Sahabe ve Peygamberimizin Beşer Olmalarını Nasıl Anlamalıyız? | Beşinci Kat | M. Fethullah Gülen

Okulda hocalar tarafından ısrarla Efendimiz ve sahabenin de beşeri olduğu

dolayısıyla onların da hata yapabilecekleri ısrarla vurgulanıyor.

Bu husustaki düşüncelerinizi gösterebilir misiniz?

Şimdi herkesin hata yapabileceği Efendimiz'in beyanıyla ifade buyuruluyor.

Bu açıdan da sahabi de hata etmiş olabilir, denebilir.

Fakat sahabinin hatasını bizim gibi sıradan insanların hatalarıyla benzetmek

ciddi bir iltibastır.

Sahabi, Üstad'ın da o 27.

Söz'de tanıttığı gibi, onlarla alakalı yazılan kitaplarda görüp tanıdığımız

gibi birbirleriyle kavga ederken bile iştahat hatası yapmışlardır.

Yani düşünmüş, taşınmış.

Mesela diyelim bir Hazreti Ali Hazreti Maviye döneminde bazı kimseler, Ammar

gibi, Selman gibi kimseler Hazreti Ali'nin yanında yerini almış, doğrudan

doğruya o cidale iştirak etmişler.

Bu bir iştahattır yani.

Neden?

Kendilerine göre delilleri vardır yani birine biat eden.

Çünkü bir köyde iki muhtar, bir naiyede iki tane müdür, bir kasabada

iki tane kaymakam, bir vilayette iki tane vali olmaz.

İlahi kanun.

Yerde gökte iki tane ilah olmaz.

Şimdi bu bir esas.

Hatta o yerde, gökteki o keyfiyet, ilahi ahlak bize gösteriyor ki bir

yerde idare, vahdete icra edileceği ana kadar.

Şimdi bunlar delil yani.

Bir kesim sahibi bu noktadan hareket ederek diyor ki, madem önce Hazreti

Ali'ye biat edildi, imam odur ondan sonra çıkan insan gelip biat

etmesi lazım.

Bazıları böyle diyor.

Bazıları da İbn-i Ömer gibi kimseler bu türlü şeylerde evine kapanıyor,

dışarıya çıkmıyorlar.

Kendisine gelip diyenler de oluyor.

Buhari'de var, bunlar da var.

Diyorlar ki, sen ne diyor Hazreti Ali'nin yanında yerini alıp savaşmıyorsun.

Biz diyor bir dönemde savaştık.

Ondan da bildikleri şey var.

Efendimiz buyuruyor ki, bir gün fitneler denizlerin dalgaları gibi toplumun

içinde yürüyecek.

Hatta bir hadis-i şerifte evlerinizin arasında fitnelerin yağdığını görüyorum

buyuruyor.

Doğru bunlar.

Bu dönemde kılıcını kır evinde otur diyor.

Şimdi zaman tayin etme meselesi, işin takvimi meselesine gelince sahabe orada

tereddüte düşüyor bakın.

Şimdi onlarınki de iştahat, İbn-i Ömer'inki de iştahat.

Bunlardan hiçbirine bir şey denmez.

Hani ben diyorum ki bugün, ben İbn-i Ömer'in yerinde olsaydım

Hazreti Ali'nin yanında yerimi alırdım yani diyorum.

Savaşırdım ben orada.

İştahatımı o istikamette yapardım.

Ama bu da bir iştahat yani.

Şimdi hak ve hakikati ortaya çıkarma adına ortaya konan bu türlü iştahatlardaki

hatalar, Efendimiz'den mervi bütün fukaca da kabul edilmiş bir insan bir

hakikati bulmak adına iştahat eder.

Hata yaparsa bir sevap kazanır.

İsabet ederse iki, bazen de on sevap kazanabilir yani.

Şimdi hataları öyleyse bunların, sahabe-i kiramın hataları, bizim hatalarımızı

onlara benzetmek, işin doğrusu cinli bir iltibastır.

Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e gelince tabiatı ve şerh icabı, hani

normal denebilir ki, Efendimiz'de hata edebilir yani, normal denebilir bu.

Fakat o teşri makamında bulunduğundan dolayı Allah Celle Celaluhu ona hata etme

fırsatını vermemiştir.

Hatta Fetih Suresinin başında, لِيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُمَا تَقَدَّمَ مِنْ

ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرْ Geçmişte ve gelecekte ki günahlarını Allah bağışladı

demek suretiyle, mukarrebine göre geçmişte olan şeyler neyse, حَسَنَةٌ لَوْرَ

سَيَّاتٌ مُقَرَّبٍ Neyse Allah onları affetmiştir, bilemeyiz onları.

