Economic Reflections -15- | The Fundamental Principles of Our Economic Life | M. Fethullah Gülen | (1979/06/01)

Euzubillahimineşşeytanirracim.

Bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdülillahi Rabbil Alemin.

Ve es salatu ve es selamu ala seyyidina ve senedina

ve şefi'i günubina ve mevlana Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem

ve aleyhine

ve aleyhine ve

aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve

aleyhine ve

aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve

aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aley

ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine ve aleyhine

ve aleyhine ve aleyhine

Allahümme salli ve sellim ve barik ala seyyidina muhammedin ve ala ahalinin

adede kemalillahi ve kema yeliku bi kemalin

bismillahirrahmanirrahim

tebareke allezhi bi yedihil mulk ve huve ala kulli şeyhil kadir

sadakallahu l-azim

ve bella ana rasuluhum nebi gül haşimi gül kerim

ya ilahil alemin

kalplerimizi enveri imaniye ve kuraliyle münevvereyle

bizleri iki cihanda aziz eyle

nefsin ve şeytanın şerrinden, tesvilatından, tezzinatından,

tatilatından bizleri masum ve mahfuz eyle

cümlemizi cennet ve cemalullah şerefiyle serfiraz, şeref yabeyle

amin ve hürmeti seyyidin ve seyyidin

velhamdülillahi rabbil alemin

muhterem müslümanlar

bir evvelki derste Cenab-ı Hakk'ın inayetine istinad ederek

yine inayetine istinad ediyoruz

bizi bir lahza kerem ve ihsanından mahrum bırakmasın

mevzuu bitirirken kaynaklarımıza temas ettim

insanlığın ezelden bu yana başvurduğu, başvurup kovasını doldurduğu kaynaklarımıza

beraber temas ettik

her ilmin, her ilmi tekevvünün, her anlayışın bir kaynağı vardır

düşüncenin kendisine göre kaynağı vardır, mesnedi vardır

ilmin, ilmi hayatın kaynağı ve mesnedi vardır

içtimai hayatın kaynaklandığı noktalar vardır, ihtisadi hayatın da kaynağı vardır

biz ferdi hayatımızda, ailevi hayatımızda, içtimai ve ihtisadi hayatımızda

eski ifademiz ve bizim ifademizde hep aynı mevride başvururuz

Kur'an'a, sünnete, kitaba ve büyüklerimizin, tukayizam,

selefikiram, efendimiz hazretlerinin

sağlam, içten, samimi kaynaklara dayanarak yaptıkları iştihada veya

tabiri diğerle kıyasa başvururuz

mevzuu bununla bitirdim

biz içtimai hayatımıza bir denge ve düzen getirmeyi düşünürken de yine kendi

kaynağımıza

ezelden gelen, ebede gidecek olan,

nüzul ettiği ve imkan aleminde zuhur ettiği günden bugüne

beşerin bütün ihtiyaçlarını tekebbül eden,

Allah'ın kelamı olduğu için solmayan, örsümeyen

Kur'an-ı Kerim'e başvururuz

en mükemmel beşer tarihasından çıkan şeylerin dahi bir asrı aşamadığını gördüğümüz

bir dönemde

Allah kelamının taravetini, tatlılığını, ceyyit ve cedid oluşunu iliklerimize kadar

hissediyoruz

bütün canlılığıyla bize bakıyor ve tebessüm ediyor kelam-ı ilahi

her şey zuhur eder etmez yarım asır içinde soldu,

yaprakları döküldü, pörsüdü

bütün ömrü baharıyla hazanı arasında sadece yarım asırdan ibaret

nice sistemler ve düzenler vardır ki biz içinde yaşadığımız asırda

onların başlangıç ve müntehasını gördük

doğum ve ölümlerine beraber şahit olduk

ortaya konan şeylerin yeniden değiştirilmesi lüzumunun

onu ortaya koyanlar tarafından ortaya atıldığını

esefle ve telehüfle mücahede ettik

ve bunu yaparken de gökten gelen vahyi münzel olan Tevrat'a,

İncil'e ve Furkan'a karşı bir reaksiyon olsun diye ortaya atmışlardı

düzen adına bu düzensizliği, sistem adına bu sistemsizliği ve beşeri

baştan çıkarma keyfiyetini

yarım asır yaşayamadı,

bütünü değişti ve bütünüyle değişti

14 asır evvel nazil olmuş

esasına gelince 14 asır evvel değil

yeryüzünde Hz. Adem'in ispati vücut edişiyle nazil olmuş

ama şerleriyle haşiyeleriyle

teferruata ait gelen elestiki durumlarıyla

devam eden gelmiş de Kamil Beşer'in Kamil kitabı olan Kur'an-ı Muizzül

Beyan'da icmalin yanında tafsili bulmuş

mücmelin yanında tekmili bulmuş

en mükemmel hüviyette bize takdim edilmiş

Muciz Beyan ifade Kur'an-ı Muizzül Beyan

baş kaynağımız bu

20. asırda ilimlerin casuslar halinden

çeşitli fen dallarından

araştırmaları neticesinde elde ettikleri her sahada her sahanın sonunda

ulaşabildikleri en zirvelerden

Kur'an-ı Muizzül Beyan'ın hüküm fermu olduğunu gördükçe

içimize hiç itminan gelmekte ve kendi kendimize demekteyiz

her meselemizi halletmeye bu ilahi kelam yeter

başta kapıları vurmak zayid ve nakistir

madem ki fizik aleminin bayrağının dalgalandığı o zirvede

o yükseliş tepesinin başında ve doruk noktada

Kur'an-ı Muizzül Beyan'ın sesi uzaktan uzağa kulağımıza geliyor

ben buradayım diyor yanlış yola gitmeyin

astronominin ve astrofiziğin bayrağının dalgalandığı noktaya

fikren hayalen gittiğimiz veya ilmi kalıplar içine girip seyrimizi

devam ettirmeye çalıştığımız noktada

yine uzaktan uzağa yıldızların diliyle

neblozların gür ve ahen klisesiyle

Kur'an-ı Kerim'in sadası kulağımıza geliyor

yıldızların düzeninden nizam ve ahenginden

aralarında riyazi bir keyfiyetin hükümferma olmasından

bütün kainatta geçerli kanunların makroalemde hükümferma bulunduğundan

yıldızlar kendilerine has bir dille bahsediyor

ve Kur'an Allah kelamıdır diyorlar

tıbbın inceliklerine girdiğimiz

onun laboratuvarlarında dolaştığımız

anatomi masasına yattığımız zaman

yine orada dahi Kur'an-ı Kerim'in sesinin yukarılara doğru yükseldiğini

kokusunun burcu burcu burnumuza geldiğini

Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'ın hakikatinin

bütün ilim mahafirinin cidarlarına aks ettiğini görüyor

Kur'an-ı Kerim'in orada dahi hükümferma olduğuna şahit oluyoruz

bütün ilimler

bütün ilimler bütün ilimlerin membayı olan

ilahi ilimden birer katreden ibarettir

madem bütün kainattan

zerreden sistemlere kadar

mikroalemden makroaleme kadar

bütün insanlığı her şeyiyle içine alan

muhit bir ilmden gelmiş Kur'an-ı Muhittir beyan

her yerde söz ona ait her yerde onun bayrağı dalgalanıyor

o halde ferdi hayatımızı

içtimai hayatımız ihmal etmesi düşürülemez

benim icmar keyfiyeti içinde size takdim ettiğim bu hususları

şimdiye kadar belki bu kürtüden beğenen emsalim pek çok kimsem

ve şimdiye kadar kitaplarda pek çok kimsem

bu meselelerin tafsilatını size verdikleri için

ben arz sadedinde bulunduğum

icmaliyle iktifa ediyorum

Kur'an her şeydir

her meseleden bahseder

her şeyin teşrihini getirmiştir

ferdi hayatımızı

içtimai hayatımızı

iktisadi hayatımızı denge ve düzene getirmemesi düşürülemez

hususiyle bu arz ettiğim son hususlar

insanla alakalıdır

ve Kur'an-ı Kerim'in asıl hedefi de insana denge ve düzen getirmektir

onun bu dünyada bir misafir olduğunu hatırlatmak

bir misafirlik havası içinde nizam ve intizam içinde yaşamasını temin etmek

ve sonra da ahiret hayatını temin yoluna hidayet etmek

ona rehberlik ve rehnumalık yapmak

yolunu aydınlatmak

bir şehra halinde önüne serilmek

ve cennete gitmesini

rıdvana nail olmasını

cemali ve kemali müşahede keyfiyetini kazanmasını ve irad etmesini hazırlamaktır

Cenab-ı Hak bu yolu bize hazırlasın

hazırlar zira hazırlamasını istemeyi bize vermiştir

onu da verecektir

günde kırk defa deyin diyor

ihdina sırata müstakim

ey mevla-i müteal

bizi sırata müstakimem

uzaktan seslerini soluklarını duyduğumuz o nebilerin yoluna

nurani keyfiyetlerine şahit olduğumuz asiyanın yoluna

sadakatleriyle islam davasının doğruluğunu mühürleyen sıddikinin yoluna

bizi bunların yoluna hidayet eyle

fikri ve ruhi inhiraftan muhafaza buyurarak

dalil ve mağdubin güruhunun baş aşağı gittiği kayyaya düşmeden bizleri masum ve

mahfuz buyur

günde kırk defa söylüyoruz bunu

fatiha sureyi celilesi içinde kırk defa söylüyoruz

Allah'ın doğru yolunu Allah'tan diliyor ve dileniyoruz

fikri hayatımız için

ruhi hayatımız için

ferdi hayatımız

istimai ve iktizadi hayatımız için

bu yol Kur'an-ı Kerim'de tarif ve manasını bulur

sünnetle şerh edilir arz ettim kısaca

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'in mübarek sünneti

her meselede dinamik bir kaynaktır

başvuran kovası boş olarak geriye dönmemiştir

nice sultanlara taç giydirmiştir

nice dilenci ve gedalar onun kapısında sultanlık fayesine yükselmişlerdir

kitaplar onun mübarek nurlu, feyizli, bereketli

biri bin yapan sözleriyle şerh edilmiştir

İncil onunla anlaşılmıştır

Tevrat onunla anlaşılmıştır

Zebur'daki evrak ezker derinliği

yine Hz. Muhammed aleyhissalatu vesselam'ın sözüyle

namatıyla, kainatı ağlattıran nübüvvete has musikisiyle

manasını bulmuş o mübarek gönülde

mahbiti vahyi ilahi olan tertemiz gönülde

arşa tam karşı ayna olan tertemiz gönülde

makas bulmuş

ve o gönle tercüman olabilecek güçte

lalü güherkay eden

mübarek lisanıyla tercüman olmuş Hz.

