Economic Reflections -6- | Matters Our Religion Commands Us to Protect (the Five Essential Values) | (1979/03/30)

Euzubillahimineşşeytanirracim

Bismillahirrahmanirrahim

Elhamdülillahi Rabbil Alemin

Vessalatu Vesselamu Ala Seyyidina Muhammedin

Ve Ala Alihi

Ve Evladihi Ve Ezvazihi Ve Eshabihi Ve Etbaihi Ecmahin

Subhaneke La İlmelena İlla Ma Allemtena

İnneke Entel Alîmül Hekîm

Subhaneke La Fehmelena İlla Ma Fehemtena

İnneke Entel Cevvâdül Kerîm

Rabb-i Şerahli Sadri

Ve Yessirli Emri

Vahlu Lugdeten Min Nisani Yefkahu Kavli

Ve Ufevvizu Emri İlla Allah

İnne Allahe Basirun Bil İbad

Allahümme Salli VeSellim VeBarek Ala Seyyidina Muhammedin Ve Ala Alihi

Adede Kemali Allahi Vekama Yedîkü Bi Kemâli

Bismillahirrahmanirrahim

Kuntum Kheyr-i Ümmetin Uhricet Lin-Nas

Te-Emrun-Bil-Mehruf VeTenheun-Ani-L-Munkar

Sadakallahu-l-Azîm

Ve Bellâna Resûluhun Nebiyyül-Hâşimiyyül-Kerîm

Ya İlahe-l-Âlemîn, Zahir ve Batınımızı İman ve Kur'ân nurlarıyla münevver eyle.

Nefsin ve şeytanın şerrinden bizleri masum ve mahfuz eyle.

Kalbi ve Ruhi istikamete bizleri hidayet eyle.

Cemaatimize maddi ve manevi sıhhat ihsan eyle.

Cümlemizi cennet ve cemalullah şerefiyle şeref yap eyle.

Amin bu hürmeti Seyyidil Mülselin.

Velhamdülillahi Rabbil Alemin.

Eteren Müslümanlar!

Ümmetlerin en hayırlısı, yaratıldığı günden bu yana cemaatlerin en

hayırlısı,

Ümmeti Muhammed Aleyhissalatu Vesselam'ın enine boyuna bakmaya çalışıyoruz.

Bu cemaat arasında muhasebe duygusu ve iç derinliği,

bu cemaat arasında müsavat fikri ve bu cemaatin

zararları def etmede birbirine dayanması,

menfaatleri celp etmede el ele vermesi,

içtimai tekafül, tesanüt ve taavünü tahakkuk ettirmesi

ve bunun üzerinde inşaallahü teala bir zamanlar olduğu gibi saadetli

günlerin,

saadete götürücü faktörlerini, prensiplerini tahlil edeceğiz.

Bir evvelki cumada yeniden muhasebe duygusunu hep beraber atlı nazar

ettikten sonra,

müsavatımızı yeniden kurcaladık,

didiştirdik ve ondan sonra içtimai tekafülümüze intikal ettik.

Fertlerin birbirine her yönüyle dayanması,

ferde, aileye ve topyekun cemaate gelecek zararlar karşısında el ele,

omuz omuza verilmesi,

maddi ve manevi mesaib ve devahinin müştereken bertaraf edilmesi,

yapımızın hususiyetlerinden birisidir, bizim yapımızın.

Ümmetlerin en hayırlısı olan Hz.

Muhammed Aleyhissalatu Vesselam'ın ümmetinin yapısının.

Veltekum minkum ümmetün yet'ûne ile'l-kheyr ve ye'murûne bil ma'rûfile çerçevelenen

ve Kur'an-ı Kerimle tebcil edilen Hz.

Ahmed-i Mahmudun cemaatinin hususiyetlerindendir.

Ve aynı zamanda bütün hayırları kendi aralarında ihya etmem,

bütün güzellikleri hayatta yaşanır hale getirmem ve bunları müşterek yapma Ümmet-i

Muhammed Aleyhissalatu Vesselam olarak.

Yapımız budur bizim.

Biz bu yapının aşıkı, bu yapının mecnunu ve meftunu gönüllerimizde

bu havanın tütmesi için yanıp tutuşuyoruz.

Cenab-ı Hak samimiyetle, sadakatle arzu ettiğimiz bu şeyi en garibüz zaman

sebepsiz ve meccani kalplerimize ilka buyursun.

Cemaatin faslı mümeyizidir.

Bizi diğer cemaatlerden ayıran hususiyetlerin mühimlerinden bir tanesidir.

Şerleri beraber göğüsleme ve bertaraf etmem.

Hayırları bir cemaat halinde, bütün bir cemaat halinde omuzlama,

bayrak açtırmam.

Afakımızı onun sıllı haline getirmem.

Bu, bu cemaatin faslı mümeyizidir.

Resul-i Ekrem Sallallahu Aleyhi Vesselam bir başka cemaati ayırır bizden anlatırken.

Sonra şeref sütür olan şu ayet-i kerimenin nesulünü anlatıyor.

İsrail oğulları masiyete inhimak ettiler.

Günahı açıktan işleyen bir cemaat haline geldiler.

Masiyet sokaklarda akan çağlayan kirli çaylar haline geldin.

Hiç ona girme niyetinde olmayan dahi onun içine batar oldu.

Herkes az çok bulaşır oldu.

Gözüyle, kulağıyla, diliyle, dudağıyla kire bulaşır oldu.

Öyle buyuruyor. İka'ı vuku'u anlatırken bu tabirlere başvurma

mecburiyetinde kalıyoruz.

Masiyet içine düştü, çamura bulaştı diyor Allah Resulü Sallallahu Aleyhi Vesselam.

Sahamlar halkı bu işten vazgeçirmek istediler.

Kollarını açtı bu masiyetin önüne geçmek istediler.

Feyhaz söz geçiremediler.

Halk isyanda zimamı gemi azıya almıştım.

Taşkınlık Allah'a karşı oluncaya kadar varmıştım.

Allah da inkar ediliyor, evamiri de inkar ediliyordu.

Vazgeçiremeyeceklerini anlayınca sokakta günah işleyenle beraber oturup

kalkmaya başladılar.

Allah kalplerini karıştırdı.

Fasıkın kalbinden bir hüzme midir, bir zulmet hüzmesi midir onun kalbine de

geçiverdim. Onun da duyguları söndü.

Allah kalplerini darp etti.

Birbirine katlı karıştırdı. Bütününü duymaz ve duygulanmaz hale getirdi.

Sonra da hem Hazreti Davud'a, sonra da Hazreti İsa'ya lanet ettirdi.

Cemaate lanet ettiler. Allah siratlarınızı sizin mezhitsin dediler.

Siz sureti İslamiye'yi bozduğunuz için, menhiyata inhimak ettiğiniz

için Allah sizin siratlarınızı bozsun dedi iki nebi.

Ve sonra Fahri Kainat Efendimiz şu ayeti okuyor.

İsrailoğulları onlardan bir cemaat Allah katında sazı sözü ve nazı geçer iki

nebi tarafından lanetlendiler.

Hazreti Davud ve İsa ibn-i Meryem.

Valike bima asavvu isyan etmelerinden ötürüydü.

Vekânü ya'tedûn haddi tecavüz eden bir cemaat idiler.

Taşkınlıkları doruğa ulaşmıştı.

Allah ve Peygamber tanımaz hale gelmişlerdi.

Şânü lâ yetenâhavne ammûnkarin fealûh.

Aralarında işledikleri menhiyata karşı karşı koymuyorlardı.

Biri işlerken öbürü de tatlı tatlı seyrediyordu.

Ve büyük bir cürme ve cinayete iştirak ediliyordu.

Topyekûn bir millet eli kolu bağlı bu menhiyat bu masiyat tablosunu seyrediyordu.

Lâ yetenâhavne ammûnkarin fealûh.

Lebîse mâ kânu yaphalûn.

Hem masiyeti yapan hem de bunu seyreden ne kötü bir iş içindeydi diyor.

Allah Resûlü bu cemaatı ayırıyor diğerlerinden.

Bir şeye karşı tahzir ediyor. Sakının diyor.

Başkalarının düştüğü bataklığa düşmeyin.

Masiyet ve günahlara karşı seyirci kalmayın.

Hayat-ı İçtimaiye dediğiniz şey bütününüzün hayatıdır.

İnsanoğlu her birerleri teker teker bir vücudun uzuvları hükmündedir.

Biriniz de baş gösteren arıza diğerlerine yakın zamanda sirayet edecek,

taracak, Hayat-ı İçtimaiye'de önü alınmaz bir semmi katil tesiri icra edecektir.

Sizi dize getirecek de farkına varamayacaksınız.

İçtimai tekâfülü böyle anlıyoruz.

Fert sıhhatli bir cemaat içinde sıhhatli yaşayacağına inanıyoruz.

Ve bir cemaat kendi sıhhatini fertlerinin sıhhatine bağlamış.

Benim rükunlarım, uzuvlarım, organlarım eğer sıhhatli olursa ben sıhhatli bir

bedene, bir bünyeye sahip olacağım.

Bunların herhangi birinde meydana gelen bir arıza şayet vaktinde önü alınmazsa,

bütün vücudu saran bir seratan, bir kangren, bir kanser haline gelecek

ve sonra Hayat-ı İçtimaiye bütünüyle yıkılacak farklar da baş aşağı gidecektir.

Son asırlarda 2-3 asır içinden Hayat-ı İçtimaiye'nin sıhhati için,

bu mevzuda gösterilmesi gereken hassasiyet gösterilmediği için Allah bizi yüzüstü

getirdi.

Habibi Edeb'i hürmetine,

sağlam kökümüze bağışlayarak bizleri yeniden filizler ve rüşeyimlerle ihya buyursun

ve bize kendi kendimizi ihya etme gücünü bahşeylesin.

Asıl mesele bizi tahrip eden faktörleri elin ters tarafıyla itmek ve bizi ayağı

kaldıracak.

Aziz millet haline getirecek.

Kur'an'ın tebcil altında ayetini alnımıza yazdıracak.

Beşer yaratıldığı günden beri sizin kadar hayırlı bir cemaat,

yeryüzüne gölge düşürmemiş, ispatı vücut etmemiş,

şu meşergahı alemde Allah'ın karşısında arz-ı didarda bulunmamıştır.

İşte bunu fiilen göstermek.

Göstermeye Mevla-yı Müteal muvaffak kılsın inşallah.

Muhterem Müslümanlar bu mesele,

meselelerimize, dertlerimize karşı top dolu bir gönül ve aynı zamanda dolmuş

bir göz ister.

Gönlün ve gözün arınmasını iktiza eder.

Gönlü ve gözü arınan bir fert,

cemaatine dıştan gelecek, girecek ve onu tahrip edecek,

tehlikeler karşısında, hüdutta nöbet bekleyen bir asker gibidir.

Ve böyle bir ferdin saatleri seneler hükmünde ibadete geçer.

Seneler hükmünde.

Gözlerini açmış uyuğunu zahir ediyoruz kendi ıslahıyla.

