Dünya-Ukba Dengesinde Mü'minin Yol Haritası | Beşinci Kat | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Yeni can, yeni kanla yeniden yola devam etmeye matuf hayat ona göre

tanzim edilmeli, örgülenmeli ve dolu dolu bir hayat yaşanmalı.

Yani bir tekiye, zaviyeye çekilip orada kendini ibadete verme bir yönüyle bir

dolu dolu hayattır da bence bundan daha dolu bir hayat vardır.

İçinde dünyanın da mağmur olduğu bir hayat.

Hatta denebilir ki müminler dünya açısında güçlerini, kuvvetlerini

kaybettikleri takdirde bunu derken, gününü müspete açısından, ilim açısından,

tıp açısından, endişe açısından, fizik açısından, kimya açısından da kasıt

ediyorum bunu.

Şeriatı fıtriyenin yorumu da denebilir, tahlili de denebilir.

Açısından ihmalleri bazen din adına kaybetmelerine sebebiyet verdiklerinden

dolayı, başkalarının onların üzerine çıkmasına yol verdiklerinden Allah'ın

gazabına maruz kalırlar.

Kur'an-ı Kerim çok sarif olarak, وَلَنْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكَافِر۪ينَ عَلَى

الْمُؤْمِن۪ينَ سَب۪يلًۙ Yani Allah Celle Celaluhu katiyen bir müminin kafirin

daha altında olmasına razı değil.

Mesela gidip onun kapısında işçi olarak çalışamaz.

Çalışıyorsa ancak o boşluğu niyetle atlaması lazım.

Yani diyecek ki ben bugün çalışıyorum, bu zillete katlanıyorum ama fakat

geleceğimin hatırına.

Gelecekte benim mamur bir dünyam, düşünce dünyam hesabım olmayacaksa, benim bu

zillete katlanmama Allah razı değildir.

Mümin hep üsttedir.

Nasıl hak üsttedir?

Ehl-i hak da öyle üsttedir.

Evet, bu açıdan dünya itibariyle de müminler hep üstte olmaları lazım.

Çağın başında Üstad bizim üç büyük hastalığımıza dikkati çekiyor.

Fakirlik diyor, bakın hastalık diyor buna, virüs.

Aids virüsü gibi bir şeydir.

Cehalet diyor, biz şimdilerde anlıyoruz bunları yani.

Netice itibariyle her şey ilme bağlı diyoruz.

Ve bir de tefrika.

Aradan 70-80 sene hatta 90 sene geçmiş değişen bir şey yoktur

yani.

Bugün yine iyi bir psikososyologa sorulsa, bu toplumun derdi nedir?

Cehalet diyecektir, fakirlik diyecektir, tefrika diyecektir, parçalanma

diyecektir.

Neden acaba?

Çünkü cehalet de, fakirlik de, tefrika da bizi başkalarının sultası altına

iter.

Bu da Allah'ın razı olmadığı bir hale itilme demektir.

Allah'ın gazabını maruz olma demektir.

Öyleyse hani dünyayı nef ve inkar yoktur.

Hatta o türlü bir zahitlik yorumu bize göre terstir.

Yani dünyadan elini eteğini çekme, bir lokma, bir hırka filan mülazası bize

göre terstir.

İnsan kendi iş dünyası itibariyle dünyadan istina göstermeli.

Arkadaşlarımız var ki bizim için, belki buradaki arkadaşlarımızın hepsi de

öyledir.

Yani ben kimseyi istisna etmem.

İşte o istikamette kazanması da onun ibadet olur.

Onu sahabi seviyesine götürür, ulaştırır.

Ve kazanır da bu insan.

Kur'an'ın tergibi de var.

Diyor ki Kur'an-ı Kerim, وَالَّذ۪ينَهُمْ لِلزَّكَاتِ فَاعِلُهُمْ Sırf zekat

vermek için, yani o mevzuda tasaddukta bulunmak için çalışırlar.

Faaliyetler o istikametteler.

Kazanalım da verelim diye çalışırlar.

Çok önemli yani.

Kur'an'ın bu esprisini kavramak lazım.

Mevcudu verme değil yani.

Daha çok vermeliyim ben.

Daha çok vermek için daha çok kazanmam lazım benim.

Bu hem hırsın kökünü keser, hem de bütün kazancı aynen namaz gibi

ibadet haline getirir.

Evvela bunu bir kere çok iyi tespit etmek lazım.

Yani ahirete zaman ayırınca, hizmete zaman ayırınca acaba dünya işlerimiz

gidiyor mu?

Hayır.

Bence biz esas zamanımızı, kendi tembelliklerimiz, sistemsizliklerimiz,

metotsuzluklarımız içinde harcıyoruz, tüketiyoruz, bitiriyoruz onu.

İyi bir metodolojiyle, iyi bir sistematikle, hayatı iyi bir tanzim etmekle

zannediyorum, dünya ile hukukayı at başı götürebiliriz.

Genel manada bunu diyeyim.