Bayram ve Çağrıştırdıkları | Beşinci Kat | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Bu bayram

kendi zati değeri ve çerçevesi ile bir mana ifade etse de aslında

gerçek bayramı tedai ettirmesi açısından bir mana ifade ediyor ki hakiki

manasına nispeten bu Everest tepesi gibi olur.

Her bayram size inşallah ileride üst üste, peşi peşine, tıpkı şafakların

şimdilerde ufkunuzda sökün edip geldiği gibi sökün edip gelecek bayramları

çağrıştırır, hatırlatır.

Dünya çapında sizin düşünce dünyanız hesabına çözülmeler mi diyelim, yoksa o

paslı kilitlerin açılması, paslı sürgülerin açılması, dışlandığınız bir

dünyanın içine yeniden girmeniz, bir dünyayla kendi düşünce dünyanız çizgisinde

yeniden bütünleşmeniz, size ait solukları dünyanın her yanında rahatlıkla

soluklayabilmeniz, yadırganmadan, sıkılmadan, garipsenmeden, yabancı kabul

edilmeden ve sizde yabancılaşmadan ayaklarınız kendi dünyanızda size ait

şeyleri düşünürken, size ait şeyleri yaşarken, aynı zamanda dünyayla da dünya

çapında bir entegrasyonu gerçekleştirmek suretiyle, üst üste sökün etmiş gelen

büyük bayramları idraki çağrıştırıyor bayramlar, yoksa ehli dünyanın bayramı

gibi sadece bir şekere bağlı, bir dudağa tatlatmaya bağlı, bir dilim baklavanın

içinde gizlenmiş, daracık, manası ölmüş, ruhu kaçmış bir bayram değil.

Betafizik derinlikleriyle sizin bayramlarınız hatta dünyayı da aşar, ta gider

ukubalara ulaşır.

Ve şimdilerde bile Ramazan'ı iyi tutmuş, iyi değerlendirmiş, bir sene yapacağı

bütün hizmetin temel esaslarını bu Ramazan-ı Şerif'te kararlaştırmış insanlar

olarak zannediyorum, sizin bu bayramınızı gökte melekler bile gıpta ile

seyrediyorlar.

Çünkü eğer Kur'an-ı Kerim'e, sünnet-i sahiheye mücadele ve

mücadele eden bir insanın atını tedarik etme, ata bir eğer alma, atın

ağzına bir gem vurma, bir mücahiden alt yapısını hazırlama, Kur'an'a

girecek kadar önemli bir hadise ise, sünnette takdirle yad edilecek önemli bir

hadise ise, o Kur'an, o sünnet, o semaların lisanı, o semaların

kulağı, yeryüzünün binlerce yerinde okullar açmak, üniversiteye hazırlık

kursları açmak, talebe getirmek, talebe götürmek, dünyanın dört bir yanına en

karanlık yerlere ruhi revani Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'ı götürmek,

gönüllere boşaltmak meselesine karşı ne o Kur'an sessiz kalır, ne o

sünnet sessiz kalır, ne o sünnetin sahibi ona ruhlarımız feda olsun, sessiz

kalır, ne arzu-u semayı yaratan Allah böyle bir mesele karşısında, alakasız

kalmak onun semti-üluhiyetinden uzaktır, alakasız kalır.

Bu açıdan siz iç içe derinlikleri olan bir bayram, pek çok bayramı

çağrıştıran bir bayram yaşıyorsunuz inşallah, bu gelecekte de böyle devam etsin

dilerim.

Bir dönemi idrak ettiğinizde siz garipler olarak idrak ettiniz.

Garipleri kitmeden de dinlemişsinizdir, dünya kadar söz söylemesini bilen

insandan da dinlemişsinizdir.

İçinde yaşadıkları dönem itibariyle hallerinden anlamayan insanların içinde

yaşayanlar demektir.

Bu hale gurbet denir, yalnızlık denir, biraz vahşeti paylaşma denir ve bu

işi yaşayanlara, bu vahşeti paylaşanlara da garipler denir.

Arapçası gurabadır.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem, ''İnned din ve yabedeed dinu gariben

vese yahudu kema bed'e ve tuvalil guraba'' Bu din, mebdeede böyle

garipler içinde zuhur etmiştir.

Çölde tek başına tüllenen bir çiçek gibi, dikenler arasında çiçek açan tıpkı

bir çiçek gibi gariptir, yapayalnızdır.

