"Allâhümme İlâ Mâ Tuhibbu ve Terdâ" Nasıl Anlaşılmalıdır?| Beşinci Kat| M.Fethullah Gülen Hocaefendi

Allahumme da'a ma'a tufiq, wa'a ta'faaq.

Bunlar burada sözdür.

Ruh bazılarını sezer, bazılarını sezemeyebilir.

Fakat bunlar öbür alemde gerçek olarak inkişaf edince ne olduğu görülecek.

Şimdi biz, tomurcuk üzerinde tahminlerde bulunuyoruz.

Tomurcuğun anatomisinin nelere müsait olduğu hususunda, onun istikbaliyle

alakalı bir kısım yorumlar ortaya koyuyoruz.

Oysa ki hepimiz için, tabi bir gül şeklinde açma meselesi var.

Gül-ü Muhammedi.

Onu zevk etmeden duyamayız.

Vicdanında çok derinleşen insanlar belli ölçüde rüya gibi onu duyabilirler.

Rüyalar gibi tıpkı yani.

Rüyalar hakikatlere ne kadar aynı oluyor, o kadar duyabilirler.

Ama gerçeğine gelince öbür alemde.

La man lam yaduk, lam yahaf.

Allahumme wa fiqhna ya'bima ba'hum.

Allahumme wa fiqhna ya'bima ba'hum.

Siyahatın kalp ve ruh ikliminde yapılması lazım.

Onun için Üstad Tahir'in eserlerinde hayvaniyetten çık, çıksmaniyeti bırak,

kalp ve ruhun dereceyi hayatına yüksel diyor.

İşte orada bu iman, bu imana bağlı marifet, sonra muhabbet, sonra aşkı,

şevki, sonuna zevki ruhani.

Zevki ruhani, Aziz Allah çıksmaniyete ve bedene akseden bir zevk şeklinde

düşünmemeli.

Yani marifetin kendine mahsussun.

Mesela mağbudumuz mağbudumuz, halikimiz halikimiz.

Buna mahluk olmayı duymak.

Buna abid olmayı duymak mesela.

Bunun muhabbet, mehafet, muhabbet karışımı bir halitadan esasen bir zevk

buğduğu var ki, onu dünyayı zevklerle tartmak mümkün değil.

Ne cismani zevkler, ne de içimizde inşirah şeklinde duyduğumuz ruhani zevkler.

Çok farklı bir şey.

Bazı kimselerin cezvesi, şatahati şeklinde anlamamalı.

Bizimki temkin içinde, kendi konumumuzu bilerek, konumlar üstü, onun

namütenayliğini duyarak farklı bir zevk.

Üstelevnur mesleği açık bir şey.

Yani sahabinin duyduğu şeyleri büyük çoğunluğu itibariyle duymak mümkündür.