Economic Reflections -18- | Land Law in Islam | M. Fethullah Gülen Hocaefendi | (1979/07/13)

Elhamdülillahimineşşeytanirracim Bismillahirrahmanirrahim

Elhamdülillahirrabbilalemin

Vessalatü vesselamü ala seyyidina ve senedina

ve şefihezzinubina ve mevlana Muhammedin sallallahu teala aleyhi ve sellem

ve aleyhine ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve

seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve

seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve

seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina

ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve

seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve

seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyyidina ve seyy

Rabbi şerahli sadri

ve yessirli amri

ve hlu lukdaten min lisani yufkahu kavli

ve ufevvizu amri ilallah

inna allaha basirun lil ibad

Allahumma salli ve sellim ve barik ala seyyidina muhammedin ve ala alihi

ve ala seyyidina muhammedin ve ala seyyidina muhammedin ve ala seyyidina muhammedin

ve ala seyyidina muhammedin

Bismillahirrahmanirrahim

ve allezi cehale lekumu l-ergazelulen

femşuru fi menakibiha ve kulun rizkihi ve ileyhi nşur

sadakallahu l-azim

ve bella ana resuluhu min nebiyyüle heşimi gülkerim

ya ilahe alalemin zahiri ve batinimizi enveri imaniye ve kur'aniye ile mevver eyle

nefsin ve şeytanın şerrinden bizleri masum ve mahfuz eyle

gönüllerimizi hakayka aşina eyle

gönüllerimizi cennet ve cemalullah şerefiyle şeref yağ eyle

amin ve hürmeti seyyidil münselin

velhamdülillahi rabbil alemin

Muhterem Müslümanlar

Son hafta yine iktisadi yapımıza dair

bir iki hususu

iktisadın temel prensiplerini arz etmeye çalıştım

Cenab-ı Hakk'ın inayetine istinad ederek

bugün de

esas müessirleri prensi ifadesiyle iktisadın esas faktörlerini

yetiştirebildiğim kadarıyla

arz etmeyi düşünüyorum

takdim ettiğim etmeyi düşündüğüm ilerde etme imkanını bulacağım bütün şeylerde

Cenab-ı Hakk rızası istikametinde ifadeye muktedir eylesin

sizleri de hüsnü istifadeye muvaffak eylesin

bir evvelki hafta şu hususlar üzerinde durdum

hususi mülkiyet mevzuu

bir sistemin can damarı olmasına mukabil

onun ref ü def edilmesi bir başka sistemin temel esasıdır

ferdin şahsi gayretiyle elde ettiği şey

onun üzerine bina ettiği dünya adına bütün mamelek her şey

bir sistemde alerji yapan husus

def ü ref edilmesi temel esas

tam buna zıddiger bir sistemde ise can damarı dedik

asıl mesele ise bütün ifrat ve tefritlerin ortasında

sırat-ı müstakim beşaretiyle gelen

bütün insanlık için şahit olarak arz-ı didar eden

ümmeti Muhammed a.s.

ve islam dini

sırat-ı müstakimi getirecek

insanların ifrat ve tefrite düşmelerini önlemiş olacaktır

ikinci derecede dengeli kalkınma çok duyuyoruz gazetelerde gazete sütunlarında

bunun üzerinde durdum

bizzat kur'anın ayatıyla efendimiz s.a.v'in beyin beyanatıyla

insanların dengeli muazeneli irtika nasıl olacağı hususuna dikkatinizi rica ettim

nasıl ziraatçi olmanın yanı başında sanayiye teşvik

yapıldığını ve münhasıran ziraata inhimak etmenin

insanları nasıl zelil kıldığını ve yer yer arz ettiğim şeylere

atfetmek suretiyle arslan milletleri nasıl koyun haline

getirdiği hususunu arz ettim.

Bir millet için hayati

ehemmiyet arz eden bu hususlardan hangisi terk edilirse

edilsin ne ictimai de can ve dizinde fer vardır ne de

iktisadide muazene vardır.

Eğer iktisadi hayatınızda muazene

istiyorsanız ictimai yapınızda da dizinizde fer ve beliniz

elif gibi din dik durmasını arzu ediyorsanız bu prensiplere

riayet edeceksiniz.

Bütün cihana Allah adına Allah'ın

yüce adına açılma prensibi sevdiğiniz ve gönlünüze

koyduğunuz mabudu mutlakın en ücra yerdeki insanlar tarafından

dahi duyulmasının ve gönüllerin o büyük manayla

mamur edilmesinin kavgasını vermem.

Buna cihat diyoruz. Hiç

gidilmedik yerlerde Allah'ın adını duyurmam.

Ben şahsen

bütün hissiyatım ve samimiyetimle ifade edeyim.

Öyle

yerlere uğradım ki ben Mevcudat Efendimiz'den sonra yazık

dedim. Buralara la ilahe illallah Muhammedun Resulullah'ı

getiremedik. Ordularımız ancak Viyana'ya kadar gitti.

Belkırat

bozgunuyla geriye döndü. Beri tarafta da efendim Şahli Martel

karşısında Gafik'inin şehadetiyle Endülüs'te de iş

ileriye gidemedim. Her iki tarafta da bir yerde

durduruldu, donduruldu ve bizdeki aksiyon hayatında bir

yüzükleşme baş gösterdim.

Cidden derin derin tesirini ve

tahassülünü içimde duyduğum ve çok üzüldüm.

