Economic Reflections -3- | Lofty Meanings That Weave Our Essence | M. Fethullah Gülen | (1979/03/09)

Euzubillahimineşşeytanirracim.

Bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdülillahi Rabbil Alemin.

Vessalatü Vesselamu ala Seyyidina ve Senedina

ve Şefi'i Zünübina ve Mevlana Muhammedin Sallallahu Teala Aleyhi Vesselam.

Sübhaneke la ilmelena illa ma allemtena.

İnneke entel alimul hekimi.

Sübhaneke la fahmelena illa ma fahhemtena.

İnneke entel cevadul kerimi.

Rabbi şrehli sadri,

ve yessirri emri,

ve hlulukdeten min lisani yufkahu kavliyyum.

Ve ufavvif emri ilallah.

İnne Allahe basirul bilhima eddim.

Allahümme salli ve sellim ve barik ala Seyyidina Muhammedin ve ala evliyul evliyul

evliyul evliyul.

Adede kemalillahi ve kema yelikli kemali.

Ve adedeyna amillahi l-kerim ve ef'ali.

Bismillahirrahmanirrahim.

Söyleyin, Ahl-i Kibriyası'na,

bizler ve sizler arasında aynı bir kelime ile

Allah'ı yalnız kılmayız.

Ve birbirimizi birbirimizin erbabından başka birini almayız.

Eğer ayrılırsanız,

bizler Müslümanız.

Allah-u Ekber.

Allahümme salli ve sellim ve barik ala Seyyidina Muhammedin ve ala evliyul evliyul

evliyul.

Ya İlahe'l-alemin, zahir ve batınımızı

enver-i imaniye ve Kur'aniye ile münevvereyle.

Bizleri hakikate aşina eyle.

Kıyamete kadar Kur'an-ı muciz beyana bizleri ve nefsimizi khadim eyle.

Nefsin ve şeytanın şerrinden bizleri masum ve mahfuz eyle.

Maddi, manevi ve sahip ve devahiden

Ümmeti Muhammed Aleyhissalatu Vesselam'ı masum ve mahfuz eyle.

Sana sadakat içinde dünyayı terk,

ahirette salih ve sızdıklarla beraber

haşr-ı neşr olmayı cümleye nasip ve müyesser eyle.

Amin ve hürmeti Seyyidil Nurselin.

Seyyidilillahi Rabbil Alemin.

Muhterem Müslümanlar.

Tekrar etmiş olayım.

Kisadi yapımız üzerinde durmadan evvel

onu üzerine oturtacağımız kaide üzerinde durmayı düşündüm.

Temel prensipleri size aktarmayı arz etmeyi düşündüm.

İçtimai yapımız bu mevzuda çok mühimdir.

Biz kendimizi tanımamız,

başkalarının da bizi tanıması bu mevzuda çok mühimdir.

Evvela biz kendi kendimizi tanımıyoruz.

Kırık, kırpık, kopuk ve dökük malumatla

kendimiz hakkında, mazimiz hakkında,

uf uzun, müdebdeb, muhteşem bir geçmişimiz hakkında

malumat sahibi olduğumuzu iddia edemeyiz.

Nasıl bir içtimai yapıya,

topluluk nasıl bir yapıya sahipti bunu bilemiyoruz.

Bunu bilmemiz lazım.

Onun üzerine tereddüt edecek her mesele bir bakıma bunu bilmeye,

buna sağlam bağlanmaya,

bunu sağlam kaideler üzerine oturtmaya bağlıdır.

Allah'ın tevfik ve inayetiyle

asrımızın ve asrımızın insanının müşkil saydığı her mesele

sonra kendi kendine çözüm bulacak, tahlil bulacaktır.

Yapımız ister din-i hüviyette olsun,

isterse başka şekilde bulunsun,

başka içtimailerden çok farklıdır.

Dünyanın çeşitli yerlerinde çeşitli yanlış fikirlere,

sapık anlayışlara karşı reaksiyon olsun diye bir kısım

nevzuhur, zihniyetler, mektepler, nazariyeler,

cemaatleri zevk ve idare edebilecek fikirler mecmuatı çıkmıştır.

Ve bunlar yığın yığın kitleleri arkalarına katıp götürmüştür.

Ne bunlardaki içtimai yapı ne umumi hava hiçbiri bize benzemez.

Nevi şahsına mahsus bir keyfiyete sahibiz.

Kudret tarafından mahiyeti nescedilmiş bir keyfiyete sahibiz.

Allah bizim iç alemimizi örmüş, ulvi bir mahiyet,

yüksek bir varlık meydana getirmiştir.

Bunu tanıyacak, bunu bilecek, buna dört elle sımsıkı sarılacağız inşaallahü teâlâ.

İç ve dış bütünlüğü içinde,

ruh-mânâ bütünlüğü içinde,

ceset-ruh bütünlüğü içinde bunu arzen ve tuğlen kavramaya çalışacağız.

Bir evvelki derste az dahi olsa Hristiyan ve Yahudi mukayyesesiyle huzurunuza

çıktık.

Bu farklı kıyası yaparken Kur'an-ı Muhisül beyana ve Resulü Zişan'a karşı

sui edep tavrına girdiğimizi, girdiğimi daha doğrusu çok iyi biliyorum,

müzikim bunu.

Ama ezdad zıddıyla biliniz, zulmetten size bazı hüzmeler getirmedikten sonra,

nur efşan mahiyetimizin, mahiyetimizi nesceden bu ulvi manaların ve mefhumların

ne demek olduğunu belki size göstermek mümkün olamayacaktır.

Kur'an inna nahnu nezzalna z-zikra ve inna lehu lehafizun.

Sırlı ve sırlı surenin, sırlı ve sırlı ayetin içinde kıyamete

kadar muhafaza edileceğini Allah teminat altına almış.

Almış da kelam-ı ezelisiyle bunu ilan ediyor.

Kasemle, yeminle, ben indirdim ceste cestem.

Kalp hayatınızı denir etmesi için, elinizden tutup sizi insanlık kemalinin

zemasına götürmesi için,

haktan gelen nüzuliyenizi bir uruç halinde ikmal etmesi için,

beşeri kavsin iki ucunun bir araya gelmesi için, yani miraç yapabilmeniz

için,

kendisinden geldiğiniz hakka dönebilmeniz için,

inna lillah ve inna ileyhi raciun sırrını takuk ettirebilmeniz için indirdim.

Bu uzun seyri devam ettiresiniz diye muhafaza ediyorum.

Bu uzun seyri kıyamete kadar beşer devam ettirsin diye muhafaza edeceğim.

İndiren Allah muhafazasını tekeffül buyurmuş.

Her şeyi esvapla icra buyuran Hz.

Allah Celle Celaluhu.

Kur'an'ın nebiden sonra,

her kitap kendi nebisinden sonra onu muhafaza edecek havarinin omuzlarına yüklenir.

Cihanın hiçbir devrinde bari kainat efendimizin nübüvvet hayatını takip eden

havarileri gibi,

ashabı gibi nadide bir topluluk görülmemiştir.

Kur'an Hz. Ebu Bekir'in omuzlarına bütün ağırlığıyla yüklenirken

kendisini taşıyacak güçlü omuzlar bulmuştum.

Faruk-u Azam'ın omuzlarında şerbat açarken ne kadar muhteşem bir omuzlar üzerinde

bulunduğundan alkışlıyordu onu.

Seyyidine Hz. Osman'la Cihan'ın şarkını ve garbını vesayet altına alıyordu.

Hz. Ali'yle bütün bir iç, bir gönül olarak mevceleniyor.

Daha sonra afak-ı alemde tarikatlar, zaviyeler tekkeler halinde ne şu ne ma bulacak.

Mücedditlerin elindeki mumlara ve ışıklara fer ve takat verecek bir hava inkişaf

ediyor, dalgalanıyor.

Hz. Ali'den gelişiyordu.

Bütün rüşeyimler o muhteşem varlıktan Cihan'ın her tarafına yayılıyordu.

Zahiriyle batınım, köküyle dalı budağı, çekirdeğiyle meyvesim.

Allah Resulü'nün en sadık dostları, Rashid Halifeler dediğimiz ilk bu dört kişiden.

Aşere-i Mübeşşere'den, Kırk'ında, Yetmiş'inden, Bedir'de bulunmuş Üç Yüz'ünden,

Uhud'da bulunmuş Bin'inde

ve Hüdeybiye'de Fahri Kainat Efendimiz'in mübarek elini sıkıp hayata ve memata yemin

eden Yedi Yüz kişisinde.

Kur'an-ı Mursül beyan en güçlü omuzları bulunuyor.

Bir abide gibi o kaideler üzerine oturuyor, muhafazasının teminatını alıyordu.

Ama bu şartları hazırlayan, onun korunması için bu güçlü omuzları gönderen,

Fahri Kainat Efendimiz'de onu te'yit buyuran,

İnnâ nehnu nezzenne zikrediyen,

bir til halinde uzanan, Kur'an-ı Mursül beyanın beyanı ve hıfz teminatıydı.

Katiyyen emin olun.

Katiyyen emin olun, muhafaza ederim diyen Allah'ın muhafaza edeceğine.

Katiyyen emin olun, kıyamete kadar revnakdarlığıyla devam edeceğine.

Arasına esecek rüzgarlar,

toz toprak serpiverecek onun yüzüne.

Fakat küçük bir gayret, hafif bir silkinme ve kendine gelmekle,

eski revnakdarlığıyla, parlaklığıyla,

göz kamaştırıcı hüviyetiyle, müminlerin kalbi ve kafalarında yine arz-ı didar

edecek.

İçlerinde Kur'an'ın ışığını hissedecekler.

Duyacak, kendi içlerindeki ışığa doğru koşacaklar.

Mavera'da arayanlar, taşlada dolaşanlar,

sokak sokakı gezenler, hak kapısı diye durmadan ayar kapısını çalanlar,

içlerindeki ışıkla hakkın kapısına varacak,

ben taşlada ararken o can içinde canim işleyecek,

secdeye varacaklar, hakkı bulacaklar.

Kur'an, hakkın yaktığı ezeli bir şem'a.

Sönmeyecek.

Sönmeyecek ve kendi cemaatini kendinden başka hiçbir şeye de muhtaç bırakmayacak.