Ne bülbülü vardır onun, ne başka dikenleri vardır ki onlara dayansın ve

teselli olsun, yapayalnızdır.

Devri Risalet Benayi'de böyle bir gurbet yaşanmıştır.

Hz.

Ebu Bekir inanmıştır ama tek başına sokak sokak dolaşır, vadi vadi, temiz

direkşan bir çehre arar ki için ona döksün, ona anlasın.

Hiç kimse anlamaz halinden.

Evinde dışarıya doğru bir cumba yaptırır, o suzişi nameleriyle orada Kur'an

döktürür.

Döktürür ki sesini duysun gelsin, ona refakat etsinler.

O kadarcık, kendi evinin cumbasında bile Kur'an okumasına müsaade etmezler.

İbni Degine'nin vesayetinde, himayesinde belli bir sürü orada, dövülmeden,

tartaklanmadan inandığı dini kendi evinin bir köşesinde ifade etme imkanını

bulur ama fakat sonra bu imkanı, bu fırsatı da elinden alırlar.

Kapgariptir bu insan, yapayalnızdır, bir gurbet yaşamaktadır.

Ama gurbetin bizim için ifade ettiği manayı biliyorsa o gurbeti çabuk açar.

Açar çünkü Allah gariplerle beraberdir.

Öyle olması için Allah Resulü tübelel gurebe, gariplere müjdeler olsun der mi?

Nedir gariplerin hali?

Siz de o gurbeti yaşadınız.

Sizden evvelki nesiller yaşadı.

Gurbetin gurubuna şahit olmuş bir insan olarak, gurbetin gurubuna tülüğünü

yaşayanlar vardı.

O insanı çıldırtacak, insanı hezeyana sevk edecek hadiseydi.

Bir insan iki insan olamıyordu.

Bir insanın yanına bir başkası da gelince adeta musallah, mekanize birlikler

üzerine yürüyordu.

Bir tek insanın başında helikopter uçurtuluyordu, o yakın takibi alınıyordu.

Aman bir ikinci insana bir şey anlatmasın, o kadar garip tutulmaya

çalışılıyordu.

Bir ay, iki ay, üç ay, üç tane altı ay, üç sene

belki seneler ona yalnızlık zehir gibi, zemberek gibi içiriliyordu ruhuna.

Bunlar gurbetin tülüğünü yaşadılar.

Gurbet doğuyordu bir yerde.

Nasıl doğuyordu?

Zifiri karanlık bir gece gibi doğuyordu bunların üzerine.

Abanıyordu.

Ve o günlerde, inanmış insanların sinesinde ümit ufkundan, o ümit ufkunda

doğacak güneşlerin doğuş ümidinden başka sadırlara, sinelere inşira verecek

başka bir hadisede yoktu.

Bunlar gurbetin doğuşu denir.

Ve işte o gün bir iki o insanlara da gerçek garipler denir.

O yalnızlıklarından dolayı Allah Resulü kâkülü gülberlerini okşuyor, gariplere

müjdeler ediyor.

Çünkü garipler, hadisin bir rivayette devamında buyuruluyor ki, ahir zamanda

onlar Hazreti Mesih'in vesayetinde toplanacaklar.

Ahirette Mesih'e sığınacaklar.

Çünkü canım çıksın, Hazreti Mesih de garipti.

Onca cehdine, onca gayretine rağmen, babasız olmanın avantajlarını da

paylaşıyor olmasına rağmen, tam bir kudretin eli Hazreti Meryem'den Hazreti

Meryem'e girmiş, çıkmış ve sonra insanlığın imdadına uzanmış.

Apaçık kendisini gösterdiği halde, bir dönemde on iki insan geliyor, biri de

ihanet edince bunların on bir buçuk insan, gariplik yudumluyor, gariplikle

oturup kalkıyor, gözlerini gurbete açıyor, gurbete kapatıyor.

Bu açıdan denebilir ki, bu ümmete en yakın peygamber Hazreti Mesih olması

itibariyle o, bu ümmetin garipleriyle arasında çok ciddi bir münasebet vardır.

Bu hadis bir rivayette, ahir zamanda Hazreti Mesih'le beraber olacaklar veya

öbür alemde Hazreti Mesih'le beraber olacaklar gibi bir müjde, bir işaret

de veriyor.

Nedir hususiyetleri?