Şu insanların

kulaklarında Mefteri Mevcudat Efendimiz'den gelecek manevi

bir melten ve bir esintinin mevcelenmesine vesile

olamadık.

Eğer cihanın küfür ve talalet içinde inhimakında bir

varsa bu bir hata ve seyyiat ise dini ve diyaneti

bayraklaştıran bir cemaata bu hatanın yüzde sekseni tereddüt

etmektedir.

Insanlığın bugün küfür ve küfran içinde

bocalanmasının baş mesulleri dini diyaneti tanıyan Hazreti

Muhammed aleyhissalatu vesselamı bilen Kur'an'ın ruhuna ve

şeylere nigahban olan cemaattir.

Siz de duydunuz mu

duymadınız mı bilemiyorum. Ben kendi vicdanımda duyduğum bir

şeyi arz ettim size.

Orada tek tük bizim hariciyecilerimizin

maslahat güzarlarımızın mezarlarına şahit olunca derin

derin üzüldüm, müteessir oldum.

Yapayalnız kaldınız. Maslahat

için geldiniz buraya.

Halbuki sizin asıl vazifeniz la ilahe

illallah Muhammedun Resulullah'ı buralara getirmekti.

Sizin

içinde bulunduğunuz milletin ordularının da asıl vazifesi bu

idi.

Bunu durdurduğunuz an içte kokma başlayacaktın.

Zira sudan

alın da havaya kadar siz ona bir sirkülasyon temin edemezseniz

daim getiremezseniz kokar. Hava kendi zehir zemberek

keyfiyetiyle kalır. Su takvun eder.

Milletler bundan daha

beter bozulur de jenerasyona maruz kalır.

Kalır da her şeyin

bozukluğundan istifade edilir.

Fakat insanın bozukluğundan

istifade edilmez. O kadar bozulur.

Öyleyse milleti kendi

aktivitesi içinde tutacaksınız.

Semalara doğru uluvi idealler

göstereceksiniz. Kendisine kanat çırpma imkanını

vereceksiniz. Yüce bildiği Mevla'nın yüce adını yüce bir

inanç ve ideal tanıdığı neşretme istikametinden bütün bir hayatı

sarf edecek. Ve bir gün yine irtika ederken eğer ecel gelir

pençesini atarsa vazife başındaydım.

Fakat vicdanıma ve

gönlüme göre tam vazife yapamadım.

Ben arzu ediyordum ki

Rabbimin adını yerde bitirdikten sonra semalara çıkayım.

Oradaki ervahı habise ve eşrara da duyurayım.

Ay'a yükseleyim.

Oradaki bütün habis ruhlara la ilahe illallah Muhammedun

Resulullah diye haykırayım.

İbn-i Hişam vücudundan yediği oklarla kilisenin merdivenlerinden yukarıya

tırmanırken tebessüm ediyordu.

Yermuk meydanındaki şehit Ebu Cehil'in ammizadesi İbn-i Hişam değil.

Devri Risalet fenahide İbn-i Hişam kilisenin merdivenlerinden yukarıya tırmanırken

vücudundan yediği oklarla kirpiye dönmüştü.

O dakikada derin bir hüzün ve tesir içindeydi.

Şehit oluyorsun, niçin müteessirsin?

İnanmış bir sahabi hangisi olursa olsun, sinesini yardığınız zaman en büyük derdin,

teker teker beyninin kuddeleri üzerinde gezdiğiniz zaman en büyük heyecan ve

helecanın Rabbin adını neşretme istikametinde olduğunu göreceksiniz.

Baştan başa bir diyarı küfür.

İçinde küfür mevcelenip durmaktan ve bu insanın içinde burkuntu hasıl eden manzara

karşısında bu manzaranın tek mesulü 3 asırlık Müslümanlar.

Pakistanıyla, Hindistanıyla, Afganıyla, Mısırıyla, Suriyesiyle,

Türkiye'siyle 3 asırlık mücrim Müslümanlar.

3 asırdan beri terakküm eden mesuliyet ve cürüm 20.

asrın talihli veya talihsiz neslinin omuzlarına yükseldi.

Atalarımızın alnında bir leke halinde bugüne kadar devam eden,

mezarlarında yatarken rahatsız olan atalarımızın alnında bir leke halinde devam

eden,

İslam'ın ruh ve şuurunu kavrayamamam, bütün cihana onu haykıramamam,

yıldızlarda onu haykıracak zemin aramama, arama idealinden mahrum olma gibi şeyler

bütün bu cürümleri yıkayacak bizleriz.

Tarihin sayfalarından bu kirleri temizleyecek ve inşallahü teala

sevginin cemaati olarak Allah ve Resulullah'ın gönüllerde sevilmesini temin

edeceğiz.

Kaynayan bütün buhranların altında tecrübelerimizle bunu görüyoruz.

Sosyoloji bu mevzuda bir şey söyleyemiyor.

İstiklal Sosyoloji bu mevzuda bir şey söyleyemiyor, tıkanmışlardır bunlar bugün.

Kendileri de cemaatle beraber, mevcelenen ictimai ile beraber gidip tıkanmaya

dayanmışlardır.

Beşerimizdeki tıkanma gibi, ilimlerimizdeki tıkanma gibi,

beşere ışık tutacak rehnuma olabilecek ilimlerde de tıkanma vardır.