Kur'an, Fahri Kainat Efendimiz'in arş kadar mukaddes mübarek gönlüne,

ilk asırda tülü ve incila ettiği devirde nasıl saf bir hüviyet taşıyorsa,

aynı saf ve berrak hüviyetiyle elimizde, önümüzde,

gönlümüzde ve dilimizdedir.

Kıyamete kadar da bildiği zeban olarak devam edecektir.

Muhterem Müslümanlar,

bir dersin hülasasını arz sadedinde,

Kur'an-ı Kerim'in diğer kitaplarla mukayese edilemeyecek kadar hususiyeti olduğu

mevzuunda,

bir iki söz söylemek için böyle bir girizgahla girdik buraya.

Mevzumuz bu değil.

Size onda bizim hayatımızı,

bizim hüviyetimizi,

bizim en ve boyumuzu göstermek isteyecektim.

Bu derste inşaAllahü Teala,

ve geçen dersi size onun talim buyurduğu,

hayatı olduğu gibi alan,

hayatı bütünüyle kabul eden,

sıratı müstakimin talimcisi ve tebliğcisi olduğu hususuyla takdim etmeye

çalışmıştım.

Akıl onda namütenahilere doğru kanat çırpıp uçan bir güvercin haline gelir.

Ama o serbest,

o mutlak iradeye sahip değildir.

O mutlak değildir sözüyle de anlatabiliriz.

Tamamen başıboş salıverilmiş değildir.

Akıl, Kur'an-ı Mucizül beyanın vahyi semavinin rehberliği altında,

kendisine ait vazifeleri yapmaya çalışır.

Mahiyetimizde mündemiş, Allah tarafından vaz edilen ne kadar duygular varsa,

biz bu mevzuda ifrat ve tefrite düşmeden,

müstakim bir caddenin bizim için tayin edildiğini görürüz Kur'an sayesinde.

Ve buna sırası müstakim deriz.

Su-i istimale uğramamış bir akıl,

su-i istimale uğramamış beşeri istekler, şehvet duygusu,

su-i istimale uğramamış bir öfke, tehevür, gazap duygusu,

su-i istimale uğramamış bir ilim anlayışı, irfan hayatı,

idrak keyfiyeti,

su-i istimale uğramamış daha nice nice mahiyetimizde mündemit şeyler.

Aynı zamanda bunlar terkede uğramamış.

Mahiyetimizde Allah'ın Celle Celaluhu

eliyle yerleştirdiği gibi bunları değerlendirmek,

bunlardan semere almak, işte biz Kur'an'dan bunu öğrendik.

Günde kırk defa ihdina sıratel müstakim derken de bunun anlayışının

içimizde tebellül etmesini Allah'tan istiyoruz.

Nuruyla kendisini bir de hissettirmesini Allah'tan istiyoruz.

Allah'ım akılda bizi ifrata tapıp,

rasyonalizm bataklığına düşmekten koru diyoruz günde kırk defa.

Ne o güdükleşmiş bir varlık haline gelsin,

ne de bala pervazane vahyi tanımaz, peygamber bilmez,

sapıklığa doğru giden bir mahiyet alsın.

Sen bizi sırat-ı müstakime hidayet eyle.

İlim yirminci asırda bala pervazane keyfiyetiyle her şeyi inkar eder bir hüviyet

aldı, daha doğrusu nadanlar elinde o bu vaziyette telakki edildi.

İlim hususiyle muhteşem sanayi inkılabiyle dünyanın vesvesini değiştireceği

zannedildi.

Bir kısım zavallı okumuşlarımızın, az buçuk yanlış Avrupa mürekkebi

yalamışlarımızın nazarında ilim her şeyi halledeceği zannedildi.

Halbuki o beşeri derbeder etti.

Pavust hikayesinde olduğu gibi kalbi bağırsaklara yedirdi,

kalpsiz canavar gibi bir nesil meydana getirdi.

Ve bu batının ense göküne bir balyoz gibi bütün ağırlığıyla indi.

Ancak o bombaların patlayışıyla, devletin ailenin ve fertlerin tehdit

edilişiyle,

cihan harfleriyle nasıl felaketli bir yolun içine girdiğini anladı.

Ama ispir yolu gibi bir yol, bir kere girdikten sonra dönemezsin.

Ya ileride uçuruma yuvarlanıp gideceksin veya semadan sana tedelli eden iplere

sarılacak, tablül metinle beşeri semaya yükseleceksin.

Batının ve batılı kafanın girdiği yoldan dönmeye imkan yoktur.

O yol gidişi olan gelişi olmayan bir yoldur.

O yoldan ancak insanları semavi eller kurtarabilirler.

Sağ uçurumdur, sol uçurumdur, süratle kendisine doğru gidilen yerde yine uçurumdur.

Sağa sola iniraf etmeden topyekun beşer, kendisini sokan akrep gibi korkunç o

uçuruma doğru gitmektedir.

Bir tek el kurtaracak.

Fahri Kainat Efendimiz'in ifadesi içinde, Kur'an öyle nurani bir iptir ki bir ucu

Allah'ın elinde, bir ucu da sizin elinizde.

Tutunduğunuz zaman kurtulacaksınız.

Sağı solu ve önü uçurum olan yoldan kurtulacaksınız.

Batı bu yola girdi.

Batıyı bu çıkmaktan müminler kurtaracak.

Fahri Kainat Efendimiz'in cemaati, Hristiyan'ın kendisine İsevi dediği

gibi yanlışlıkla Muhammedi dediği cemaat kurtaracaktır.

Biz bir yönüyle Muhammedi'yiz.

Adımızla, tanrımızla, ona bağlılığımızla.

Ama biz ansari ilahiyiz.

Biz Allah'ın muvahhidleriyiz inşallahü teala.

Fahri Kainat Efendimiz'e ona göre kıymet ve değer veriyor.

Biz vaka, o kamet-i balayı tartacak, ölçecek idrak ve kıratta değiliz.

Ama katiyen biliyoruz ki o Allah'ın ekrem ve eşref bir mahluku idi.

Bizim içimizden çıkmış idi.

Mâiyet-i mücellâ ve musaffâ idi.

Ne olursa olsun.

İnne mâ ene beşerum mislukum.

Kur'an'ın söyletmesiyle yine bizim gibi bir beşerdir.

Ve bir yönüyle ileride arz edeceğim.

Bizim hususiyetimiz burada tezahür ve tebaruz eder.

Ne kadar severiz Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'i.

En sevmeyenlerimiz dahi ne kadar severiz Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve

sellem'i.

Gidenler, vadisinde dolaşanlar, köyünün havasını Burcu Burcu Hazreti Muhammed kokan

havasını teneffüs edenler.

Saadet aslında yaşıyor havası ve neşvesi içine girerler.

Burası Cibril kapısı, burası selam kapısı.

Şu onun mihrabı, şu da minberi.

İsterseniz herhangi bir cebelden bir taş alın götürün oraya koyun.

Deyin ki Fâri Kâinat Efendimiz on dört asır evvel bu taşa ayağını basmıştır.

Binlerce mecnunun, binlerce meftunun gidip gidip o taşa yüz sürdüklerini görürsünüz.

Ne kadar severler.

Fâri Kâinat Efendimiz için her an soluklarımız ona kurban olmak üzere hazırdır.

Alır veririz, emrini bekleriz.

Fakat bununla beraber haddimizi aşarak, Allah'a karşı haddi aşmış olarak hiçbir

zaman

Hazreti Muhammed Allah'tı demek küfrünü söylemeyiz, ifade etmeyiz.

İnnema ana beşerun niflukum.

O da sizin gibi bir beşerdi.

Ama muallaydı, musaffaydı, mücellaydı, bir taneydi.

Bir dürgüherdi Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem.

Şefaati uzmasına Allah bizi mazhar eylesin.

Açtığı şu şehrahta son soluğumuza kadar istikamet içinde,

kalbi ve ruhu istikamet içindem.

İçtimai istikamet içinde.

İstikamet içinde, ferdi ve aile istikamet içinde yaşamağı muvaffak kılsın.

İslam sıratı müstakimi getirmiş.

Hiçbir istidat ve kabiliyeti bağışlayın güdükleştirmemiş.

Hiçbir istidat ve kabiliyeti aynı zamanda bağla pervazane,

yükselme, yücelme hakkını da vermemiş.

Kaydı şart altına almış.

Her şeyden azam derecede istifade yoluyla kendisini bize takdim etmiş.

O ruhun yanında bir cesettir.

O aynı zamanda maddenin yanında bir manadır.

İçtimainin yanında bir iktisadidir ve bütün bunların yanında bir ahlak ve terbiyeden

ibarettir.

Bütünüyle topyekun bir hayatın teneffüs ettiği hissedilir onun içinde.

İslamın içinde bütün bir hayat soluk alıp verdiği hissedilir.

Kur'an'a kulağınızı verseniz tepeden tırnağı bütün bir beşerin bütün

yönlerinin onun içinde atan bir nabız gibi attığını duyacaksınız.

Beşerde ihmale uğramış hiçbir nokta yoktur.

Ama bir boynuz gibi sivrice çıkan hiçbir nokta da yoktur Kur'an'ın içinde.

Onda itidal vardır ve unutmayın işte sıratı müstakim budur.

Şehvetinize hat konmuştur. Gayri meşru dairede sizin için herhangi birisiyle

münasebetin bütün yolları kapanmıştır.

Aklınıza bir hat konmuştur sizin.

Rabbinizi bilip irfanını erdikten sonra onu dinleme yolu açık.

Onun dışında bütün yollar kapalıdır.

Allah'ı tanıdınız mı?

Kur'an irfanına erdiniz mi? Hz.

Muhammed Aleyhisselatü Vesselam'ın rahle-i tedrisi önüne oturdunuz mu?

O zaman bir tek mecburi istikamet kalıyor.

Allah'ın fermanını dinleme mecburi istikameti.

Ben Rabb'i tanırım da başka türlü hareket ederim yok öyle şey.

Bu yol mecburi bir yoldur.

Sen o zaman Rabb'i tanımıyorsun.

Sen Kur'an'ı bilmiyorsun. Hatta sen cehaletini de bilmiyorsun.

