Namazın Cemaat ile Eda Edilmesi ve Hizmete Bakan Yönü | Beşinci Kat | M.Fethullah Gülen Hocaefendi

Burada Ahmet bin Hanbel

radıyallâhu anh namazın cemaatle kılınma vücudunu çıkarıyor, istimbat ediyor.

Yani namaz kılacaksanız rükû edenlerle beraber edeceksiniz.

Onun için namazın rükûnlerindendir Ahmet bin Hanbel'e göre.

Şimdi Allah yolunda seyr-i sülük ve ibadet-i taat süluku içinde

ferdi muvaffakiyetler, başarılar mutlaka mükafat görür.

Fakat bütün bunlar hep ferdiyet planında kalır.

Hiçbir zaman cemaat halinde eda edilen vazifeler seviyesine ulaşamaz.

Ne namazda, oruçta, haçta, zekatta öyle ferd olarak o işi yapmak, ne

de hizmet-i imaniye ve Kur'aniyede tek başına, acaba ben tek

bu işi götüremem mi?

Tek insanın, Allah'ın vaadettiği şeylere masaliyetine dair teminat yoktur.

Bir ferde, bir ferde ihsan edileceği şeyler ihsan edilir.

Ama bir mesele cemaat halinde eda edilirse şayet, bu cemaat, hele hususiyle

duyguda, düşüncede aynı şeyleri paylaşıyorlarsa, iştiraki amali, uhreviye

açısından herkesin yaptığı ibadet-i taat, bütünüyle bir ferdi için söz konusu

olabilir.

Onun için bir insan işte oruç tutuyorsa bile, alemin oruç tuttuğu zaman

zaten biraz mecburuz namazında.

Belki bazı günlerin belirlenmesi de onun içindir.

Perşembe, pazartesi.

Çünkü orucunuz çok kimsenin oruç tutmasına rastlar.

Namaz vakitleri tayin etmeyebilir yani.

Herhangi bir vakitte, günde beş vakitte şöyle böyle kılın denebilirdi.

Vakitle belirlenmeyebilirdi.

Oysa ki o vakit belirlenmesinde ezan tevafukları, kamet tevafukları, nafile

tevafukları, farz tevafukları vardır.

Dolayısıyla her şey aynı çizgide üst üste gelir.

Onlar sağlanmış olur.

Cemaatin teşriği meselesi çok haksasiyetle duruyor.

Oysa ki tek başınıza namazı kılabilirsiniz.

Buyuruyor ki, ne kadar düşünüyorum, ezan okundu, kamet okundu, kamet okunsun,

farza duralım, ben yerime birini geçireyim de sonra döneyim, cemaate gelmeyen

insanlara gidip evlerini yakıp başlarına geçireyim diyor.

Şimdi lisani, nezihi, nebevi'yi düşünün.

Konuştuğu her şeyi çok temkinli, tedbirli konuşur ve itidal insanıdır.

Fakat buradaki işin ağırlığına bakın diyor ki, gideyim yakayım evlerini

başlarına geçireyim diyor.

Çok ağır bir mesele.

Bir şeyin farz ve vacip olmasında ya emirdir, nehidir bir mesele.

Nehi ise işte aksi onun, iltisam edilmesi gereklidir.

Veya akıbeti itibariyle bir tehdit vardır.

Usuldeki prensip itibariyle çıkarılan şeyler bunlardır.

Şimdi bu tehdit açısından cemaate bakacak olursanız, zaten cemaate sünnet-i

mevkide diyen sadece hanifilerdir.

Farzı kifayet, vacip.

Ahmet bin Hanbel'e göre farz.

İmamların noktayı, nazarları en hafifi sünnet-i mevkide.

İşte 25-27 derece sevap magnemi de var bu işin yani.

Ve aynı zamanda kazanç nazarı itibariyle verilerek, aman sakın zinhar felt

etmeyin denmiştir.

Cemaat halinde eda edilme, Fescudu ma'sacidin.

Ma'sacidin şeklinde yok da fakat fescudu var.

Cimi sırası yani.

Hepiniz secde edin demek.

Bunlar ferdi planda alacağınız şeyin üstünde, o cemaatin, o heyeti aliyenin,

umumuna tereddüb eden sevap, uhrevi olması, uhrevi buğutlu olması itibariyle,

birine verilince diğerinin mahrumiyeti söz konusu değildir.

Nuraniyet sırrıyla herkesin defterine bir temami işlenebilir.

Onun için bütün bir cemaatin sevabını alabilir insan.

Hele duygu, düşünce birliği varsa.

Aynı şekilde hizmet de öyledir.

Yani bir ferd tek başına, Ebu Hanife gibi dahiyane bir hizmet yapabilir.

Fakat tek başına Ebu Hanife gibi dahiyane hizmet yapacağına, 10 tane benim

gibi aptalla yapması 10 defa Ebu Hanife'ye geçer.

Çünkü cemaat vardır belli tarafta.

Belki secdede, rükuda da aslında o duyulabilir.

Çünkü secdede teşrik kılınan dualar rükuda da söyleniyor.

Rükuda da bazı dualar okunabilir.

Ama namaz esas rüku sözüyle anlatılıyor.

İsterseniz şöyle Hanifelerin bu mevzudaki iştirakları açısından da meseleye

yaklaşabiliriz.

Yani insan kıraati fevk edebilir, kıyamı da fevk edebilir.

Rükuda imama yetişirse namaza yetişmiş, o rekata yetişmiş sayılır.

O bakımdan rüku, o rekatın rekatiyetini tamamlayıcı bir şeydir, faktördür.

Daha akar rükuyu kaçırmamak lazım.

Ve yine ilk rükuya yetişen bir insan o namazın bütününe yetişmiş sayılır.

İlk rükuyu kaçırınca mesbuk sayılır.

Yani yarışı mesbuk, yarışı kaybetmiş demektir.

Ona sefkat eden şey var demektir.

Allah'a emanet olun.