Tavşan, Tabiat ve Şefkat Mülahazaları | Beşinci Kat - Bozyaka | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

İntro Öyle mi?

Mesela Allah yapıyor şu an, hangi çocuk getirir?

Bilmiyorum.

Fakat ben bunu ne yaparım ben, bu ana istiyor derse ne yaparım,

bu takdirinden anlamam, halimi?

Gülüşmeler E, onu nasıl yedik?

Bunun acaba krestlenmesini mi, bir haline getirmesini mi yedik?

Öyle mi?

Su ne yapıyor?

Efendim?

Çok küçük, yavrum.

Benim böyle kafes hayvanları, akvaryum filan onlara karşı da belli bir mülazam

var, mütealam var.

Bu varlıkları, bunların ıslat ve kabiliyetlerini kör etmeye hakkımız yok.

Tabiatın içindeki kendi konumlarıyla onları korumak lazım.

Felceliyoruz.

Hatta kabrilse daha geniş mekanda, daha geniş mekanda, daha geniş mekanda,

tabiata yeniden alıştırarak, onlara tabiatla mücadeleyi öğreterek salıvermek

daha uygundur.

Çünkü bunların hepsi ehlileştirilmiş.

Biz kedi gibi, köpek gibi değil.

Yani onlar bizim yanımızda rahat ederler.

Köpek kurt cinsindendir ama amcasının oğluyla yüzde yüz zıttır yani.

Kendisine yüzde bin ters olan koyunla arkadaş diyor.

Acırım ben böyle.

Hapis.

Sararıp saksıya düşen bir yaprak karşısında bile ürperirim.

Niye düştü diye.

Evet, o kadar.

Hazam mevsiminde çok defa ağlamamak için dilimi ısırmışımdır.

Yapraklar dökülüyor diye.

Bana dokunur bu.

Kınına.

Tabiata döndürmeniz mümkünse, elinden gelse ben bu insanları bile tabiata

döndürmek isterim.

Onları bile esas kendi cennetlerinden uzaklaştırmış, beton binaların içine

hapsetmişler.

Ne var ki, öne alınmayan bir süreçtir yaşanan şey.

Ama bilmem ki o ormanlarda elinde kalın kalın sopalar öyle yaşayan insanlar

mı daha mutluydu günümüzün beton kümeslerinde mahpus insanlar mı daha mutluydu.