Memleketine sağdan soldan parola sormadan girebilecek fitne ve fesada karşıyım.

Gece uykusunu ve gündüz rahatını terk eden nöbetçiyim.

İstimaisinin nöbetçisiyim.

İktisadisinin nöbetçisiyim.

Ferdi ve ailevi huzur ve saadetinin nöbetçisi fers.

Karakolda bekliyor gibi gözünü kırpmadan bekliyor.

Saatim bir sene ibadet diye bekliyor.

Onun için Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem,

iki gözü bir faslı müşterekle bir araya getirir.

اَيْنَانِ لَا تَمَسُّهُمَنَّا اَيْنٌ بَكَةٍ مِنْ خَشَّةِ اللّٰهِ وَاَيْنٌ بَاتَ

التَّحْرُسُ ف۪ي سَب۪يلِ اللّٰهِ

İki göz ateş onları mescetmez.

İki göz cehennemi görmez.

İki göz Allah'ın gazabından hisse almaz.

Rahmetten nasiptadır. İki göz diyor Allah Resulü.

Birbirinden uzak gibi görünen iki göz.

Biri gecelerde kalkıp çağlayanlar gibi Rabbin huzurunda yaş döken göz.

Seccadesini ıslatan göz.

Her ahında binlerce ummanın mevcelendiği sinenin gözyaşı.

İkincisi memleketine sızma istidadında olan tehlikeler karşısında gözünü

kırpmadan uyanık bir nöbetçi gibi bekleyen göz.

Biri maddi yapımıza veya manevi yapımıza dıştan sızabilecek tehlikelere karşı

uyanık göz.

Öbürü de Rabbi ile arasındaki münasebeti görme ve gözetme istikametinde uyanık göz.

Halkla kavi münasebet.

Halk hakkın yanında. İşte bu iki göz cehennemi görmez buyuruyor.

Gözü böyle iki göz olmadan ayırdığınız zaman gözünüze kastetmiş olursunuz.

İki gözü yan yana getirdiğiniz zaman gözün hakkını vermiş olursunuz.

Gecenin karanlık zülüflerini yaşlarıyla ıslatan göz ve hüdutta

tehlikelere karşı göz kırpmayan göz.

Fertte iştima ettiği zaman göz hakkını bulmuş demektir.

Ayırdığınız zaman bir tarafta katı bir asker hüviyeti öbür tarafta da saf bir derviş

keyfiyeti haline getirdiğiniz zaman durumu gözün hakkını vermemiş ona kastetmiş

olacaksınız.

İç aydınlığı, vicdan durulu, Rabb'le kavi münasebeti ifade ediyor.

Milletini sevmem, vatanına bağlı olma, girecek tehlikelere karşı da baştan

tedbir alma.

Bu da Allah'ın ayrı istikametten rızasını tahsil etmenin ifadesidir.

Cenab-ı Hak bu iki gözün hakkını vermeye de bizi muvaffak kılsın inşallahü teala.

Bu mevzudur muhterem Müslümanlar.

Ben hayat-ı içtimaiyemizi ilgilendirir, çeşitli hususlarla bu mezelenin münasebetini

art edeceğim inşallahü teala.

Korumakla mükellef olduğumuz şeylere yeniden dönecek.

Fakat burada size buna dönmeden evvel arz etmek istediğim bir husus var.

Topyekun hayat-ı içtimaiyi arz ettim.

Bir vücudun huzurları hükmündedir.

Bir bünyan-ı mahsus gibidir.

''El mu'minu lil mu'mini kel bünyanil mahsus'' Fahri Kainat Efendimiz buyuruyor.

Kurşunla tespit edilmiş duvar gibidir.

Sökmek, atmak, bozmak mümkün değildir.

Eğer mümin fertleri sağlam mümin ise, çin setti bozulur da müminler bozulmaz,

dağılmazlar.

Kalpler öylesine merbut ve kendileri bütünüyle Allah'la öyle kavi bir alaka ile

alaka kurmuşlardır.

Allah Resulü de sallallahu aleyhi ve sellem şöyle ifade buyurur.

''Mesel-ül mü'minine fi tevâddihim ve terâhumihim ve te'atüfihim ke mesel-il cesed''

''İzeşte kâ min-ü udvun teza'a lehu sâir-ül cesed bil seheri vel humme''

''Müminler birbirlerine karşı olan alakalarında,

tesis ettikleri içtimai de aralarındaki rabıtalarında,

sevgi teatisinde, mürüvvetli hareket etmeden,

insanca davranmadan, dertlerine karşı dilgir olmadan,

lezzetleriyle mütelezziz bulunmadan,

elemlerini beraber yaşamada, lezzetlerinin keyfini beraber çıkarmakta ve bayram

yapmakta,

tıpkı bir vücudun huzularına benzerler'' diyor Allah Resulü.

''Kemesel-i cesed''

''İzeşte kâ min-ü udvun''

''Huzulardan birinde bir arıza baş gösterdiği zaman,

dert, bozulma yüz tuttuğu zaman,

aile dejenerasyona maruz kaldığı zaman,

kadın yuvasını, yurdunu terk ettiği zaman,

sokak kirlendiği zaman,

içtimai yapıda herhangi bir arıza baş gösterdiği zaman,

''Teda'a lehu sa'irul cesed''

''Sa'ir cesette bir tedai olur,

arı ve sızıyı hissetmede yeni ifadesiyle bir çağrışım olur.''

''Dişin ağrıyor, böbreğin de ızdırabını duyarsın bunun,

bademciğinde mikrop var, enfeksiyon var, böbreğinde duyarsın,

kalbinde duyarsın, mafsallarında duyarsın, hamudi fikarında duyarsın da sadece

boğazına musallat olan şey seni iki büküm hale getirir.''

''Teda'a lehu sa'irul cesed''

''Aile bozuldu, çocuk bozuldu, gençlik bozuldu, bozulan uzviyatın hangisi

olursa olsun cemiyet bize geldi demektir.''

''Mü'min bunun ızdırabını içinde duyacak ve bunu yaşayacaktır.''

''Bu iki yönüyle,

tehlikelere karşı mustarip olma, bir de cemaatinin maruz kaldığı şeylerden

ötürü müteessir ve müteellim olma.''

''Zaten bir insan kendi milletini severse, insanlığı severse,

nebiler gibi bütün zevkü sefasını,

maddi manevi füzzat hislerini o cemaati mesud etme istikametinde feda edecek.''

''Maddi manevi fedakarlıkta bulunacak, cehennem mü'min hayat yaşayacak insanlığı

kurtarmak için.''

''Bu duyguyu kalplerin asude bir şafağa doğru, kendilerine pencere

açıldığı bir dönemde Cenab-ı Hak neslimizin kalbine ilka buyursun.''

''Cenab-ı Vacibül Vücut işlerimizi tertemiz kılsın, bizi birbirimize sevdirsin

inşaAllahü Teala.''

''Seyyidina Hazreti Ömer,

kendi devri hilafet benahilerinde kıtlık oluyor,

halk kıtlıktan kıvrım kıvrım kıvranıyor.''

''Bu bir rayiyetin, bir tebaanın rayisidir.''

''İdare edilen koskocaman bir devletin idarecisidir, en birinci adamıdır.''

''Devlet başına bir adam getirmiş koymuş.''

''Hepinizin bildiği bir sözü bir evvelki derste arz etmiştim.''

''Bir köprüde koyunun ayağı taşın arasına geçer de kırılırsa Allah onu Ömer'den

sorar diye düşünüyordu Hazreti Ömer.''

''Kıtlık ortalığı kasıp kavuruyor.''

''Gök kurumuş bir damla yaş düşürmüyor.''

''Yer bir rüşeymin baş kaldırmasına imkan vermiyor.''

''Yer katı, gök katı ama gönüller katı değil.''

''Gönüllerde bir yumuşaklık var, bir heyecan var.''

''Rabbi Kerime teveccüh var, yalvarış var ve yakarış var.''

''Seyyidine Hazreti Ömer,

Selemen'in ifadesiyle.''

''Kendisine hizmetten durulmayan Selemen'in ifadesiyle.''

''Harabede başını yere koyuyor ve şöyle sızıyor.''

''Allah'ın diyor.''

''Ümmeti Muhammedi Hattab oğlu Ömer'in günahlarından ötürü mahvetme.''

''Ben biliyorum ki tab'ama ve rayiyetime gelen bu musibetler benim yüzümden

geliyor.''

''Benim isyanlarımdan gelir.''

''Haşa ve kella ki cemaatin başına gelen musibetlere sebep olacak kadar Ömer'den

isyan sadir olsun.''

''O melekler kadar nezih, pak, damen olarak yaşamış.''

''Benden sonra peygamber olsaydı Ömer olurdu.''

''Nebi sözüyle tebcil edilmiştir.''

''Hazreti Ömer bu kıtlık döneminde.''

''Teb'asının en küçüğünün yediğinden fazla bir şey ağzına koymuyor.''

''Kendi evi ev efradı anlatırlar onun o dönemde.''

''Bu üç beş seneli kıtlık ve yokluk döneminde.''

''Evde yediği ve içtiği şeyleri.''

''Günde ancak bir kere halife-i ruhi zemin.''

''Orduları İran'ı dize getiren.''

''Medayine doğru kisra ordularını kaçıran.''

''Ve Hirakliyüz'ün ordularına İstanbul'a doğru çekil komutunu veren Hazreti Ömer.''

''Mail'in hidam duvarlar içinde evinin içinde otururken.''

''Her gün önüne koyup kaldırdığımız sofra ve sofradaki nimetler.''

''Bazen bir sirke bazen de zeytinyağı olur.''

''Kupkuru bir arpı ekmeği yulafı içinden ayrılmamış.''

''Tapçı içinden ayrılmamış.''

''Önüne konur ve o.''

''Onu o sirkenin içine veya zeytinyağın içine banar.''

''Öyleyir.''

''Tepamın en küçüğü bunu yiyordur.''

''Rayiyetimin en küçüğü ancak bunu bulabilir.''

''Ben aha dinastan farklı bir insan değilim.''

''Milletin hislerini istismar edenlerin sağır kulaklarına.''

''Görmeyen kör gözlerine.''

''Sülük gibi kanlarını emen hainlere.''

''Onların kulaklarına girsin.''

''Gözlerine sokulsun.''

''Ve duymayan vicdanlarını delsin.''

''Kalplerinde tesir etsin.''

''Mahallede bir deve boğazlanır.

Fakir ve fukaraya dağıtılır bu dönemde.

Ciğerlerinin kıymetli yerinden bir parça kesilir.

Püryan edilir Hz. Ömer'e getirilir.

Önüne konur. ''Bu nedir?'' derler ki ''Ey Allah'ın peygamberinin halifesiyim.

Etrafa dağıtmak için bir deve kestik.

Ciğerlerini de sana getirdik. Birdenbire gözleri dolar.

''Benim böyle bir şeye karşı arzulu olduğumu mu hissettiniz?'' ''Tabağımın hepsi bu

ciğeri yiyebiliyor mu acaba?'' ''Rayyatım bu ciğeri ağzına koyabiliyor mu acaba?''