Çünkü hangi yola başvurulursa vurulsun,

en büyük sosyologlarla, en büyük terbiyecilerle,

en büyük ruhi ilimlere, nefsi ilimlere vakıf olan psikologlarla,

işe ne kadar muhalece edilirse edilsin,

Frenk ifadesiyle meselenin fiyaskoyla neticelendiğine şahit olduk.

Hiçbir şeyin bizim bu daima kanıyan ve asla onulmayan derdimize derman olmadığını

gördük.

Öyleyse meseleyi ciddi ve derin bir anlayış içinde,

ilimlerin ışığı altında,

halik mahluk münasebeti içinde,

arz sema münasebeti içinde,

akıl vahyi semavi münasebeti içinde,

Rab'le münasebetin kuvveti içinde,

mescit ve ev münasebeti içinde,

Allah huzuru secde münasebeti içinde,

idareci ve tebaa münasebeti içinde,

yeniden derinlemesine meselelere eğilmen,

kemali hassasiyetle ele alma

ve bu onulmaz derdin dermanını bu istikamette görme, bilme

ve yine o istikamette muhalecede bulunma.

Bu büyük derde karşı ciddi bir muhalece istemesine mukabil,

derdin istediği muhalecede bulunmaya Allah bizi muvaffak eylesin.

Dengeli irtika kalkınmadan bahsettim.

Sanayi'nin yanında cihat,

Allah'ın yüce adının afak-ı alemde şahbal açması,

şair-i azamı ciddi bir inkisar içinde konuşturan,

Sultan Selim'i evveli rağmetmeyip ecel,

fethetmeliydi alemi şani Muhammed'i sallallahu aleyhi ve sellem.

Yavuz Selim ölmeseydi,

cihanı fethetseydi,

en ücca yerlerde dahi minarelerden dinin temeli olan

Allahu Ekber, Allahu Ekber yükselseydi.

Eşhedü enne Muhammeden Resulullah şahbal açsaydı,

La ilahe illallah afak-ı alemde bayrak gibi mevcelenseydi,

insanlık bugün içine düştüğü girdaba düşmeden masum kalacaktır.

Onun yanında cihat, cihatın yanında da ziraatı ehemmiyet vereceksin.

Nerede sadece sen ziraatçı oldun, orada her şeyi kaybettin.

Nerede ziraatı terk ettin, sadece sanayiye daldın, yine her şeyi kaybettin.

Nerede bir bakıma miskinlik ifadesi olan her şeyi memuriyette gördün,

devletin kesesine bağlandın, yine her şeyi kaybettin.

Nerede imaratlarla beslendin, bedavadan pilavlar ve fodlalar aldın,

yine her şeyi kaybettin.

Belki bütünüyle her şeyi alacaksın.

İmarat belli bir zümre için işleyecek.

Memuriyet kendisinden kaçılan bir müessese olacak.

Seyyidine Hazreti Ali gibi, muttasın ondan kaçma havası içinde,

beş altı senelik hilafetini sürdürme havası içinde ona sahip olacaksın.

Yer yer çıkarıp atacaksın.

Kim yaparsa yapsın ben beceremiyorum bu işi diyeceksin.

Ehilleri alacak ve ehilleri yapacak.

Her şeyi bu şekilde dengeli ele alacak

ve başkalarının lafını ettiği dengeli kalkınmaya gideceğiz.

Bu tabirlerle mesele anlatıldığı için

ben sizi bir acayip, garipliklere götürmemek maksadıyla aynı tabirleri kullanıyorum.

Yoksa buna ben rahatlıkla içtimai irtika diyebilirim.

Soylu, soplu, tonlu, musikileşmiş bir dille bunu anlatabilirim.

Üçüncüsü, bütün kazancın meşru olması hususu üzerinde

ariz amit diyemeyeceğim ama durdum, iktisadın faktörlerinden olarak.

Başka sistemlerde bu yoktur.

Biz kazanmaya gösterdiğimiz hassasiyet ve özenti kadar

aynı zamanda bunun meşru olması istikametinde de o kadar hassasiyet ve titizlik

gösteriyoruz.

Haram gırtlağıma bir lokma girecekse aç durmayı ona tercih ederiz.

Ölüm bahis mevzu olmadıktan sonra harama elimizi uzatmayız.

Hayati bir tehlike bahis mevzu olmadıktan sonra

Allah'ın yasak ettiği sahadan bir şey almayı asla aklımızın köşesinden bile

geçirmeyiz.

Ben açlık tarafından tehdit ediliyormuşum.

Birinin de önüne her gün on sofra konup kalkıyormuş.

İslam'ın bana kazandırdığı şuurla, öteki mehsul olsa bile

ben ikinci bir mesuliyete itikap etmek suretiyle

önüne sofra konup kalkan adamın sofrasını elim uzatamam,

gayri meşrudur bu.

El verir ki ölüm gibi, hayatı endişe gibi bir şey beni tehdit etmiş olmasın.

İşte o zaman bütün sahalara girme, ölümü bertaraf etme,

hayatı endişeyi bertaraf etme mevzu meşru olur.

İslam'ın bu mevzuda da getirdiği muazene ve dengedir.

Rab'ben şu husus üzerinde durdum, adil bir dağıtım.

Adil dağıtım derken mirasa intikal ettim.

Ve esnafımızın yaptığı vakıflara dikkatinizi çektim.