Allah'a inandım dediğin halde fermanına sırt çeviren sen cehli mükaf

içindesin.

Yani bilmiyorsun, bilmediğini de bilmiyorsun.

Ne acı ki kendini hala biliyor zannediyorsun gibi.

Müsellez bu utlarla karşına çıkıyor mesela.

Sen mükaf bir cehalet içindesin.

Öyleysen seni tenzih ediyorum.

Sözüm Allah'ın emirlerine irfanı içinde karşı gelen bağışlayın nadan güruhuna karşı.

Kur'an-ı Muhisul Beyan bütün bir hayatı bize telkin ediyor.

Bütünüyle onu dinleme, bütünüyle kabul etme mecburiyetindeyiz.

İhmal ettiği hiçbir şey yoktur.

Onu bilmeyenler Kur'an-ı Muhisul Beyan'a karşı yılan dilleriyle tecavüzde bulunur.

Teşnide bulunurlar.

Biz bizim hayatımız,

bütünüyle bizim hayatımız bir ruh ve ceset birliği şeklinde,

fertte.

Sözü başa alayım, fertte bir ruh ve ceset birliği halinde.

Hristiyanlığın bizden nasıl ayrıldığını görürsünüz.

Hayatta bir madde ve mana birliği şeklinde,

toplum hayatımızda bir gaye birliği şeklinde,

milletlerin hayatında bir menfaat ve ideal birliği şeklinde kendisini gösterir.

Hayat içtimaiyeyi teşkil eden hücre mahiyetindeki fertten başlar.

Toplulukların nebülozları sayabileceğimiz büyük devletlere,

süper devletlere doğru uzanırken o hepimiz hakkında verdiği bir birlik hükmü vardır.

Bizi birbirimize bağlar.

Evvela biz o zaviyeden baktığımızda kendimizi bir ruh ve ceset birliği içinde

görüyoruz.

Ne biz sadece cesetten ibaret, ne de sadece bir ruhtan ibaret.

Sadece cesedin yolunu tutup gidenler bataklığa saplanmışlardır.

Bütün çalışmalarda, sahilerde maksat sadece menfaattir.

Cesedin idrak edebileceği menfaattir.

Tadı ağza temas eden deyen, lezzeti ele temas eden,

zevkli renkleri göze temas eden.

Kalbini ve mideni beraber okşayan menfaatlerdir.

Bütün çırpınmaların gayesi, işte Yahudinin düşüncesi budur.

Bu bir ceset olarak insanın ele alınışı demektir.

Bu işin bir yönü olsa bile buna itidal, daha doğrusu bunu tadil edebilecek diğer

yön.

Biz aynı zamanda cesette bir ruhuz.

Bu yönü de tek bu uslu Hristiyanlık tutmuş gidiyor.

Tek bu uslu diyoruz.

Bir hat gibi.

Hristiyanlık ve Budizm bu yolu tutmuş gidiyor.

Bir hat gibi.

Herhangi bir genişliği ve derinliği olmayan bir yol.

Ruh diyor.

İdeal gibi, hayal gibi bir şey.

Sadece zamandan ibaret bir şey.

Hayalinde yaşayacaksın her şeyi.

Hani dördüncü buğuda beşinci buğut ekleyip de zamanı çıkarıyoruz ya.

Veya zaman üstü bir zamanı çıkarıyoruz ya.

Mekan realitelerinden ve bu mekana bağlı itibari bir hat olan zaman realitesinden

uzak tamamen hayaldeki bir zamanı yaşaman.

Zaman sırrına az vakıf olanlar anlayacak bunu.

Hristiyanlık ve Budizm meseleyi tek buğut olarak almış götürüyorlar ruh.

Manastırlara çekilecek.

Bütün bedeni zevklerden tecerrüt edeceksin.

Evlenmeyi nefsine haram yapacaksın.

Yemeyecek ve içmeyeceksin.

Dünyayı hiç düşünmeyeceksin.

İncil'de yazılı olan hilafene hiçbir şey aklından geçirmeyeceksin.

Tek buğutlu bir şey.

Ama ne olmuştur bu ifrat veya tefritin hali?

Beşerin bu mevzudaki arzu ve isteklerin önünü alamamışlardır.

Kur'an mualladır.

Mukaddestir, münezzehtir.

Takdim ettiği hayat beşeridir, fıtridir ve tabiidir.

Beşerin hiçbir yönünü eksik bırakmamıştır.

Camimiz camidir, yatak odamız yatak odasıdır.

Evladı, ihalemiz içinde ayrı bir vaziyetimiz vardır.

Allahu ekber deyip nefsi boğazladığımız,

Rabbimizin karşısındaki emerbeste, yubudiyet içinde durduğumuz zaman ayrı bir

vaziyetimiz vardır.

Karanlık gecelerin nabızlarına sorun.

Bizim Rabbimizin karşısındaki iniltilerimize sorun.

Seccadelerimize sorun, ahu efkanımızı.

Zeleyha gibi yanıp tutuşumuzu,

Hz. Yakup gibi efkan içinde inleyişimizi ve iniltimizi.

Seccadelerimize sorun.

Öyleyken yatakta başkayız biz.

Yeme de içme de yine başkayız biz.

Cıvıl cıvıl çocuklarımızın, yavrularımızın içinde başkayız biz.

Bütün bir hayat nabız gibi atıyor.

Hayatımız da bizim.

Anlayışımız da bizim.

Eşya ve hadiselere bakışımız da bizim.

Bu arştan gelen sese bağlı.

Allah'ın fermanına bağlı.

Hz. Muhammed Aleyhissalatü Vesselam'ın tebliğ gerdesi bulundu Kuran-ı Kerim'e bağlı.

Bu müstakim sıratta Allah bizi kaim ve daim eylesin.

İstemiyorum böyle derin akliyata girmeyi.

İstemiyorum.

Bununla beraber Siyak ve Sibahk'ın zorlaması içinde girdiğimde oluyor.

Vacibül Vücut ve Tekaddes Hazretleri bağışlasın.

Siz de muhakkaz etmeyin.

Bütün bir hayat dedi Kuran-ı Mucizul Beyan'a.

Topyekun bir hayatı terennüm ediyor.

Onun için bunları anlatma lüzumunu duydum.

Onun getirdiği itidalin dışında yapacağımız herşey başımıza gaili

açacaktır.

Devri Risalet Fenahi'de de böyle düşünenler vardı.

Bu sırati müstakimi bilerek veya bilmeyerek bozmak isteyenler vardı.

Bahri Kainat Efendimiz taliminde ısrar veriyordu.

Bir gün karşısına Abdullah İbni Amr İbni As geldiğinde Allah Resulü Sallallahu

Aleyhi Vesellem

Bütün seneyi sen mi oruç tutuyorsun?

Ve ailenin yanına yaklaşmamaya sen mi yemin ettin diyordum.

Sen şu kadar oruç tut diyordun.

Yani pazartesi, perşembe oruç tut diyordu.

Bütün bir sene.

Ben daha fazlasına katlanabilirim ya Resulallah diyordum.

Bir gün oruç tut bir gün ye diyordu Allah Resulü.

Daha fazlasına takat getirebilirim diyordum.

Allah Resulü Sallallahu Aleyhi Vesellem bundan daha faziletlisi yoktur buyuruyordu.

Bu Savmi Davut'tur ifade buyuruyordu.

Bütün geceyi değil, gecenin bir miktarını ibadet edecek,

bir miktarını ailenin yanında oturacak yatacaksın.

Cesedinin hakkı vardır, Allah'ın da hakkı vardır, ailenin de hakkı vardır senin

üzerinde diyordu.

O ise bütün bunları azımsıyordu.

Yolda yürüdü Allah'ın Resulü'nün emriyle.

İbadetü taattan dur olmadım, Kabe-tullah'tan ayrılmadım,

kıyasiye harp meydanlarında dahi dilinden evradını eskarını bırakmadım ama yaşlılık

bütün ağırlığıyla üzerine çullanınca tutup götürdüğü ana kadar getirdiği şeyleri

yaşayamayacak hale gelmiştim ve derin bir inkisar içinde o büyük insanın şunları

ifade ettiğini duyuyorum.

Keşke Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem beni huzuruna çağırıp da Savmi Davut

tut dediği zaman kabul etseydim.

Bütün seneyi oruç tutmaya azmettiğim için bunu bozmak istemiyorum.

Canım hırkımdan çıkacağı ana kadar devam ettirmek istiyorum ama şu dakikada da

götüreceğim bir yük değil bu.

Keşke gece-i ihya mevzuunda onun getirdiği fikirleri, ortaya attığı tavsiyeleri

kabul buyursaydım. Bunlar nafileydi.

Efendimizin ona merhametinin ifadesiydi.

Birer emir değildi, emir olsaydı emre muhalefet düşünülmezdi.

Ama keşke Resul-i Ekrem'i dinleseydim.

Osman İbni Maz'un arzunun ve isteğin ayaklarını kamçılaması karşısında

kendisini yediş yapmayı düşünüyor.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem hitapta bulunuyor.

Allah'ın size lütfettiği hiçbir şeyi yok edemezsiniz.

Onu mahvedemezsiniz. Her şeyin bir hikmet-i vücudu, bir hilkat-ı vücudu vardır veya

bir hikmet-i vücudu, bir hikmet-i hilkatı vardır.

Her şeyi makul-i kalehinde kullanacaksınız.

En küçük bir inhiraba, sırat-ı müstakimden ayrılmaya Resul-i Ekrem sallallahu

aleyhi ve sellem müsaade buyurmuyorlardı.

Buyurmadılar. O günden bugüne de böyle devam etti.

Nedünniyattı en ileriye giden Şah-ı Geylani Hazretlerinin evladı,

iyali vardı, çoluk çocuğu vardı.

Ahmet Rupayi Hazretlerinin evladı, iyali, çoluk çocuğu vardı.

Aktaptan Hazeniz Şazeli Hazretlerinin evladı, iyali, çoluk çocuğu vardı.

Nakşibendi Tarikatının müessesi, gezevler içinde Muhammed Bahauddin

Nakşibendi'nin evladı, iyali ve çoluk çocuğu vardı.

Keslette vahseti gösteriyorlardı.

Halk içinde hakla beraber olmayı beceriyorlardı.