''Hayır.'' ''Öyleyse götürün ve her gün bana getirdiğinizi getirin.'' ''Silke ve

zeytinyağı.'' ''Teda'a lehu zairul cesed bil sahari vel

humma.'' ''Bir vücudun huzurları haline gelmiş.'' ''El ayağı göz kulağı

rekabet ve zıt gitme yoktur.'' ''Birbirine destek olma,

muavin olma vardır.'' ''İştimai tekafül ve birbirine dayanışma,

bir vücudun huzurları haline gelme işte böyle olur.'' ''Onun nazariyelerini yapma,

onun için destanlar yazma, ondan bahsetme değil.'' ''Pratik hayatta bölüm bölüm

yaşanmış hakikattir.'' ''Ve biz bunun emarelerini görüyoruz.'' ''Bir yazarımızın

ifadesiyle bu

emarelerin fecrine şahit oluyoruz.'' ''Veya yazacağı bir yazının ifadesiyle bu

fecrin emarelerine müşahit bulunuyoruz.''

Cenab-ı Vacibül Vücut ve Tekaddes Hazretleri, emel ve duyuşlarımızda bizi inkisari

hayale uğratmasın.

Kalbimizi kırıp bizi mahsun.

Kendi düşmanları, Resulünün düşmanları, milletin düşmanlarını memnun etmesin.

Muhterem Müslümanlar, bir vücudun huzurları hükmündeyiz ve bu vücudu koruma

mecburiyetindeyiz.

Ziyanetimizi korumadan işe başlayarak, aklımızı korumaya kadar hukukun temel

prensip olarak kabul ettiği hususlarda hassasiyet gösterme mecburiyetindeyiz.

Dinimize karşı bir münker gördüğümüz zaman, işlenen bir münker gördüğümüz zaman

bir millet halinde bunu göğüsleyip neşru nema bulmasına meydan vermememiz lazımdır.

Bu bizim yapımızın ifadesidir.

On asırlık, on iki asırlık yapımızın ifadesidir.

Himalayalardan kayalar gibi kopan, Kur'an havzı içine düşen,

Nebi'nin eliyle orada cevherleşen, bir hem de elmaslar haline gelen,

topyekun bir mazinin teneffüs etmesinin, bu hurdanlar gibi yukarılara kokus

açmasının ifadesidir.

Yapımız budur bizim.

Bu yapıyı koruma mevzuunda hassasiyetle duracak, dinimize karşı bir

münkerata göğsümüzü gerecek, göğüsleyecek ve atacağız.

Uyunuz zahiri olarak inşaAllahü Teala, Fahri Kainat Efendimiz buyuruyor,

hiçbir cemaat yoktur ki o cemaat içinde masiyet işlensin,

günahlara girilsin ve sonra o cemaat o günahları ve masiyeti tayyir etme imkanına

sahip bulunsun.

Önleme çarelerine sahip bulunsun da önlemesinler.

Korkulur endişe edilir ki Cenab-ı Hak işleyene de seyredene de umumi

olarak bir bela bir musibet getirir de kimse onun önünü alamaz.

Başka bir hadisi şerifte ise Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem bu sözlerin

sonunu şöyle tamamlıyor, sonra hayırlıları dua eder de Allah o duaları da kabul

buyurmaz.

Zira her meselenin çaresi kendi cinsinden olacaktır.

Masi ve başkaldırmalara karşı mukabele etme mesele sifili bir

meseledir. Siz evinizde elinizi eteğinizi bu mevzuda hazırlayacak paçanızı

sıyıracaksınız, eteklerinizi sıyıracaksınız, kendinizi cehd ve sah içinde

bulacaksınız.

O zaman bu taşkınlıkları bu tuhyanı önlemiş olacaksınız.

Her şeye nasıl mukabele edilecekse öyle mukabele edeceksiniz.

Sadece duayla değil. Binaenaleyh camilere dolsanız yalvarıp yakarsanız dualarınız

hüsnü kabul görmeyecektir.

Fiiliniz yoksa işin içinde yani çocuklarınıza sahip çıkmamış iseniz evinize

ev halkınıza sahip çıkmamış iseniz yakınlarınıza sahip çıkmamış iseniz edeceğiniz

dualara da Allah Celle Celaluhu cevabı sevap vermeyecek.

Hüsnü kabul göstermeyecektir.

Bu hizan ve husandan Allah bizleri masum ve mahfuz buyursun.

Herhangi biriniz bir münker gördüğünüz zaman eliyle onu def etmeye çalışsın.

Yetmezse gücü diliyle anlatmaya def etmeye çalışsın.

Diliyle münkerata karşı koysun.

Hayat içtimaiyeyi kemiren mikroplara karşı koysun.

Çeşitli yerlerin mikroplaşmasına karşı koysun.

Seratanların kangrenlerin umumi vücudu istilasına karşı koysun.

Diliyle karşı koysun anlatsın.

Eğer bunu da yapamıyorsa hiç olmazsa masiyete dalanlardan kalbi alakasını kessin.

Muharefeyi koparsın.

Mürüvvet hakkını kaybedenlere karşı tavrını değiştirsin.

Dinine, diyanetine küfredenlere karşı tavrını değiştirsin.

Hiç olmazsa bir şey anlatamıyorsa, ağzını kapatıyorlarsa o da onlarla düşüp

kalkmasın.

Zira yakın zaman sonra ya huyundan ya tüyünden,

renginden almak suretiyle kalbi hayatı da bozulacak,

ruhi hayatı sönecek, baş aşağı gelecek de farkına varamayacaktır.

Allah şu ana kadar bizi korudu.

2-3 asırlık dış toslamalar ve işten kendi kendine kastetmeler

karşısında Allah şu ana kadar bizi korudu.

Yurdunu yuvasını terk edip kaçanlara karşı,

tarihine küfredenlere karşı,

ecdadına sövenlere karşı,

mazi ve mefahirini gayde kabul edenlere,

haid kabul edenlere, def-i tabi yapanlara karşı,

Hz. Fatih'in sarığına sövenlere karşı,

Allah korudu bu milleti.

Şu ana kadar koruyan Hz. Allah'ın koruması,

bundan sonra da koruyacağının teminatı gibi gelir bize.

Muhafaza buyurmayı Murat buyurmuştur.

Şu neslin vaziyet ve keyfiyeti bunu gösterir.

Din ve diyanet inkar edenlerin çığırtkanlığı,

nizam tanımayışları,

herkesi tedirgin ve huzursuz etmeleri,

onların iflaslarını bitip ve tükenmelerini gösterdiği gibi

şu nesli cedidin,

böylesine canlılığı ve tel temiz kanlılığı,

istikbal hakkında ümitlerimizi besleyici büyük faktörlerdendir.

Bu mevzuda da Cenab-ı Hak bizi inkisarı hayale uğratmasın.

Dinini muhafaza vazifesini müdriktir neslimiz.

Yapımız için gerekli olan bu husus karşısında hassastır.

Harıl harıl mabudu mutlakı anlatma havası vardır.

Harıl harıl mefkari mevcudat Efendimiz'i anlatma havası vardır.

Ve mevcelenme mevcelenme içinde,

Kur'an-ı Muiczil beyanın mevcelenmesine şahit olunma vardır.

Gönüllere ilahi alemden gelen bir meltem, bir esinti gibi,

çarpıp çarpıp küfre ve şüphelere dair her şeyi temizleyen,

silip süpürüp götüren bir Kur'an havası vardır.

Her uyanık vicdan bunu duymakta ve bununla mütelezziz olmaktadır.

Hayat içtimaiyemizde bunu görüyoruz.

İman ve tevhide ait meselelerde mevzumuz olmadığı için,

ben bu mevzuda korunması gereken bu birinci hususu,

hem anlatılmış olmasına,

hem de sizin irfanınıza havale ederek üzerinde durmayacak.

Fakat hayat içtimaiye için,

üç dört tane çok mühim husus var ki,

bunların korunmasına dikkatinizi çekecek

ve bu husustaki mevzuata dikkat nazarınızı istirham edeceğim.

İçtimai yapımızda,

insanın korunması,

nefsin korunması çok mühim bir husustur.

Kur'an-ı Muciz beyanın bu mevzudaki tahşidatı çok ağırdır.

Bizim yapımızda bunun yeri çok büyüktür.

Bir insana kıymayı kastetmeyi,

bütün insanlığa kıyma ve kastetme kabul eder Kur'an-ı Kerim.

مَنْ قَتَلَ نَفْسًا مِغَيْرِ نَفْسٍ

اَوْ فَسَادٍ فِي الْاَرْضِ

فَكَأَنَّ مَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا

Bir insanı öldürme veya yeryüzünde fesat çıkarma,

bütün insanlığa.

Allah'a göre bu mesele böyledir, Arş'a göre bu

mesele böyledir,

Sahibi Arş'a göre, Fahri Rüsul'e göre bu mesele böyledir ve bize göre de bu mesele

böyledir.

وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاوْهُ جَهَنَّمٌۜ

Kim bir mümini kasten öldürürse cezası cehennemdir.

İbn-i Abbas der ki bir mümini öldüren ebediyen cehennemde kalacaktır tevbe etse

bile.

Vaka ehli sünnetler cemaatin noktayı, nazarı bu değildir.

İbn-i Abbas burada mümferit kalır ama Hibri'l Ümmah, İbn-i Abbas'ın Resul-i

Ekrem'den çok ders alma meselesi nazarı itibarı alınarak bu işe kendi içinde bir

ağırlık verme mecburiyetindeyiz.

وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاوْهُ جَهَنَّمٌۜ

Mümine kasten tecavüz eden ve onu öldüren ebediyen cehennemde kalacaktır.

Cezası cehennemdir diyor.

Cenab-ı Vâkıb-ül Vücut ve Tekaddes Hazretleri elimizi kirletmesin.

Kirli ellere temizlenme imkanını bahşeylesin.

Biz nefsin korunması mevzuunda bu kadar hassas duruyoruz.

Veya yapımız içinde nefsin korunması bu ehemmiyeti haiz.

Hukukumuz bunun üzerine müessestir.

Hatta devletlerin hukuku da bunun üzerine müessestir.

Bunun üzerine kurulmuştur.

Bir nefse karşı bu kadar hassas dururuz.

Bakın Fahri Kainat Efendimiz'e.

O kucağında büyüttüğü Üsame radiyallahu anh.

Evladım deyip de bağrına bastığı Zeyd ibni Harise'nin oğlu.

Kendisini tasvir eden Fahri Kainat Efendimiz'in cesur kumandanı sözüyle anlatıyor.

Daha 17-18 yaşındayken babasının savaştığı yere göndermek üzere son dakikalarında

Fahri Kainat Efendimiz

kumandan tayin edip gönderdiği Üsame bin Zeyd.

Seyyidine Hazreti Hasan'la onu birini bir dizine birini bir dizine oturtur.

Başlarını birbirine tokuşturur.

Allahümme erham huma fe inne erham huma.

Allah'ım sen bunlara merhamet et.

Zira ben bunlara merhamet ediyorum.

Ben bunları seviyorum diyordum.

Kendi evladından ayırt etmiyordum.

