Gâye-i Hayâl ve Virüsler | Beşinci Kat | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Fasit bir şey manzume Fantezi olsun diye nefsen söyleneceği şeyden

işte nazıma dökülmüş.

Ey mayesi nurla yorulmuş millet, hele dişini sık az daha sabret.

Aman sönmesin sinemdeki himmet, son durağın devleti ebed müddet.

Hiç durma yürü ki yollarda gözler, durmuş şehit baban yolunu gözler, o

cinas.

Geril koş seni bekliyor pürüzler, gel artık sevinsin kederli yüzler.

Belli dava büyük yollarda uzun, ne gam yolcusu olmuşsun sonsuzun.

Kutlu rehber bu yolda kılavuzun, lafı mı olur artık karın buzun.

Nasıl olsa bir gün güneş doğacak, çevreye yeniden nurlar yağacak.

Dağ dere ova oba bucak bucak, ışık gelip karanlığı boğacak.

Bu da bir ümniye.

Güzel bir söz olsaydı konuşulan şeylerin hülasası sayılabilirdi.

Fikri sevgimiz ne olursa olsun duygularımızın temiz yolunda belli bir hedefe

müteveccih olması önemlidir.

Bazen çok edna nefislerden âlâ işler Allah çıkarabilir.

İşi yapan, planlayan, sevk eden olduktan sonra çok da esbab-ı âdiye

üzerinde durmamak lazım.

Kürek sapı var, çapa sapı var onunla gül bahçesi timar edilir.

Ve yine sap var ki o da bilmem nerelere girer çıkar.

İstihdam edene canlar feda.

Katil yapan insan öldüren silah var.

Cihad eden silah var.

Biri insanı evci kemal-i insaniyette yükseltir, öbürü de yerin dibine batırır.

Cehennemde yer hazırdır.

Biz niyetlerimizin sadık kullarıyız.

Allah'a emanet olun.

Koskocaman bir gayeyi hayal.

Bir insanın, birkaç neslin, birkaç asrın ömrü yetmez onu tahakkuk ettirmeye.

Ama akıllıysanız şimdiden sahip çıkarsınız.

Niyetinize göre onu yapmış gibi onu mükafatına alırsınız.

Akıllıca davrandır.

Çünkü müminin niyeti amelinden hayırlıdır.

Mekke'den Medine'ye göç ediliyor.

Herkes o peyavanı yaya tepiyor.

Teri tabanından çıkıyor.

Yollarda çeşit defa bilmem ölüp ölüp diriliyor.

Kimisi Ebu Bekir gibi, Hazreti Ömer gibi öz yürekli.

O peygamberane davanın orada temcisi olmak için koşuyor.

Dolayısıyla Ebu Bekir Ömer oluyor.

Aynı peyavanı tepip oraya giden.

Fakat asıl maksadı meğer içinde daha evvel hicret edip giden bir kadınmış.

Onunki de o kadar oluyor.

Ebu Harin'in ilk hadisinde bu iki noktaya isim tasrih edilmeden işaret

ediliyor.

Mekke için hicret eden Mekke'yi kucaklıyor.

Medine için hicret eden Medine'yi kucaklıyor.

Yurt yuva ev var deyip giden de işte onlar neyse.

Allah ile de kıymeti hükmü yerleri neyse.

Bu kadar şey ancak mazhar olabiliyor.

Niyet ali tutulmalı.

Bu millet, bu devlet gerçekten yeniden devlet devlet müddet deyip öyle bir

yere oturtulmalı ki bizim hesaplarımıza göre inşallah bir daha ölmesin.

İlahi hesap, herkes için ölüm mukadder.

O bizi alakadar etmez.

İnsan böyle niyeti yüksek, himmeti ali gibi göründüğü halde temelde fakat

yaşayışı itibariyle derbeder.

O ufku göstermiyor davranışları.

Yani insanın davranışları niyetini, içini, müzmeratını, gayeyi, hayalini

gösterebilecek bir dürbündür, bir mercektir.

Bu mercekle bakınca görüyoruz ki çok da öyle lafları gibi bu insanın,

ara sıra attığı o çalımlar gibi derin değil, engin değil diyoruz.

Gerçekten biri olmadır bunların biri görünmedir yani.

Hakikaten birilerini de duymuştur.

Böyle himmetinizi yüksek tutun, ali himmet olun, bir gayeyi hayaliniz olsun,

yüksek şeylere dil versin olun, ucuza satılmayın.

Çatlanmıştır o da, söylüyordur onu ama fakat hala ruhen, fikren öyle bir

noktaya gelmiş değildir.

Öyle bir noktayı pazarlayacak, paylayacak seviyeye gelmemiştir yani.

Meselenin bir yönü budur.

Ancak bazen söz ve davranış arasındaki farklılıktan ötürü herkes hakkında böyle

henüz kıvamına gelememiş, seviyeyi tutturamamış bir derbeder nazarıyla bakmak,

çokları hakkında suizanla kapıyı açacağından dolayı öyle düşünmemiz de doğru

olmaz.

Belki kendimiz hakkında öyle düşünmeliyiz de.