Muhammed aleyhissalatu vesselam

ve yine dinamik bir kuvvet ve menba icma ediyoruz

sui tevil ve tefsirlerin önünü alıcım

her sahada ihtisat sahibi kimselerin

bir meselenin altına mühür koyup bu budur

başka türlü anlamaya imkan yoktur

onun için ne alabildiğine batıncıların

ne de alabildiğine zahircilerin meseleyi

sahibi şeriatın anlayışının dışında anlamalarına imkan kalmamıştır

Resul-i Ekrem mühürlemiştir bunun manası budur

mübarek sözleriyle

sahabe-i kiram, tabi-i nizam, tebe-i tabi-i nibikam

efendilerimiz bu meseleye mühür basmışlar

bu budur başka türlü anlaşılamaz

her türlü yanlış iştahatların

yanlış kıyafetlerin

sapıkça tevil ve tefsirlerin önüne ciddi tahşidat yapılmış

yanlış anlamasına imkan verilmemiştir

fakat bu dinamik kuvvet her an aldır ve işlemektedir

daha evvel dini hükümlere dair icma vakı olmayan hususlarda

bundan sonra da yine icma vakı olabilir

hususiyle sahil ilimlerde icma daima muteber ve muhteremdir

sahil ilimlerdeki icma

o mevzudaki ittifak mevzuyu alakadar etmediği için

belki bizim ferdi içtimai ve itizadi hayatımızda kaynak olabilecek

dini icmadan bahsettiğim için onun üzerinde durmayacağım

icma daima muhterem muazzez

bitip tükenme bilmeyen bir kaynaktır

daima başvurulur ve meselelerin doğru anlaşılmasında

onun rey ve hükmüne göre hareket edilir

ve sonra dinin emirlerinde

bir bakıma ellesiki hüviyette olan kısımların

ki onlar fukahanın cevelengahıdır

daima meseleyi bu tabirle size getirdim

muhteşem dimaların

fevkalade idrakların

kainatta insan arasındaki münasebeti çok iyi kavramış

bu sıkı münasebeti çok iyi idrak etmiş kimselerin

cevelengahıdır o ellesiki saha

mezhep imamları bu ellesiki sahadan

yani iştahat ve kıyasa müsait olan sahadan

bütün himmet, güç ve gayretlerini sarf etmek suretiyle

lazım gelen her şeyi yapmışlardır

asrımızın ortaya getirdiği bir kısım yeni meseleler bertaraf edilecek olursa

asırların ihtiyacına cevap verecek kadar

derin bir anlayışla meseleyi önümüze koymuşlardır

Allah kendilerinden ebediyen razı olsun

bizim asıl kaynaklarımız kitap, sünnet ve icmadır

fiyatın, iştahatın karşımıza bir hücret halinde çıkmasına gelince

o iştahat yapan ve mezhep kuran

daha doğrusu mezhep kurmadı halkın etrafında toplanmasıyla gruplar teşkil eden

bu büyük zevat

dikkat buyurun

fevkalade güç ve kuvvetlerinden ötürü

fevkalade anlayış, fevkalbeşer anlayış

hakati beşerin fevkünde bir idraka sahip bulunmalarıydı

Kuran-ı Muczül beyan ve sünnetin içinde

tevil ve tefsire tabi tutulacak ne kadar şey varsa

hepsini imbikten geçirmiş tevil ve tefsire tabi tutmuşlardır

hususiyle asr-ı saadet ve asr-ı nura yakın olmalarından

mirati Muhammed aleyhissalatu vesselamdan mütecelli olan envar ile tenebür

ettiklerinden

ellerindeki menşurun parlaklığından

onu gün aydınlığı içinde meselelere tutunca

sünnet ve kitabı ondan çok iyi geçirebilmiş

ve çıkarılabilecek bütün ahkamı çıkarmışlardır

büyük insanlardır

onların ahkam çıkardığı sahada

başkalarının ahkam çıkarması adeta imkansız hale gelmiştir

vaka biz düşünür ve deriz ki

Ebu Hanife, Şafii, Maliki, Sevri, Evzai, Zühri gibi insanlar yetiştirelim

insanlığın himmeti olmamalı ve böyle düşünmeli

fakat zalim planında

vaki de hiç öyle değildir mesele

bir Ebu Hanife'nin yetişmesi

bir Süfyan İbn-i Uyeyne'nin yetişmesi

bir Sevri'nin, bir Evzai'nin yetişmesi

bir İmam Malik'in yetişmesi ki şezir-i hal yapılırdı kendisine

mümkün değildir

belki ihtimal takdirde değildir

bir yönüyle bu onların çok güçlü ve kuvvetli olmalarından

diğer yönüyle de Kur'an ve sünnette

mevcut bütün alternatifleri

kullanma gücüne

kullanma imkanlarına sahip bulunmalarındandır

ne kadar ihtimal vardır Kur'an ve sünnet içinde

ne kadar mesele çıkarılabilir

bütününü çıkarmış da adeta kimseye bir şey bırakmamışlardır

adeta diyorum

zira Cenab-ı Hakk'ın inayet, hikmet ve rahmeti müsaittir ki

yine büyük kabiliyetler çıkarsın içimizden

Ebu Hanife rahmetullahi aleyh

aleyhissalatu vesselamın mübarek, nurlu, bereketli bir sözünden

üç bine yakın fetva çıkardığını rivayet ederler

bu bir söz içinde

ne kadar tevil ve tefsir alternatifi varsa hepsini kullanmış demektir

geriden gelenlere bir şey bırakmamış demektir

binaenaleyh daha sonraki asırlarda

5. 6. asırdan sonraki asırlarda

ilim ve irfan adına ortaya çıkıp

Kur'an ve sünnetten mesele çıkarmak maksadıyla, gayesiyle

iştahada ve kıyasa başvuranlar

ortaya döktükleri meseleleri görmüşler ki onlar

Ebu Hanife'nin, Şafii'nin, Maliki'nin, Evzai'nin

fetvaları içinde çoktan yerini almış

hel verir ki insanlar o kitaplara müracaat etsinler

bu hususta mevzumuzla alakalı değildi

ama bir kitap, sünnet, icma ve iştahat derken

az dahi olsa bir fikir vermeye çalıştım

zaten sizlerin sorularıyla

sohbet derslerinde

soruldukça bu meseleye cevap vermiştim

yine de sorulursa

kapalı ve muhlak kalan tarafları cevap vermeye çalışırım

Cenab-ı Hakk'ın inayeti bizimle beraber olsun

Muhterem Müslümanlar bir evvelki dersi bitirirken

bu sözlerle bu edayla bitirirken

önümüzdeki derste inşallah

iktisadi hayatımızın esaslarını yeniden size

arz ettikten sonra ona döneceğim demiştim

bu esasların başında

bizim ictimai ve iktisadi hayatımızda hakimiyet mevzuu gelir

başkalarına göre kim hakim olursa olsun

bize göre mutlak hakim olan Allah hakimdir Celle Celaluhu

bütün kevnü mekanda

bütün kevnü fesatta Allah hakimdir Celle Celaluhu

hakimiyet mevzu

dünya görüşü mevzu

eşya ve hadiselere bakış

hususiyle ictimai ve iktisadi hayattaki gelişmelere bakış

sebep ve netici itibariyle bunları değerlendirme

eşya ve hadiselerin manasını kavrama

salisen hususi teşebbüs

serbest teşebbüs

Rabian Alem Şumul Kardeşlik

cihan çapında bir kardeşliğin temel rükunlarını getirmek iktisadi hayatımız bunun

üzerinde nemalanır kuvvet kazanır mevcudiyetini devam ettirir

hamisen 5. olarak cihan sulhu cihan çapında

alem şumul cihan sulhu selam selam diye dünyaya gelen selam ve

emniyetin teminatçısı ve getiricisi olan ahirete de selam selam diyerek giren

ve cennette de selamen selama diyen

ümmeti muhammed aleyhis selatu ve selam müslüman aynı kökten gelir müslüman olduktan

sonra cihan sulhunu onun dışında düşünmek mümkün değildir.

İştimai ve iktisadi hayatımızın esasları dediğimiz şeyler bunlardır.

Ben bunları bitirebilirsem şayet istihsal mevzuna sonra besin keyfiyetine

ondan sonra tüketimde istihlakta evveliyete neyin önenenin sonu alınacağı hususuna

ve ondan sonra da istihlake serbest teşebbüse intikal edip yine meseleyi 5-6 madde

içinde arz etmeyi düşünürüm.

İmkanın el vermesine bağlıdır.

Cenab-ı Hak samimi düşündürsün, samimi konuştursun, Kur'an'ın

beyanatını mardı ilahisine muvaffık olarak anlamaya bizleri muvaffak eylesin,

sizi de doğru anlamaya muvaffak eylesin.

Allah hakimiyeti dinimizde esastır.

Bu Allah'a imana dayanır.

Allah'a sağlam inanıldığı müddetçe Allah hakimiyeti kabul edilir.

Allah hakimiyetini kabul etmeyenler Allah'a inanıyor görürseler dahi Allah'a

inanmıyorlar.

Mübarek ve mütealdır o Allah ki bütün mülk elindedir.

Mülk müsaadeci elinde.

Mülkün üzerinde kaynaklandığı melekut da Allah'ın elindedir.

Her şeyin melekutu onun destikahı kudretindedir.

Onun desti kudretindedir ve her şey encam itibariyle ona dönecektir.

Her şeyin mülkü ve melekutu elinde olan Allah'ı kabul etme,

Allah hakimiyetini kabul etme.

Gökleri ve yeri yaratan, gökler ve yer arasında fütüre,

ahensizliğe, nizamsızlığa meydan vermeyen,

çok hassas bir teraziyle eşya ve hadiseleri tartan, şiirimsi tatlı bir aheng içinde

onları belli bir seyre tabi tutan

ve sonra bu aheng ve seyir içinde iradesiyle insanı bu örhaneye davet eden,

eşyada cebrilik hüküm fermadır, insanda ise iradilik hüküm fermadır,

iradenle sende bu ahenge bu senfonizmaya uyacaksın diyen Hz.

Allah Celle Celaluhu.

Böyle inanıldığı zaman hakimiyeti kabul edilecektir.

Allah hakimiyeti Kuran'da yer yer anlatılır.