Seyyidine Hazreti Ömer Üsame'ye fazla ganimetten hisse ayırınca oğlu Abdullah

babasının huzuruna geldi ve şöyle dedi.

Babacım Üsame bin Zeyd'in benden ne artık tarafı var ki?

Yani benden evvel mi Müslüman oldu?

Benim iştirak ettiğim harflerden fazlasına mı iştirak etti ki fazla hisse ayırdın?

İbni Ömer'in hisseye arzusu yoktu, iştiyakı yoktu.

Eline geçeni veriyordu ama bir şey öğrenmek istiyordum.

Hazreti Ömer aynen şöyledir.

Oğlum ben Üsame'nin senden bir üstün tarafını bilmiyorum.

Tapkat etmiş kadem olduğunu bilmiyorum.

Senden evvel hicret ettiğini bilmiyorum.

Ama bildiğim bir şey var ki beni iki büklüm ediyor.

Zira Resul Ekrem onun babasını senin babandan çok seviyordu.

Onu da senden çok seviyordu.

O hatır benim için çok mühimdir.

Üsame bin Zeyd Allah Resul'ünün gözdesi.

Bunu bir tarafınıza koyun ve şimdi bakın.

Üsame bir muharebede sıkışan bir tane müşrik La İlahe İllallah diyor.

Seyyidine Üsame La İlahe İllallah demesine kulak vermiyor.

Ve yetişiyor kılıç darbeleriyle adamı yere seriyor.

Ve derken haber Resul Ekrem'e ulaşıyor.

Ya Resulallah La İlahe İllallah diyordu karşı tarafta adam.

Üsame aman vermedi öldürdü onu.

Üsame kendisi anlatıyor Buhari Müslim'den.

Resul Ekrem kaşlarını çattı bana.

Niçin öldürdün onu?

Ya Resulallah korktuğundan dolayı La İlahe İllallah dedim.

Kalbine mi yardım baktın? Kalbine mi yardım baktın?

Üsame diyor o kadar tedirgin oldum ki ah keşke dedim.

Şu dakikaya kadar Müslüman olmasaydım.

Şu dakikada olsaydım da bu hitabı görmeseydim diyor.

Anlıyor musunuz bir hayatın ne demek olduğunu Nebi'nin nazarında.

Aynı vaka benzeri vaka Muhallem'in başından geçiyor.

Muhallem yine bir savaş esnasında birisini öldürüyor.

Fakat öldürdüğü kimse sahabi tarafından öyle anlaşılıyor ki

Cahiliye devrinde aralarındaki bir huzursuzluktan oldu.

Yoksa karşı taraf Müslüman olmuştu.

Öyle anlaşılıyordu.

Ve derken Fâri Kâinat Efendimiz'e haber verdiler.

Allah Resûlü'nün huzuruna geldi Muhallem.

Allah Resûlü'nü niçin öldürdün dedim.

Ya Resûlallah müşrikti. Hayır dedim.

Sen babanın intikamını aldın.

Ya Resûlallah korkudan la ilahe illallah dedi.

Hayır dedim.

Ve Resûl-i Ekrem görünme bana dedim.

Muhallem ayrıldı oradan ama ince ağrı içine girdim.

Birkaç gün sonra Verem kendisini dize getirdi.

Ve aradan bir hafta geçmemişti ki öldü gitti Muhallem.

Resûl-i Ekrem yüzüne bakmadım.

Nihayet gömelim dediler.

Burada Efendimiz'in mucizelerine muzan bir keyfiyet olarak anlatılan şey vardır.

Toprak kabul etmiyordu.

Toprak dışarıya atıyordu.

Ve Allah Resûlü toprak Muhallem'den daha çirkin.

Daha Firavunları kabul ettin. Bunu da kabul et diyordu.

Ve üzerine taş koyuyor, etrafına taş koyuyor, gömüyorlardı,

kapatıyorlardı.

İşte insanın hakkı hayatım.

Kanın muhteremliğim.

Cana kıymamanın keyfiyeti.

İslam'ın, Kur'an'ın ve sahibi Kur'an'ın nazarında bu kadar büyüktür.

Binaenaleyh katilin ve caninin hakkı hayatı yoktur.

Hakkı hayatı yoktur.

Yapımız esasen bizim böyledir ama yapımıza zıt keyfiyet,

düşünce ve tasavvurlar.

Bin senelik yapımıza zıt keyfiyet, düşünce ve tasavvurlar.

Doğrudan doğruya bu yapı içinde bulunanlar tarafından yapımıza karşı açılmış bir

hıyanet kapısı.

Bir denaet kapısı ve bir cinayet kapısıdır.

Tertemiz nesil bu kapıyı kapatacak.

Ve sulhu umumi temin edecek.

İnsanlara sevgi getirecek.

Sevmeyi öğretecek.

İnsanın muhterem olduğunu öğretecek.

Meleklerin secde ettiği bir varlık olduğunu öğretecek.

Bütün varlıklar alemi içinde bir Kabe olduğunu öğretecek.

Avalin ve cihanlara sığmayan, mutena ve muhteşem bir varlık olduğunu öğretecek.

Biz de bütün hissiyatımıza bunu terennüm etmeye çalışıyoruz.

Nefsin muhafazası çok mühimdir.

Ve yapımız içinde bunun mühim ve ağır bir yeri vardır.

Neslin muhafazası.

Suyu istimal edilen neslin durumu, neslin muhafazası mevzuunda bize çok şey

anlatıyor.

Her yönüyle neslin muhafazası.

Kur'an-ı Mutsuz beyan evvela, zinayı önlemek, yasaklamak suretiyle,

fuhşiyatın önüne bir set çekmek suretiyle,

neseplere belirlilik getirmiştir.

Kim kimin evladı belirlidir bu.

Ali'nin oğlu Veli, Veli'nin oğlu Ali belirlidir bu.

Nikah sayesinde, meşru birarıya gelme sayesinde,

fuhşiyatın önlenmesi sayesinde nesil muhafaza edilmiştir.

Bir yönüyle neslin muhafazası budur.

Bir diğer yönüyle yapımız içinde neslin muhafazası.

Nikahtan meydana gelen, tertemiz anne ve babadan meydana gelen nesil

ahlaksızlığa, fuhşiyata düşmemesi için onun karşısında da tahşidat yapılmaktadır.

Ve zincirleme iş devam eder gider.

Ve la takrabu zina.

Zinaya yaklaşmayınız.

O bir fuhşiyattır. O bir ahlaksızlıktır.

Gayrimeşru münasebetler ahlaksızlıktır.

Flörtler ahlaksızlıktır.

Böylesine karıştırma ahlaksızlıktır.

Neslin milli havasını, umumi hüviyetini,

maziden gelen umumi durumunu bozma, dejenerasyona maruz bırakma

bir ahlaksızlığa göz yummaktır.

Binaenaleyh bu da ahlaksızlıktır.

Bağışlayın şu galiz tabirlerle, elimi kolumu sallayarak size karşı hitap ediyorsam

meselenin ciddiyeti beni bu hale getirmektedir.

Ve la takrabu zina.

İnnehu kâne fâhişeten vesâesebîle.

O fuhşiyattır. O bir Allah'ın gazabına maruz kalmadır.

Ve ne kötü bir yoldur.

Zinaya yaklaşmayın. Zina kötü bir yoldur.

Kadın erkek münasebetlerinin bozulmasına yaklaşmayın.

O kötü bir yola giriştir.

Nümunemi istiyorsunuz.

Karşınızda yıkılmış Bizans'ın enkazına baktığınız zaman bunu göreceksiniz.

Endülüs'ün mezarlığına baktığınız zaman bunu göreceksiniz.

Babil'in harabelerinde bunu göreceksiniz.

Osmanlı'nın enkazı içinde bunu göreceksiniz.

Abbasi'nin hakile yeksan olmasında bunu göreceksiniz.

Fuhşun bir kasırga gibi ortalığı kasıp kavurduğunu.

Arzu ederseniz Elhamra Sarayı'na bağlı hamamlara giriniz.

Duvarlara resmeden açık kadın resimlerine bakınız.

Devletin temelinde hangi dinamitlerin yattığını göreceksiniz.

Neler devleti berheva ettiğini.

Gafiki düşmanından değil, Ferdinand'tan kaçanlar Ferdinand'tan değil.

Neden kaçtıklarını ve bozguna uğradıklarını.

Kitaplar halinde o duvarlarda okuyacak ve teessürünüzden kalbiniz çatlayacaktır.

Neslin muhafazası.

Nesil burada böyle bozulursa arkadan her yönüyle onu ihmal etmekle biz bu bozulmaya

yeni bozulmalar ilham edeceğiz.

Sokaklarda onu serbest gezer hale getirince, kontrolsüz bırakınca bir

kısım gözü dönmüşlerin eline düşmesine vesile olacağız.

Alacak ve kandıracaklar.

Bayrağını indirip yerine başka şeyi çıkaracaklar.

Muazzez ve muhteremlerine sövecek melunları kuyu dibindekilerini minarenin başına

çıkaracaklar.

Beşer tarihinde, Beşer'in tabiat ve fıtratında yer bulamayacak hainlere,

destan tutacak hainler zuhur edecek.

Onlara ait bayrakları halkın gözünün önünde çekecek.

Askeri polisi rahatsız edecekler.

Gelirken beni dilgir eden bir hadiseye şahit oldum.

Polisler ellerinde Thompson'lar bir duvarın dibinde duruyorlar.

Ve bir kompresör çalışıyor.

Duvarlara boya serpiyor.

Gördüm, kendi kendime düşündüm.

Hiç bu manzarayı görmemiştim.

Yapılan şey şudur.

Gece üç beş tane gözü dönmüş silahlı şaki.

Bekçiye görününce bekçide kopmuş kaçmış.

Duvarlara yazı yazmışlar.

Yaşasın Maho demişler Türkiye'de.

Yaşasın Lelin demişler.

Var olsun bilmem gençliğin Allah'ın belası demişler.

Hangi taşkınlığı, hangi tuğyanı, hangi dalaleti, hangi küfrü ve küfranı alkışlamış.

Babalarının mezar taşında, babalarının kafa tasıyla şarap içmişler.

Ve sonra senin polisin vazife yapıyor bunu siliyor.

Vazifesi midir polisin bu?

Polis vazife yapıyor bunu siliyor.

Devleti meşgul etmeyi görüyor musunuz?

Zabıtayı meşgul etmeyi görüyor musunuz?

Sokağa nesli salıvermiş olmanın neticesidir.

Sahipsiz neslin.

Sahip çıkılmamış.

Zavallı sokağa dökülmüş.

Eşkıya güruhu tarafından ihata edilmiş.

Beyinleri çıkarılmış.

Midelerine yedirilmiş.

Onun yerine şeytana ait bilmem neler konmuş kafasının içine.

Neler konmuş.

Mecnuna çevrilmiş zavallı.

Artık şunun bunun hakkında destanlar söylüyor.

Ama mazisinden kopmuş.

Mefahirinden kopmuş.

Milli harsından kopmuş.

Mukaddes ve muhterem her şeyinden kopmuş.