Cenneti kazanacağım diye bu mevzuda yapılan, bu istikamette yapılan vasiyetler

üzerinde durdum.

Daha devri risalet fenayide cihanın arazisinin hak yolunda vakfedildiği hususuna

dikkatinizi istirham ettim.

Ve vefat ederken de malının evlatlarına, yakınlarına, anne ve babasına kalmanın

en adilane bir dağıtım olduğu hususuna yine dikkatinizi rica ettim.

Ve ancak bu hava içindeki bir dağıtımda insan çalışma şevkini kendinde duyar.

Başkası babasına hizmet etme aşkını, şevkini, neşvesini vicdanında duyar.

Bir aile rabıtası teessüs eder.

Baba evladı, torunu neyse yakınları, akrabaları için kazanır.

Evlat da babasından kendisine miras kalacak, müreffeh bir hayat temin edecek aşkı ve

şevki içinde babasına bir vazife olarak bakar.

Aile sevgisi teessüs eder, olur.

Ve birbirini seven, fertlerden müteşekkil aileler, birbirini seven milleti

meydana getirir.

Bir milleti teşkil eder, rükun sağlam olunca o millet sağlamdır.

Ailesi birbirinden kopmuş, birbirine küskün, her şey madde etrafında dönen bir aile

içinde ciddi ve samimi bir bağım bulunacağına ihtimal vermiyorum.

Efendi şehevi hislerle hayat arkadaşına bağlıdır.

O da şehevi hislerle öbürüne bağlıdır.

Ve çocuklara sadece cimrili ve beşeri garize ile bağlıdırlar.

Öteler ve ötelerin ötesine imtidat edecek bir aile vahdeti şuuru ile o aile fertleri

birbirine bağlı değildir.

Misal mi istiyorsunuz? Menfaatlerin haleldar olması karşısında mahkeme kapılarında

boşanma davalarına bakınız.

%80 mahkeme kapılarında boşanma davası vardır.

Geriye kalanın evinde de huzursuzluk vardır.

Çünkü bu manada bir aile vahdeti yoktur.

Misal mi istiyorsunuz? Huzur evleri diye hapishanelere atılan babaların annelerin

durumuna bakın.

Bakın bakın da 20. asrın yüz karası bu manzaraya.

İçinizden geldiği kadar tuh diye tükürüğünüze atın.

Baba evladın gelir ve kazancına karşın.

Tüfeğli ve asalak hale geldiği zannı galip olunca arabaya koydukları gibi.

Efsanelerde anlatılır. Sepete koyup çukura atarlarmış.

Keşke efsaneler doğru olsaydı ve asrımıza kadar da devam etseydi.

Huzur evleri adı altında o hanelere anne baba götürüp atılmasaydım.

Nasıl bir zaman evlatlarını onlar yalnız bırakmadılar.

Himaye ettiler. Himaye ve yardıma muhtaç hale geldikleri zaman evlatlarının

kendilerine bakıp ve görmesini isterler.

Bu beşeriyetin, bu tabiatın, bu fıtratın muhtezasıdır.

Bunun aksine insanlık demek mümkün değildir.

Ama bütün kıymetleri ve değer hükümleri alt üst olmuş yirminci asırda

huzur evi diye bir yere atılan, zindana atılan anne ve baba orada tesid ediliyor ve

huzura dark ediliyor.

İşte fersudeleşmiş, altı üstüne gelmiş aile vahdetinin en şeni durumuyla

manzarası budur yirminci asırda.

Bu en adil dağıtım içinde biz anne ve babadan evlada alaka,

evlattan anne ve babaya alakayı görüyoruz.

Çünkü bizi birbirimize bağlayan madde değildir.

Çünkü saadetin, refahın, iktisadi refahın tek ve yıkta vasıtası para değildir.

Gönül huzurudur, sevgidir, ahirette devam edebilecek bir aile yapısıdır.

Allah'ın rızasını kazanmadır.

İnsanın yaşlı dahi olsa daima anneye ihtiyacı olmasıdır,

babaya ihtiyacı olmasıdır.

Anne ve babanın da evlada ihtiyacı olması hususudur.

İşte bu şuur içinde bir dağıtım bunu temin edecektir.

Bunların üzerinde durduğum için hatırlatma saadetinde sadece döndüğüm üzerlerine

basa basa geçtim.

Bugün kısaca arzına imkan bulursam arz edeceğim şey toprak ve onun işlettirilmesi.

Sonra birenki ifadesiyle sosyoekonomide sermayenin yeri ve imkan bulursam arz

edeceğim emek sermaye mevzuu arasındaki alaka

mahsus bir hava içinde onların ifadesiyle çelişki demiyorum alaka diyorum.

Emek sermaye alakası.

Toprak İslam'dan evvel de ehemmiyeti olan ve asırlarca ehemmiyetini koruyan

bir mevzu olarak daima bir tac mevzu olarak devam etmiş.

Bir tac mevzu olarak vaki kalmıştır.

Fakat Kur'an toprağa ayrı ehemmiyet getirmiştir.

O insanın menşe'i.

Ve sonra vefat edip insanın içine gireceği, insanın sandığı,

mahfazası.

Ve sonra nebatatın tohumlarını bitirdiği gibi yine insanın bir gün o madde içinde

biteceği mukaddes şeydir.

Ayetini okuruz.

Allah kemale azametle ferman ediyor.

Biz onları sizi topraktan yarattık.