''Ellezîne yuslihûne mâ efsedehûl nâs'' İnsanların bütün bütün cemaatini alıp,

bütün güçlerini, kuvvetlerini bozgunculuk hesabına kullanmalarına mukabil,

onlar yerinde birer itfaiye memuru gibi yangın söndürürler.

Yerinde sokaklarda pislik akmasına karşı göğüslerini yererler, oraları temiz

tutmaya çalışırlar.

Yerinde kirlenen çevreleri, atmosferleri, bunu eski hüviyetine, eski haline

icra etmek için günde birkaç defa ölür ölür dirilirler.

Bütün bozgunculuğa karşı salah mücadelesi verirler, ifsada karşı ıslah

mücadelesi verirler, bunlara müjdeler olsun diyor.

Siz bir yönüyle, onlar sizden evvelkiler gurbetin tuluğunu yaşamışlardı, siz de

şimdilerde gurbetin gurubunu yaşıyorsunuz.

Yavaş yavaş o gurbet gitti, guruba devamdı, batmak üzeredir.

Bir gün batan karanlıklar gibi batacak, ışık karanlığın ordusunu bozacak ve her

cephede onlar bozguna uğrayacak ve kaçacaklar.

Ama sizin hayatınızın en şerefli dakikaları, belki de şu dine hayata hizmet

eden insanlar arasında en şerefli dakikaları, en şerefli ayları, en şerefli

günleri paylaşan sizlersiniz.

Çünkü sizden sonra bu cemaat yine şu anda olduğu safvetiyle o safvetini

koruyamayacak.

Bu gurbetten sonra gurbet izale olacak, gurbet gurur edecek, garipler az

gönüllerine inşirah salınacak, az bir gülecek gibi olacaklar ama fakat onun

arkasından da itiraf zulmetleri başlayacak.

Artık yeniden ümitlerini bile alıp götürecek şekilde gurbetler yaşanacak.

Çünkü tabiatımızdaki insaniyet, tabiatımızdaki hırslar, tabiatımızdaki makam

sevgileri, tabiatımızdaki şöhret teressikler, akrepler gibi, yılanlar gibi

yeniden kuyruklarını dikecek, bana da menfaat, bana da çıkar diyecekler.

Bu açıdan da siz kötü bir dönemden sonra iyi bir dönem yaşayıp

kötü bir döneme doğru bazılarınız itibariyle belki bozulmaya müsait bir

berzakta yaşıyorsunuz ama tatlı bir berzakta yaşıyorsunuz.

Dünya adına beklentisi olmayan insanlar olarak gurbetten belli bir ölçüde

sıyrılmış durumdasınız ve inşallah itirafa girmeden bunu sona erdireceksiniz.

Sadece Allah'ı düşünecek, sadece dini düşünecek, oturup kalkarken sadece o

istikamette planlar yapacak ve o mevzuda Cenab-ı Hakkın size ihsanda bulunduğu

her şeyi de bir bayram vesilesi sayarak sevinecek.

İnşirahtan inşiraha gireceksiniz.

İşin özü şunu az edeyim, siz dünyada çok az kimseye nasip olmuş,

gerçekten sevinilecek, bayram ilan edilecek bir altın çağı yaşıyorsunuz.

Sokaktaki bir kısım çirkinliklerden rahatsız olmayın.

Bir kısım kimselerin gösterdikleri ölçüde o çirkinliklerden de rahatsız

olmayın.

Çünkü siz şimdi şu anda dünya mülazalarına bütün bütün kapalı, ahiret

mülazasıyla bir geceyi gündüz yapmanın mücadelesini veriyorsunuz.

Bir kışa bahar gelsin diye bahar türküleri söylüyorsunuz.

Soluklarınızı içinize çekiyorsunuz, ayı spektreri eritmek için onların üzerine

yürüyüp, buzları eritiyor orada gül bitirmeye çalışıyorsunuz.

Buzları deliyorsunuz, kan çiçekleri çıksın diye dünyanın dört bir yanında

şimdiye kadar görülmedik mücadeleyi veriyorsunuz.

O bakımdan belki bir yönüyle sıkıntılı, ızraflısınız ama diğer yandan siz çok

bahtiyarsınız.

Bahtiyarsınız, geleceğin nesillerinden daha bahtiyar, geçmişin nesillerinden

daha bahtiyarsınız.