Köksüz hale gelmiş.

Manzara beni cidden düşündürdü.

Bu öne alınmayacak bir şey midir?

Öne alınacak bir şeydir ama Allah basiret ihsan eylesin.

Güçlü asker vardır.

Kuvvetli zabıta kuvveti vardır.

Memlekette hükümet vardır.

Bunlar rahatlıkla yapılabilir.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri basiret versin.

Bu huzursuzluğu önleme çarelerini lütfeylesin bizlere idrak edelim.

Denecek çok şey var belki.

Fakat biz bırakalım en büyük müfessir zaman sözünü söylesin.

Hadiseleri zaman tefsir etsin.

Meselelerin teşrihatını teneşir tahtasına yatırıyor gibi zaman getirsin.

Bu korkunç ve tüyler ürpertici anatomi karşısında son sözü zaman söylesin.

Koparılacak dil sahiplerinin dilini tutturacak hükmü zaman söylesin.

Ben söylemeyeceğim.

Neslin muhafazası.

Muhafaza edemedik şimdi yudum yudum zakkum suyu gibi yudumluyoruz.

Bütün iç alemimizi bulandırıyor ve karıştırıyor.

Nesli ihmal ettik.

Onların bir günahı yoktu.

Sokağa düştükleri için mikrop aldılar.

Hastalandılar.

Batıdan esen badi harup güllerimizi çiçeklerimizi soldurdu.

Tomurcuklarımızı kuruttu ve neslimize kastetti.

Ama unutmayın bu nesil yavaş yavaş toparlanmaktan.

Bu şir-i ciyan yavaş yavaş kendine gelmekten.

Dokuz asır on asır ormanlarda öt koparan arslanımız gümlemeye başlamaktan.

Ve inşaallahü teala bu huzursuzluk onun elinin tersiyle bir tarafa itilecek ve

yeniden sulhu umumi teessüs edecektir.

Bu da ayrı bir mevzudur.

Fakat topyekun bir millet halinde korumakla mükellef olduğumuz meselelerden bir

tanesi olarak

neslin muhafazası hususuna dikkatinizi çekerken yerli veya yersiz bir

kısım inhiraflarla, girizgahlarla ayrı şeyler içine girmiş oldum.

Namusun muhafazası bunun içinden müteale edilir.

Ve aklın muhafazası Kur'an tahşidat yapıyor.

Aklın muhafazası hem bütün beyin yıkamalara karşı hem de zararlı

meşrubata ve uyuşturucu şeylere karşı aklın muhafazası.

Batıdan gelen fena fikirlerle büyülenmeye karşı aklın muhafazası.

Batı şarabıyla sarhoş olmamaya karşı aklın muhafazası.

Kendi hususi yapımız için de aklın muhafazası.

Harsımızın aşkı ve sevgisi için de aklın muhafazası.

Her türlü sarhoşluktan iştinap etmekle olacak.

Her türlü şarabı içmeden iştinap etmekle olacak.

Kendi şarabımızdan veya tatlı kevser ve zemzemimizden başka bir şeyi dudağımıza

götürmemekle muhafaza edilmiş olacak.

Aklını kaybeden milletin istikamet ve itidali düşünülemez.

Bir istikamet ve itidal düşünüyorsak şayet aklımızı muhafaza etme mecburiyetindeyiz.

Aklımız batının cebinde ise dün başka türkü söyler bizi aldatır,

bugün başka bir türküyle uyutur, yarın başka bir ninniyle uykumuzu ve gafletimizi

devam ettirir.

Aklımız kendi kafamızın içinde olacak.

Sarhoş olmayacağız.

Vaka, fıkıhta, aklın muhafazası mevzuunda zararlı meşrubat ve emsal uyuşturucu

şeyler anlatılmaktadır.

Ama ben meseleyi tamim ediyorum.

Nasır neslin muhafazası hususunda meseleyi tamim ederek aynı şekilde arz ettim,

teşrih ettim.

Aynen öyle.

Aklın muhafazası hususunda da ayrı bir hassasiyete sizleri davet ediyorum.

Kendi terminolojimiz.

Terminoloji anarşisine düşmeden kendi düşünce sistemimiz,

yenilerin ifadesiyle kendi kavramlarımız, kendi meselelerimiz şaşkınlığa düşmeden

onlara eğilmem ve onları dosdoğru anlamam.

Anlamadığımız kelimeler, anlamadığımız mefhumlar, anlamadığımız düşünce tarzları ve

anlamadığımız anlayamayacağımız ifade tarzları.

Bütün bunlara karşı adeta ilanı harbedip içimizden çıkan,

mazimize dayanan ve geleceğimizi nesebi sahi olarak doğuracak olan büyük,

mukaddes ve muhterem mefhumları anlamam.

Ve her türlü terminoloji anarşisinden kurtulmam.

Dilin, ifade tarzının, yazmanın nasıl nesebi gayri sahi hale

gelişi karşısında az düşünürseniz bunun ne demek olduğunu anlayacaksınız.

Neslimiz sarhoştur bugün.

Ne dediğinin farkında değildir.

Ne söylediğinin farkında değildir.

Ve kimse kimsenin dediğini anlamamaktadır.

Ben bugünün neslinin ne dediğini anlamıyorum.

Anlamıyorum.

Anlamaya merak da etmiyorum.

Zira kökü mazideyim ben.

Ecdadıma bağlıyım.

Fatihler, yavuzlar kokmak istiyorum.

Burcu burcu Alparslan gibi tütmek istiyorum.

Kılıçarslan gibi olmak istiyorum.

Neslim adına öyle olmak istiyor.

Ve bunların bu karmakarışık mefhumları içinde karmakarışık kelime anarşileri içine

girmek istemiyorum.

Girmek istemiyorum, merak da etmiyorum.

Fakat neslimiz bunun içinde kıtır kıtır doğranıyor.

Kıtır kıtır doğranıyor.

Bir mefhum keş mekeşliğidir cemiyetimiz işgal etmiş.

Bu şarabın sarhoş etmesinden daha bedter bir sarhoşluktur.

İçki içseydi bir nasihatle belki kendine gelecekti.

Dimağına ayrı şey şırınga edildiği için

ayrı şarabın mahmuru ayrı şarapla sarhoş olduğundan

kendine getirmek ve ayırtmak da çok zor olacaktır.

Cenab-ı Vacibül Vücut neslimizi ayırtsın inşallah bu gafletten.

Uyarsın ve saadete hidayet buyursun.

Vakit az kaldığı için uzatmayacağım muhterem vatandaşlar.

Bunlar mevzu şeylerdir. Konulmuş esaslardır.

Ve biz bunlara riayetkarız.

İçtimai hayatımız için bunları zaruri görüyor.

Aklımızın korunması mevzunda da hassasiyet ve titizlikle durmanın zaruretine

inanıyoruz.

Aynı zamanda malın korunması da.

Ne ribayla faizle ne de rüşvetle vesaireyle mal mevzuunda da

Allah'ın istemediği bir yola girmek istemiyoruz.

Bu hususları Rabbimden niyaz ederim imkan bahşetsin.

Her birini ileride kendi başına bir ders içinde tahlil edeyim.

Bugünkü mevzumuz bu değildir bizim.

Neslimizin, insanımızın huzur ve saadet içinde yaşaması,

sağlam bir içtimainin teessüs ve teşekkül etmesi için

bu beş esas topyekun millet halinde bunlara riayet etmemizin zarureti üzerinde

duruyordum.

Fakat dikkat buyurun.

Bu mevzuda iki şey vardır.

Bir bu mevzuda söylenecek sözler, maz edilecek kanunlar yapılacak

emirlerdir.

Misal arz edeyim.

Allah Celle Celaluhu Kur'an'da buyurur.

Faiz yiyenler, ribayla geçinenler, korkunç kapitali sistem içinde

çarpana çalıp duranlar

bunlar şeytan kendilerini çarpmış gibi kalkarlar.

Burada öyle kalkar otururlar, ahirette de öyle kalkarlar.

Bu Allah'ın bir emridir.

Ey iman edenler riba yemeyin.

Bu Allah'ın bir emridir.

Bunu aklınızın bir köşesine koyun.

Ve Kur'an-ı Kerim ferman ediyor.

Ya eyyühellezine amenü la teekulü emvalekum beynekum bil batıl.

Aranızdan mallarınızı karşılıksız yemeyiniz.

Çeşitli süpekülasyonlara girmeyiniz.

Muamelelerinizde rüşvete yer vermeyiniz.

Ticaretinizde ticari ahlaksızlığa yer vermeyiniz.

Batıl olarak yemeyiniz.

Bu da Allah'ın bir emridir.

İçtimai hayatımız için onun sıhhatine matuf ayrı bir kanundur.

Kanun vaz ediliyor.

Ve Allah celle celaluhu buyuruyor.

Ey iman edenler zinaya yaklaşmayınız.

Zinaya yaklaşmayın fuhşiyat ve mahz Allah'ın gazabıdır.

Bu da Allah'ın bir emridir.

İçtimai hayatımızın düzeni bakımından şehadet müessesesi.

Aklına gelen şeyler.

Şehit çağırıldığı zaman iba etmesin.

Mühim bir mesele için şahit çağırıldığı zaman iba etmesin.

Gelsin şehadette bulunsun.

Aileyle alakalı, cemiyette alakalı bir meselede şehadette bulunsun.

Kim şehadeti ketmeder, gördüğü gibi doğruyu söylemezse kalbi günaha girmiş,

içi batmış demektir.

Maalenalt ettiğin bu şeyler.

Bunlar içtimai hayat için birer kanundur.

Fakat bu işin bir yönüdür.

Bir hakikatın sadece bir yüzünden ibarettir.

Öbür yönünde mevcelenen bütün bir vicdan vardır.

Dupduru duygular vardır.

Bu meselelere karşı evet diyecek gönül vardır.

Bunu bulamadıktan sonra meseleyi halledemezsiniz.

Dikkat edin, ben oraya dikkatinizi çekiyorum.

Baş döndürücü kanunlar bahsedilsin.

Fakat vicdan ona evet demiyorsa, gönül o mevzuda dize gelmiyorsa,

insan onun karşısında bel kıracak kadar vicdanen durulaşmamış,

kaynayıp kaynayıp da dupduru hale gelmemişse,

o şeyler maşeri vicdanına makes bulmayacaktır.

Üç kişi bir arada konuşuyor musunuz?

Bir iş bir fırıldak mı çeviriyorsunuz?

Unutmayın dördüncüsü Allah'tır.

Beş kişi bir arada bir iş mi çeviriyorsunuz?

Altıncısı Allah'tır Celle Celaluhu.

Kur'an'ın fermanı, bu ruhun vicdanlarda makes bulması.

وَمَا تَكُونُ فِي شَانٍ وَمَا تَطْلُو مِنْهُمْ قُرْآنٍ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ

إِلَّا كُنْنَ عَلَيْكُمْ شُهُودًا

Bir iş mi yapıyorsunuz? Bir ayet mi okuyorsunuz?

Bir hal içinde mi bulunuyorsunuz?