Soluklarında arşın iniltisiyle beraber ailenin ve cesedin beraber iniltisi

duyuluyordu.

Nabız hem arş hesabına hem ceset hesabına atıyordu.

Şeriat dini mübin insan bunu talim etmiş.

Bir bütün halinde tabiatı, bir bütün halinde fıtratı, bir bütün halinde fıtratı

beşeri ele almış ve bunun etrafında tahşidat yapmıştır.

Eksiği, gediği olmayan bu şey eksiksiz ve gediksiz asrımıza kadar devam etti.

Bu yolda, bu yolda yürümenin erkanı vardır.

Bu yolda yürüyenlerin yaptığı şeyler vardır.

Bu yol bir kısım kaideler üzerine,

yukarıya bu yolu yukarıya alan bir kısım kaideler üzerine,

babalar üzerine oturtulmuştur.

Bu vicdanın başta tasfiyesi, vicdanın iç alemin durulaşması,

bununla arz edeceğim ilerideki mevzuların temel bir iki prensibini arz edeceğim.

Vicdanın durulaşması, tasafvi etmesi,

vicdanın her türlü kayıtlardan kurtulması,

beşeri istekler kaydından, tuğlu emel kaydından, hırs

kaydından,

korku kaydından,

makam sevgisi kaydından, şehvet kaydından,

şöhret kaydından,

endişe kaydından vicdanın halas olması lazım.

Tek kelime ile insanın hür olması lazım.

Bu yapı ve bu seviyeye gelebilmesi için insanın hür olması lazım.

Rabbine binbir temenna çekip de gayrın karşısında eğilmemesi,

kimseye karşı endişe duymaması,

Rabbin karşısında titreyip de başkasından zerre kadar korkmaması,

ürpermemesi,

rızkı Rabbinden bekleyip de kimseye el etek açmaması, ölüme inanması,

onu Rabbin vereceğine katiyen yakın hasıl etmesi de ama başkasından gelecek bir

ölümü elinin tersiyle itmesin.

Vicdanın hürriyete kavuşması ve durulaşması kendi içinde.

Bulanık vicdanların yapacağı hiçbir şey yoktur.

Binaenaleyh evvela biz bu vadide bu dellubi tasaffiye mecburuz.

Durulaşacağız. Şartı evvel budur.

Şartı evveli yerine getireceğiz.

Arz ettiğim gibi asrımızda nevzuhur bir hareket olan materyalizm,

maddecilik işin sadece maddi yönünü aldı.

Yani iktisadi yönüyle ferdi tatmin ederseniz vicdanı durulaşacak,

hırsları atacak, kaprisleri atacak ve beşer hüzur içinde yaşayacak sapıklığıyla

zuhur etti.

Bu da ters istikamete ayrı bir buğztu.

Ceset ve ruh vahdeti içinde.

Müsellesin iki ucunun bir araya gelmesi gibi.

Ancak o zaman kemmi ve keyfi ölçüler içinde bir şey meydana gelecektir.

Bunu yapan bizim özümüzü meydana getiren, ruh yapımızı meydana getiren el olmuştur.

Bunu yapan, bunu hazırlayan ve nesç eden ferman-ı semavi olmuştur.

Bunu bu şekilde hazırlayan Allah'ın emriyle Resul-ü Zişan olmuştur sallallahu aleyhi

ve sellem.

Vicdanın tasaffi etmesi bizim maddi ve manevi hayatımızda çok mühimdir.

Şirke ait bütün gailelerden tecerrüt etmek,

ölüm endişesini arkaya atmak,

onun arzu ve isteğiyle çırpınıp durmak,

Rabbelikanın aşk ve neşvesiyle çırpınıp durmak,

visal arzusuyla yanıp tutuşan bir aşık gibiyim,

mahşukuna kavuşacak anı, hayatın en lezzetli anı ve dakikası saymak,

vicdanın durulaşmasıyla elde edilecek şeydir.

Onun için Kur'an bir noktada bu türlü koşan cemaati alkış mevzu olarak eline alır da

alkışlar.

Allah müminlerden kendilerini ve canlarını aldı.

Çünkü onlar için cennet vardır.

Onlar Allah yolunda savaşırlar.

Ve onları öldürürler ve onları öldürürler.

Tevrat, İncil ve Kur'an'da hakikaten ona söz verilmiştir.

Ve kim Allah'tan ahdiyeyi tazim etse,

buyurduklarınızı dinleyin.

Allah-u Teala,

Allah Celle Celaluhu,

müminlerden satın almıştır.

Mallarını ve canlarını.

Her türlü kayıtlardan azade hale gelen müminlerden mallarını ve canlarını

satın almıştır.

Hırs hastalığından kurtulmuşlardır.

Tuğlu emelden kurtulmuşlardır.

Hayata bağlılık hırsından kurtulmuşlardır.

Ölüm endişesinden kurtulmuşlardır.

Visal aşkı ve arzusuyla yanıp tutuşmaktadırlar.

Karşılığında kendilerine cennet vermek üzere satın almıştır.

Allah yolunda mukateli ederler.

Allah yolunda mukateli ederler.

Allah'ın yüce adının, gönül aleminde, fikir hayatında,

içtimai yapıda şahbal açıp yükselmesi için kim uğraşırsa mücadelesi Allah

yolundadır.

Allah'ın yüce adının yüksek bir bayrak gibi

ufuklarında dalgalanması istikametinde

kim varıyla yokuyla o yola koyulmuşsa cihadı Allah yolundadır.

Allah yolunda cihadın çerçevesi bu.

Bu resme böyle bir çerçeve.

Bundan gayri cihad eden Allah yolunda değildir.

Ölür ve öldürürler.

Öldürürler ve ölürler Allah yolundan.

Seve seve ölüme atılırlar.

Hazır bulunurlar.

Ölümden endişe etmezler.

Çünkü dünyaya ait hiçbir şey onların ayaklarında ne pranga ne de boyunlarında

tasmadır.

Rahattırlar.

Serbesttirler.

Hürdürler.

Sıratın üstünde de oynarlar.

Cehennemde gider kaylula yaparlar.

Cennette de gece uykusunu çekerler.

O kadar rahattırlar.

Tanusun şeriatın özüyle istihza gibi anlaşılan sözleri içinde bir bakıma

insanların mabut ve totem haline getirdikleri ne kadar mukaddesleri varsa hepsiyle

istihza ettiği manasını anlıyorum.

Sırat kıldan incedir. Kılıçtan keskincedir.

Varıp anın üstünde evler yapasım gelir.

Tamuya ben şimdiden varıp yatasım gelir.

Taneylemen hocalar hatırınız hoş olsun.

Varıp o gölgede biraz yatasım gelir.

Derviş Yunus bu sözü eğri büğrü söyleme.

Seni sigaya çeker bir molla kasım gelir.

Totemlerimizde istihza, endişelerimizde istihza, korkularımızda istihza,

hür bir insanın hür vicdanının sesi ve feryadı duyulmaktadır.

Bütün mabutlara karşı bir ilan isyan, bir başkaldırma.

La ilahe illallah işte bunun ifadesi.

Muhammedun Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ahdu peymanımız ikisine bağlılık

içindedir.

Vicdan her türlü kayıttan tecerrüt edecek.

Korkuyu kafasından atan ancak onlar hürdür.

Her gün korku boyunlarına sarılmış bir yılan gibi dolaşan insanlar hürriyetlerini

kaybetmiş zavallılardır.

Geniş yolda şaşıranlar, düz yolda sürçenler düşüp kalkanlar bir kısım zavallılardır.

''Ellezîne kâle lehumun nâs innen nâse kad cemâû lekum fehşevhum

fezâdehum îmâne''

''Ve kâlu hasbunallâhu ve nîmel vekî''

Uhud harbi cereyan etmişti kaç defa duydunuz.

Ve Uhud'da az buçuk müminlerin gururu ve izzeti rencide edilmişti.

Yetmiş küsür şehit vermiş Uhud'dan öyle ayrılmışlardır.

Geriye kalanlarında kolu kanadı kırılmış, mecruh, yaralı Medine'ye dönmüşlerdir.

Ertesi gün Allah Resûlü'nün Bedrisurâ için cemaatini harbe çağırdığı zaman yataktan

kalkabilecek,

sekerek yürüyebilecek, sarkık kolunu yanında taşıyabilecek insanların sayısı ancak

yetmiş küsür insandır.

Ama Mescid-i Nebevî'nin önünde yaralarından damla damla kan sızan,

elbiseleri kan içinde bulunan,

kolunda kalkan taşıyamayacak kadar güçsüz, aç ve bir ilaç bu yetmiş kişinin

toplandığını görüyoruz.

Münafıklar söz-i şah ediyorlardır.

Ve bu arada henüz İslâm'ın neşvesiyle gönlü aydınlığa kavuşamamış,

karanlık hayatı yaşayan Nuhaym ibn-i Mes'ud Medine'ye geliverdim.

Ebu Süfyan'dan haber getirmiştim.

Söyle bizi takibe koyulmasın.

Çok güçlü ve kuvvetli olduğumuzu söyle.

Bir daha gelirsek bir tane insan bırakmayız.

İşte bunu söyle onlara diyor.

Ve Medine'nin içinde Nuhaym ibn-i Mes'ud dolaşıyor bunu anlatıyordum.

Bari kâinat Efendimiz'e bunu anlatıyordum.

Vakıa bu sözler hiçbir sahabinin gönlünde mahkes bulmuyordu ama bir tereddüte meydan

vermemek için Allah Resûlü

atına sıçrayacak gelmiyorsanız tek başıma ben giderim diyecektir.

Ve yetmiş sahabi düşe kalka bazısı bağısını sırtında taşıya taşıya Resûl-i Ekrem'i

takip ediyorlardı.

Bu ayet bu durumu destanlaştırıyor.

Vakıa hiçbir mübalağa yapmadan gönüllerdeki o duttur heyecanım.

Hür vicdanların heyecanınım.

Ölümü tersleyen insanların heyecanını.

Ölümün yüzüne gülen insanların heyecanını alkışlıyor.

Yiyin yiyin topluluklar.

Toplanmış sizi bekliyorlar.

Dün Uhud'da karşınıza çıkanlar.