Fakat bakıyoruz ki bazıları diyor hakikaten yani uykularım kaçıyor benim bu

milleti böyle perişan derbeder görünce.

Bütün bunlar hakikaten bir hançer gibi veya daha zıpkın gibi benim kalbime

saplanıyor falan diyor bunları.

Fakat bakıyorsunuz yerinde işte kahkaha atıyor, yerinde eğlenebiliyor bu insan.

Çok küçük hesapların hesap zedesi olabiliyor, zebunu olabiliyor.

Gidiyor çok küçük mesela, 3-5 kuruşa gidebiliyor yani böyle insan.

Şimdi bu hakikaten hal, davranış, tavır ve söz birliği olmamasına delalet

edebileceği gibi aynı zamanda insan tabiatında insanı düşürmeye matuf

boşlukların daha çok olmasından da kaynaklanabilir ki.

Üstad bir yerde layıkalarda diyor bunu yani ben diyor insanı fenalığa

çekebilecek bu türlü istidatlar bunları o zaman sezemediğimden dolayı o zat

hakkında suyu zannettim ben.

Yani bunca hakikat varken işte o Bedevi şairin dediği gibi yani.

Nasıldı?

Her şey ayan beyan, her şey onu gösteriyor.

Böyle kör kör dolaşmanın alemi ne falan yani.

Şimdi her şey böyle belli olduktan sonra niye yani bu insan falan

diyorsunuz.

Oysa ki insanda bir tabiat var.

Yani nasıl ki insan imana açık, Allah'la irtibata açık, ukreviliğe açık,

dünyeviliğe de açık insan, şehvete de açık bu insan, öfkeye de açık

bu insan, enaniyete de açık bu insan her zaman o dengeyi koruyamayabilir.

Sırtında taşıdığı veya işte çepeçevre onu sarmış olan bu şeyler arasında bazen

muazenesini koruyamayabilir, düşebilir.

Bu açıdan bazen söz, düşünce ve tavır farklılığı böyle insanın elinde olmayan

şeylerden dolayı, düşmeden dolayı da olabilir.

Onun için bazı fenalıklar vardır ki hafızanallah insanı dararete sürükler.

Ama bazı fenalıklar da var ki Kudüs'e hadiste ifade edildiği gibi

düşer kalkar yine estağfurullah der.

Fakat kasti değildir o düşmesi.

Ama estağfurullahı kastidir.

Yüz defada olsa onun estağfurullah demesine karşı Cenab-ı Hak der ki

hadislerde okuyoruz.

Kulum günah işledi ama günahlarını affedecek bir Rabbinin bulunduğunu da

biliyor, döndüğüne teveccüh etti.

Ben de affettim bunu der.

Şimdi kastı iktidar etmeyen bu türlü zelleler diyelim, daha hafızçı olsun,

bunlar da olabilir.

O bakımdan bazen o gayeyi hayal ile bizim tavırlarımız arasında öyle bir

farklılık olabilir.

Hemen herkesi hiyanete, iki yüzlülüğe, yalan söylüyor, rüya yapıyor, münafık

zaten falan dedirtmemeli.

Olabilir yani.

Ben öyle insan biliyorum ki çok beş başı mamur.

Hatta böyle bazı eksik yanlarını da bildiğim için, hissettiğim için kendi

hakkımda söyleyeceğim şeyleri belki hata edip onlar için söylemişimdir.

Fakat siz sadece bu zaaflara gözünüzü diker onun kahramanca mücadelesini

görmemezlikten gelirseniz onun kusurunun on katı günah işlemiş olursunuz.

Bu bir zaaf, bir boşluk.

Doğru yani.

Keşke olmasa.

Fakat herkes beş başı mamur değildir ki.

Hücumatı sitte demiş Üstad, altı tane önemli AIDS virüsü gibi öldürücü virüse

dikkat çekmiş.

Mesela diyor ki işte kendini duyurma diyor veya tamahkarlık diyor.

Kendini duyurma diyor.

Mesela şühret diyor.

Bunlardan hepsi bir insanda toplanmayabilir bunların hepsi.

Fakat bunlardan bir tanesi bulunması bile bir virüstür insanda.

Ama bir tek virüsle insanı mahkum edersek mahkum edilmedik insan kalmaz.

İşte bu iki şeyi de birbirine karıştırmamak lazım.

Onun için yine dönüp eski ve eskimiş sözü tekrar edelim.

Kendi hakkımızda düşünürken el verdiğince insafsızca davranmalı.

Tıpkı bir savcı gibi.

Aleyhimizde olabileceği şekilde ne kadar delil varsa hepsini toplamalı.

Fakat başkalarının gözümüzü tırmalayan tavırları açısından işe yaklaşırken

onların avukatı gibi davranmalıyız.

Müdafaa etmeliyiz.

Çünkü biz yeryüzünde insanların şahitleriyiz.

Bizim hüsnü şehadetimize göre onlara muamele yapılacaktır.

Ben de sui şehadetten dolayı birinin cehenneme gitmesini istemem yani.

Hüsnü şehadette bulunur.

Eğer şehadetime değer vereceklerse öbür alemde onun cennete gitmesini çok

gönülden arzu ederim.

Hiç farklı bir şey.