Bileceksiniz ki üzerinizde şahitler var ve Allah her halinize niyetbal bulunuyor.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانُ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْفِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنَ

اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَر۪يدِ

Kasem olsun insanı biz yarattık ve içinde dönüp dolaşan mesleseleri,

içinden geçen şeyleri biz biliyoruz.

Biz insana şah damarından daha yakınız.

İşte vicdan bununla donatılmasın.

Gönüllerin buna inanmasın.

Mevzu kanunların mahşeri vicdanda mahkez bulmasının tek ve yekita unsurudur.

Ezan okunuyor ama misalini vermeden nasıl oldu geçmeyeceğim geçemeyeceğim.

Seyyidina Hazreti Ömer Radiyallahu Anh.

Mevzular imtidat ettikçe binlercesine misal verme imkanı doğacak.

Seyyidina Hazreti Ömer.

Halife, devlet reisi, cumhur reisi diyorsunuz ya işte o makamı işgal etmiş insan.

Medine'nin bir daracık sokağında sırtında bir su kırbası geliyor.

Su kırbası.

Oğlu Abdullah yanına sokuluyor.

Babacım nedir bu hal diyor.

Oğlum diyor halife oldum diye içimde bir gurur hissettim.

Şu nankör nefsi kırmak için yaptım bunu.

Görüyor musunuz vicdanın duruluğunu.

Minberde hutbe irad ediyor.

Hutbede suzuşu sözlerle iç yakıcı ifadelerle halka heyecana getiriyor.

Münasebetsiz bir yerine bir nokta koyuyor ve kendi kendine konuşmaya başlıyor.

Ulan Hattab oğlu Ömer diyor.

Dün develerle güreş tutuyordun diyor.

Hutbeden iniyor aşağıya soruyorlar ya Ömer ne dedin öyle.

Mevzula münasebeti yoktu.

Bu kadar halka ve cemaatlere hutbe okurken içime geldi.

Dün neydin bak bugün ne oldun.

Mazimi hatırladım.

Beni şerefle bu şerefle şerefyap eden Hz.

Allah'a şükranlarımı arz ettim.

Men şeyin odur dedim gururumu kırdım.

Vicdan bu kadar aydın bu kadar duru.

Ve bir gün bu büyük Ömer bir ordu kumandanıyla arasındaki münasebeti

kumandanın devlet reisiyle arasındaki münasebeti durumunu

bu dufturu cemaat içinde anlamak için dikkatinizi istirham edeceğim.

Üç dakikanız rica ediyorum herhalde verirsiniz.

Başladığım şeyi yarım bırakmayayım.

O devirde bir kumandan vardır ki

hangi düşman cephesini göğüslemişse zir-ü zeber etmiş hak ile yeksan etmiştir.

Batılı düşünce onun karşısında iki büksüm olur da şöyledir.

Biz Anibalı Halid'in karşısında kumandanlık dilenirken görüyoruz.

Halid 300 kişiyle de 3000'ler 300.000'lere yenilmemiş

mukabil kuvvetlerle de yenilmemiş bir insan.

Resul-ü Ekrem'in ifadesiyle Allah'ın küfrün boynuna koyduğu bir kılıçtır.

Halid Sasani cephesinde İran orduları Medain'e kadar kaçıyorlar.

Memleketini müdafaa muhafaza etme mevzuu değil.

Açılma, inkişaf etme. Fatih.

Ve Romu orduları da Anadolu işlerine doğru kaçıyor.

Ve bu hadiselerin en canlı cereyan ettiği Yermuk Muharebesinde.

Seyyidine Hz. Ebu Vekir İhtihali darbeka ediyor.

Hz. Ömer halife olur olmaz.

Halid'in azzini kafasına koymuş Hz.

Ömer.

Derhal yapacağı işlerden bir tanesi Halid'i kumandanlıktan azletmektir.

Mühim meseleler vardır.

Malik İbni Nüveyriye meselesi.

Bu zat Müslüman görünüyordu. Halid bunu öldürmüştü.

Ben Müslüman olduğunu bilmiyordum demişti.

Hz. Ebu Vekir öyle kabul etmişti ama Ömer'in içinde bir dehttir.

Bu Fatih kumandan sağda solda dolaşıyordu ama

Hz. Ömer içinden Halid'in bir katil olduğunu atamamıştı.

Hele iddat beklemeden bir kadınla izdivacını asla azmedemiyordum.

Halid nezih bir insan. Nadide bir insan.

Kabe'nin aşkıyla yanıp tutuşan bir insandı ama

Hz. Ömer onda bir kısım kusurlar görüyordu.

Ve bununla beraber halkın her şeyi onda görmesi de ayrıca azın ayrı bir sebepti.

Ordu çok canlı. Savaştığı esnada.

Efendimiz'in ifadesiyle fırının kızıştığı hengamda

Muhammed İbni Messem'e geldi manzarayı gördü.

Hz. Halid'i tebliğ etmek istemedi.

Ve nihayet muharebe biteceği esnada bitiyordu.

İslam'ın idbar-ı ihbale dönmüştü, emirnameyi getirdi Hz.

Halid'e verdi.

Yapacağı şey de şundan ibaretti.

Orduların başkumandanının sarığı başından çözülecek,

boynuna takılacak ve Medine'ye böyle getirilecekti.

Halid bir nefer olarak Ebu Veyda'nın emrine girecek ve bu arada mal beyannamesi

verecek.

İktisafatının hesabını halifeye verecekti.

Bu şaibede vardı.

Ve aynı zamanda Hz. Ömer ondan sonra onu başkumandanı bir nefer olarak savaşmaya

mahkum edecekti.

Halid onur meselesi yapmadı. Ordular arkasındaydı.

Ve bir gün Hz. Ebu Bekir'e karşı Halid'in olmadığı cephede harp etmeyiz diyordu

asker.

Ama bu Halid ordudan ayrılırken askeri arkasına takıp Medine'ye kadar gelebilirdi.

Fakat halifeye itaat ediyordu.

Halifenin hassasiyeti ayrı, Halid'in hassasiyeti de ayrı.

Yolda bir yerde bir yerde kendisine hutbe okuma imkanı bahşedilince

Cemaat Ömer beni az etti, kumandanlıktan az etti bilin bunu.

Ve baldırı çıplak bir Arap kılıçına dayanarak kalktı doğruldu.

Kumandan kumandan senin bu yaptığın halifeye karşı isyandır,

Allah'tan kork diyordu.

Tereddüt etmeden ve Halid şöyle diyordu askerim sen merak etme ve korkma.

Ömer varken ona kimse kıyam etmeyecektir diyordu.

Ve Ömer'in huzurunda büyük kumandan hayatının hesabını veriyor.

Orduya intisap ederken on bin lira parası vardı.

Hesap edilince on bin, bir lira çıkmıyor on bin lira çıkıyor Halid'in defterinde.

İhtisabı yoktur Halid'in tertemizdir.

Ve Halid diğer meselelerde de temiz çıkıyor.

Ve Hazreti Ömer Halid'i şununla taltif ediyor.

Halid Allah şahit ki seni severim.

Allah şahit ki seni severim.

Ama halk elde edilen zaferleri sende buluyordu.

Ben biliyorum ki bu zaferleri bize ihsan eden Allah'tır.

Tebamı rayiyetimi bu şirkten kurtarmak için,

senin de böyle bir şirke düşmene meydan vermemek için ben bu yola başvurdum.

Sen şimdi böyle bir düşüncen yoksa Ebu Beyden'in emri altında bir nefer olarak

savaş.

Halid hayatının sonuna kadar emrinde çalıştırdığı askerin emrine girerek çalışıyor.

Hassasiyeti görüyor musunuz?

Kumandandaki hassasiyet, emir-ül müminindeki hassasiyet

ve bunun meydana getireceği sağlam ictimai yapı.

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri bizi yücelerden yücelere bu anlayış ve bu

şuurla ila buyurdu.

Bundan sonra da ila buyursun.

Bizim umumi yapımızda kumandanımız bu anlayıştadır.

Devlet reisimiz bu anlayıştadır.

Mahşeri vicdan ancak böylesini sever, böylesini alkışlar.

Ve mahşeri vicdan böylesinden gelene karşı daima hüşşar,

daima kabulkardır.

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri başa ve ayağa basiret ihsan eylesin.

Bizi aklı, ruhu ve kalbi itidal ve istikameti ila buyursun.

İllahi Teala'l-Fatiha.

Elhamdülillah, Elhamdülillah.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Allah'a şükür.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Allah'a şükür.

Allah'a şükür.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Elhamdülillah,

Allah'a şükür.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Elhamdülillah,

Allah'a şükür.

Elhamdülillah, Allah'a şükür.

Sizler insanlığın en

hayırlısısınız.

Çünkü en hayırlı peygambere

ümmet oldunuz.

En bereketli hayrı en çok

kitaba cemaat oldunuz.

Hakikat

sizin zamanınızda tam

inkişaf etti.

Zemin ve sema sizi

bekliyordu.

Yer ve sema sizin için

yaratıldı.

Nebiniz

için Hz. Muhammed

aleyhissalatu vesselam için

yaratıldı.

Ona rahmeten lil alemin

dendi.

Ve Cenab-ı Hak

seni sadece alemlere

rahmet olarak gönderdi

fermanıyla tebcil etti.

Buna göre

siz her şeysiniz.

Müstesna bir

cemaatsiniz. Hayatınız,

yaşayışınız,

hayat ve yaşayışa bakışınızda

siz müstesna bir

cemaatsiniz. Nebinizden

başlayarak asrınıza

kadar müstesna

bir cemaatsiniz.

Kur'an size remizlerle

doludur. Kur'an-ı Kerim

size deşaretlerle doludur.

Kur'an-ı Kerim sizi

tebcil ve takdirle doludur.

Zira siz Hz.

Muhammed aleyhissalatu vesselamın

ümmetisiniz.

Bu mevzudaki ahd-ı

feymanı yenilemek,

yeniden bezme girmek,

yeniden Resul-i Ekrem'e

karşı sadakat yemininde

bulunmak, devrin

değişmesine, hadiselerin

seyir ve akışına

değişik şekilde seyir ve

akışına sebebiyet verecektir.

Siz başkasınız,

başka

olacaksınız. Siz başka

milletlerden farklısınız.

Üstünsünüz.

Zira piştarınız,

rehnumanız,

liva-ül hamdın sahibi,

sizin için hamadun

ümmeti buyurmuştur.

Siz hamd edenler,

Allah'ı takdis eden

kimselersiniz.

Meziyet ve fazilet

size temerküt etmiş.

Hak ve hakikat sizin sayenizde,

sizin elinizde

gün yüzü görecek,

beşer ondan istifade etme

imkanını bulacaktır.

Nebiniz,

ta işin başında

sizin nebiniz, nebiniz

derken kendimi bu daire dışında

düşünmeyi büyük

hizanla kutsan sayarım.

Kabul buyursun.

Nebimiz sallallahu

aleyhi ve sellem,

kendi tebaatına, rayiyetine

karşı tavrım, omuzunda

taşıdığı çocuklarla,

terkisine bindirdiği

çocuklarla, Mekke'ye

girerken üzerinde bulunduğu

merkubun mütevazi durumuyla,

en mütevazi haliyle

kendisini bize göstermektedir.