Orada sizi kolsuz kanatsız mecruh bırakanlar.

Geriye çekilme zorunda bırakanlar.

Bugün biraz ileride Bedr-i Tur'a da sizi bekliyorlar.

Dedikleri zaman siz görün ki o sahabi bu deyiş ve bu duyuş karşısında gülüyordu.

Korku çalıyorlar da.

Allah onların imanını artırıyordu.

Allah bize kafidir.

O bize yeter el verir.

O ne güzel vekildir diyorlardı.

Tereddütsüz Resul-i Ekrem'i takip ediyorlardı.

Yorgun, kırgın ve mecruh olarak.

Bütün bir hayat her şeyiyle.

Bütün bir dünya bütün zevkleriyle.

Bütün bir dünyaya bağlık, bütün ihtişamı ile ayakların altına alınıyor da

gidiliyordu.

Hür vicdanın yapacağı şeydir bu.

Evini, yurdunu, yuvasını terk edecek.

Güle güle ölüme doğru girecek ancak hür vicdanların, ölümü istihkar edenlerin,

hayata ait hiçbir kayıt altına girmeyenlerin ifadesidir.

İnanmışımız bu hüviyeti alma, bu durumu itisap etme yolundadır.

Cenab-ı Hakk'ın bu mevzuda temiz gönüllere hız vermesini dileye ve dilenelim.

Dileyip dilenelim bizi bir an evvel oldursun.

Esrar aleminden gelen en var ve esrarla doldursun.

Olabilmemizin en âli şeklini alalım.

Vicdan duruluğu içinde her şey halledilir Allah'ın tevfik ve inayetiyle.

Vicdan duruluğunun diğer bir yönü,

Beşeri hiçbir şeye, fani hiçbir gücü itimat etmeme ve dayanmama.

Ne günahların çıkarılmasında, ne dualarımızın Allah'a ulaştırılmasında vasta ve

vesileleri yıkma.

Sadece ve sadece Allah'a dayanma ve Allah'a güvenmem.

Hz. Adem'den asrımıza kadar insanları birbirine bağlayan en büyük faslı müşterek.

Ey ahli kitap,

ey ahli mektep, ey okuyanlar, ayat-ı tekviniye ve şeriat-ı

fıtriyenin ruhuna nüfuz etmeye çalışanlar,

Sizin dalıyla öbür alemden uzanmış dalda tetkikatta bulunanlar,

kimyanın yapraklarıyla cennet yaprakları yoluna girenler,

asrınün sünnemiyle merdiven ve basamaklarıyla minaç yapma yoluna girmiş olanlar,

Teâlâ ilâ kelimetin sevâin beynenâ ve beynekum.

Siz ve biz aramızda müşterek bir kelime etrafında toplanalım,

toplanalım da arkamızdaki zavallıları saptırmayalım,

inhirafa zorlamayalım,

efkara teşeddüt vermeyelim, düşünce dünyasını bulandırmayalım,

bozmayalım.

Nedir o tek kelime?

Hz. Adem'den asrımıza kadar bütün insanların faslı müşterek sayıp etrafında

toplandığı kelime nedir?

İlâ kelimetin sevâin beynenâ ve beynekum.

E la ne'budâ illallah.

Gayrıya ibadet etmeyelim,

ancak Allah'a kul olalım,

rahibin arkasından gitmeyelim,

ona mâbud demeyelim,

Mesih'e Allah demeyelim, Hz. Muhammed'e de demeyelim,

mürşidimize de demeyelim, başkasına da demeyelim, ilme de demeyelim,

asrımızdaki putlarımıza da demeyelim.

Totemlerimize de demeyelim.

E la ne'budâ illallah ve la lüşrike bihi şey'a, zatında eşi,

ortağı, menendi, zıddı, niddi olmayan Allah Celle Celaluhu.

Bütün kevnü fesadı, kevnü mekanları elinde tutan Hz.

Allah, o zatında bir tanedir.

Şirk koşan, başkasının arkasına düşen, başkasını getirip gönlünde mâbud-u

mutlakın yerine oturtan, kendi dünyasını harap etmiştir,

kendi ayağına pranga vurmuş, kendi vicdanını esir kılmış,

esir olduğundan dolayı rahat düşünemeyecek, doğruyu bulamayacak,

doğru yola giremeyecek.

İstimai ve iktisadı sistem ne kadar parlak olursa olsun,

kaidesiz bulunduğundan kayıkan olacak, kayıkan.

Dün saudalizm, daha sonra kapitalizm, daha sonra komünizm,

proletarya diktatörlüğü derken hikayeler birbirini takip edip gidecek,

arkadan eksistansiyalizm çıkacak, anarşi yükselecek, herkes tedirgin olacak.

Kaidesini bulamayan müesseseler kayıkan olacak.

Üç asırdır muttasıl birbirini takip eden bu kayıkan yolda.

Yıkılmalara şahidiz biz.

Kaidesiz bir kısım yıkılmalar vardır.

اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهِ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا

Allah'tan başka mabut olmadığına davet ediyoruz.

Var mı bu söze itiraz edecek insan?

Şeytan rejimden başka buna dirsek dayayacak tanımıyoruz.

اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهِ

Hz. Muhammed'e de değil,

Ebu Bekir'e, Ömer'e de değil, Allah'a kulluk yapalım.

Mesih'e de değil,

Musa'ya da değil,

Allah'ın selatu ve selamı hepsinin üzerine olsun.

Allah'a kulluk yapalım.

وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللّٰهِ

Allah'tan gayri bazımız bazımızı Rabb edinmeyelim.

Kutlaştırmayalım.

Vasta vesile saymayalım.

Ona müracaatı esas itiraz etmeyelim.

O affetmezse affedilmez demeyelim.

O bağışlamazsa bağışlanmaz demeyelim.

O elimizden tutmazsa kurtulamayız demeyelim.

Mahusuz olmaz, lelinsiz olmaz, mahsus olmaz demeyelim.

وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِنْ دُونِ

اللّٰهِ

وَاِنْ تَوَلَّوْا

Eğer yüz çevirirseniz, bu sıratı müstakimi bırakırsanız,

aramızdaki faslı müşterek Allah'a imandan ayrılırsanız

فَقُولُوا اشْهَدُوا وَاَنَّا مُسْلِمُونَ

Deyin ki biz Allah'a teslim olduk.

Allah'a hamdolsun biz Allah'a teslim olduk.

Gassal'in elindeki meyyit gibi teslim olduk.

Gönlümüzü Resulullah'a verdik.

Kur'an'ı içimize koyduk.

Onu kendimize minhaç yaptık.

Bir süllem gibi o ipe tutunduk.

Allah'a doğru bir tırmanış tırmanıyoruz ki, yakında vardığımız zaman Mesud'in güruhu

arasına gireceğiz.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri bizleri mesut ve bahtiyar eylesin.

İnşaAllah-u Teala.

Muhterem Müslümanlar.

İlim adına size takdimi düşündüğüm bazı meseleleri anlatırken

alışmamışım ben onları madde ve madde size sıralayıp anlatayım.

En ilmi olan meselelerde dahi heyecanım adeta her şeyin önüne geçiyor.

Ve bunları dahi bir hamaset destanı gibi size anlatıyorum.

Keşke biraz soğukkanlı olsaydım.

Ve bunları kafanıza en iyi şekilde yerleştirme yolunu bilseydim.

İrfanın bu seviyeye ulaşsa, hiç olmazsa vasat bir insan olsaydım bu mevzuda.

Belki daha çok memnun olacaktım.

Fakat şu his furyasının, biliyorum ki meselelerin kafanıza girmesinde bulandırmaları

oluyor.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri bağışlasın beni.

Affetsin cümlemizi inşaAllah-u Teala.

Yolumuz birinci rükun olarak vicdanın asude bir şapakta.

İstediği her şeyi yapar, her türlü kayıttan azade, hür,

tertemiz.

Ölüm endişesini arkaya atmış, hırs bağını arkaya atmış,

her türlü korkuyu arkaya atmış.

Rahat yaşar hale gelmesi ve getirilmesi.

Diğer iki rükunla beraber biz sonra üzerine oturtacağımız şeyi bunun üzerine

oturtacağız.

Bu hür asude, dukturu her türlü garazdan muallak ve münezzeh olan

tertemiz vicdan üzerine.

Hür asude ve azade vicdanlar.

Dünyayı hiçbir menfaat, hiçbir maksat karşısında rükü etmeyen,

Allah'tan gayrı karşısında secdeye gitmeyen,

Allah'tan gayrı nebi dahi olsa onu dahi kendisine hedef iddia etmeyen,

tertemiz ve dukturu vicdan.

İşte bu vicdanlar her şeyi yapacaktır.

Ölümü güle güle karşılayan bu tertemiz vicdanlar her şeyi yapacaktır.

Allah Celle Celaluhu muciz beyan ifadesiyle bunları bize anlatıyor.

Zannetmeyin nebi dahi hedef değildir derken o mualla damenin hakkını vermiyor ona

karşı hakaret ediyorum.

Kendi dediğimden başka bir şey dememiş.

Ben aksini iddia etsem ona her şeyi derim.

Sen benim gözümün nurusun.

Ağzında tat almayı senden biliyorum ben.

Çünkü imanın neşresini bana tattırdın.

Köyünün toprağını gözüme sürme diye çekerim.

Eğer bana düştü atının dizginlerini omuzuma alır, bir hammal gibi kıyamete kadar

taşırım da yorulma bilmem de.

Derim ama bunları derim bunları derken ve döner derim ki sen mabud değilsin.

Sen Allah değilsin. Çünkü bunu da bana sen öğrettin.

Kul inne mâ ene beşerun mitlukum.

Ben sizin gibi bir beşerim. Kul inne lâ emliku lekum darran ve lâ reşedâ.

Habibi Zişanım söyledi ki ben ne size bir zarar getirebilirim,

zarar iras edebilirim ne de rüşv babında tam tas tamam elinizden tutabilirim.

Zararı veren Allah'tır. Rüşte erdiren de Allah'tır.

Dalalete baş aşağı götüren Allah'tır.

Hidayet semasını ilan eden de Allah'tır.

Ne diyor Allah Kur'an'ında celle celaluhu?

