, sırtına elini vuruyor.

Gir ashab-ı bedriçine diyor.

Ve daha o,

Fetkuli fi ibadi vetkuli cenneti günü gelmeden

Allah'ın salih kulları arasına giriyor.

Ve sonra cennet yoluna göre programlanıyoruz.