Tebaa ise rayiyet ise,

bu mütevazi,

kendisini ahadinattan

bir insan sayan karşısında,

nebiler nebisi karşısında,

bir taraf alabildiğine

mütevazi ve yüzü yerden,

öbür taraf alabildiğine

saygı içinden.

İşte bizim,

ümmetlerin hayırlısı olmadan,

bizi bu hale getiren

keyfiyetlerimizden bir tanesi.

Nasıl

nebiler nebisi karşısında,

onun fevkalade yümün

bereket ve hayrından istifade

etme imkanı açıktır.

Daha sonra da ara ara, yer

yer öyle devam etmiş,

asrımıza kadar gelmiştir.

Ben bir sıra müsaadenizle

bizdeyim bunları.

Büyük bir kumandan karşısında,

büyük bir hükümdar karşısında,

tereddüt etmeden hak ve

hakikate tercüman olan,

onun yüzüne çarpan,

bizim içimizden çıkmıştır.

Bir nizam-ı mülk karşısında

Anadolu'nun fatihi,

Bizans'ın derini kıran,

yaşadığı atı da

1058'lerde Allah'ın yeryüzündeki

kılıcı tebcil ettiği varlık,

Alparslan,

ellerini oğuştura oğuştura

onu tebcil ederek onun karşısına çıkar.

Yaptığımız bundan ibarettir.

Bir İkinci Murat

karşısında Hacı Bayram

Veli Hazretleri artık idare edince,

Bizans'ın

belini kıran ve

Strakya'ya doğru açılan

Fatih'in babası İkinci

Murat, iki büklüm olur

hocasının ellerine yüzünü

gözünü sürer de teberrük ayırır.

Bu bizim yapımızdır.

Bir Zeynep'in Irak'ı karşısından, talebesi ve fakat kendisinden yaşlı,

hocası kabul ettiği için eline abdest suyu döker yemeğini getirir yapar,

gölgesine ayağını basmaz hocasına karşı saygıyı gösterir.

Ya zamanımız şimdiki zaman,

partaklanan hocalar, tekmelenen hocalar, anlatma diye talebeler tarafından kendisine

karşı çıkışılan hocalar,

kendisinden küçük yaşta küçük hocasının ayaklarının bağıyla ağzını çözen

biz, ayaklarının bağını ağzıyla çözen biz, bu bizim yapımıza kendisini gösteren

şeylerdir.

Biz kadimden bu yana, bu hava içinde geldik, bu hava içinde geliştik,

Allah'ın bize emanet ve vezi'a verdiği şeyi korumaya çalıştık,

koruduk ve Allah da bizi korudu.

Mevzum da budur benim.

Siz beni anın ki ben de sizi anayım.

Siz beni hatırlayın ki ben de sizi hatırlayayım.

Siz gönlünüze bana ait manaları doldurun ki ben de sizi koruyayım.

Cüzi dairede ve külli dairede koruyayım.

Koruduğum devirlerde koruduğum gibi sizi de koruyayım.

Demek ki biz şu ulvi hüviyetimize devam etmeyi düşünüyorsak

anılması gerekeni anacağız.

Muhafazamız için anılması gerekeni anacağız.

Korunmamız için bizi koruyacak zatı anacak ve bir laf zahmetinden çıkarmayacağız.

Uhud savaşı oluyor.

Ölüm kalım savaşı.

Dinim ya tamamen hak ile yeksan edilmesin veya yeni bir zıksak çizip

yükseklere doğru şahbal açmasın.

Resul-ü Ekrem etrafındaki bir avuç insanlar bu ölüm kalım mücadelesini devam

ettiriyor.

İşte o mücadele esnasında ciğerinden kopan parçalar mesabesinde en yakınları dahi

orada şehit oluyor.

Şehit oluyor da ne oluyor sanki?

Yer değiştiriyor.

Mekan değiştiriyor.

Dünyadan ve kesif alemden Allah alemine ve latif aleme intikal ediyor.

Şehit oluyor.

Ölüm kalım mücadelesi veren bu topluluk ölmek için vesile arıyor.

Resul-ü Ekrem'in uğrunda kanını akıtmak için vesile arıyor.

Allah'ın gücü adını yüksek olarak işlerinde muhafaza etmek için bir

lafza hatırdan çıkarmadan korunması hususunda lazım gelen hassasiyet izhar ediyor.

Allah da onları koruyor.

Fette küçük numunem.

Dün yine kitabı tetkik ederken bakarken karşıma çıkan şeylerden bir tanesi.

Seyyidina Cabir ibni Abdillah anlatıyor.

Radiyallahu anhuman.

Babasından da Allah razı olsun kendinden de.

Babası Uhud'un şehitlerindendi.

Amr ibni Cemuh ile o bacakları ey adamlar sırt sırta verip Uhud'un sinesinde

yatarlar.

Nasıl Seyyidina Hamza, Musab bin Umayr, Abdullah bin Cehiş de bir mezar içine

girmiştir.

Öyle de bütün aslanlar Uhud'da ayrı bir köşede yetmiş kişi sırt sırta vermiş

yatmaktadırlar.

Cabir naklediyor.

Uhud harbi geçtikten tam kırk sene sonra oradan bir su geçirilmesi meselesi bahit

mevzu oldu.

Şam'dan halife mektup yazdı.

Oradan su geçireceğim dedi.

Medine halkı, sahabe ve tabiin dediler ki efendilerimiz Uhud şehitleri var.

Nasıl oradan su geçirirsin?

Halife ikinci emirname istar etti, ibla etti.

Şühedanın mübarek merkaplarının yerini değiştirin.

Cabir sahabi kasemle anlatıyor.

Biz teker teker kırk sene sonra Uhud şehitlerini çıkardık,

kazdık çıkardık.

Adeta uyuyorlar gibiydi.

Aradan kırk sene geçmiş olmasına rağmen seyyidine Hazreti Hamza gözüme ilişti.

Uhud'da şehit olduğu gün gördüğüm gibi yine gözümün önündeydi.

Seri tazeydi, bir gül gibiydi, bunca gibiydi.

Sadece mezarını kazırken ayağına bir kazma indirmişlerdi.

İşte oradan bir mahi dışarıya çıkıyordu, dikkatimi çekeni oldu.

Kazma ayağına hitap etti.

İçin uyumaya gitmişlerdi. Allah'ın dilini korudukları için korumuştu

Allah onları.

Bir kavuş sizelim.

Asrımıza gelelim. O günden bugüne imtidat eden mesele.

Bir Ramazan-ı Şerif'te genç bir delikanlımız arabasıyla köy köy dolaşıyor.

Kahve kahve giriyor. Rabbi Kerim'i anlatıyor.

Peygamberimizden bahsediyor.

Bu tertemiz simayı tanırdım. Çok iyi tanırdım.

Babasının tek evladıydı.

İsmet ismine mazhardı. Allah korumuş ve günahlara sokmamıştı.

Yüksek tahtir döneminde günah karşısında serhuru etmemişti.

Uzun zaman beraber kaldığımızda olmuştu.

O nezahetini muhafaza ediyordu.

Son gördüğüm ana kadar aynı nezahet içindeydi.

Belki dünyaya dalma düşüncesi içinde belirir diye

Cenab-ı Hak genç yaşta düğününe bir hafta kanı alıverdi irşattan gelirken.

Kahvede sohbet etmiş.

Köyde Allah'tan bahsetmiş.

Peygamberimizi dile getirmiş. Ve gelirken yolda arabayla çarpışmış.

Arabada yangın çıkmış ve delikanlımız kömür haline gelmiş.

Babası dahil bir cemaat halinde başında bulunuyoruz.

İsmet'imizin her tarafı yanmış.

Bacaklarıysa buraya kadar yanmış.

Yukarıdan göbeğine kadar yanmış.

Fakat bu arada kilodu yanmamış.

Bir kılı bile yanmamış. Herkes hayret içinde baba gözyaşlarıyla konuşuyor.

İsmetçiyim çok edepliydi. Anası bile mahrem yerlerini görmemişti.

Burada dahi açılmasını istemezdi.

Onun için vücudu kömür olmasına rağmen koruyordu Allah onu.

Ve biraz dikkat ediyoruz. Kömür gövde üzerinde gözlerimizi gezdiriyoruz.

Aynı bir şaşkınlık beliriyor bakışlarımızda.

Ne görelim?

Sol tarafında kalbine mahfazalık yapan göğsünün şu kadarcık yerinde sapsarı

tertemiz kınlar.

Ateş hiç dokunmamış gibi duruyor.

Ateş o sineyi nasıl yakar ki?

Üç beş dakika evvel Allah Allah ve Resulullah demişti.

İşte o asırdan bu asra kadar bir Hamza'dan başka bir Hamza'yı atlayarak,

bir Musab'dan başka bir Musab'ı atlayarak size kendi mahiyetimiz mevzuunda bir

fikir vermeye çalıştım.

Bu duygu ve düşüncenin bir çiçek gibi yaprak açması, bir gül gibi

tebessüm etmesi sayesinde

gerçek huzur ve saadeti etkisiz edecektir.

Saadet asrının Hamzalarını ve Musablarını içimizde gördüğümüz nispette,

o nispetle derinleşmiş insanlara şahit olduğumuz nispette gül devri yakın

demektir.

Bu çemenzarda yeniden bülbüller ötecek demektir.

Ve unutamayacağım aynı bir simam.

Karşımda hele ayağı titreyerek, içinin derdini bana kim bilir belki otuz defa şöyle

derdetti.

Hakkının ifadesiyle meyhaneden çıkar, gelir, ulaşır, Hakk'a vasıl olmuş merdaneler

var.

Seyyidina Hazreti Sam'da da öyle yapmamış mıydı?

Kaderi kırıp Uhud'a koşmamış mıydı?

İçki yasak değildi o gün, o güne kadar.

Ve sonra Uhud'a koşmuş da o hüviyeti kazanmıştı.

Adamımız 20. asırda Hatay caddesinde şunun bunun önünü kesip

haraca kesen bir insan,

günün birinde kafasına lahut aleminden bir meltem eser.

Eser de elindeki kadehi taşa vurur kırar ve sonra füze hızıyla kendisini mescitte

bulur.

Mescitte bulur yükselmiştir.

Her gecenin dudağında yüz rekat namaz vardır.

İşi mükemmeldir, ailesi mükemmeldir.

Yığın yığın kaza namazı kılmaktadır.

Bu arada arkadaşları çapında, kaderin haklarında hükmettiği bir fetva karşısında

istintaka tabi tutulur.

Ve arkadaşlarından birinin yerini söyler.

Sorarlar ona falan nerededir, filan yerdedir diye ağzından kaçırır.

Ve o arkadaşları derdest tutulur, getirilir, istintaka tabi tutulur.

Ve sonra da muvakkaten tevkif edilir.

Bizim meyhaneden çıkıp gelip ulaşmış arkadaşımız bu işin dertlisi ve yanığıdır.