Biz Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'i öyle tanıyacak,

öyle bileceğiz. Onlar o istikamette azmettik.

Ayeti yanlış okumamak için mahşerdeki bir tabloyu bu mevzuda en

ciddi şekilde tasvir eden Kur'an-ı Muicir beyanın beyanıyla yine gönlünüzün imdadına

koşmak istiyorum.

Ve iz kâlallâhu yâ İsa ibn-i Meryem.

Ente kulte linnâsittehizûni ve ummiye ilaheyn.

Hz. Mesih bütün peygamberler dahil yüzlerini yere koyup nefsi

nefsi dedikleri hesabın sıkıştırdığı günde Cenab-ı Hak bu şanı Yüce Nebi

karşısına alacak ve şöyle diyecek.

Ya İsa ibn-i Meryem. Ente kulte linnâsittehizûni ve ummiye ilaheyn.

Siz beni ve anamı ilah edinin sen mi söyledin bunu?

Sen mi Hristiyanlık alemine anlattın ki Allah üçtür?

Bir baba olan Allah, bir anne olan Allah, bir de ben Allah aşağı bunu sen mi

söyledin?

Nedir bu sapıklığın manası?

Seni tesbih-i takdis ederim.

Doğru olmayan bir şeyi ben nasıl söylerim?

Bunu ben demedim.

Hem dedimse şayet sen biliyorsun bunu.

Allah'ın hesabı, bir nebinin inkisarı, yolundan ayrılmış cemaatin

peygamberi daidar edişi.

İn kuntu kultuhu fakat alim tahsedimse sen biliyorsun.

Değil böyle şeyler. Ben nefsimden geçen şeyleri, nefsimde olan şeyleri bilmiyorum

onu da sen biliyorsun.

Değil dışta cereyan eden hadiseleri, içimdekilerin çoğuna ben nikahvan

değilim de onları da sen biliyorsun.

Teyidattır bunlar. Demedim ben böyle bir şey.

Demedim diyemezdim de.

İnneke ente allamul gıyûb. Sen allamul gıyûbsun.

Sen serayiri bilirsin.

Nebinin sinesinde mekni olanı da bilirsin.

Devam ediyor.

Ben bana emrettiğinden gayrısını demedim onlara.

Neymiş o?

Benim de sizin de Rabbinize ibadet edin.

Şu tatlı ifade.

Benim ve sizin Rabbinize ibadet edin.

Atomlar aleminden alıp da varlık alemine, canlılar alemine terbiye edip bizi getiren

Allah'a ibadet edin.

Varlıklar alemi içinde hayata mazhar eden, terbiye eden Allah'a ibadet edin.

Canlılar alemi içinde akılla fikirle serfiraz kılan Allah'a ibadet edin.

Ve akıllılar alemi içinde gökten gelen envar ve esrarı görme şerefini eren

müminlere yakışır şekilde sizi buna mazhar eden Allah'a ibadet edin.

Benim dediğim buydu. Ben bunu dedim.

Ve sonra şefkatli bir nebiye yakışır inkisar içinde Efendimiz şunu dediğini

nakleder.

Ben işlerinde bulunduğum zaman nihahbandım.

Şahit ve hazır idim. Böyle laflar yoktu onların dillerinde.

Böyle düşünmez bana ve anneme ilah demezlerdi.

Seni mabudu mutlak sanırlardı.

Geçen derste arz ettim Aryonizmi.

Hz. Mesih Allah'ın elçisidir diyen Hristiyan mezhebi üzerinde durdum.

İskenderiye'de, Antakya'da bu türlü mezhebin o devirlerde,

o asırlarda geliştiğini arz ettim size.

Ben işlerindeyken hazır idim. Durumlarında nihahbandım.

İniraflarına karşı göğsümü geriyordum.

Bu kelimeyi vahid üzerinden karşıları tehlifesen muvaffak kılmıştım.

Felemmâ tevaffeyteni kunte enterrakîb.

Beni vefat ettirince, beni işlerinden alıp da irtika ve irtifaya mazhar edince,

kunte enterrakîb aleyhim. Nicahbân mühim insan oldun.

Ötesini ben bilmem de sen bilirsin.

Gayrı şahitsensin. Ne zaman iniraf ettiler?

Yolun neresinden döndüler?

Allah'ım azap edersen onlar senin kulların.

Bir nebinin içten yakar işi.

Azap edersen senin kulların.

Ben kendilerine rehberlik yaptım, hak tebliğ ve telkin ettim.

Ama daima senin kulların.

Ve in tegfirlehum fe inneke entel azizül hakim.

Manfiret eder yarlıkarsan, aziz sensin, hakim sensin.

Senin hükmüne galebe çalacak yoktur.

Zira yegane hakim, yegane hüküm sahibi sensin.

Ve sen azap ederken kimse soru soramaz.

Zira sahibi hikmette sensin.

Demek ki istihkak kazanmışlar, ondan dolayı azap ediyorsun.

Rab şöyledir.

Bugün sadıkın sıdkının fayda verdiği gündür.

Doğrunun doğru yolu tutanın, doğru yolda ısrar edenin bu ısrarının fayda verdiği

gündür.

İnirafa düşmeme hususunda sadakat edenin sadakatının fayda verdiği gündür.

Niceleri şaşmış, doğru yoldan çıkmış, Allah'ı bırakmış,

başkasına tapmış.

Dünyaya bel bağlamış, maddi menfaatler karşısında serpürü etmiş.

Bir kısım hasis menfaatlerin zebun olmuş.

Sadakatini bozmuş, onların göreceği bir fayda yoktur.

Sadıkın sıdkının fayda vereceği gündür ki altından ırmaklar akan cennet,

onun için Frenk ifadesiyle sürprizdir, göz aydınlığıdır,

içine işirah salacak şeydir.

Allah cennetül firdevsine bizzere ithal buyursun.

Kalplerimizi ve ruhlarımızı mesut eylesin.

Şu cadde-i kübra-i Kur'an'ı da bizzere kıyamete kadar sadakat içinde yaşamaya

muvaffak eylesin.

Sadece vicdanın çeşitli kayıtlardan tecerrüt ederek kendi hüviyetini

kendi kendini kazanmasın,

kendi kendini bulmasın.

İnsan bu sayede bulunuşuna erecek.

İnsan bu sayede duruluğa erecek.

İnsan bu sayede eşya ve hadiseleri berrak görecek.

İşte bunun üzerinde ısrarla durduk.

Koyacağımız iktisadi yapı bu temel kaideler üzerine oturacaktır.

Bunlardan bir tanesi vicdanın bu türlü taarisi, tecerrüdü,

her türlü fani kayıtlardan sıyrılması,

insanın hür olması, hür.

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri misalleriyle tavsiye etme,

derinleştirme imkanını bahşettiği zaman,

yeniden dönecek, misallendirecek, arz etmeye çalışacağız inşallah.

Hüsnü ifade ve hüsnü istifadeye muvaffak kılsın.

Billahil Fatiha.

Elhamdülillah, Elhamdülillah.

Elhamdülillahi'l-lezi hedânâ lehâdâ.

Vemâ kunnâ linehtediye levlâen hedânâllâh.

Vemâ tevfîgî ve le'a'tisâmî illâ billâh.

Aleyhi tevekkaltu ve ileyhi unib.

Eşhedü en lâ ilâhe illallâhu ve ahdehu,

lâ şerîke lehu ve lâ nazîre lehu ve lâ mithâle lehu.

Allâzî lâ uhsîthenâen aleyh,

kemâ etnâ alâ nefsih.

Azzecâruhu ve cellethenâuhu

ve lâ yuhzemu cünduhu

ve lâ yuhlefu va'duhu

ve lâ ilâhe gheyruhu.

Ve eşhedü enne Seyyidena ve Senedena

ve Mevlâna Muhammeden abduhu ve Resûluh.

Es-sâbiku ilâ lenâ minûruh

ve rahmetullil âlemîn azhûruh.

Sallallâhu Teâlâ aleyhi ve alâ âlihi ve evlâdihi ve ezvâjihi ve eshâbihi ve

etbâ'ihi ve ehfâdihi ecma'în.

Muhterem Müslümanlar!

Her kıymet, her kıymetli şey uğrunda bir kısım fedakârlıklara katlanmakla elde

edilir.

Uğrunda zahmet çekilmeyen, meşakkate katlanılmayan elde edilmiş ne kıymetli bir şey

vardır ne de kazanılmış bir huzur ve saadet.

Ahiretin ufkusuz saadeti içindir ki Allah Celle Celaluhu şu vahşetlerde,

şu çeşit çeşit minet ve meşakkatlere mahrum kaldığımız dünyada bizi akla hayale

gelmedik ıstıraplara mahrum bırakmıştır.

Bütün bu çabalamalar, bütün bu ıstıraplar,

çekilen bütün elemler, duyulan bütün ahu eninler,

öbür alemdeki saadet kazanılan rüyeti ilahi elde edilen cennet içindir.

Bu ilahi değişmez bir prensiptir.

Hiç değişmemiştir Hz. Adem'den başlayan bu prensip devrimize kadar.

Peygamberlerin Allah'a kurbiyeti bunu değiştirmemiştir.

Allah'a yalvarışları ve yakarışları harikulade kabilinden onları bir küsüm

şeylere mazhar kıldıysa da yol erkanıyla devam ede gelmiştir.

Devam ede gelmiştir aslınıza kadar,

devam edip gidecektir kıyamete kadar.

Elde edeceğiniz her şey karşısında katlanacağınız meşakkate bağlı.

Her muvaffakiyet kendinizi zorlayacağınız bir kısım mahrumiyet tepelerini açmaya

bağlı.

Zemzem suyunu içmek, Kevser havzının başına gitmek, kandan irinden

deryaları geçmeye bağlı.

Gül bahçelerinde bülbüllerin şakı işine ermek, çok saksağın sesi

dinlemeye bağlı.

Katlanacak, dayanacak, dişinizi sıkacak, burada çalışmakla sahile işin

tadını çıkaracak, öbür alemde gerçek saadete ereceksiniz.

Belki en büyük saadeti dünyada vicdanınızda duyacaksınız.