Üç asır bu ülkede yaşayan insanlardan daha bahtiyarsınız çünkü bir şey

yapıyorsunuz.

Bu insanların bazıları itirafın fırtınaları içinde ölecektir.

Şöhret deyip kendisini o dalgaların içine atıp ölenler olacaktır.

Menfaati dünyaya diye uç ağlayanlara kendisini atıp ölenler olacaktır.

Rahat deyip vehavet deyip kendisini temperverliğe salan ve ölen, mahvolan,

helak olan insanlar olacaktır.

Makam sevgisine gidenler olacaktır.

Dünya hırsıyla başı dönen, bakışı bulanan insanlar olacaktır.

Fakat ben görüyorum ve biliyorum ki şu anda bu iman ve Kur

'an hizmetine omuz veren sizler böyle bir sevdası yok.

Bey de olsanız, paşa da olsanız, sultan da olsanız, ceza da olsanız,

Ramazan-ı Şerif ufkunuzda tülü ettiği zaman bütün hesaplar ve planlar acaba

önümüzdeki seneyi finansman açısından rahatlıkla nasıl geçiririz diye onu

düşünüyorsunuz.

Ve havalar serinleyip de sonbahar kendisini hissetmeye başlayınca, kışı bütün

dehşetiyle içimizde durmaya başlıyor ve talebeye kâfi derecede buz bulamazsak,

ev açamazsak, onlara yatak hazırlayamazsak nasıl olur diyorsunuz bunları

düşünüyorsunuz.

Ramazan-ı Şerif gitti, himmetle köyü lanlar gibi gerildiniz siz.

Ama Kurban Bayramı ufukta belirmeye başladı.

Daha siz şimdiden itibaren Kurban Bayramı'ndaki problemleri çözmeyi

düşünüyorsunuz.

Ve o biter bitmez arkasından siz ya Bursa gireceksiniz ya Kuru Erzak

'a gireceksiniz.

Asya'yı düşüneceksiniz, Pasifi'yi düşüneceksiniz.

Çevremizde milletimizin ebed müddet bir millet haline gelmesi için gerekli olan

dinamikler nelerse onları gerçekleştirmek için düşüneceksiniz, durmadan

düşüneceksiniz.

Oturup kalkıp sadece bunları düşüneceksiniz.

Bir taraftan kendi gurbetinizi yudumlayacaksınız.

Çünkü Füzuli'nin dediği gibi, Büyük

bir ölçüde ben değiştiriyorum.

O yesin içine, o ümitsizliğin içine bile ümit katarak.

Bugün gerçi dert çok ama derman da çok.

Gerçi düşman kavi fakat talihse bu değil.

Çünkü Allah'a inanmışız, çünkü dünya kadar aynı zamanda bu işe omuz

verecek dostlarımız da vardır.

Rabbim sayılarını arttırsın, inançlarına derinlik versin.

Ve işte bir bayram derken bir bayramda bütün bunları bir kere daha

hatırlıyor, bir de halimizi bütünüyle bayram ilan ediyoruz.

Halimiz bayram bizim.

Neyin bayramı?

Bizden evvelkilerin, bizden sonrakilerin tırmanma şeridi diye ele alıp

yürüdükleri, zirvelere doğru yürüdükleri, şarikalere doğru yürüdükleri bir

yolda ciddi bir vefah hissiyle dağılmadan, çözülmeden Allah'ın inayet-i

keramıyla bu işi bugüne kadar vefayla götürme bayramı.

Ben bu sözlerin bana hatırlattığı bir şeyi size arz etmek istiyorum.

İslam'ın zuhur ettiği andan bu ana, asli saadet dahil insanların iftihar

tablosuna ilk finanda, sabikuna, gönül dediğimiz, ilk ve aynı zamanda yarışı

kazanan insanlar, bunlar istisna edilecek olursa şimdiye kadar Müslümanlığı

değiştirmek, onu dünyanın dört bir yanına götürmek için sahi gayret gösteren ve

insanüstü bir cilt sergileyen değişik toplumlar, değişik oluşumlar, değişik

dönüşümler, değişik dönüş hareketleri olmuştur.

Bunların hiçbirisi bu kadar mevcudiyetini, birliğini, varlığını koruyarak

istikbale yürüyememiştir.

Sadece bir misal olsun bu arzı değil.

İnsanlığın iftihar tablosu hayattayken daha, kendi hayattayken üç tane büyük

İslam'ı temel yan sarsacak irtidat hadisesi olmuştur.

