Mümin Budur! | Beşinci Kat | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Bazen Allah'ın bizlere lütfettiği bu kutsal müesseselerin kuruluş gayesini

unutuyoruz.

Dünyevi şeyler sohbetimiz işgal ediyor.

Gaye ve vasıta karmaşası da olabiliyor.

Kalbimizi, zihnimizi daima davamızla meşgul etmeye nasıl muvaffak olabiliriz?

Aslında öyle olmalı.

Oturup kalkmalı hep davamızı düşünmeliyiz.

Çünkü bu işin yapılması bir ibadet, düşünülmesi ayrı bir ibadet.

Belki düşünülmesi diğer düşünmenin ibadetleri aşan bir ibadet olması gibi

ibadetleri aşan bir ibadet olması söz konusu.

Nasıl ki tefekkürün saati bir sene ibadet oluyor.

Öyle de bazen hizmette, fiili ve pratik durumlarda elde edilen sevaptan daha

çok bir saat proje üretme, alternatif düşünce üretme adına yapacağımız şeylere

bedel bir senelik sevap kazanabiliriz.

Bir müdür masası etrafında toplanmış arkadaşlarımız sandalyede oturuyor

olabilirler.

Bir masada oturuyor olabilirler.

Ama bu talebeleri en mükemmele nasıl ulaştırırız?

Bunları nasıl yüzde yüz hasıl ederiz ve hallac ederiz?

Mevzuunda düşünüyor, alternatif düşünceler üretiyor.

O çocukların insanlığı yükseltilmesi için ortaya planlar, projeler koyuyorlarsa

işte orada geçen saatlerimiz bile seneler hükmüne geçebilir.

Seneler ibadet hükmüne geçebilir zannediyorum.

Bunun için arkadaşlar hep şu ricam olmuştur.

Bunu değişik şekilde almasın, algılamasınlar.

İmkan elverdiği ölçüde, müzakere adına ortaya atılan değişik şeylerden hemen

kayarak, hemen sıyrılarak meseleyi mutlaka Allah'a, Allah'ın etrafındaki

şeylere, onun etrafı var mıdır her neyse etrafı etrafa ruhlarımız feda olsun.

Sözü ona kaydırmalı.

Sözler, söylenen her söz, Cenab-ı Hak'la ait bir zemine kayması

için adeta bir satı mailde bulunuyor gibi, bir satıhta, bir meyilde bulunuyor

gibi, hemen kaymalı ona gelmeli.

Her söz, her davranış adeta onun adına çağrıştırıcı bir şey gibi, tedayettirici

bir şey gibi.

Evirmeli, çevirmeli duygu ve düşüncemizi ona getirmeli ve hep onun etrafında

düşünce, duygu, dantelamızı örgülemeliyiz.

Bu talebeler nasıl Allah'a ulaştırılır?

Bu insanlara nasıl peygamber anlatırlar?

Kökünde bir büyüklük olan bu millet, o eski büyüklüğüne nasıl icat edilir?

Yeryüzünde zillet içinde yaşayan şu insanlık, muazene unsuru olabilecek bir

devlete muhtaçtır.

Bu devleti âliye yıkıldıktan sonra da onun hasretiyle, şairlerimiz hep hasret

destanı yazdı, nasirlerimiz hep hasret nesri karaladı durdu ve o günden bugüne

ciddi bir şey, ümitlerimize inşirah verecek bir şey yazamadık, söyleyemedik,

bir kerede bir inşirah diyemedik.

Acaba bunu nasıl gerçekleştiririz?

Sözler evrilip, çevrilip buraya getirilmesi lazım.

İşin bir yanı bu, bu bizim sorumluluğumuz yani.

Mümin Allah'ı görür, mümin Allah'ı düşünür, mümin Allah'ı konuşur

ve bunun dışındaki her şeyi füzuli sayar.

Mümin bütün müzakerelerini Cenab-ı Hakk'ın etrafında diyorum, etraf derken,

lahuti mülazalar etrafında örgüler, mümin ondan başkasıyla alakadar olmaz, olsa

bile onu gaflet sayar, onun dışında mülazalara kaysa estağfirullah der, hemen

yönelişini yeniler, bir kerede Allah'a teveccüh eder, mümin hep tevbe içinde,

hep nevbe içinde, hep inabe içindedir.

Mümin budur ve biz de hayatımızı böyle geçiririz.