Hür vicdanınızda, her türlü kayıttan azade hür vicdanınızda,

makama mansıba secde etmeyen,

para karşısında bükülmeyen, şöhret karşısında ezilmeyen,

ölüm endişesi karşısında titremeyen hür vicdanınıza,

en ağlatıcı, en canhıraş hadiseler karşısında dahi, içiniz inşirah dolu,

zemzeme gibi dudağınızdan,

içinizden taşan saadetleri terennüm edeceksiniz.

Ölüm üzerinize yağarken, ölüm olup da sizi yutarken, zevkle bunları

karşılayacak, iliklerinize kadar saadet duyacaksınız.

Cennetin içinize girmesin. Vicdanınızda cennet numun bir keyfiyetin

belirmesin.

İnancınızın, kanaatinizin, izan ve yakininizin içinizde cennet haline gelmesin.

Hür vicdan, Allah'ın ilk lütfu.

Kendine berbağlayıp ayer ocağına girmeyen insana Allah'ın ilk lütfu.

Allah ateşinde püryan olup da gayrın ateşine girmeyen Allah'ın ilk lütfu.

Kalbinde bir cennet yaratmasın.

Belki öbür alemdeki cennet, kalbinizde bir nüve halinde verilen bu cennetin,

orada ne şu ne ma bulmuş, dal budak atmış, semaya ser çekmiş ağacından,

bağından, bostanından ibaretsin.

Vicdanımızda duyurduğu cenneti hakiki maiyet ve keyfiyetiyle idrak

ettirip bizi mesut eylesin.

Mahrumiyet muvaffakiyeti size kazandıracak.

Elemler, ızdıraplar, elemsiz ızdırapsız dakikalar ve saatlere sizi ulaştıracak.

Beşerin belli bir döneminden sonra ona saadet getiren belli bir cemaatın

katlandığı şeyler olmuştur.

Evladı iyalini, mal ve canını aşan bir cemaatin, ızdıraba gülen bir

cemaatin,

alamı alkışlayan bir cemaatin, cehennem gibi bir yaşayışa itilirken tebessümle

ulaşan bir cemaatin.

Karşılayan bir cemaatin müstesna keyfiyetidir ki belli bir dönemden sonra

insanlık onun için koştuğu huzuru o sayede elde edivermiştir.

Hicret büyük fedakarlık yolculuğunun adıdır.

Hicret sadece yurdunu yuvasını terk etme demek değildir.

O bir beşer olarak insan fıtratının ve insan ruhunun bağlı bulunduğu her şeyi

terk etmek onun adıdır.

Mukaddes bir yolculuktur.

Allah aleminde alkışlanan bir yolculuktur.

Meleğin alkış tufanı tutacağı bir yolculuktur hicret.

Zira hicret eden her ferdin evinden ayrılırken durumunu şöyle mücadele ediyoruz.

Hayalen 14 asır ötesine gidin.

Mekke'den Medine'ye göç eden cemaatin evine girin.

Karşılaşacağınız manzara şundan ibarettir.

Evin efendisi inanmış. Babasını annesini hanımıyla beraber bırakmış.

Cıvıl cıvıl evin içinde koşuşan yavrularını bırakmış.

Medine'yi Tahir'e'ye Resul-i Ekrem'le beraber evvel veya sonra hicret ediyor.

Ağlayan yavrular var ayaklarının dibinden.

Siz iki ekberin evine girin. Esma'yı ve Hazreti Aişe'yi öyle göreceksiniz.

Gözleri görmeyen kör Ebu Kuhafe'yi öyle göreceksiniz.

Ümmü Cemil'i öyle göreceksiniz, öyle göreceksiniz zillercesine şahit olacaksınız.

Ümmü'l-Fadl'ı öyle göreceksiniz zillercesine şahit olacaksınız.

Ağlayan insanlar, ıstırap çeken insanlar ve bunları kale almadan

Resul-i Ekrem'in işaret buyurduğu yere azmeden insanlar.

Bütün bunlara katlanıp Medine-i Münevvere'ye gidildikten sonra iş bitmemiştir.

Yurdu yuvası olmayan sahabi, tek lokma yiyecek şeyi bulunmayan sahabi,

sırtında iş yapacak merkubi bulunmayan sahabi, belinde kılıç olarak kullanacağı

silahı bulunmayan sahabi, daha doğrusu bunlar arasında muhacirin.

Bir sene daha olmuş olmamıştır ki Bedir Harbi karşılarına çıkar.

İkinci sene ense köklerine Uhud dili verir.

Üçüncü sene başka bir vakayla karşılaşırlar.

Dört beşinci sene Hendek'le yüz yüze gelirler.

Bir dirilme, bir varlık kavgasıyla mücadele içindeyken bu bin bir

gayleyi atlatma mecburiyetindedirler.

Medine'de saçılan İslam adına tohumlar, neşru nema bulması için bin bir gayle

göğüslenmekte, bin bir fedakarlığa katlanılmakta, bin bir meşakka süt ve hammal gibi

yük olmuş taşınmakta.

Hammalın yük taşıdığı gibi taşınmakta.

İşte bu dönemde biz sahabinin bütün zevk ve şevkini, huzurla

saadetini, dünyayı istihkarında, hayatı hafife almasında,

vicdanın duruluğunda, onun hürriyete kavuşmasında görüyoruz.

Hayatla az buçuk kaynı ve alakası olan insanların bu kadar fedakarlığa katlanması

mümkün değildir.

Ben müsaadenizle cevabını almamak üzere size bazı sorular tevzih edeyim.

Hayatta bir kısım işler için bir parça çalışın ve titrinin.

Sonra gönlünüzce başınızı bir sıcak yuvaya sokuverin.

Size desinler ki yeni bir hizmet var buyurun.

Az daha meşakkate katlanın. Ölüme gidiyor gibi.

Kur'an'ın ifadesiyle baygın baygın nazarlarla karşılayacaksınız bu hadiseyi.

Alıştığınız bir yeri terk etmek çok zorunuza gidecek.

Ottan döşek dahi olsa, ottan bir yastık dahi olsa terk etmek çok zorunuza gidecek.

Size dense ki burada işinizi bitirdiniz, ölümünüz sizin Filipinlerden mukadder.

İbrahim Reşid'in yaptığı gibi gidin de orada yüce tanıdığınız,

yüksek saydığınız, mabudu mutlakı anlatın muhtaç gönüllere.

Ölüme gidiyor gibi gideriz. Gidersiniz demeyeyim de nefsimi sokayım.

Ölüme gidiyor gibi gideriz böyle bir davete.

Böyle bir şeyi ancak bu hava içinde icabet ederiz.

İnsan bütün bunları kalbinden attığı bu kayıtlardan tecerrüt ettiği zaman rahat

hareket edecektir.

Rahat rahatı terk etmektedir. Rahat kendini kale almamaktadır.

Rahat halkı terk etmektedir.

Rahat Allah'tan gayrı kul olmamaktadır ve bağlamamaktadır.

Rahatı dünyada aradığınız müddetçe, evinizde onun koltuklarında,

çocuklarınızda ve evinizdeki döşeklerinizde aradığınız müddetçe rahat

edemeyeceksiniz.

Hür bir insanın teneffüs ettiği hava nedir onu duyamayacaksınız ve tadamayacaksınız.

İşte sahabi insanlar arasında.

Evci kemala çıkaran keyfiyet de budur.

Çocuklarınızın uzak bir yerde okumasına tahammülünüz yok,

dayanamıyorsunuz, düşünmüyoruz durumunuzu.

Onlardan ayrılıp iki gün bir yere gitmeye tahammül edemiyorsunuz.

Bir ay gidip bir yerde hizmet etmeye tahammül edemiyorsunuz.

Hakkı anlatamıyorsunuz.

Senelerce bunların bütününden ayrı ve çok uzaklardan, sadece ve

sadece hakka tercüman ve hakkı anlatmak için bulunan cemaatin nasıl o mualla mevkiye

yükselmeye hak kazandığını o zaman anlayacaksınız.

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri idrak ve anlayışı iftan eylesin.

Gaileler birbirini takip ediyor.

Sahabi hicret etmiş ama hicretle her şey bitmemiş.

Orada daha yapacağı büyük fedakarlıklar var.

Ama hicret eden sahabi için sonra katlanacağı şeyler çok kolaydır.

Evde çoluk çocuğunu, anne ve babasını, cıvıl cıvıl yavrularını bırakıp hicret eden

sahabi için ölüm de çok kolaydır.

Onun için Bedir'e gülerek gitmişlerdi.

Onun için Uhud'da da onları gülerek buluyoruz.

Hendeyi kazırken de onlarla gülerek karşılaşıyoruz.

Hendey kazıyor sahabi.

Mescidi Nebevi'yi inşa ediyor sahabi.

Bağışlayın, koru halinde türkü söyler gibiyim.

Destan dile getirir gibiyim.

Alkış kufanıyla etrafı oynatır gibi velveleye verir gibi çalışıyorum.

Karşıda düşman dehşet salıyor.

Yirmi binlik bir ordu bütün dehşetiyle, bütün azametiyle ve bütün vahşetiyle

Medine'nin etrafını çepeçevre sardığı zaman

içeride bulunan kadın, erkek, bütün Müslümanların sayısı

kim bilir belki bineğe varıyordu veya varmıyordu.

Kendilerinden yirmi kat büyük bir güç ve kuvvet karşısında

musallah ve mütecaviz bir kuvvet karşısında

sahabi manzarayı gülerek karşılıyordu.

Amr-ı İbn-i Abd-i Rüsh Hendeyi atlayıp öbür tarafa geçince

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem

ona karşı çıkacak var mı dediği an

Hayderi Kerrar Hazreti Ali yirmi, yirmi iki yaşlarında

daha bir çocuk denecek yaşta

karşısına assız kılıcını alıp karşı çıkıyordu.

Bu kadar ölümü, bu kadar ahirete gitmeyi

iştiyakla karşılama gönlüne

ve bu kadar hayatı istikar etme gönlüne sahip bir cemaat

her şeyi hafife alıyordu.

Orada dillerinden dökülen şeyler duyarız.

Resul-ü Ekrem ile beraber sallallahu aleyhi ve sellem

kazınmaz cehennem kazınıyor.

Taşı kırılmaz, parçalanmaz cehennem kazınıyor.

Sahabi devku şevk içinde çalışıyor.