Geleceğe ait de Allah ona günah işletmemiştir, hata işletmemiştir yani.

Allah Resulü'nün hatası yoktur o yönüyle.

O hata bize ayıptır.

كُلُّ نَسْخَبَّعُونَ وَخَيْرُ الْخَبَّعِينَ التَّوَابُونَ Biz yani kendi

hakkımızda onu düşünürüz.

İnsanların hepsi hata eder.

Şimdi ben bu türlü mülazaları çok masum görmüyorum.

Bu türlü mülazaların mebleği esas fukah-ı kiramı tahti etmekle başladı.

Yani bunlar büyüklük görmediklerinden dolayı.

Bir arenada karşı karşıya gelecekler o büyüklerle de karşı karşıya

gelemediklerinden dolayı.

Onların en büyükleri bile Ebu Hanife, Ebu Hanife değil, Ebu Hanife'nin

en küçük talebesiyle karşılaşsa zannediyorum, iki ayetin maalinde, yorumunda

nakavt olur giderler.

Çok komik geliyor bana yani.

Size burada bir espri arz edeyim.

Ben işte böyle o ilk Evliya Çelebi gibi, Seyyahat-ı Ya Resulallah

diye bir yola çıktığımda, Sivas-Sivas'ın bazı kazaları, bu arada tokat

tokatın Ertuğay'a uğradım.

Eskiden belediye reisi yapmış, Şerif Bey diye birisi var.

Bizim arkadaşlar arasında en küçük, en ufak insanlardan birisi gibi.

Şimdi bir gün oturuyoruz, benim askerliğimden çok önce yani, 57'li yıllarda

zannediyorum.

Oturuyoruz orada, herkes işte ben güreş tuttum, yenilmedim de, ben falanı şöyle

attım da, ben de falanı böyle attım.

Şerif Bey, merhum makamı cennet olsun demez mi?

Ben dedi hayatımda hiç yenilmedim dedi.

Birazcık böyle elinizin ucuyla dokunsanız yarısı boşa gider.

Hiç yenilmedim dedi.

Tabii herkes şaşkın şaşkın baktılar.

Çünkü dedi hiç kimseyle güreş tutmadım, ondan yenilmedim.

Şimdi Ebu Hanife'yi bu asırda atıp tutmak çok kolay, ben de

atarım.

Mam Şafik'i atar tutarım, Malik'i atar tutarım, Evza'yı atar

tutarım.

Ebu Yusuf.

Zannediyorum yani bir İmam Muhammed Şeybani'yle, Hasan Şeybani'yle karşılaşsa,

bunlar çok komik duruma düşerler yani.

O şeyler de uzak doğu oyunlarıyla alakalı bazı komik adamlar böyle, çok

ciddi o işin profesyonelleriyle karşı karşıya gelir, kaçırma falan yapar böyle.

Gülüş duruma düşerler, görmüşsünüzdür.

Zannediyorum öyle kalıyorlar.

Benim nazarımda o kadar komik geliyor bunlar diyorlar.

Fakat şimdi işin gerçeğine geçelim.

Bir dönemde maalesef bu mesele öyle başladı yani.

Ve ben o zaman endişemi ısrar ettim.

Böyle Ebu Hanife'yle, İmam Yusuf'la, Şafik'le, Malik'le ne

olacak bunlar diye.

Başlayınca bu mesele bir gün sahabi sorgulamaya alınacaktır.

Fuka'nın sözlerini, düşüncelerini, iştahatlarını sorgulandığı gibi bir gün

hadisler de sorgulanacaktır.

Ve bu mesele Allah Resulü'nün sorgulanmasına gidip incirar edecektir.

Şimdi Allah Resulü de değil, Kur'an sorgulanıyor.

Yani bu bir kere bu bozuk yola, Mevde'de fuka-i kiramı tenkitle

girildi.

Çok bencil, ''İnnema utitü ala ilmine indi'' Karun gibi konuşan, ben bilirim

diyen.

Aslında Kur'an-ı Kerim'de hiçbir nebi, hiçbir salih kul ben bilirim

dememiştir.

Nerede ben bilirim sözü varsa onu bir firavun söylemiştir.

Sadece ben bir tek yerde hatırlıyorum.

''Galallezi inde ve ilmü minel kitabe enatike'' Nezdinde kitaptan bilgi olan

bir zat o da ben biliyorum demiyor.