Ferdi hayatımızda da biz bize hakim değiliz.

Onun için kendi kendimizi intihardan Allah bize hesap sorar.

Onun için kendi kendini intihar eden başkasının canına kıymadan daha büyük bir cürüm

işlemiş olur.

Onun için bize verdiği malı koruma uğrunda ölürsek şehit sayılırız.

Onun için bize devri ettiği emanetlerin korunması hem bir hak hem de bir vazifedir.

Bir haktır onu koruma mecburiyetindeyiz.

Bir vazifeyiz onu korumadan dur olamayız, vazgeçemeyiz.

Benim hakkımdır gitsin diyemeyiz hesap sorar Allah.

Ne çıkıyor bütün bunlardan?

Mülk de Allah'ın, memluk da Allah'ın, köy Allah'ın, bağ Allah'ın,

bahçe Allah'ın,

bağda ve bahçede tımar vazifesiyle çalıştırdığı insanda Allah'ın.

Ne nefsinde ne de muamelekinde sen kendi irade ve ihtiyarınla tasarruf yapamazsın.

Allah hakimiyetinin manasıdır bu.

Kulillâhumme mâlikel mülk.

Tûti'l-mülke men teşâ.

Ve tenzi'ul-mülke min men teşâ.

Ve tuizdu men teşâ ve tuzillu men teşâ bi yedikel hayr.

İnneke alâ kulli şeyin fedir.

İçten kendisini muhatap alalım.

Kendisine öyle hitap edelim diyem.

Gökte ve yerde umumi tasarruf ve hakimiyetini bize öyle anlatıyor.

De ki Allah malikül mülktür.

Mülkü dilediğinden alır. Aldığını zelil kılar.

Verdiğini aziz kılar.

Dilediğine verir. Verdiğini aziz kılar.

Elinden aldığını zelil kılar.

Ölüden diriyi diriden ölüyü çıkarır.

Geceden gündüz gündüzden gece yapar.

Bir kışta bahar cilvesi gösterir.

Baharda kış cilvesi gösterir.

Kah olur nemrutları firavunları musallat eder.

Ahu vah ettirir.

Kah meti enfaz insanları başınıza getirir.

Sizlere nefes aldırır.

Kah hazreti Muhammed ile güldürür.

Kah Ebu Cehil ile ağlattırır.

Ağlattırır ve illettirir. Mülk sahibi Allah'tır celle celaluhu.

Alır ve verir. Karşısında insanlığı, bütün mahlukatı, bütün eşya ve hadiseleri

Malikü mülk sensin, mülkü istediğine verirsin.

Rabbi muhatap olarak alma. Lütfuyla Allah celle celaluhu bizi lütuflandırıyor.

Kendisine binlerce hamd ve sena olsun.

Kendisine sen deme imkanı ve fırsatını veriyor.

İçimizi ve düşüncelerimizi, duygularımızı huzurunda şerhitmemiz için

Frenkçe ifadesiyle deşarj olmamız, koşalmamız için

Kendisine sen deyip, bir yarı vefadar gibi huzuruna gelip

El pençe divan durup, derdimi sana şerh ediyorum imkanını bize bahşediyor.

Tatlı dostluğun, tatlı bir halil olmanın, tatlı bir enis olmanın

ifadesi olarak bu ünsiyeti bize bahşeden hazreti Allah'a binlerce hamd ve sena

olsun.

Göklerin ve yerin mülkü Allah'a aittir.

Her şey encam itibariyle Allah'a dönecektir.

Bu ise aciz, fakir, eli boş bir çare beşeri anlatmaktır.

Onlar Allah'ın mülkünde hiçbir şeye, nef ve zarar hiçbir şeye,

fayda ve kötülük hiçbir şeye sahip olamazlar.

Her şeye sahip olan Allah'tır Celle Celaluhu.

O malik olamazsa, kainatın hilkatının kalemi olan,

bu hilkatın mürekkebi olan,

ilk gün emriyle harekete geçen nur olan

Hazreti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam, o da kendine malik olamazsa kimse kendine

malik değildir.

Ne diyor Hazreti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam bununla?

Ben kendime malik değilim, zira malikül mülk Allah'tır Celle Celaluhu.

Her şey ona tevhiz edilmelidir.

Her şeyi kuran, düzen, tanzim eden zat mülkü başkasına verir mi?

Başkasının serbest müdahalesine imkan verir mi?

Kurduğu ahengi başkalarına, hele naden ve cahillere bozdurur mu?

Bozdurmayacağı için yaratan Allah sonuna kadar malik olduğunu devam ettirir.

Burada Allah maliktir.

Önümüz biz yine O maliktir.

Her şey söner yine O maliktir.

Ve gün gelir.

Gün gelir de limenil mülkü'l yevm.

Bugün mülk kimindir?

Bugün malik kimdir der.

Kimse cevap vermez.

Lillahil Vahidil Kahhar der kendi kendine.

Vahid ve kahhar olan, her şeyi kahru tedmir eden, her şeyi bitiren ve tüketen,

solduran ve pörsüten ama kendi bitip tükenmeyen, solup pörsümeyen,

batmayan Allah'ındır Celle Celaluhu.

Ezelden ebede kadar mülk Allah'ındır.

Kimseye tasarruf hakkını vermemiştir.

Bilmeyenler O'nun mülkünde tasarrufa kalkıyorlarsa, utanmadan,

hacalet hissi de ne demek olduğunu bilmeden, nadence ve cahilhane,

başkasının mülkünde mülk sahibi gibi tasarruf yapma, hamakatta naat ve şenazini tar

ediyorlar demektir.

Ferdi hayatımıza karışamayız.

Ailevi hayatımıza karışamayız.

İçtimai hayatımıza karışamayız.

İktisadi hayatımıza karışamayız.

Karışırsak bütününü karıştırırız.

Zira mülk O'nundur.

O nasıl müdahale etmemizi, bu meselelere nasıl muhalecede bulunmamızı istiyorsa,

O istikamette emir vermiş.

Emirlerini edip ve Habib olan, Habib-i Edebi ile bize tebliğ etmiş,

teşrih ettirmiş, ayrı bir tekevhün, ayrı bir teşekkül hüviyetinde takdim etmiştir.

Binlerce salat ve şelam, o mefkari mevcudat Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve

sellem hazretlerinin üzerine olsun.

Israrla üzerinde durdum. Mülkün Allah'a ait olması hususu üzerinde durdum.

Zira iktisadi hayatımızda bu çok mühim bir meseledir.

Hakimiyeti mutlaka mevzu. Mutlak hakim mevzuunda bu çok duru,

duh duru, duru değil, duh duru, hürüzsüz, arızasız bir husustur.

Ama bunu anlayabilmek için meseleyi bulandırıcı başka misaller getirmek gerekiyor.

Başkalarında hakimiyet mevzuu değişik şekildedir.

Kimisinde hakimiyet devletin elindedir.

Kimisinde belli bir sınıfın elindedir.

Kimisinde devlet reisinin elindedir.

Kimisinde de belli bir ekseriyetin çoğunluğun elindedir.

Ve fakat bütün bunların hepsinde arıza ve pürüz görülür.

Arızasız ve pürüzsüz bunları düşünmek mümkün değildir.

Bütün bunların hepsinde ahensizlik ve nizamsızlık görülür.

Çünkü meseleler ölmeyen, solmayan, gitmeyen

daimi bir hakime dayalıdır.

Bizde onun için durudur, duh durudur, arızasızdır ve pürüzsüzdür.

Yarın sen gideceksin ben geleceğim.

Orada ben oturacağım.

Sen yıkılıp gittikten sonra göreceğin ve çekeceğin var.

Hava ve düşüncesini getiren bir hakimiyette hayır yoktur.

Vaka insanlar arasında yine Allah'a hilafet ve niyabetle onun halifesi

olarak bu işi tedbir ve tedbir edebilecek emir ve ümera bulunacaktır.

Fakat mülkte ve melekutta, mülkte ve memlukta yegane hakim ve mutasarrıf,

yegane sahip ve mutasarrıf sadece ve sadece Hazreti Allah'tır.

Mülk bütünüyle onun, minnet, sena, övgü bütünüyle ona aittir.

Başkaları arızalı, bizimki arızasızdır.

Birinde proletarya diktatörlüyüm.

Onların kendilerine aslan payı almaları.

Başkalarının adeta hakkını siler, süpürür, götürür.

Başkalarına hakkı ayağı tanıma hüviyetinde tezahür eder.

Bir hakimiyet teessüs ettikten sonra, şimdiye kadar zenginler,

kapitalistler, liberalistler, sosyalistler falanlar filanlar.

Bundan sonra da dem bizim, devran bizim diyecek.

Bir sınıf, belli bir sınıf.

İnsanlığın kaderi üzerinde zar atacak.

Onun hürriyetiyle oynayacak, iradesiyle oynayacak, düşüncesiyle oynayacak.

Hatta kiliselerin ve camilerin içinde, onların verasında insan

vicdan ve kanaatleriyle oynayacak.

Allah demeden rahatsız olacak.

Resulullah demeden rahatsız olacak.

Kitap demeden rahatsız olacak.

Esnaftan gelen burcu burcu bir mazi kokuşundan, selef kokuşundan,

mefahir kokuşundan rahatsız olacak.

Böylece insanların maddi yapısı üzerindeki sultasıyla beraber kafaların içine

de girecek beyin yıkama.

Vicdanların içine de girecek dinsiz kılma.

Mukaddes duygu ve kabiliyetlerle insanı iflas ettirme.

Ahsen-i tatvime mazhar olar insanı.

Kainatın fihristi olar insanı.

Yeryüzünde Allah'ın matmahı, nazarı olar insanı.

Kainatta mevcut bütün hakikatleri münderit ve mündemit mahiyetinde saklayan

insanı kupkuru kapkara kadavra haline getirecek.

O öyle yapacak.

Bir başkası ise hakimiyet adına Allah'ın hakim olduğu sahada liderini getirip

koyacak.

Merci olarak onu gösterecek.

Despotluğunu, tecebbür ve tegallübünü o da onunla sürdürecek.

O da onunla insanlığı esir edecek.

Fikre nesil, ruha nesil ve kalbe nesil edecek.

Kanaatlarına ve duygularına karışacak.

İmanlarıyla uğraşacak.

Nesli dinsiz yapmak için bütün imkan ve fakülteleri bu istikamette kullanacak.

Allah'ı inkar etmek için mülkler, mülhitler yetiştirecek.

O da o istikamette, o istikamette hareket edecek.

İçtimai seyri o noktaya karariz etmeye çalışacak.