Ve kendinden sonra Raşid Halifelerin göğüs diyeceği sekiz tane irtidat hadisesi

vardır.

Aza kolay bu.

İrtidat hadisesi derken basit bir hadise değil.

Müseyleme Türkezzat düşünün ki Yemame'de ordularını toplar, genoz, hatta çok

Müslümanları bozguna uğratır.

Eğer Hz.

Ebu Bekir gibi orada bir daha peygamberliği tam temsil eden bir insan,

Halif gibi de eşim benimle doğmayan bir kumandan olmasaydı, Mekke'de, Medine'de

taş taş üstünde bırakmazlardı.

O gözü dönmüş mürtedler.

O biri aşılırken Esmerdilensin'in irtidadı, öbürü aşılırken Secah'ın irtidadı

ve Allah Resulü bu irtidatların füryası içinde hayatı seniyelerini noktalıyor.

Ve kendinden sonra gelecek o güçlü halifeler, o irtidatları aşacaklar ama fakat

sekiz tane irtidat kusur yönleri besliyor.

Arkasında koca koca iftirak yığınları, toplum paramparça.

Ve ondan sonraki diriliş hareketleriyle bunlardan farklı olmamıştır.

İmam-ı Gazali kendi döneminde kafir damgasını yemiştir.

Kendisine anlatabilmesi için iki asır geçmesi lazımdır.

İmam-ı Rabb'in ömrünü hapishanelerde geçirmiş, hem de solcular kendisine kafir

demişlerdir.

Sen gazalete ait düşünceler serdediyorsun demişlerdir.

Ancak zamanın çok kötü olmasından, Allah'ın inayetinin fevkalade gelmesindendir

ki bu cemaat tarih sahnesinde bir dirilişi temsil ederken o ölçüde hiçbir

zaman iftiraka düşmemiştir.

Bu daire içinde de belki irtidat edenler olmuştur.

Hizmet mürtedi, ibadet mürtedi, akide mürtedi.

Fakat ben çok rahatlıkla söylüyorum, iki elin parmaklarını geçecek sayıya

ulaşmamıştır bu.

Bu cemaat Allah'ın çok engin bir lütfudur.

Kısa zamanda dünyanın yedi cephesinde bu cemaat Allah mücadele etme imkanı

bahsetmiştir.

Bugün her yerde varsınız.

Dünyanın dört bir yanında bu ışık möbülerde sizden bahsediliyor.

Ricali devlet sizden söz ediyor.

Beyaz Saray'da siz konuşuluyorsunuz, Kremlin'de siz konuşuluyorsunuz.

Asya'da bunca kısa zamanda devletlerin yapamayacağı okulları açanlar kimler?

Hz.

Sahib Kıra'nın dediği gibi biz inayet altındayız.

Allah iliştirmiyor sizi.

Gittiğiniz her yerde kapılar ardına kadar açılıyor.

Garipsiniz ama gurbetin tülü hengamında her yerde sesiniz aynı zamanda saygı

getiriyor.

Bunca güven, bunca itimat gösteriyor ki cihan bugün kapılarını size açıyor,

aralıyor.

Aralıyor değil, ardına kadar açıyor ve gelecekte de açacak.

İnşallah bu gurbet bütün bütün zahir olacak ama dilerim ben gurbet zahir

olurken işte o çıkarcıların, o menfaatperestlerin, o dünyayı okvanın önüne

çekenlerin o cephede mücadeleyi bırakıp bu hizmete omuz vereceğine sadece şahsi

dünyasını düşünenlerin itiraplarıyla siz yeniden bir gurbet daha

yaşayacaksınız.

Eğer o günleri idrak ederseniz her gün başı dönüp Süleyman aleyhisselamın

hazinelerini üst durelerde görüp de kendisini içine atan insanlar gibi dalış

yapıp dünyaya gidenleri, menfaate gidenleri, çıkar'a gidenleri, evinde rahata

gidenleri, aileperestliğe gidenleri, çocukperestliğe gidenleri, binaperestliğe

gidenleri gördükçe yeniden bir kere daha başınız dönecek.

Eyvah diyeceksiniz galiba bu çöküşün önünü almak mümkün değil.

Bu defa gurbetiniz katmerleşecek ki biz ona sofilerin sılayı ile itirap

diyoruz.