Süleyman Aleyhisselam'ın kitaplarda, Kur'an kaynaklarında değil, mevzu, zayıf

hadislerde Asaf bin Belhiya diye birisi var.

Asaf bin Belhiya.

Süleyman Aleyhisselam'ın veziriymiş diyorlar ama bizim kaynaklarda, Sünnet-i

İsaiye'de, Hasene'de yok öyle birisi.

Maalesef nerede ben bilirim varsa, ben de onlar kadar bilirim varsa, hep

bunu firavunlar söylemiştir.

Peygamberler ben bilmem demişlerdir.

Allah Resulü'nün Kur'an-ı Kerim'de ben bilmiyorum dediği o kadar

çoktur ki.

Bu açıdan bir taraftan şeytanın davuluna tokmak ses çıkaran bu insanlar, biri

tarafta dün fukaha-i kiramı, bir ertesi gün sahabe-i izamı, şimdi

Efendimiz'i ve başlamış şimdi, karanlık emareleriyle yeni bir devir, Kur'an

'ın sorgulanması meselesi.

Tehlikeli bir gidiş bu aslında.

Dinsizlerin, imansızların meseleye yaklaşımından daha tehlikeli.

Çünkü dinsiz dinsizdi.

Ona dinsiz diyor ve kale almıyordun.

Din adına Kur'an'ın mülga olduğunu düşünmek.

Onda bir kısım temel kaideler var.

Onlar alındıktan sonra diğerlerini kaldır, suyu aşağıya doğru at, yukarıya

doğru ara.

Çıkarsa bir yerde karşısına bas gitsin, çürüsün mülazası.

Evet, çok farklı, önü zor alınır.

Bir çeşit çağın sapıklığın ifadesidir.

Bunlarla mücadele de etmemek lazım.

Ancak arkadaşlarımız çok iyi bilmeli.

Kanat-ı aczanemce benim.

Biraz sünnetin teşhiddeki yerini, sahabe-i kiramın genel kıymetini, kıymet-i

hükümetini ifade edecek.

Böyle seminerler, konferanslar, paneller tertip etmeli.

İnanan arkadaşlar da tertip etmeli.

Mütehayirleri, müteredditleri çağırmalı oraya.

Bu talebelerden de.

Bu işi bilen arkadaşlarımız o mevzuda.

Bilgilendirmeli arkadaşlar.

Arkadaşlar da çalışıp kendilerini yetiştirmeli.

İbn-i Hacer gibi insanlar bu zatlarla karşılaştılar da acaba derlerdi ki,

siz İlm-i Hal okudunuz mu derlerdi bunlara.

Mubala etmiyorum onu da.

Fakat onların sahabe saygısı, sünnet saygısı, kitap saygısı, Kur'an saygısı.

Hiçbiri dört tane hadisi senediyle okuyamaz.

İsterseniz denemek için söyleyin.

Hatta arayın, bulun, bir hadisin metnindeki illeti sorun onlardan birisine.

Sen şunu kabul ediyorsun veya etmiyorsun, illeti neresinde?

Dediğim her şeyden vazgeçerim.

O kadar boş değil sadece.

Bomboş insanlar.

Kendileri çukur olduğundan alemi nasıl bilirsin kendin gibi.

Manaya da kapalı olduğundan velayete karşı, tasavvufa karşı da bunlar kapaldır

aynı zamanda.

Ve bazıları müsteşriklere kafalarını kaptırmışlar.

Onlar İslam düşmanı, iman düşmanı, Kur'an düşmanı.

Tarifat onlardan gelmiştir.

Kavga etmemek, açık kavga etmemek lazım.

Doğruyu anlatırmak lazım.

Doğruyu.

Mesela diyelim ki sünnet ve sünnetin teşhiddeki yeriyle alakalı bir seminer

veriverir.

Bir defa çağırırsınız.

Bu mütereddit müteahhir arkadaşları da çağırırsınız.

Sahabe-i kiramın kıymet hükmüyesiyle alakalı bir şey anlatır.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem sorgulanır mı sorgulanmaz mı bir şey

anlatır.

Bir başka defa Kur'an'ın tarihselliğiyle alakalı bir şey inşallah.

Doğrusudur.

Kavga etmemek lazım.

Cephe oluşturmamak lazım.

Bazıları çünkü onların fantezi içinde.

Bazıları bilinmesi gerekli olanı bilemiyor.

Bazıları işte cim karnındaki insanların çıkardığı sesi çıkarıyorlar.

Ve biz de herkesi iyi geçirme durumundayız.