Bir başkası ise bunun yerine milleti koyacak.

Bir başkası başka şeyi, başkası başka şeyi.

Vaka bunlar bir kısım Suri kanunlara dayanarak, meseleleri Suri

kanunlara dayandırarak,

işlerini o Suri kanunlar üzerinde halkı ifhal ve iddialar maksadıyla o kanunlar

üzerinden emalandıracak, geliştirecek ve o istikamette bir seyir takip

ettireceklerdir.

Maşeri vicdanda makas bulmayan, kendilerini istemeyenleri ezen,

bitiren ve tüketen,

milyonlarca insanın üzerinde beşeri fıtri dedikleri şeyi kuran,

insanların ne kanunundan bir şey anlamak ne de kanun bazından bir şey anlamak mümkün

değildir.

Onun için biz o noktayı pürüzlü, varızalım, zikzaklı, ileri gittiği kadar geriye de

gelir kabul ediyoruz.

Fransız kabul ediyoruz.

Beşer mihraklı olduğundan dolayı, beşer karihasından çıktığından dolayı,

insanı bilmeyenin insana müdahalesinden ibaret olduğundan dolayı ileri gidiyorsa

şayet geriye de gelecektir endişe ediyoruz.

Nitekim bir yerde işçinin ağzına bir tat vurmuşlardır.

Fakat içine bin şivan, bin feryat salıvermişlerdir.

Ağza tat karna şivan denir buna şarkı Anadolu'dan.

Sonra esaretin en korkuncunu,

zulmün en korkuncunu, istibdadın en korkuncunu,

hem istibdadı bir şahsın elinden aldıktan sonra mütegallif bir güruha,

bir komiteye tevdi etmek suretiyle kanunilik ve meşrulik kazandırmak suretiyle,

en eşheddini ona çektirmiş hayata geldiğine bin pişman etmişlerdir.

Belki ölümü onlar cana minnet sayıyor.

Böyle yaşamaktansa ölüm, böyle yaşamaktansa zindan, böyle yaşamaktansa mezar daha

iyidir dedirtiyor onlara.

Diyorlar, diyecekler, deyip gitmekteler ve bu işi bu düzeni bu havayı hazırlayanın

yüzüne du demekteler.

Allah hakimiyeti pürüzdür.

Allah hakimiyetinde, hakiminde, mahkumunda belli iki büklüm.

Allah nezareti altında, onun nihahbanlığı ve rakipliği altında,

işlerin tedbiri ve nizamında herhangi bir pürüz, herhangi bir arıza ve ahensizlik

vaiz mevzu değildir.

Bakın şimdi bizde meseleye.

Bizde mesele bütün duruluğuyla, bütün ihtişamıyla geliyor.

Sen gidersin ben gelirim yoktur.

Bugün mülk senin elinde, yarın benim elimde yoktur.

Bugün de yarın da mülk Allah'ın elindedir.

Ben giderim sen gelirsin ama sana da bana da yine Allah hakimdir.

Senin vicdanını da benim vicdanımı da elinde tutan Allah'tır.

Senin vicdanına benim vicdanıma ondan gelen, ondan gelen her şey daima bizi

kıskıvrak bağlayacak,

zulümden, talipten ve istiftattan muhafaza edecek bir kâye edecektir.

Bizde de Allah adına niyabeten ve hilafeten bir insan insanların başına geçer.

O ona haris ve arzulu değildir.

Ne Hz. Ebu Bekir hilafete haris olmuştur.

Ne Hz. Ömer haris olmuştur.

Ne Osman ne de Ali haris olmuştur.

Ne Harun Reşit haris olmuş.

Ne Ömer bin Abdülaziz haris olmuş.

Ne de daha sonra pek çokları buna haris olmuştur.

Belki liyakatsiz görünmüş ve sevdi edilmiştir.

Nice beyler ve paşalar Osmanlı döneminde de yaşamıştır.

Orduları ters yüz eden, mağlubiyeti muzafferiyete çeviren Timurtaş paşalar

vardır.

Çandarlı Haliller vardır.

Zanoslar Evranoslar vardır.

Bunlar şanlı hükümdarların yanında el pençe divan ama düşman orduları karşısında

arslan gibi

fükredikleri zaman orduların ödünü koparan kimseler.

Her birisi bir şirişiyan.

Bununla beraber iş güçlü elde kuvvetli pazuda kalır.

Sağlamda kalır.

İradeli de ve dirayetli de kalır.

Onlar seçilir ve onlar intihap edilir.

İsterse bir sülalede devam etsin.

Liyakat olduktan sonra onlarda kalır mesele.

Seyyidina Hz. Ebu Bekir Halifu ilk defa üç gün sonra çıkar hilafeti halka

tevdi eder.

Der ki istemediğim halde beni halife yaptılar.

Hakikaten ansarın sakifinde bir çatısının altında ilk bir at ve seçim yapıldı.

Orada kimse af buyurun avam ifadesiyle ağzım burnum demeden.

Mesele olduğu hali aldı ve Hz.

Ebu Bekir kendisini halife buldu.

Hz. Ömer o mübarek eli sıkıp ben buna biat ediyorum Allah Resulü hayattayken bundan

daha eşref, bundan daha ekrem, bundan daha ekmel, bundan daha ecmel yoktu deyince

Ebu Ubeyde de o tertemiz eli sıkmış ve arkadan orada bulunan Sadı ibn-i Ubadenin

bütün cemaati kalkmış.

Seyyidina Hz. Ebu Bekir'in elini sıkmışlardı.

Halbuki o ise daha orada dahi diyordu ki isterseniz Ömer'i seçin Faruk-u Azam'dır,

isterseniz Ebu Bekir'i seçin, o Resul-i Ekrem'in emin dediği bir insandır,

tam itimat edilecek bir insandır.

Onlarsa onu seçiyorlardı.

Rakabetsiz, arzı hırs bulunmadan oluyordu bu iş.

Ve bu havaili olduğu için halkın karşısına çıkıyor Hz.

Ebu Bekir.

Sizlerin camiyi doldurduğu gibi o günün onurlu, yümünlü ve bereketli cemaati camiyi

doldurmuşlardır.

Cemaat, bana bir vazife tevdi ettiniz, ben bu vazifeyi götürecek güçte değilim,

emaneti size iade ediyorum, alın diyor.

Bütün halk caminin içinde kükrüyor, hayırlıya katlı sensin,

o emaneti sen götüreceksin.

Zafına rağmen, cemaatin, icma'ın bu mevzudaki ısrarı, kendisini zayıf görmesine

rağmen,

icma ve ısrarı bu vazifeyi kabul etmeye zorluyor onu.

Vazifeyi kabul ediyor.

Ve cemaate ikinci seslenişidir.

Ey yuhannas, eti'uni ma eta'tu Allah'a ta'ala ve la

tuti'uni ma aseytu Allah'a ta'ala ve ya ve in aseytu fe la ta'ata li ev kema ta.

Ey cemaat, ey insanlar, Allah'a itaat ettiğin müddetçe bana itaat edin.

Allah'a isyan edersen bana itaat etmeyin, size itaat gerekmez demektedir.

Bu anlayışla halkın karşısında durur.

Biz bu anlayışla şunu görüyoruz.

Emir hakimi mutlakın hakimiyetini kabul etmiştir.

Cemaat de hakimi mutlakın hakimiyetini kabul edecek kadar uyanık vicdanlı,

hadiseler karşısında duyarlı, hassas ve titizdir.

Ebu Bekir Allah'a isyan etse çok rahatlıkla aşağıya in başkası çıksın diyeceklerdir.

Çok rahattırlar bu mevzuda.

Zira ikinci halifede bütün ihtişamıyla görüyoruz.

Aynı atmalar, aynı iadeler, aynı yerinde durdurma keyfiyet ve şekli devam eder.

Bu defa aynı mualla hilafet mevkine.

Seyyidine Hz. Ömer İbn-i Faruk, Hz.

Ömer'ül Faruk radıyallahu anh hazretleri çıkar o mualla mevkiyi razı eder.

Cemaat bende bir inhiraf görürseniz ne yaparsınız?

Bende bir eğilme müşahede ederseniz ne yaparsınız?

Hiç kimsenin tanımadığı baldırı çıplak bir isim.

Yarı kılıcı üzerine doğrulmuş öyledir.

Ya Ömer sen eğildiğin zaman seni kılıçlarımıza düzeltmesini biliriz.

Minberden aşağıya iner, başını yere koy ve şöyledir.

Allah'ım sana hamd ve sena ediyorum.

Halife Ömer eğildiği zaman onu düzeltecek cemaat içinde fertler bulunduğu müddetçe

sana hamd ve sena ediyorum.

Rai, şuurlu, Allah hakimiyetini kabul etmiş.

Herkesin üzerinde ari olarak tıplı bir gömlek gibi bir vazife bulunuyor.

Sırtlarında taşıdıkları müddetçe o gömleği sırtında taşımanın muhtezası yerine

getirilecek.

Biz aşağıda rol oynuyoruz, bize bir gömlek giydirmiş.

Bunun muhtezasını yerine getireceğiz.

Birine de yukarıda bir gömlek verir, o gömleği giydirir formalı mormalı.

Ona da orada bir rol verir.

O da o gömleğin muhtezasını yerine getirecektir.

Asıl hakime gelince o Allah'tır Celle Celaluhu.

Mesele bu kadar duru, bu kadar arızasız ve pürüzsüzdür.

Bu kadar duru arızasız ve pürüzsüz olduğu için Belgrad'da düşmanı tespit eden,

İstanbul surlarını aşıp geçen, 21 yaşında en mualla mevkiye ulaşan,

peygamberinin adını taşıyan ve o ad adına boğazın bir tarafında Muhammed şeklinde

surlar yaptırtan

Sultan İbni Sultan Hazreti Muhammed Fatih Han Hazretleri.

İstanbul'u fethettikten sonra çiçeği burnunda bir delikanlı.

İşlediği bir cürüm karşısında, mağkemenin katil Kudad-ı Hızır Çelebi,

Hazreti Fatih 21-22 yaşında kolunun kesilmesi hükmünü verince

İstanbul'u fethederken taşıdığı o mübarek kılıçı taşıdığı elini

tereddüt etmeden kesilmek üzere kütüğün üzerine uzatıverir.

Hak karşısında terfuru etmenin ifadesidir.

Eliyle tutup İstanbul'a katil Kudad yaptığı Hızır Çelebi tarafından

elinin kesilmesi hükmü verilince tereddüt etmeden elini uzatır kestir.