Vefatından birkaç gün evvel, bir trafik kazasında gitmeden birkaç gün evvel,

yine ellerini uçtu uçtu.

Karşıma gelmişti. Hocam be bu meseleyi nasıl yapacağız?

Sanki o Hatay Mıntıkası'nda haykıran adam değil, haykırıp da birkaçının ödünü

koparan adam değil, o berduş, o terkeş değil.

Öylesine bir Allah korkusu, Allah mekafet ve muhabbeti altında ikiliktim.

Hocam bu meseleyi nasıl yapacağız?

Ben mukaddes davama ihanet etmiş sayıyorum kendimi.

Bu vaziyette Allah'ın huzuruna nasıl çıkarım ben endişesini taşımaktadır.

Her karşıma çıkışında, sen bunu bilerek yapmadın, bak şu işi kalkan olarak kullan.

Rabbim unuttuğumuz ve hata ettiğimiz şeylerden bizi muhafaza etme.

Bununla Rabbin rahmetine yanaş, bununla rahmetin kapısını çal,

senin için medet resan olacaktır.

Doğru der gider. Fakat ben şu kanaatteyim, aylar yıllar geçti aradan,

benim karşıma birkaç defa geldi ve her gelişinde ben kendisini teselli ettim ise de

o hiç teselli olmadı.

Kalbi kırık ve yüzü gülmüyordu.

Ben ciddi güldüğüne şahit olmadım.

Ciddi güldüğüne şahit olmadım öleceği ana kadar.

Cenazesini görmedim ama eğer görseydim Hazreti Vahşi gibi dudağında

yaptığı hata yaptığı şeyin ıstırabının bir burkutu halinde kendisini hissettirdiğini

görecektim.

Belki o hatta da yine ellerini ovuşturacak bana diyecekti ki 3-5 dakika sonra

Rabbimin huzuruna gideceğim. Hocam halim nasıl olacak?

Ben de diyecektim ki ben de zaten seni bekliyordum, senin neslini bekliyordum ve şu

tel temiz alnını bir öpeyim.

Sahabi gibi bir nesil bekliyordum.

Vahşi aynı duygu içindeydi.

Seyyidine Hazreti Hamza'yı şehit etmişti.

Uhud'da bana para verdi büyük cinayeti işlettiler diyordu.

Bu zeki köle.

Ubeydullah kendisinin ziyaretini şöyle anlatır.

Yüzüm bağlı, başım sarılı. Şam'da Vahşi'nin yanına gittim.

Beni tanıyor musun dedim yüzümü açmadan.

Ayaklarıma bakıyordu çok yaşlanmış iki büklümdü.

Yüzü hiç gülmüyordu bu mahzun insanın.

Gülemezdi arz edeceğim.

Ayaklarıma bakarken şöyle konuşuyordu.

Falan aileden bir çocuk vardı.

Anası bir gün onu benim kucağıma vermişti.

Ben onu alıp okşamıştım. Adı Ubeydullah'tı.

İşte bu ayaklar o ayaklara benziyor diyordu zeki köle.

Ubeydullah yüzünü açınca tam tanımıştı.

Ama biz Vahşi'nin elinden tutup kendi anlatmasıyla Uhud'a gidelim.

Bana para verdiler. Sen Hamza'yı öldürürsen sen hürriyete kavuşuruz dediler.

Hamza ise bir aslan gibi Uhud'da sağa sola dönüyor ve karşısına çıkan kafirleri bir

kılıç darbesiyle yerine bir ediyordu.

Bana yaklaşmıştı ki imkan yok karşına çıkmam.

Gözleri dönmüş bir aslan gibiydi.

Resul-ü Ekrem uğrunda ölmeyi cana minnet sayıyordu.

Ölüm adeta korkuyordu ondan.

Ölümün arkasından koşuyordu.

Bana yaklaşınca saklandığım kayanın arkasından elimdeki mızrağını göksünün üzerinden

saplayıverdim arkadan çıkıverdim.

Dönünce bana doğru ödüm koptu beni tutacak diye.

Fakat kalkamadı yıkıldı gitti.

Aradan yıllar geçti. Uhud hicretin üçüncü senesi.

Yemame Muharebesi bundan tam on sene sonra dokuz sene sonra.

Hz. Ebu Bekir devrinde vahşi büyük ıstırabın insanı elinde mızrak oraya kadar gider.

Vahşi Müslüman olmuş. Resul-ü Ekrem'e dehalet etmiş.

Allah Resulü bana sık görünme vahşi demiş.

Amcamı hatırlarım. Uhud'u hatırlarım.

Elimde olmayarak kalbim sana kırılabilir.

Hamza'ya karşı ayrı bağlılığı vardı.

Hamza'ya karşı bağlı olmamak da mümkün değildir.

Mümkün değildirse yüz üçe de göklerde Allah'ın aslanı yardım et.

Bana sıkı görünme belki kalbim kırılır.

Muhasebeye bakacaksınız. Hata karşısında insanın durumuna ve derinleşmesine

bakacaksınız.

Vahşi hep uzaklarda durur. Minberin arkasından Efendimiz'in yüzüne bakar.

Acaba bana tebessüm edecek mi diye düşünür.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem hep vahşiden uzak durmaktadır.

Bir sene sonra Resul-ü Ekrem vefat edince vahşi işte şimdi benim dünyam yıkıldı.

Bir bana deseydi ki artık lifzafta yerini alamazsın.

Bana görünebilirsin, huzurumda oturabilirsin, kan yemeyecektim.

Fakat bunu demeden çekip gitti.

Yerimi bilemiyorum.

La ilahe illallah Muhammedun Resulullah dedim ama yerimi bilemiyorum.

Seneler vahşinin içini sırap halinde yakar kavurur.

Yemana karşısına çıkınca fırsat ganimettir.

Öleyim de sıraptan kurtulayımdır.

Elinde Seyyidina Hazreti Hamza'ya vurduğu mızrak.

Yemamede yalancı peygamberin ordularına karşı Halid bin Velid'in kumandası altında

savaşmaktadır.

Ve derken demirler içinde, zırhlar, mikberler içinde müeykel ve mücadsem insan

yalancı peygamber müteylemetül kezzap

Yemamenin sukutuyla turlardan dışarıya çıkarken küçük ufak tefek bir sahabi vahşiye

gösteriverir.

Vahşi işte Allah'ın düşmanı kaçıyor.

Vahşi elinde Seyyidina Hazreti Hamza'ya vurduğu günah ortağı mızrağını taşımaktadır.

Gel benim günah ortağım. Yer yer onu hatırladıkça gel benim günah ortağım.

Seninle en büyük cinayeti işlemiştik.

Hamza'yı yere sermiştik.

Günah ortağını müteylemetül kezzabın zinesine saplar.

Onu almayı beklemeden yalancı peygamber yere yıkılırken o da yere yıkılır.

Ya Rabbi, gavurken Müslümanların en hayırlısını şehit ettim.

Müslüman olduktan sonra da gavurların en şerlisini öldürmüş bulunuyorum.

Sesini duyamayacağım.

Fakat Peygamberime selamımı ulaştır.

Acaba huzuruna çıkabilir miyim artık?

Şu hecaletten kurtulabilir miyim artık?

Vahşi bu hecaleti hayatının sonuna kadar sırtından atamamıştır.

Ubeydullah'la 70 yaşında konuştuğu devirde dahi iki bükrüm,

gözleri belki tam görmüyor iyi fark etmiyordu.

Hazreti Hamza'yı öldürmenin, şehit etmenin ağır ve bağır ve hecaletini sırtında

taşıyordu.

Siz ondan, devrimizdeki hak veren takkiye kadar bir daire çizi verin,

intikal edin.

O zaman kurtarıcı neslin arzını, tolunu görmüş olacaksınız.

Biz bu nesli intizar ediyoruz.

Yapımızda bu neslin yeri çok mühimdir.

İçe doğru derin bir muhasebe duygusu, bir hesap hissi, Allah'ın huzuruna çıkmadan

korkma ve tersi titreme.

Dışa karşı bir aslan gibi olma.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri bizi ihya ve bermurat eylesin.

Düşmanlarımızı namurat eylesin.

Onları imtisarı hayale ve bizleri itminana ulaştırsın.

Elhamdülillah.

Elhamdülillahi hamdan zamidine kama emar.

Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu ennebiyü'l

muhteber.

Tağzimen li nebiyyihi ve tekrimen li fefameti şan-ı safiyyihi.

Allah-u Teala buyuruyor,

Allah ve Melaike-i Şerifleri Peygamberi'ne sallıyorlar.

Ey inananlar!

O'na sallınız ve evinize teslim olun.

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina Muhammedin.

Salli ala seyyidina İbrahimin ve ala ali seyyidina İbrahim'in.

Rabbem aleyhine kabir ve mecid.

Salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina Muhammedin.

Salli ala seyyidina İbrahimin ve ala ali seyyidina İbrahim'in.

Rabbem aleyhine kabir ve mecid.

Salli ala

seyyidina

İbrahimin ve ala ali seyyidina İbrahim'in.

Salli ala seyyidina İbrahim'in ve ala ali seyyidina İbrahim'in.

Salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina Muhammedin.

İbadallah.

Allah'ın kulları.

Ne olursanız olunuz Allah'ın kulları.

İttakullahe ve atiruh.

Allah'a karşı gelmekten sakının.

Allah'a karşı çok tazimkar olun.

Ona karşı saygılı olun.

Allah'tan çok korkun. Allah'ın himayesine girin ve Allah'a

itaat edin.

Muhakkak Allah adaletle emrediyor.

Dürüst yaşamakla, kalbi

dürüstlükle, vicdani dürüstlükle, fikri dürüstlükle, aklı

dürüstlükle, doğruluğa mümine-i intisal olmakla emrediyor.

Ve

yine en geniş manasıyla ihsanla sizi yaratan her şeyinizi

bilen kalbinize nikahban olan Hz.

Allah'a onu görüyor gibi

kulluk yapmakla siz onu görmeseniz dahi o sizi görüyor

ve her şeyinizden haberdar bulunuyor ya ve yine en geniş

manasıyla yakınlarınıza bir şey vermekle yüksek olan İslam

dininin ufkunuzda şahbat açması istikametinde servetinizi

sarf etmekle sizi emrediyor.

Ahlaksızlığın her çeşidinden cizdisinden açığından büyüğünden

küçüğünden dinin emirlerini tanımayıp serkeşlik yapmanın

her çeşidinden telakkilerin asırların anlayışının değil

Resulü Zişan ve sahibi Kur'an'ın çirkin gördüğü şeylerden

sizi nehyediyor. Böylece size nasihat ediyor.

Ta düşünesiniz

kendinize gelesiniz. Bir süreyli bir yol içinde tek doğru yol

olan sırat-ı müstakimle günde kırk defa ahdü feymanda

bulunduğunuz doğru yolu bulasınız.

Emri eman içinde

yaşayanı cennete dahil olasınız.

Akhimiz salat. Inne salatet

enha enil fahşa vel münter. Vele zikrullahi ekber.

Vallahu

ya'lemu ma tesna'un.