Tekrar çevirip toprağa döndüreceğiz.

Ve ikinci defa neşetli saniye dediğimiz ikinci dirilişi varoluşu yine topraktan

yapacağız.

Toprak insanın menşe'i.

İnsanın menşe'i olan toprak aynı zamanda.

İhtisadi hayatında ve ihtisadi refahında, aile huzurunda.

İnsanın saadetinin de menşe'i olmuştur.

Allah bağlar ve bahçelerle donattığı toprak.

Toprak insana en yakın şeydir.

O bakımdan dinde toprağın kutsiyeti vardır.

O bakımdan insanın anlı yere değdiği zaman, toprağa geldiği zaman en kutsi,

en ulvi bir hali iktisap etmiş olur.

Onun içindir ki Mevferi Mevcudat Efendimiz namaz bahsiyle alakalı bir hadisi

şerifte, sahih hadiste.

İnsanın en çok Rabbine yakın olduğu an secde anıdır.

Yüzü yerde olduğu andır.

Başını toza toprağa sürüp gurur hortumunu secde ile büktüğü andır.

Toprak kutsiyet kazanır. Fakat onu yerinde işleyecek feodalist bir anlayış içinde,

toprak ağası anlayışı içinde meseleyi el almayacağız.

Allah'ın mahluku ve emrimizi amade, iktisadi hayatımızda büyük faktör hüviyetinde el

almaya çalışacağız inşallah.

Aynı zamanda toprak tasavvufta tevazuun remzi olmuştur.

Sadihak şefhak tarüyende güldür.

Toprak ol toprak ki gül bitiresin.

Ve devam eder. Zira toprak olmayandan başkasında gül bitmez.

Mekkari mevcudat efendimiz hayatın tazdiki ve sıkıntısı karşısında içinden

şikayet işmam eder bir şey geçer gibi olacağı an

Mikail aleyhisselam inmiş ve bu mevzuda kendisine Cenab-ı Hakk'ın selamını getirmiş.

Melik mi yoksa kul mu? Meliklikle beraber peygamberlik mi yoksa kullukla beraber

peygamberlik mi?

Cibril'in yüzüne bakınca arz ettim bir evvelki derste.

Emin olan Melaike Cibril, Ali ile Resul-ü Ekrem'e tevazu diye işaret buyuruyordu.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem toprak kadar alçalıyor,

tevazu kanatlarını yerlere kadar indiriyor,

Allah'ın bir kulu olarak peygamber olmayı tercih ederim diyordu.

Toprağı Allah Celle Celaluhu

insanların altına bir merküp yapmıştır.

Bidayette ser levha olarak arz ettim, ayeti kerime bunu ifade ediyor.

''Huvellezî ceâle lekumul erde zelûlen femşû fî menâkibihâ ve kulû min rizkihi ve

ileyhi nüşûr''

''O Allah ki ceâle lekumul erde zelûlen yeri sizin için zelûl kıldı''

Ne demek zelûl?

Siz çok iyi terbiye görmüş bir ata binersiniz.

Onunla tepeleri tırmanırsınız.

Aşılmazlara aşarsınız.

Varılmaz yerlere varırsınız.

Dur dediğiniz zaman durur, git dediğiniz zaman gider.

Nimetlerin ihsanların bulunduğu yerlere alır sizi götürür.

Kendinde bulunan hassasiyetle çağlayanların başına sizi götürür.

Su ihtiyacını duyduğunuz zaman onun ferasetiyle bulursunuz.

Meyve ihtiyacını duyduğunuz zaman onu meyve ağaçlarının altında görürsünüz.

Böyle bir askınız olsa zelûl diyoruz buna.

Size tam inkiyat etmiş, emrinize tam amade.

Muhtaç olduğunuz şeylerin başında sizi bulunduruyor.

Allah yeri sizin için böyle zelûl kıldı.

Yer bütün ihtişamına rağmen.

İçinde Allah'ın iddia ettiği metallerle emrinize amadedir.

Altına mı ihtiyacınız var? Bulursunuz onda.

Gümüşe mi ihtiyacınız var? Bulursunuz onda.

Yiyeceğiniz şeyleri gömer de bire bin alırsınız, yerden alırsınız.

Semaya doğru ser çeken ağaçlar vardır.

Tabla tabla meyvelerle, salkınlarla size uzanan meyveler vardır.

O meyvelere sizin vücudunuzun ihtiyacı vardır.

Protein, vitamin adı altında.

Daha çeşitli metaller halinde sizin ihtiyacınız vardır.

Bütün bunları Allah Celle Celaluhu zeminden kaynatır tıpkı ot bitiriyor gibiyim.

Kaynakları fışkırtıyor gibiyim.

Yerle bu kadar alakanız vardır.

İhtişamına rağmen siz onun omuzlarında dolaşıyorsunuz.

Kur'an'ın ifadesinde bu üstünlük var.

Siz onun omuzlarına binmişsiniz.

Maktuba doğru gidiyorsunuz.

En camında Allah'a vasıl olacak.

Cennete ehil hale geleceksiniz.

Fakat bu tatlı yolculuk esnasında yine cennet bahçeleri içinde yürüyorsunuz.

Siz vücudunuzun yüzde altmış küsur yetmişe yakın sudan ibaret olması

karşısında

su ihtiyacını, suyla münasebetini yerde buluyorsunuz.