Katil Kudad'da Allah hakimiyetini kabul etme vardır.

Muhterem hükümdarım, azissin ve muazzessin.

Fakat teba ve rahiyetten birinin elini kestiğin için elin kesilmesi gerekmektedir.

Kısasa kısas velekum fil kısası hayatın ferman-ı sübhanisine tevfiken

elini kestiğin kimsenin elinin karşılığı senin de elin kesilmesi gerektir.

Allah'ın fermanına boyunlar kollarla beraber kıldan incedir.

Fatih bu hüküm karşısında kolunu uzatır.

Hızır Çelebi de Allah'ın mahkumu, Fatih de Allah'ın mahkumudur.

O da Allah hakimiyetini kabul etmiştir.

Berik'i de Allah hakimiyetini kabul etmiştir.

Dinlediğiniz tablonun diğer tarafı, diğer tarafını da dinlemişsinizdir.

Atik Sinan bu manzarayı görünce,

Hz. Fatih'in kolunun kesilmesi manzarasını görünce vicdanı yumuşar.

Ben hakkımdan vazgeçiyorum, çoluk çocuğumun yaşasını tekeffür etsin hünkârım.

Kolunu uzatacak kadar hak feres olduğunu görünce insanın kalbini yumuşamaması

düşünülemez.

Karşı tarafta beraber müraffah olduğu kimse azatlı bir köledir.

Bir mimar tasağıdır.

Ondan dolayı Hz. Fatih'in kolu kesilecektir.

Bu manzarayı görünce vicdanı yumuşar, vazgeçiyorum der.

İş biter. Hz. Fatih daha dışarıya çıkmadan,

koltuğunun altında sakladığı kılıçı çıkarıverir.

Hızır Çelebi'ye gösterir ve ona şöyledir.

Vallahi eğer Allah'ın benim ve onun hakkında verdiği hüküme göre hüküm vermeseydin,

bu kılıçla burada seni delik deşik ederdim.

Hızır Çelebi de önündeki masanın perdeyi kaldırır ve bir kama çıkarır.

Hükümdarım, ben de Allah adına verdiğim bu hükmü kabul etmeseydim,

bu kamayla seni delik deşik ederdim.

Hızır Çelebi'nin vicdanında da, Fatih'in vicdanında da,

ta Ebu Bekir minberinden gelen bir Allah hakimiyeti meselesi vardır.

Ferdin hayatına, ailenin hayatına, bir cemaatin içtimai hayatına,

iktisadi hayatına yegane hakim olacak Allah hakimiyeti.

Allah hakimiyeti derin, duru pürüzsüz ve arızasızdır.

Krallara serpuru ettirir, hükümdarları dize getirir,

hükümdarlar onun karşısında geda, gedalar hükümdar olur.

Sinanatik sultan olur, Fatih ise mahkum olur.

Allah hakimiyeti karşısında.

İnniraf etmiş beşere, sağdan izaya gel deme zamanı çoktan gelmiştir.

Şu aklıyla yaşamayanlara, mefkuresini kaybetmişlere,

başkalarının kapısında kapı kapı dolaşanlara ve dilenciliği

izzet sayanlara sağdan izaya gel demesi çoktan gelmiştir ama bu

sözü söyleyecek bu nefesle bu solu onların vicdanına duyuracak

insandan hakiki mütekellim ve nasıhtan hala mahrum bulunuyoruz.

Allah bizi keremi lütfuyla, inayet ve ihsanıyla, İslam'ı

yaşamak suretiyle aziz eylesin.

Hakimiyetini vicdanlarımıza

kabul ettirsin.

Allah hakimiyetinin bir diğer yönü ise

bugün Rabbül Alemin unvanından emirlerin gelmesi itibariyle

hakimiyetinden renge konuşmaya kanaatta hatta

değişik kanaat

taşımaya değişik düşüncede bulunmaya karşı o Rabbül Alemin

unvanı altındaki hükümle müsamaha vardır.

Herkese aynı

zaviyeden aynı seviyeden bakış vardır.

Zira elhamdülillahi

Rabbül Alemin ilk sureyle kendisini bize tanıttıran

Allah'a hamd alemlerin Rabbi Allah'a mahkustur.

Sadece falanın

ve filanın değil. Onun için vesayemiz altında bizim zillimiz

altında, hükümranlığımız altında yaşayan azınlık

dediğimiz yuruhun Hristiyan, Yahudi ve Mecusiden zimmilerin öyle sultanlık içinde

yaşadıkları bir devir olmuştur ki tarihin başka hiçbir devrinde,

hiçbir döneminde o kadar mesut olamamışlardır.

Nasıl yaşamasın ve olmasınlar ki bizzat sahibi şeriat tarafından lalü güher gibi şu

sözlerle hayatları, yaşayışları, hürriyet ve düşünceleri,

kanaat ve her şeyleri teminat altına alınır.

İçimizde yaşayan Hristiyan ve Yahudi'ye eziyet eden bana eziyet etmiş olur diyor

Hz. Muhammed Aleyhisselatü Vesselam, sinesinden yediği hançerle yaralanmış arslan

gibi kıvranan Hz. Ömer, ağzına kulağını veren son muhataplarına şunları

fısıldıyor.

Sakın, sakın,

sakın zimmilerin hukukuna tecavüz etmeyin.

İçinizde yaşayan Hristiyan ve Yahudilerin hakkını gözetin.

Ayrı millettendir diye eziyet etmeyin.

Ömer'in başka türlü demesi düşünülemez.

Zira Resul-ü Ekrem öyle dedikten sonra Ömer'e böyle demek düşecektir.

Osman'ın vicdanını dinleseniz o da aynı şeyi söyleyecektir.

Ali'nin vicdanını dinleseniz o da aynı şeyi söyleyecektir.

Eli kırılası bir tanesi, onun da sinesine hançeri saplayınca şöyledir,

tereddüt etmeden Allah hakimiyetini ilan ve itirafın ifadesi olarak,

ben yaşadığım müddetçe ona dokunmayın, o çirkin eli kanlı katile dokunmayın.

Ben ne yersem ona da onu yedirin.

Ben nasıl yatar kalkarsam onu da öyle yapın.

Benim yaşayışımın donunda bir şey yapmayın.

Yaşayış seviyemde onu devam ettirin.

Ama ben ölürsem Allah'ın hükmü şudur.

Kısasta hayat vardır. Siz de onu beni nasıl öldürdüyse öyle öldürün derim.

Hak şerefsizin ifadesiyim. Hakka teslimiyetin ifadesiyim.

Kimsenin o millet içinde yaşarken malından, ırzından, namusundan,

haysiyetinden endişe etmemesinin ifadesiyim.

Her şey sağlam bir teminat altına alınmıştır.

Rabbül Alemin olarak Hazreti Allah, Kur'an'ıyla mütecelli olunca,

hakimiyetiyle zuhur edince bu türlü neşve ve neşe dolu bir hayat,

bir sistem, vahengli bir nizam teessüs ediyor.

Cenab-ı Hak basiretsizlerimize, kalpsizlerimize, körlerimize ve

kulasızlarımıza idrak ettirsin, kalplerinde mâkez buldursun.

Belki sizi sıktım ve meseleyi haddinden fazla uzattım.

Halbuki bu benim arz edeceğim meselelerden sadece bir tanesiydi,

Allah hakimiyeti idi.

Neşsim adına bu hakimiyeti derinlemesine vicdanımda takuk ettiremediğim,

yaşayamadığım için iki büklüm ve musaribim.

Cenab-ı Hak muhafaza buyurmasın.

Ben belki bunun üzerinde başlayıp, bunun üzerinde durup,

bunun üzerinde devam etmek isterdim.

Ama arz etmeyi söz verdiğim diğer hususlara küçük birer temasla dahi olsa temas edip

geçeceğim.

İkinci mesele Kur'an'ın dünya görüşüdür.

Eşya ve hadiselere bakışın, içtimai ve iktisadi hayattaki seyir gelişme ve

tekâmül yolunda bulunmaya bakışı hususu gelir.

Bu da bizim iktisadi hayatımızın temel esaslarından ikincisidir.

Ama Kur'an'ı Kerim'in noktayı, nazarı ve görüşünü kavramadan evvel,

tarihi materyalizmin dünyaya bakışı, tarihi maddeciliğin dünya eşya ve hadiselere

bakışına temas etmek lazım. Ta bizim meselemiz vücuduyla ortaya çıksın.

Tarihi maddeciliğe göre bütün beşere ait davranış, çırpınma,

dalgalanma ve çalkalanma belli bir iki hususa rica edilmektedir.

Arzu ederseniz onu doruk noktaya ulaştırdığını iddia eden Marx'ın ifadeleri içinden,

onu kitapsız ve Allahsız bir peygamber kabul eden cemaatinin itirafı içinden,

onun için de meseleyi ele alalım.

Bütün tarihi beşer boyunca, bütün beşer tarihi boyunca insanlık

içindeki bütün çalkalanmalar, bütün dalgalanmalar, bütün teşekkür ve tekevürler ayrı

ayrı hüviyette karşımıza çıkışlar sömürülen ve sömüren iki sınıfın kendi

ifadeleriyle çelişkisinden ibarettir.

Bir zıddiyet ve bir fenaküzün bu iki sınıf arasında.

Bir istismar eden bir de edilen, bir varlıklı olan bir de fakir.

Bu iki sınıfın sürtüşmesinden ibarettir.

Haçlılar ona göre. Haçlılar bunun için Anadolu'yu sekiz defa çiğnemiştir.

Selahaddin bunun için Haçlıları sekiz defa göğüslemiştir.

Alparslan bunun için Anadolu'ya girmiş, orada büyük manazgin zaferini vermiştir.

Fatih bunun için İstanbul'un surlarına tırmanmıştır.

Cihan tarihindeki bütün mevcelenmelerin altında sömüren ve sömürülen insanın ser

encamesi ve hikayesi yatmaktadır.

Varlıklının ve fakirin sergüzeşki hayatı amil ve müessir olmaktadır.

Mesele bir yönüyle, bu şekilde bakıp böyle bir anlayış getirdiği gibi bir diğer

yönüyle de,

bütün istihdal vasıtaları ve bunların elde ettiği mahsurat,

yeni ifadesiyle ürünler ve sonra bunların beşer tecamülü içinde dağıtım seyri,

bu ise belli dönemler içinde,

belli şekillerde, belli marketler bulmuş, belli şekillerde değerlendirmiştir.