Her neyse ben bütün ömrüm boyu Rabbime niyaz ettim.

Beni o itirap günlerine ulaştırmasın.

Biz sadece hiçbir şey almadan, dünyadan burada yaşayacak kadar bir şey ile

o kadarını alıp, o kadarcık müakka temetü ile hayatımızı geçirip yaptığımız

şeyleri arkada bırakarak ahirete gitmeye Allah bizleri muvaffak kılsın.

Gül dikenlere müjdeler olsun.

Çölleri, bağlara, bahçelere, çevrenlere müjdeler olsun.

İmansız, izansız, ilhatla çırpınıp duran sinelere iman duygusunu duyuranlara

müjdeler olsun.

Gönlünün ilhamlarını dünyanın dört bir yanında hicret demeden, gurbet demeden,

yurtsuz, yuvasız gezip dolaşıp, insanlara, tamir manada insanlığı götürmek için

çırpınıp duranlara müjdeler olsun.

Gariplere müjdeler olsun.

Ve öbür alemde Hz.

Mesih ile aynı iklimi, aynı atmosferi paylaşacaklara müjdeler olsun.

Bu mülaza ile bayramınızı bir kere daha ben tebrik etmek isterim.

Bayram derken, arz ettiğim gibi, dudaklarınızda sadece bir şeker lezzeti

bırakıp geçen, bir dilim baklavaya bağlı bulunan bayram değil.

Bir el ötme ile ifadeye sıkıştırılacak, dar, kısır, donmuş bir bayram değil.

Çok kanatları olan bir bayram.

Dünyevi enginlikleri ile bir bayram.

Ukrevi enginlikleri ile de gidip Cenab-ı Hakkın cemalini müşahede etmeye

dayanan bir bayram.

Cennet yamaçlarında, verduvanüm minallahi ekber sözünü duymaya açılan bir

bayram.

Böylesine enginlikler içinde bayramları size çağrıştıran Ramazan bayramınız

mübarek olsun demek bereketli olsun.

Biriniz bin olsun, milyon olsun.

Bir taraftan yaptığınız işler, diğer taraftan heyecanlarınız, diğer taraftan bu

mevzudaki civan mertliğiniz, hasbiliğiniz, bedakarlığınız, diğer gamlığınız ve

bir diğer taraftan da hizmeti omuz vermede sizin için gerekli olan finansman

gücünüz.

Allah birinizi bin etsin.

Her gün sizin için, sizi niyet ederek söylediğim bu duayı bir kere

de yüzünüze söylüyorum.

Diyorum ki dost, taraftar, mühip, kardeş, kadın, erkek, genç, ihtiyar, memur,

esnaf, talebe, halk, hizmet-i imaniye ve Kur'aniye'ye aklıyla, mantığıyla,

fikriyle, malıyla destek olanlar, Allah'ım sağınak sağınak bereketini

başlarından yağdır.

Yağdırmakla bırakma, gönüllerini verme duygusuyla donat ve sonra öyle verdir ki

gökten bakanlar desinler meğer bunlar onlarmış.

Evet, bu duayı, bu isteği, bu talebi, kıyabi yaptığım bu şeyleri vicahiyet

çevirerek bir de sizin yüzünüze söylüyorum.

Vefayla, hatta sizi anmadığım bir gün varsa size karşı o günüm benim

için vefasız bir gündür.

Haydi be uğursuz gün derim ona, haydi be yümünsüz gün.

Benim kardeşlerimi anmama fırsat vermedin bana.

Evet, bu da son bir anma olsun.

Bundan sonra da ömrüm vefa ettiği sürece çok yaşamayı da düşünmem, sizi

anmaya devam edeceğim.

Çünkü siz anılması gerekli olan insanlarsınız.

Şu bayramlarda düşünün ki Erzurum'dan, Kars'tan, Ardahan'dan kalkmış

gelmişsiniz buraya.

Bu öyle büyük bir hadisedir ki nedir?

Nesi var bunun?

Ey siz buna çok alıştınız.

Ramazanda her gece ne yaptınız çoluk çocuğunuzun yanına gitmeden?

Kimin hesabını, neyin hesabını yaptınız?

Kendinizi o kadar başkaları için olmaya hazırladınız, öylesine regüle ettiniz

ve öylesine kalibrasyondan geçtiniz ki artık nerenize basılsa siz hep aynı

şeyleri terennüm ediyorsunuz.