Günlerden beri yemek yememişler.

Sahibleriyle beraber bağırlarına taş bağlayanlar var.

Haline nikahvan olunanlardır ki ancak

birisi tarafından iki üç lokma bir ikrama bir izaza

ancak nail olabiliyor.

Halini gizleyen ve kesmeden

Resul-ü Ekrem gibi kimseler ise iki üç gün

ağzına bir şey koymadan orada hendekte

harıl harıl çalışıyorlar.

Harıl harıl akıp Medine'ye gelen düşman karşısında

harıl harıl işten bir ihanetin aile ve efratlarına

tecavüz endişesi karşısında

gözünü kırpmadan hayatı istihbar eden bir cemaat

yer yer Resul-ü Ekrem ile hem hal ve hem dil olarak

vallahi levle ente mehzedeyna

bu konunun bir parçasıdır ki

Fahri Şahinat Efendimiz

arş-ı itizaza getirecek tatlı sesiyle

burada sahabesine iştirak eder.

Bu bir parçasıdır.

Üç telli üç telsiz söylenir oradadır.

vallahi levle ente mehzedeyna

ve la pasatta kına ve la salleyna

Şikayeti yoktur.

Allah'ım kasem ediyoruz ki

sen olmasaydın hidayete eremez.

Zekat nedir onu bilemez.

Namaz kılma şerefini elde edemezdik.

fe enzilen sekineten aleyna

bize tekine indir Allah'ım

Üzerlerimize itminan ver kaymasın senden gayrıya meyletmesin

ve sebbitil akzame illa kayna düşmanla karşılaşırsak bizi rası kadem

kıl

kaydırma ve caydırma kaçırma ve döndürme karşılarında

sebat azim ve iktidar bizlere ihsan eyle

innel ıdaqat begav aleyna ve küllemâ erâdu fitneten

ebe ina sözünde Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem sesini kaldırır bir

nekarat halinde

ebe ina ebe ina buyurur düşman tecavüze kalktı

düşman burnumuzun dibine kadar geldi bize saldırma vaziyetini aldı

biz ne zaman fitneden kaçtıksa onlar fitne kundağı meydana getirdi

fitne meydana getirdi karşımıza çıkardılar

biz iba ettik onlar karşımıza çıktılar derken

Resul-i Ekrem ebe ina ebe ina diyordu

sulhun getiricisi

sulhu umuminin temincisi

bizzat evvelen ve bizzat

yeryüzünde fitne ve fesada meydan vermemek için gelmişti

ama düşman karşısına çıkınca da harp edecekti

ve burada Allah Resulü bu coşkunluk içinde hizmet eden

kan ter çalışan

manivela ve kazma sallayan

kürekle kendinden geçen

bağırlarına taş bağlayan

iki üç gün namaz kılmaya vakit bulamayan

yemek yemeye vakit bulamayan

topluluğunun hali o kadar hoşuna gidiyor ki

Allahümme innel âişe âişül âkıra

vâğfiril ansâre vel muhâcire

Allah'ım yaşayış

hayat sadece ahiret hayatı ve yaşayışı

sen ansar ve muhacirim afilet eyle diyordu

ansar ve muhacirin coşmuş

Resul-i Ekrem susmuş

arşla beraber susmuş

bu defa ansar ve muhacirin dile gelmişti

koruya ayrı bir name getiriliyordu

nahnullezî vâyev Muhammeden

alel cihâdi mâ vakîn âbedâ

ya Rabbi bizde bu ahdü feyvanı yeniliyor

bütün cürmümüzle beraber

nahnullezî vâyev Muhammeden

alel cihâdi mâ vakîn âbedâ

biz onlarız ki Resulullah'a biat ettik

hayatta yaşadığımız müddetçe

cihâd etmek üzere Resulullah'a söz verdik

elini sık sık ve infiyat ettik

ölme var bu yoldan dönme yok

ezilme var bu yoldan vazgeçme yok

meşakkatlere maruz kalma var

ama gerisin geriye irtidat etme yok

sahâbî havaya ayrı bir name katıyor

ayrı bir tatlılık getiriyor

zevk ve şevk içinde çalışmayı sürdürüyorlardı

bir semponizmada müziki dinlemiyorlardı

karşılarında dehşet salan düşman karşısında

aç susu sende kazarken

aç bir ilaç mücadele verirken

yursu ve yuvayı terk etmeleri

işlerine bir hançer gibi saplanırken

bu zevkli ve şevkli dakikaları yaşıyorlardı

neden?

nedeni vicdanları hür duası değildi

hayat kaydıyla esir değildiler

dünyanın zevklerine bağlı mevzuunla meczup değildiler

dünyaya ait her şeyi mâlâ yani zayıf

terk edivermişlerdi

ufûletip gidenlerden alakalarını kesmiş

ufûletip gitmeyen

batıp gitmeyen ezel ve ebed sultanı

Allah'a gönül vermişlerdi

bütün bu gücün ve kuvvetin membaı işte bu idi

zevkin sürurun membaı bu idi

ölümü karşılarken dahi güldüren şey bu idi

Cenab-ı Vâcibül Vücut Vetekabdet Hazretleri

bu coşkun cemaatle

insanlığın mahpus tarihine ayrı bir renk kaptı

ayrı bir hava verdi

yeni bir devir yarattı

yepyeni bir netlin

şafağını idraç ettiğimiz şu dönemde

Vâcibül Vücut Vetekabdet Hazretleri

gönüllerimizi sahabinin gönlünü donattığı

mana ve mefhum ile donatsın

gençliğimizi şevk aşk ile gönüllerini donatsın

dünya kaydına

nefis feresliğe

ve hırs sevdasına tutulmadan

onları masum ve mahfuz eylesin

bağlayıcı esir edici

zebun edici bütün kayıtlardan

mualla ve münezzeh eylesin

büyük dava o zaman hallolacak

bu mahrumiyetlerden sonra muvaffakiyetler sıraya girecek peşi peşine gelecek

bizi ve bizden sonraki nesilleri mesut ve bahsiyar edecek

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri on asil dini mübini İslam'a hizmet etmiş

asil necip şu milletler mecmuatını vakadı şüriyeti ile babir

kulesi gibi çeşitli kan soy ve havadan meydana gelmiş şu milletler mecmuatını

aziz ve payidar eylesin

Allah'ın sözünü bilen ve hükümetini bilen Allah'ın sözünü bilen

ve hükümetini bilen Allah'ın sözünü bilen ve hükümetini bilen Allah'ın sözünü bilen

ve hükümetini bilen Allah'ın sözünü bilen ve hük

ümetini bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen

Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü

bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın

sözünü

bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen

Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü

bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın

sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen

Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın

sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen

Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü

bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah'ın sözünü bilen Allah Kama sallayta ala seyyidina İbrahim wa ala ala seyyidina İbrahim fil alemin Rabbana

inneke hamidun mecid

Wa barik ala seyyidina Muhammedin wa ala ala seyyidina Muhammedin

Kama barikta ala seyyidina İbrahim wa ala ala seyyidina İbrahim fil alemin Rabbana

inneke hamidun mecid

Ve arz Allahümme eni sıddik Ebi Bekri ve'l-Faruk ve'l-Melek ve'l-Uthmanen

ve'l-Aliyyi radiyallahu anh

Ve ani sittetil bakiyetil aşiretil mübeşşiret

Ve ani sahabeti ve'l-tabi'inel-akyarinin ve'l-evrad

Ve selleme teslimen katira lillahi yevmin haşri vel qarad

Ve ahşurna ma'hum bi lütfüke amin

Allahümme zülmel mezredi ve'l-muhsumme ve'l-fedadü lillahi ve'l-hamdu lillahi

ve'l-Fatiha

İbadallah,

Allah'ın kulları

İttakullaha ve atihuh

Allah'a karşı çok saygılı olun

Sizi yaratan, maddi manevi istikamet veren

Doğru yolu gösteren, sırası müstakime hidayet eden

İmanla kalbinizi itibina getiren

Kainatı konuşturup kendisini anlatan

Nefsinizle size kendisini tanıttıran

Rabbiniz'e karşı çok saygılı olun

Rabbiniz'in himayesine girin

Rabbiniz'e itaat edin

Muhakkak Allah adaletle emrediyor

Kur'an'da tarif buyurduğu hayat tarzıyla

Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'ın getirdiği esasatı yaşamakla

İstikamet içinde bulunmakla

Keza ihsanın en genişiyle emrediyor

Rabbiniz'i görüyor ki bu ona kulluk yapmakla

Siz görmeseniz dahi o gördüğünü bildiriyor ve sizi görüyor ya

Binlerce tarrakalarla mevcudiyetini

Ölmemiş kalplere, duyan vicdanlara duyuruyor ya

Ve yine en geniş manasıyla yakınlarınıza bir şey vermekle

Yüksek olan İslamiyet'in ruhunuza şahmal açması istikametinde

Mal ve canın pazara sürüldüğü bir dönemde

Varınızı yokunuzu yakın daireden başlayıp zarf etmekle bizi emrediyor

Ve yenâ enil fahşâi vel münkari vel baghi

Ya'izukum leallekum tezekkerûn

Ahlaksızın en gelişinden,

açığından, kapalısından, büyüğünden, küçüğünden,

bacayı ve saçağı salanından

En üzü kısım kimselerden

Anlamadığından, dinin emirlerini tanımayıp serkeşlik yapmanın her çeşidinden

Telakkilerin, asırların anlayışının değil, beşerin idrakının değil

Sahibi Kur'an'ın, Resûlü Zişan'ın çirkin gördüğü şeylerden sizi neh ediyor

Böylece size nasihat ediyor, hayırhanlık yapıyor

Ta düşünesiniz, kendinize gelesiniz, bir sürü eğri yürü yol içinde,

bir sürü sıksaklı yol içinde tek doğru yol olan sıratı müstakibi bulasınız

Emri eman içinde cennete dahil olasınız

Hakimiz salâh

Salâh, nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı

ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı

ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs

ve

nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs- ve

nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-

i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i

şeriat

ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-

ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve nefs-i şeriatı ve

nefs-

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin, Allahümme salli ala

seyyidina Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina

Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin,

Allahümme salli ala seyyidina

Muhammedin,