Vücudunuzun meyve ihtiyacını yerde buluyorsunuz.

Ekmek ihtiyacını yerde buluyorsunuz.

Şu vücudunuzun neye ihtiyacı varsa yerde bulunmaması mümkün değil.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem

istersek ihtiyaçları da birer hastalık sayalım.

İhtiyaçlar karşısında onları görmeyi de tedavi sayalım.

Ma anzalallahu da'en illa anzala bihi deva'en

Ebu Davud'un sünnenin de rivayet ettiği bu şeyde.

Hastalıklarınıza kadar bütün arızalarınıza iyi gelecek.

Sizi tedavi edecek, onulmaz dertlerinizin dermanını dahi havi bir hazinedir

yer.

Bir eczanedir yer.

Bir maliye ambarıdır küre-i arz.

Bir ışıklandırma menbaıdır küre-i arz.

Bir tarladır küre-i arz.

Bir meyvelerin satıldığı yere hal diyorlar ama belki istikrar olacak küre-i arza

karşı.

Bir haldir küre-i arz. Bir handır küre-i arz.

Neyi ararsanız içinde bulacaksınız.

Birinin büyük ve muhteşem ifadesiyle ifade ettiği gibi her baharda vagon vagon

kayıptan çıkan muhtaç olduğunuz meyveden sahip yiyecek şeylerinize kadar her şey

geliyor, dökülüyor ve siz istifade ediyorsunuz.

Onun menkiplerinde geziniz. Omuzlarında dolaşınız.

Aziz olarak yaşayınız. İzzetli olarak yaşayınız.

Yani zeminin manasını anlayınız dikkat buyurun.

Eşya ve hadiseleri aşina ve nigahban bir nazarla bakınız.

Eşya ve hadiselerin içine girmeye çalışınız.

Zeminin omuzlarındayken kalçasına ve bacaklarına düşmeyiniz.

Onu anlamayanlardan olmayınız.

Onu keşfedebileceğiniz mevkide durunuz.

Ve yine Allah Resulü'nün ifade buyurduğu gibi siz rızkınızı ve muhtaç olduğunuz şeyi

yerin derinliklerinde arayınız.

Arkayı buğdayı aradığınız gibi madenlerle yerin derinliklerinde arayınız.

Kim bilir daha bunun altında neler var?

Zaman ve hadiseler bunları tefsir edip karşımıza çıkaracak ve göreceğiz.

Toprak insan için her şeydir. Ama ona bu kadar şeyleri atfettikten

sonra İslam'ın bu mevzudaki noktayı nazarına intikal etmek lazım.

Buna toprak dedik.

İslam toprağa nasıl bakıyor? Asıl mesele onu bilmektir.

Muhakkak ki İslam toprak ağalığının karşısında çok kötü içtimai

için zararlı olan şeylerin karşısında olduğu gibi.

Teodalis bir anlayışın karşısında bir kısım kimselerin yeni ve

uydurma ifadesiyle emeksemekle emekçi olarak işlemesi ve bir kısım kimselerin

onların emeğiyle beslenmesi.

Bir güruhun alabildiğine müreffeh ve biri de bir güruhun alabildiğine sefil ve rezil

olmasının karşısında tek kelime ile toprağın belli ellerde toplanmasının

karşısında bunu mevzunun sonundaki bir ayette arz edeceğim.

Bunu böyle yapacaksınız, infak edip dağıtacaksınız, taksime uğratacak

ve tabi tutacaksınız.

Ta servet ve devlet belli grupların elinde temerküz etmesin.

Ta buna karşılık belli yerlerde arzu ve istek taaşütü olmasın.

Ta belli yerlerde stokçu bir taaşüt olmasın.

Bir yerde zengin birikimi veya fakir birikimi bir yerde de servet birikimi olmasın,

terakkimi olmasın.

Kur'an'ın fermanıdır bu ama bunun başında infak vardır,

meşru yollarda dağıtma vardır.

Cenab-ı Hak Kur'an'ın anlattığı şeylerin idrakına bir zeri ila buyursun inşaAllahü

Teala.

Muhterem Müslümanlar, yer emrimize amadedir.

Ama bu yer Allah'ın mülküdür. Yeri meddeden, açan,

yayan, anil merkez havası içinde geliştiren, geniş bir kabuk teşkil eden

ve sonra bunu hayata müsait kılan, mededna sözünden çıkarıyoruz bunu.

Çektikçe çekme ve sonra hayata müsait kılma.

Sema ile arasında alışveriş temin etme ve sonra da bu adeta balon gibi şişmeye

karşı her türlü ihtizacı önleyici mahiyette sonra

çok rahatsız, çok köklü dağları adeta çivi gibi o yere takma ve perkinleme.

Dağların yerin üstündeki sivriliklerinden daha çok yerin altında yerin merkezine

doğru derinlikler dağlara verip yerin daimi ve ciddi ihtizacını bunun da önleme.

Bunları biz yaptık buyuruyor Allah Celle Celaluhu.

Ve alkıynâ fîhâ ravâsî, ve embetnâ fîhâ min kulli zevcim behic.

Yeryüzünde her çiften size iç açıcım, içinizde inşirâh hasıl edicim,

bütün duygularınızı okşayıcım.

Yani ağzınıza bir hoş geldin deyicim, gözünüze safa geldin deyicim,

midenize merhaba çekicim.