Beşerin bidayetinde serflik vardır, sonra dere beyliği gelir arkasından,

sonra kapitalizm gelir, sonra sosyalizm gelir, izinler birbirini takip eder.

Ondan sonra da kanlı bıçaklı, arslan payına sahip, yeryüzünün nizamını

getirecek, nizam mı nizamsızlık mı?

Yeryüzünün nizamını getirecek proletarya diktatörlüğü gelir.

Cebridir önüne geçilmez, bu arslana karşı çıkılmaz, bunun önünde kimse

duramaz.

Daha evvelkiler daha evvelkileri yıktığı gibi, bu da kendinden evvel bütün değer

hükümlerini yıkacak,

bütün mukaddesleri yerle bir edecek, minare uçları kuyu dibi olacak,

kuyu dibleri de minare ucu gibi kabaracak,

bir kısım kubbeler çukur olacak, çukurlar da kubbe olacak.

Nihilist bir anlayış içindem, bütün değerler alt üst olacak.

Zaten Hegel'in felsefesi de böyle yapılmadı mı?

O zavallı monizm, Hegel'in felsefesi, teziyle, zenteziyle,

antiteziyle, Hegel felsefesi,

ben onun altını üstüne getirince tam doğru bir şey oldu,

doğru bir düzen, doğru bir dengenin ifadesi oldu.

Anlayış budur. Hayat-ı İçtimaiye'deki çalkalanmalara bakma budur,

bundan ibarettir.

Evvela buna baktığınız dikkat nazarınızı istirham ettim.

Ta eşya ve hadiselere Kur'an'ın bakışını kavramış olalım.

Kur'an bütün bunların hepsine yalandır.

Beşer tarihinde sömüren ve sömürülenin mücadelesi vardır ama bu mücadelelerden bir

tanesidir sadece.

Cihad-ı Mukaddes vardır, Allah'ın yüce adının anılması.

Bir millet bu hava ve bu edayı, bu anlayışı götürür de hiçbir şeye sahip olmaz.

Bunu götüren millet aynı zamanda atlarında eğer yoktur,

atların ağzında da zimam yoktur, kılıçlarında da kın yoktur,

okları da bir ipe bağlanmış sadaksızdır.

Cihan hakimiyetine bu yolla giderler.

İmparatorlukları bu yolla ezerler ve yeni umranları bu yolla kurarlar ama

fakat hayatlarında bir değişim olmaz.

Demek ki bir sömürme yok.

Allah'ın yüce adını yüceltmek içindir.

İşte Cebel-i Tarık vaadini geçen, sizin milletten olma ihtimali olan Berber-i Tarık

bin Ziyad,

Rahmetullahi Aleyh,

boğazı geçtikten sonra vapurlarını yaktırır,

Allah'ın yüce adını namütenahi ufuklara götürecek.

Bunun için İslam'a anlayışına göre geriye dönme yoktur.

Karşısına çıkan 90 bin kişilik korkunç bir ordu,

Batı barbarlığını temsil eden şövalyeler ve ellerinde uzun uzun mızraklar,

demir güzlerle 5000 kişinin üzerine geldiği zaman müthiş baş döndürücü hutbesini

irad eder.

Askerlerine 5000 aslanına şöyle seslenir.

Askerlerimdir.

Arkanızda düşman gibi bir deniz, önünüze deniz gibi bir düşman.

Ya arkaya kaçacak alçak söyleyeceksiniz veya düşmana saldırıp Resulullah'ı

bulacaksınız.

Sözleri bitmemiştir ki 90 bin kişi üzerlerine atılmış ormanların aslanlarını

görüverir.

Ve birkaç saatlik iştir düşman küskürtülür ve kendisi Tolaytola'da kralın sarayında

hazinelerin bulunduğu ambardadır.

Ayaklarını koymuş o altın, gümüşü elmasların üzerine

kendi kendine iş derinliğinin ifadesi olarak şöyle seslenmektedir.

Harik. Evvelki gün bir köleydin.

Dün Allah seni hürriyete kavuşturdu.

Bugün Fatih bir kumandansın.

Yarın toprak altına gidip Allah'a hesap verecekler.

Hakimde hakim olduğu zaman dahi bu düşünce.

Allah hakimiyeti

düşüncesi.

Görüyoruz ki Kur'an'ın eşya ve hadiselere

bakışı ve cemaatin itişi işte sömüren ve sömürmenin

mücadelesinden ibaret değil. Işte serfin derebeyliğine

derebeyliğinin kapitalizma ve kapitalizmanın da neyse

sosyalizmaya intikalinden ibaret ve bu aradaki tenakü ziddiyet

ve yeni ifadesiyle çelişkisinden ibaret değil.

Belki

bunun arkasında mukaddeslerden mukaddes, mukaddes şihat

vardır ki onda hedef ve gaye yüce olan Hazreti Allah'ın

mübarek isminin bayraklaşmasıdır.

Irz namus

mücadelesi Çanakkale'de bizim kavgamızda hiç de sömüren ve

değildi. Bir millet din adına haçlılık adına bize

saldırıyordu. Ve biz de hilal adına mücadele, Allah adına

mücadele ediyorduk.

Kim Allah yolunda yüce Allah'ın mübarek adının yükselmesi için

cihad ederse onun bütün kavgası cidal ve cihadı Allah

yolundadır. Sömüren ve sömürülenin cihadı değil

vuruşması kavgası değildir. Evvela bu noktada yanıldılar.

Yanıldılar da beşer tarihinin medariftarı olan bütün

peygamberlerin mücadele ve kavgasını sömüren ve sömürülenin

kavgası şeklinde anladılar. Resulü Ekrem'in üzerinde sadece

bir peşimal taşıyan Hazreti Mesih'in kırk senetlisi

arasında cemaatinin çilesini çeken Hazreti Musa'yı boynuna

ip takılıp da kapı kapı sürüklenen Hazreti Nuh'u ve daha

nice bin peygamberi yaptıkları ulvi ve büyük mücadeleleri

sömüren ve sömürenin mücadelesi şeklinde anlamak saf dilliyin ve

hamakatın ifadesi değilse anlayan içinde ve anlatan içinde

kıyanetin ifadesidir.

Buda'nın içe doğru derin mücadelesini

konfüçyüsünün beşeri istikamette, humanist bir

istikamette insanlık için verdiği mücadeleyi, Rahman'ın

insanlık için verdiği mücadeleyi, Sokrates'in

Cehennem'den daha ne verdiği mücadeleyi sömüren ve

sömürülenin mücadelesi şeklinde anlamak evet hamakatın ifadesi

kıyanetin ifadesidir.

Biz vakalar ve hadiseler zinciri

içinde iddia edilen meseleye mesnet onu doğrulayacak tek

hadise bilmiyoruz. Aksine her şey onu yalanlıyor.

Bir

mücadele vardır. Hakk'ın mücadelesi.

Cihadı mukaddes

mücadelesi, ırzın ve namusun müdafası mücadelesi ve bazen

ırkın, milletin, milliyetin mücadelesi ve kavgası.

Cenabı

bizleri anlayışın irafına düşmeden muhafaza buyursun.

Evvela Kur'an'ın ayetü beyinatı muvacahesinde peygamber diye

beşere takdim edilen yirminci asrın en korkunç yalancısı

kendisine tabi olan dünyanın her tarafında kendisine tabi

olanlarla beraber hadiseler vaki ve zaman tefsiri içinde yalanla

ediliyor. Yalan söylüyorsun deniyor kendisine.

Saniye

beşerin çeşitli sınıflardan çeşitli sınıflara intikaliyle

cebri determinizma içinde varacağı nokta tayin edilmiştir

ki o da proletarya hakimiyetidir.

Daha devri

risalet benahiden ayetü beyinatın haberi ve verilen

haberlerin doğru çıkmasıyla bu mesele tahi yalan diye bir

bu da doğru değildir ve doğru olamaz.

Kur'an'ı Kerim

Resuluhu bilhuda ve dinin hakkı.

O Allah ki peygamberini şanı yüce peygamberini

hidayet ve

dini hakla gönderdi. Ta bütün dinlere galebe çalsın.

Kur'an'ı

bir avuç Müslüman var. Ama bu bir avuç Müslüman'ın sahip

çıktıkları din sayesinde bunların galebe çaldıkları

çalacakları anlatılıyordu. O günde sömüren ve sömürülen

vardı. O günde müstebitler ve cebbarlar vardı.

Firavunlar ve

Nemrutlar vardı. Bir işçi sınıfı bir ezilen bir fakir

sınıfının hakimiyeti değil.

Allah Celle Celaluhu din adına

hilafeti ve niyabeti adına bir hükümranlıktan bahsediyordu.

Mekke fethiyle bu tahakkuk etti.

Allah'ın verdiği haber çıktı.

Evvela bu iddiayı ortaya atanlar yalanlandıklarını gördüler.

Daha sonra da gelseler yine yalan olduğunu görecekler.

Ve sonra Kur'an-ı Kerim'in başka bir ayeti.

Bu meseleye bağlı olarak ayrı bir hüküm getirdi.

Ve kul ce'el hakkı ve zehkel batın.

İnnel batıle kâne zehûkâ.

Habibi zişanımdaki hak geldiği batıl yıkıldı gitti.

Ve zaten daima batıl yıkılmaya mahkûmdur.

Allah kabul etmeme yıkılmaya mahkûmdur.

Peygamber kabul etmeme yıkılmaya mahkûmdur.

Bakın bakın da beşeri ve gayri tabi bu nizamın

hak karşısında nasıl gittiğini gideceğini

nasıl tezezzüle yüz tuttuğunu bütün ihtişamıyla görür.

Tarih karşısında tarihi maddecilik yalanlanıyordu.

Kur'an bütün ihtişamıyla.

Şah bal açıyor ve bayraklaşıyor.

Getirdiği hükümlerle manşeri vicdanına mâkes buluyor ve doğrulamıyordu.

Uzatmayayım diğer üç husus.

Serbest teşebbüs, mülk sahibi olma ve mülk hürriyeti hususu.

Arizvamük üzerinde durduğum iktisadi hayatımızın temel hükümlerinden üçüncüsüdür.

Dördüncüsü ve beşincisi bunun alem şubur kardeşlik, cihan sulhu.

İmkan elverirse bunu da inşaallahü teala

üç beş cümle içinde arz edeyim.

Allahu teala ve tekaddes hazretleri inayet ve keremiyle bizi rızası

istikametinde payidar eylesin.

Bizi iraf ettirmek isteyenlerin plan ve tuzaklarını kendi başlarına çevirsin.