Bugün buraya kalkıp gelmeniz bile bir hiç uğruna benim açımdan.

Bir kitleyle burada buluşma ama siz birbirinizle buluştunuz, melekler gibi

birbirinizle kaynaştınız ve aynı zamanda bir de niyetinizdeki mükafata erdiniz.

Siz iştah adınızda yanılmış olabilirsiniz ama sizi yanıltmayacak benim bir Rabb

-ı Kerimim var.

Hazreti Pir-i Muharrem dediği gibi yanında hiçbir şey olmayan birini ziyarete

geldiğiniz zaman o kıtmirini, köpeğini mahzun etmemek, mükadder etmemek için

atayayı şahanesinden, hususi mutfağından onlara öyle izazlarda, öyle ikramlarda

bulunacaktır ki ne göz görmüş ne kulak işitmiş ne de beşer tasavvurlarıyla

bir çerçeve içine alınabilecek manyettedir.

Siz niyetinizin büyük mükafatlarına mazhar olacaksınız inşallah.

Bu cüannetliğinizi, bu fedakarlığınızı bundan sonra da devam ettirir.

Size emanet edilen, yolda kalmış bu işi götürülmesi gerekli olan yere

götürürsünüz.

Herkes belli bir yere kadar taşıdı bunu ve şimdi sıra sizde.

Mezardaki fatihler, yavuzlar, kanuniler ve çağın büyük mütefekkiri kalkıp bu

işi taşıyacak halleri yok.

Onlar kendi dönemlerinde beşer üstü yapacakları şeyleri yapmış ve bu emaneti

emanete emniyet duygusu içinde size teslim ve tevdi etmişler.

Bundan sonra emanete ihanet etmeme, emanette emin olma mülazasıyla bunu

götürülebilecek yerlere sizler götüreceksiniz.

Nereye?

Güneşin doğup battığı her yere.

Peygamber tarafından sallallahu aleyhi ve sellem size hedef gösterilen her

yere.

Benim bu dinim ve mesajım güneşin doğup battığı her yere ulaşacaktır buyuruyor.

Bir taraftan müjde veriyor.

Ha kutuplara kadar Eskibollar'ın ülkesine, Kanada'nın buzullarına, Antarktika

'nın buzullarına kadar ulaşacaktır.

Gün ve gece varsa şayet ulaşacaktır benim dinimde diyor.

Bir taraftan müjde veriyor.

Ulaşsın inşallah.

Fatih bu hızla adeta çağlağanlara dönmüştü.

Seferden sefere koşuyor.

Otuz senelik saltanata sıkıştırmayacak, altmış senelik, yetmiş senelik işler

yapmaya çalışıyordu.

Sekiz senelik hilafetin içine dünyalar kadar işleri sıkıştırmaya çalışan Yavuz

o da yolda ölüyordu.

Kanuni yolda ölüyordu.

Daha nice hükümdarlar Allah Resulü'nden aldıkları o emaneti ulaştırılması

gerekli olan yere götürürken yolda ölüyorlardı.

Ölüyorlardı, şehit oluyorlardı ama bir taraftan bizim için de yapılacak bir

sürü iş bırakıyorlardı.

Onlar bu işi son kerteve kadar götürselerdi siz neyi nereye kadar

götürecektiniz?

Seleften İmam-ı Şafii yaklaşımıyla Allah ebeden razı olsun ki halife yapılacak

dünya kadar iş bırakmış.

Dünya kadar daha iş var.

Yolda yürürken bir yerde sırt sınırında sancağı yere reks edip benden sonra

gelenler götürsün diyen Murat Huda Vendigar'ın sesini duyacaksınız.

Çubukta koca Yıldırım Hünkar'ın sesini duyacaksınız.

Ve siz yoldakiler, yürüyenler, tırmanma şeridinde zirveye tırmananlar.

Yolda bunların sesleriyle karşılaşacaksınız.

Alkışlarını alacaksınız.

Sırtlarınızın ve kâküllerinizin okşangünü duyacaksınız.

Çünkü onların bıraktığı emaneti alıp peygamberimiz peygamberimiz tarafından

işareti verilen ufka ulaştırmaya çalışacaksınız.

Bir taraftan bu iş olacaktır diyor.

Sakın ümitsizliğe düşmeyin.

Bu iş de mutlaka olacaktır.