Bütün duygularınıza içinde taşıdığı şeylerle imdada yetişici mahiyette,

iç açıcı şeylerle tezzin ettik.

Her şey de zevctir, o da ayrı bir şey, Kur'an'ın mucizatını anlatırken anlatmıştık.

Atomlardan alından nebulozlara kadar her şey çifttir.

İnsanın vesair canlıların çift olduğunu bildik gördük ama her şeyin çift olduğunu 14

asır evvel söylemesi Kur'an'ın ayrı bir mucizesidir.

Biz bununla tıpkı bir beşik gibi yer bizim emrimize amade bizim için sallandığını

görüyoruz.

Yine bir bahçe gibi bizim için donatıldığını görüyoruz.

Yine şakır şakır suların çağladığı adeta çay başı gibi bizim için bu hale

getirildiğini müşahede ediyoruz.

Ve bunun ötesinde bunu değerlendirmeye en verimli şekilde ele alma işi bize düşüyor.

Yeri bu hüviyetle kabul ettikten sonra İslam'ın bakışına geçelim.

Tatbikatta biz şunu görüyoruz.

Devri Risalet Fenahi'den başlayarak toprak en verimli şekilde ele alınmış.

Birinci asırda da yani Mefhari Mevcudat Efendimiz'in Medine'ye hicreti 30 sene

geçmiş veya geçmemiş o dönemde

hakim ve sahip bulundukları saha içinde ölü bir tek arazi parçası kalmamış,

her şeyi her yeri işlemiş ve her arazi parçasının içine girmişlerdi Müslümanlar.

Prensipleri arz ettiğim zaman göreceksiniz.

Girme mecburiyetindeydiler.

Çünkü Allah ahlakı buna amirdi.

Allah Celle Celaluhu buyuruyor ki ben onu sizin emrinize amade kıldım.

İstifade edesiniz diye kıldım.

Ama ben bunu görmedim.

Bütün muhtaç olduğum çerezine kadar yediği her şeye bir kere bakıversin.

Belli prensiplerle şakır şakır aşağıya döktük.

Denizleri buharlaştırdık.

Sonra bulut yaptık.

Belli kanunlarla bulutlar arasındaki zahid nakis izdivaç yaptık.

Sonra onları şakır şakır aşağıya döktük.

Başka bir ayetler ışık tutuyor.

Hatta şimşek çaktırdık.

Ve sonra azotla nebatatın imdadına yetiştik.

Onlardan istifade eden insanlar aynı zamanda onlarda vücudun azot ihtiyacını

gördüler.

Bunu yıldırım şimşek ve bulutların izdivacı gökteki tarrakalar bir ifade eden

ayetlerde harcatmıştım başka zaman.

Sonra da paramparça ettik yerim.

Rüşeyimler başlarına çıkarırken söz sultanın ifadesi içinden.

Aşıkların elleriyle maşukun veya maşukun eliyle aşıkın kalbi parça parça olduğu

gibiyim.

O ince o narin o gayet zarif sigara kağıdı gibi ince şeyler karşısında

yerin sert tabakası parça parça oluyor.

İşte yeri parça parça etmeden tenasübilliyet prensibiyle bu kadar zayıf,

bu kadar cılız, bu kadar ehemmiyetsiz efendim dallar, budaklar,

yapraklar, rüşeyimler karşısında Allah Celle Celaluhu bunlar yeri yarmaz diyor.

Yeri biz parça parça ettik yardık.

Oradan habbeler çeşitli taneler çıkardık.

Zeytin çıkardık hurma çıkardık.

Yoncalar çıkardık.

Daha neler neler çıkardık tazat ettikten sonra.

Hem sizin yiyecekleriniz hem de hayvanatınızın yiyeceği şeyler.

Hem sizin gıdanız bağışlayın hem de hayvanatınızın alafı olarak çıkardık bunları.

Onlara takdim edeceğiniz ülüfeler olarak çıkardık.

Size ülüfe verdik onlara da ülüfe verdik.

Görülüyor ki Cenab-ı Hak yer için bize bir bakış getiriyor Kur'an-ı Kerim

ile.

Bu bakış yerin bitirdiği bütün şeylerden istifade etme bakışıdır.

Bu bakış ya bizim veya hayvanatın istifade edebileceği bir bakıştır.

Siz müdahale ve muhalece ile bunu temin edeceksiniz.

Yüzde yüz yerden istifade etme yollarını araştıracak ve bulacaksınız.

Bu Allah ahlakıdır.

Allah böyle yaptı.

Siz deyin ki bir zamanlar karbondioksit devriydi.

Sizin çirkin elleriniz yer zemine karışmadığı için yeryüzünde minare boyu ağaçlar

vardı.

Otlar da o kadardı ve yeryüzü hayatı yaşamağa müsait bir haldeydi bir vaziyetteydi.

İnsanın eli ve iradesi işe karışınca her şeyi alt üst etti bulandırdı.

Allah ahlakı ile ahlaklanın.

Allah'ın yere baktığı gibi bakın.

Onun değerlendirdiği gibi değerlendirin.

Her şeyden istifade etme yollarını araştırın.

İşte bu ilahi ahlakla dayalı olmanın ifadesidir ki sık sık arz ettiğim Buhari

hadisinde.

Allah Resulü

Bir kimse ölü bir araziyi ihya ederse ona sahip olur.

Sahipsiz araziye kim olursa olsun sahip olur.