Onları tedmir eylesin.

Tenkil eylesin.

Şemlerini teşdit eylesin.

Cemaatlerini tefrik eylesin.

Birbirlerine düşürsün ve derbeder eylesin.

Lillahü teala'l-Fatiha.

Eşhedü en la ilahe illallah ve ahdehu la şerike lehu ve la nazire lehu ve la mithale

lehu.

Ellezi la uhsi senaen aleyh.

Kema etna ala nefsih.

Ezzecaruhu ve celle senavuhu.

Ve la yuhzemu cünduhu.

Ve la yuklefu vahduhu.

Ve la ilaha ghayruhu.

Ve eşhedü enne seyyidena ve senedena ve mevlana Muhammeden abduhu ve

resuluhu.

Es-sâbiku ile lenâ menûruh.

Ve rahmetun lil'âlemîne zhûruh.

Sallallahu teala aleyhi ve alâ ehlihi ve evladihi ve ezvâjihi ve eshâbihi ve etbâihi

ve ehfâdihi ecmaîn.

Muhterem Müslümanlar!

Kur'an-ı Kerim, âlem-i şumul bir kardeşliği tesis etmek üzere nazil olmuş ilahi bir

risalettir.

Kur'an-ı mucizül beyan, âlem-i şumul sulhu, selahı, emniyet ve hüzuru temin

maksadıyla nazil olmuş bir renkli ifadesiyle ilahi mesaj,

ilahi vahyidir.

Âlem-i şumul bir kardeşlik Kur'an-ı Kerim'in sinesinde teessüs etmiş,

âlem-i şumul bir dava o sayede tahakkuk etmiştir.

Âlem-i şumul bu kardeşlikle beraber aynı zamanda cihanın sulhu da teessüs ve

tahakkuk etmiştir.

Bu iki esas ve prensip, istikrarlı arızaya maruz kalmadan

içtimaimiz için çok mühimdir, iktisadimiz için de çok mühimdir.

Âlem-i şumul kardeşlik,

Endülüs'te mümin kardeşin başına inen kılıç darbelerinin iniltisini vicdanımızda

duyacağımız şekilde âlem-i şumul kardeşlik.

Türkistan'ında, Dağıstan'ında, Mısır'ında veya Afrika işlerinde,

hatta Filipinler'de,

mutakallif ve mütecebirler tarafından, dininden, ziyanetinden,

kanaatinden ötürü cevre ve zulme maruz kalanların cevir ve zulümleri karşısında.

Burada inleme, burada of deme,

burada telehüp ve teessüfünü yaşama.

Âlem-i şumul kardeşliğin ifadesi.

Abdurrahman-ı Gafiki başından yedi, Şarlı Martel'in kılıcı başına inerken,

Mümin Beri tarafta başından of diye inliyordu.

Âlem-i şumul kardeşliğin ifadesi.

Aynı Sırabı Çanakkale'deki geriye çekilmemiz,

Trabluskart'taki cezirimiz, başka bir yerdeki başka şekilde geriye gitmemiz,

Âlem-i İslam'ın liger yerlerinde mâkes buluyor ve ısraba vesile oluyordu.

Bu şekilde bir âlem-i şumul kardeşlik teessüs ettik.

Biz dahilde mescitlerimizle bunu tahakkuk ettirdik.

Varlıklı fakir, asil veya fakir bir aileden gelmiş,

Soylu ona nispeten soylu olmayan kimseler olarak,

Günde beş defa Rabbimizin huzurundan,

Kemerbeste yubudiyet içinde el pençe divan tutturmak suretiyle tahakkuk ettirdik.

Bay ve Gedan, Sultan ve kapıcısı aynı saflarda durduk.

Aynı yere başımızı koyduk.

Kâh başımızı koyduğumuz yere ayaklarımızı kâhta başımızı koyduk.

Ve bu kardeşliğin eksersizini yapa yapa içimize koyduk yerleştirdik.

Dünyamızdan varlığımızdan ayrılmaz bir şuur haline,

Bir izan haline getirdik beş vakit namazımızdan.

Beş vakit namaz durulaştırdı bizi.

Kapımızın önünden hadisin ifadesiyle akan bu çay durulaştırdı.

Günde kırk defa beş vakit içinden,

Onun içinde yıkandığımızdan ötürü beşeri garizelerden,

Hayvani isteklerden, vehimi düşüncelerden tecerrüt ettik,

Soyulduk ve sıyrıldık.

İnsanca düşünme,

İnsanca anlama,

İnsanca sevme,

Mürüvvetleme ve dert etme imkanı ve lütfunu bulduk.

İmkan da Allah'ın hazırladığı şeydi.

Lütuf da yine O'nun bahşettiği şeydi.

Minnet ve şükran da O'nun olsun.

Dahilde kardeşliği teessüs ettirdik.

Verdik, kardeşlik aldık.

Dağıttık, kardeşlik aldık.

Baktık, yedirdik, kardeşlik aldık.

Fikren, ruhen besledik, kardeşlik aldık.

Bir tatilde bulunduk.

Ama ciddi bir vahte teşkil ve tesis ettik.

Hacca açıldık.

Tabakat-ı Reşer çapında bir kardeşliğin,

Kabe'nin etrafında halakalar halinde teşekkül ettiği yerden,

bezmi ayrı bir dem tutmaya çalıştık.

El ele tutunduk ve sıkıştık.

Arafat'ta kardeşliğimize imza attık.

Müzdelife'de duasını yaptık.

Mina'da ihrama büründük.

Orada kardeşliğimizin demini çıkarmaya çalıştık.

Ve Kabe-tullah'ın etrafında döndük.

Ateşin etrafındaki kelebekler gibi,

kardeşlik bezmine dem tuttuk.

Alem şumun,

tabakat-ı Reşer çapındaki kardeşliğimizi böyle tahakkuk ettirdik.

Orası ve bu kardeşlik o kadar mühimdir ki,

Dağıstan'da senelerce Moskova karşı

mücadele eden şanlı Şeyh Şamil,

Kabe-tullah'a, Beytullah'a gittiği zaman,

bütün ricaç kendisini görmek istiyordu.

Bu kahmet-i balayı, bu endamlı insanı görmek istiyorlardı.

Bu bükülmez vazuyu, bu muhteşem kahmeti.

Çarlar karşısında eğilmeyen beni görmek istiyorlardı.

Halk omuzladı, Beytullah'ın üzerine koydular.

Beytullah'ın üzerinden,

meleklerin metafı içinde,

arz-ı didaretli halk gördü, görmek istiyordu.

O boyu görmek istiyordu.

Haç bu görmeyi temin ediyor.

Bu sevgiye çıra getiriyor, kifret çakıyor.

Bunu ateşlendiriyor.

Vahdet his ve şuurunu geliştiriyor.

Tabakat-ı beşer çapında.

Tabakat-ı beşer çapında da biz o kardeşliği erdik.

Ebu Talha ve Hz. Ebu Hüreyre'nin evinde

bir çorba içme işinden

başlamak suretiyle teessüs eden kardeşliğimiz

Pakistan'ı Türkiye'nin yanına getirdi.

Hindistan'da Hindunun mezalimi altında inleyen

mümini Türk'ün yanına, Müslüman Türk'ün yanına getirdi.

Işte size tablosu kaç defa dinlediğiniz tablo.

Memleket üstüne üst üste felaketler geliyor.

Çanakkale'den İstanbul'dan İngiliz toplarının sesi geliyor.

Belgrad'a doğru dönük olan toplar içimize dönmüş bizi bombardıman ettiği dönemde

kuvvetli bir alternatif bulamayan dış güçler ve kuvvetler surlarımızı ve

şehirlerimizi bombalıyorlar.

Mehmetçik bunun karşısında mücadele edecek gücü yoktur.

Sadece süngüsü vardır. İngiliz toplarının gürlemelerine karşı o süngüyle selam

durmaktadır. 20. asırdan ve benden Resulullah ve Kur'an adına varsın iffet

bilmeyenler, varsın namus bilmeyenler, varsın din tanımayan adamlar bunu

anlamasınlar.

İngiliz toplarının gürlemesine karşı Mehmetçik süngüyle selam duruyordu.

Geçemezsin diyordu.

Ve sonra Bedrin Arslanlığı'nın arkasına gidiyordu.

Resulullah'a varabilmek için,

Teabetullah'a erebilmek için Bedrin Arslanlığı'nın arkasına gidiyordu.

Çanakkale boğazında İngiliz topları gürlerken, Trablusgarf'ta da İtalyan

topları gürlüyordu. Maraş ve Gaziantep'e doğru da yavaş yavaş Fransızlar geliyordu.

Başka yerde başkaları başka gaileler çıkarıyordu.

Altı asır insanlığın kaderi üzerinde hükmetmiş koskocaman bir imparatorluk,

yaralı bir arslan halinde morga kaldırılırken, bu muhteşem dünyaya musallat olmuş

parazitler sağdan soldan çıkış adına gülünç tasallutlar,

gülünç saldırılar ve tecavüzler yapıyorlardı.

Alem-i İslam bizimle beraber inliyordu.

Altı asır veya on asır kendilerini idare etmiş milletler topluluğundan bir

imparatorluğun yıkılışı karşısında Alem-i İslam inliyordu bizim için.

Ben sadece bunlardan anlattığım birisini arz edecek, Alem Şub'un kardeşliğin ve sulh

adına bu mevzuda gösterilen gayretin buutları mevzunda bir fikir vermeye

çalışacağım.

Süleyman Nedevi naklediyor. Bizim Trabluskart'taki hezimet ve geriye

çekilmemiz münasebetiyle meselenin daha henüz Pakistan meydana gelmemiş ama sonra

Pakistan'ın halkını teşkil edecek Müslüman Hintlinin vicdanına nasıl mâkes bulduğunu

anlatıyor.

O gün diyor ben de bir gençtim.

Halklar orada harıl harıl sokaklardan hani şimdi maskara şeklinde sokaklarda

yapıyorlar ya ama büyük bir dava uğruna harıl harıl sokaklardan büyük bir meydanlığa

doğru akıyordu.

Ben de gittim. Halkın içinde yürüdüm gittim ama in'e assan yere

düşmeyecek kadar bir kesafet bir kalabalık vardı.

Bizim Trabluskart'taki hezimet ve mağlubiyetimizin hesaplaşması yapılacaktı.

Onun için gözyaşı dökülecek eller yüce Mevla'ya kaldırılacak ve acaba şu

hilafet şu payitahta yardıma koşar mıyız koşabilir miyiz diye orada

hesaplaşacaklardı. Kendi kendileriyle milletleriyle hesaplaşacaklardı.