Ve bir taraftan da size bir hedef gösteriyor.

Gaye-i hayal olmazsa ya nisyan veya tenasi edilse eshan enerlere döner

etrafa gezer.

Hedef bellidir artık.

Nereye gideceğiniz, ne yapacağınız, nerelere ulaşacağınız belli.

Çok makul, çok mantıki ve aynı zamanda fedakarlık isteyen stratejilerle

inşallah peygamberin gösterdiği o şeye ulaşacaksınız.

Etrafınızdan dökülüp yollarda kalanlar sizi yese sevk etmeyecek.

Dünyayı atalanlar sizinle beraber başkaları için olmayı, nefsi için olmaya

tercih edemeyip takılıp yollarda kalanlar sizi yese atmamalı.

Tek başınıza bile kalsanız atınızı mahmuzlayıp ileriye doğru sürmesini

bilmelisiniz.

Bütün dostlar yolda kalsa, herkes dünyaya dalsa, herkesin bakışı bulansa, başı

dönse.

Allah Resulü Buhari Müslümin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte savaşıyordu.

Sağına baktı dökülüyorlar, soluna baktı dökülüyorlar.

Yanında kimsenin kalmadığını görünce geldi yayını.

Yerleştirdi okunu, mahmuzladı atını.

İş başa düştü dedi, gitti ve geriye dönmedi.

Alkışladığı insan budur.

Kaldı ki inşallah siz hiçbir zaman sağsız, solsuz, tek başınıza

kalmayacaksınız.

Nerede yaranım diyorken, Akif o inkisarlı dönemi yaşamıştı.

Nerede yaranım diyorken, ben Bülent Avaz ile.

Nerede yaranım diyor, Vadi, Payaban, Kuhisar.

Aksine siz, man ansari ilallah dediğiniz zaman, nerede yaran, nerede bize

destek olacak.

Bin cepheden bin tane ses duyacaksınız.

Lebbeyk, nahna ansarullah, bu davanın biz de yardımcılarıyız dediklerini

duyacak.

Sizinle beraber koştuklarına şahit olacaksınız.

Evet, o günün kahramanı, bugünün kahramanı sizler.

Allah bu kahramanlıkla sizleri, bu önemli misyonu, cihan şafındaki bu büyük

vazifeyi yapmak suretiyle gerçekten size aynı zamanda ahiretin kahramanları

haline getirsin.

Sizin için söylenecek her söz, kısırdır, sönüktür, ölüdür.

Hele benim gibi söylerken bile, her şeyi yüzüne gözüne bulaştıran bir insan,

yine isterseniz ihval gibi diyeyim, ben o nameden müteheyicim ki yoktur

ihtimali terennümün.

İçimde sizin için bir bilseniz neler geliyor neler.

Fırtlama kadar ama geliyor ki dilim o hissiyatıma tevcuman olamıyor.

Sizi yaptığınız şeyi ifade edebilseydim.

Göklerin kapılarının aralığından meleklerin sizi temaşasını size

anlatabilseydim.

Göklerde bile Allah'la melekler arasında müzakereye mevzu olduğunuzu size

anlatabilseydim, bir şey anlatmış olacaktım.

Heyhat, ben o nameden müteheyicim ki yoktur ihtimali terennümün.

Sizi yaptığınız şeylerle, Allah'ın mükafatıyla baş başa bırakıyorum.

Allah iki cihanda sizi aziz eylesin.

Öbür alemde buluşacağımız yerde buluşuruz.

Bizi yalnız bırakmasınlar.

Yaşadığımız gurbet bizi canımıza takdedirtti.

Burada yalnız bırakmasınlar.

Hammadun, sürekli hamd edenler.

Ahmet-i Mahmud, Muhammed Mustafa'nın rivav-ül hamdi altında.

Hamd edenlerin altında toplanacağı bayrak altında.

Kaybolmadan, gurbet yaşamadan, vahşete dalmadan.

Orada Muhammed'i ruhun estirtiği, badı nesimi duya duya iliklerine kadar

yaşamaya Rabbim muvaffak eylesin.

Berk-i Hatif gibi mahşeri geçmek, köprüyü aşmak, mizandan uçarak geçmek,

cennete ulaşmak, cuma yamaçlarında Cenab-ı Hakk'ın cemalini müşahede etmek.

Bunlar yoldaki şeyler.

Rabbim hepsini sizlere lütfeylesin.