Hindi ve Hint hükümetini aşarak Hinduyu ve Hindu düşüncesini aşarak Lahorun

sokakları inanmış Müslümanlarla doluyordu.

Ben de gittim diyor. Hatifler tatlı konuştular.

Halkın gözünden akan yaşlar yere düşmüyordu.

Birbirinin sırtını ıslatıyordu.

Çeketler çıkıyordu Türkiye gönderilmek için.

Gömlekler çıkarılıyordu. Pantolonlar atılıyordu.

Her şey veriliyordu. Evde barkta kapkacak adına ne varsa hepsi aman hilafetin

imdadına diye götürülüyordu.

Halk coşmuştu. Canını veren yok mu dense pasaportu eline alıp Çanakkale'ye koşacak

Maraş'a koşacak Gaziantep'e koşacaklardı.

Resulullah'ın 14 asır evvel eliyle bina ettiği binanın ruhu

buydu. Anlayışı buydu. Dünyanın marsuz halinde devamı bundan ibaretti.

Ve nihayet kalabalık birine ihtiram kesildiği hissediliyordu.

İki büklüm beyaz elbiseler içinde kürsüye doğru birisi geliyordu.

Muhtemelen bu tatlı şiire kafiye koyacaktı.

Bu tatlılığa hangi ayrı bir dem getirecek son sözü söyleyecek fezlekeyi ifade

edecekti.

İki büklüm kürsüye yaklaştı.

Sonra öğrendim ki bu zat bu söz sultanı sözüyle çok zineleri çok

zineleri yaralayan doktor Muhammed İkbal'di.

Batının dersini almış ama batınlaşmamış.

Olmuş, olgunlaşmış. Hz. Muhammed Aleyhissalatü Vesselam'ın potasında yetişmiş,

pişmiş, sağlam bir hüviyet almış.

Tatlı konuştu. Halk kendinden geçti.

Can vermeye teşne hale geldi. O ise son sözlerini şöyle bitiriyordu.

Cemaat ben şu dakikada kendimi Huzuru Risale-i Tevbe Efendimiz'de görüyorum.

Bana diyor ki, doktor Muhammed İkbal bana ne hediye getirdin?

Diyorum ki Ya Resulallah, sultana sultanlık, gedaya gedalık.

Benim gibi gedadan sultanlara ne hediye gelebilir?

Asırlar var ki sana bir hediye getiremedik.

Bedir'in aslanları, Uğud'un kahramanları, Hüneyn'in kaplanları gibi seni mesut

edemedik.

Fakat sana aziz bir hediye takdim edeceğim.

Ben bunu cennet çeşmelerine değişmem.

Bu hediye, Trablus Garp'ta ithalayanlara karşı savaşan Mehmetçiğin damarlarından

akan kandır, diyordu.

Cemaat kendinden geçmişti. Resul-i Ekrem'e en son takdim edilen şey yarım bardak

kandan ibaretti.

İslam'ın haysiyeti adına, namus ve iffeti adına ve mümin kardeşler tarafından

mesele böyle değerlendiriliyor.

Alem Şum'un kardeşlik böyle anlatılıyordu.

İslam bu Alem Şum'un kardeşliği getirmiştir.

Siyahi Hintli, Afrika'daki zenci, siyahi insan, bizim burada sineden yediğimiz

bir ızırapla, bam telinden bir mızrap yemiş gibi of diye inleyecektir.

Nasıl ki Türkistan'daki bir inilti benim gönlümde mahkez bulmaktan,

nasıl Mısır'daki bir mezalim benim vicdanımda mahkez bulmaktan,

nasıl Afrika'nın Güney Afrika'sında bir mezalim benim vicdanımda mahkez bulmaktan,

topyekun bünyede aynı inilti ve ısrafı meydana getirmektedir.

Nasıl getirmez ki Mevkari Mevcudat Efendimiz bir bünyenin uzuvları mahiyetinde

anlattığı İslam'ı böyle anlatıyordu.

Bir vücudun uzuvları durumundadır, birindeki bir hastalık diğerlerinde de kendini

hissettirir, uykusuz ve aç susuz bırakır.

Bizler aç susuz olma yoluna girdik.

Bu bezmez giriyor ve Allah'a söz veriyoruz.

Ümmeti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam'ın derdini kendimize dert edinme sözünü

veriyoruz.

Zira alem-şumul kardeşliğin muhtezası budur.

Dünya çapında, tabakatı, beşer çapında birbirini sevmenin muhtezası ve gereği budur.

Allah bu duygu ile bizleri meşgul kılsın.

Ve aynı zamanda biz cihan çapında bir sulhun teminatçısı ve

sigortasıyız.

Biz bozulduğuz bu zaman cihanda sulh ve tükün olamaz.

Sulhu umumi ve teminat olamaz.

Onun için bizi yıkmakla sigorta attırdı ve sonra da anarşiyi sokağa saldılar.

Biz sulh için saçıldık döküldük, biz selameti umumi için saçıldık döküldük.

Kendi içimizde selamun aleyküm, selamun aleyküm dedik.

Aleykümselam, aleykümselam aldık.

Selam ve emniyette olun dedik.

Biz huzurun bekçileri, habercileri, müjdecileri ve şahitleriyiz.

Cihan çapında bunu tahakkuk ettirdik.

Yeryüzünde gezdik ve dolaştık.

Aleme kardeş nazarı ile baktık.

Bir ölçü, muazene ölçüsü olarak zulümden, tecebürden, talipten kendimizi

alıkoymakla beraber insanlık çapında bunun yapılmasına meydan vermedik.

Muazene unsuru olarak devreye girdik.

Sulhu umuminin teminatçısı olduk.

Burada böyle dedik.

Hayat boyunca böyle diyecek, böyle önecek ve cennete girdiğimiz zamanda

Selamun aleyküm tıb tüm fethuluhe halidin.

İltifatı ile iltifata mazhar olacağız.

Selamın cemaatleriyiz biz.

Biz İslam'ın cemaatiyiz.

Sulhu umuminin cemaatiyiz.

Hazreti Muhammed'in cemaatiyiz.

Selamın kitabı olan Kur'an'ın cemaatiyiz.

Öyle yaşadığımız için cennet kapısında bize perde darlık yapan,

kapıyı açan, teşrifatçılıkta bulunan melekler

Selamun aleyküm tıb tüm fethuluhe halidin.

Selam size.

Hoş bir hayat yaşadınız.

Alemi hoş ettiniz.

Memnun, meşrur ve memnun ettiniz.

Memnun, meşrur ve memnun olarak cennete girin diyecekler.

Allahümme edhinnel cennete ma'al aminin.

Allahümme edhinnel cennete bisselam.

Allahümme edhinnel cennete bil eman vel iman.

Amin ya rabbel alemin.

Muhterem müslümanlar.

Esası daha burada. Hudbenin kendisine has hava ve coşkunluk içinde arz etmeye

çalıştım.

Alem şumul kardeşi ve sulhu umuminin bekçisi olma keyfiyetinin.

Rabbimizden niyaz ediyor, diliyor ve dileniyoruz.

Bizleri kıyamete kadar sulhu umuminin, teminatı umuminin muhafızı ve

muadını kılsın, müdahili kılsın.

Yani müminlerine de temin etsin.

Allahümme edhinnel cennete ma'al aminin.

Allahümme edhinnel cennete bisselam.

Allahümme edhinnel cennete ma'al aminin.

Ve Allah azze ve celle mikailen muhbiren ve amiran.

İnnallaha ve melaiketehu yusalluna alel nebi.

Ya eyyühellezine amenu sallu aleyhi ve sellimu teslimu alel beyli.

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ahli seyyidina Muhammedin.

Kama sallit ala seyyidina İbrahim ve ala ahli seyyidina İbrahim fil alemin.

Rabbana inneke hamidul mecidin.

Ve barik ala seyyidina Muhammedin ve ala ahli seyyidina Muhammedin.

Kama barik ala seyyidina İbrahim ve ala ahli seyyidina İbrahim fil alemin.

Rabbana inneke hamidul mecidin.

Ve arzallahümme enes sıddika bibekrimel farkü emere ve othmane ve aleyhi radiyallahu

anhümme.

Ve enes sıddaka bibekrimel farkü emere ve othmane ve aleyhi radiyallahu anhümme.

Vahşurna ma'hummu lütfü kâmin.

İbadallah.

Allah'ın kulları.

Allah'a kul olmakla şeref yağıp serpiraz olanlar.

Başını yere koydukça yükselen ve yücelenenler.

Vicdanında ve kalbinde kenzen Cenab-ı Hak marifetini taşıyanlar.

Allah'ın en mükerrem ve müşerref ibadı.

Allah'a karşı saygılı olun.

Ona karşı gelmekten sakının.

Allah'ın himayesine girin ve Allah'a itaat edin.

Muhakkak Allah adaletle emrediyor.

Kur'an'da tarif buyurduğu hayat tarzıyla.

Düzen ve sistem olarak kendi ahkamıyla.

Ve yine en geniş manasıyla ihsanla.

Sizi yaratan Rabbinize kulluk yapmakla onu görüyor gibi.

Siz onu görmeseniz dahi o sizi görüyor ya.

Ve yine en geniş manasıyla yakınlarınıza bir şey vermekle.

Yüce ve yüksek İslamiyet'in ufkunuza şahbal açması istikametinde

yakın daireden başlayıp servetinizi sarf etmekle sizi emrediyor.

Ve yenha enil fahşâi vel munkari vel baghi.

Ya'izukum leallekum tezekkarûn.

Ahlaksızın her çeşidinden, gizlisinden, açığından, büyüğünden,

küçüğünden,

dinin emirlerini tanımayıp serkeşlik yapmanın her çeşidinden,

telakkilerin, asırların anlayışının değil, şahısların idrakinin ve görüşünün değil,

sahibi Kur'an ve Resulü Zişan'ın çirkin gördüğü şeylerden sizi nehyediyor.

Böylece size nasihat ediyor.

Ta düşünesiniz kendinize gelesiniz.

Bir sürü eğri büğrü sapık yol içinde tek doğru yol olan sırat-ı müstakimi bulasınız.

Emn-ü eman içinde yaşaya ve cennete dahil olasınız.

Ekim-i salâh.

İnne salâte tenhâ enil fahşâi vel munkari.

Veledikrullâhi ekber.

Vallâhu ya'lemu mâ tesme'ûn.

Salatallâhu ve rahmetullâhi.