Üç mezhebin noktayı nazarı hemen hemen aynı merkezdedir.

Yalnız Hanefi fukası der ki 3 sene bir toprağı peşi peşine bir insan işlemiyorsa

devlet onun elinden alır başkasına verir.

Bu mevzuatta teferruata götürücü şeyleri Hanefi mezhebinin kütübü fıkıyasından da

arz edeceğim inşallah.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem bu sözü söylerken Allah ahlakı istikametinde

hareket ediyordu.

Allah azamı tasarruf prensibi ile yerden istifade yolunu bize gösteriyor.

Öyleyse bizim yerimizde ölü yer olmayacaktır.

Bin teessüf işi idare eden fakat anlamayanlara.

Uçağa bir binin gezin.

Buradan Erzurum'a kadar gidin.

Mukaddes Anadolu toprağının dörtte üçünün bataklık, çorak,

dağlık ve kıraç olduğunu göreceksiniz.

Ve ister istemez içinizden gelecek.

Üç asırdan beri bizi idare edenlere.

Veyli idare ettik diye övünenlere.

Vey ellerini kalçalarına koyup maaş alanlara.

Vey başımıza musallat olanlara.

Diyeceksiniz ve millet adına müteessir olacaksınız.

Azami tasarruf prensibi ile.

İslam bir avuç toprağı boş bırakmıyor.

Kaya bulursanız üzerine bir sepet toprak atacaksınız.

Bir zeytin dikeceksiniz.

İki sene sonra zeytin çekirdeği kayayı paramparça edecek.

O toprak karşısında maşuk karşısında aşık gibi paramparça olup toprakla bir

olacaktır.

İşte İslam ve işte biz.

İşte Kur'an ve Resulullah işte biz.

Şimdi alemin yukarıya doğru füzerlerle giderken bizim baş aşağı kuyuya doğru

gidişimizin manasını anlıyor musunuz?

Ve beyinlerden bir tanesi kalmıştı onu da tekrar edeyim.

Beyin bütün cürmü İslam'ı atfedenlere asıl sapıklıkla baş aşağı gitmeyi

dalalette ve küfürde görmeyenlere bu unuttum.

Bunu da söyleyecektim.

Ona da beyin olsun.

Toprak her şey.

Fakat toprağı bilen elinde her şey.

Onu kullanan elinde her şeydir toprak.

Tatbikatta bu manayı buldu.

Bulmaması da mümkün değildir.

Çünkü bu Allah'ın emriydi.

Celle Celaluhu.

Tatbikatta en verimli şekilde toprak ele alındı.

Yer yer işlenmeyen kesimlerde toprak alındı.

İşleyenlerin eline verildi.

Biz bundan şunu anlıyoruz.

Israrla bir husus üzerinde duruyor.

Ve iktisatçıların dikkatini istirham ediyorum.

İslam'da her şey aktif olarak ele alındığını görüyoruz.

Ben iktisatçı değilim.

Fakat bu zaviyeden baktığımız zaman her şeyin aktif olduğunu görüyoruz.

Hareketli insan.

Yerinde duramayan insan.

Cihat ruhuyla tir tir titreyen insan.

Ve muttasıl bu hava içinde iktisatçılarını yaşayan insan.

Ekilen biçilen muttasıl mahsul alınan toprak.

Stok yapılmamış.

Bankalara konmamış.

Tefeccinin eline geçmemiş.

Monopolculuğa kurban olmamış aktif para.

Muttasıl işleyen para.

İslam'da devlet hazinesine para gelir gider.

Ciddi bir hesap içinde.

Bu ay gelen parayı ertesi ay göremezsiniz.

Ama öyle bir denge vardır ki muttasıl gelir geçer.

Çay gibi akar.

Stokçu, monopolçu parayı stok eder bir yere yağar.

Dış dalgalanmalar karşısında seninki sessiz denizin içi tahtel bayır dalgası halinde

batar.

İslam'da her şey aktiftir. Bu aktif ruhla mesele ele alınmış.

Onun için Mefkari Mevcudat Efendimiz Hayber'i fethettiği zaman şu tatbikatını

görüyoruz.

Hayber'de Yahudiler vardı.

Yahudinin arazi işlemesi vardı bizim işlediğimiz gibi.

Biz Yahudi stilinde arazi işliyoruz.

Bir kısım araziyi Yahudi kiraya veriyordu.

Kiraya araziyi alan bir tarlayı on bin liraya alıyordu.

Bir de kurak gidiyordu. Tarladan hiçbir şey elde edilemiyordu.

Müsteecir götürüp on bin lirayı borç alarak veriyordu tarla sahibine.

Bir bu stil işliyordu.

İkincisi başkalarının hücum ettiği bir şey var.

Marabalar diyorlar.

Dörtte bire işleme hala şarkı Anadolu'da tatbik sahası bulan bir husustur.

Yahudiler bir de böyle yapıyorlardı.

Mahsulün çok azından müsteecire bir şey vermek suretiyle pek çoğunu kendiler

alıyorlardı.

Mazis yerden makrizi gibi kimselerin kitaplarında gördüğümüz kadarıyla şuna şahit

oluyoruz.

Kıraç yerlerdeki arazi mahsulü müsteecire gidiyordu.

Sulu yerlerde olan arazinin mahsulü de Yahudi'ye gidiyordu.

Ve böylece müsteecir bu araziye emek ve semek zarf etmiyordu.

Nasıl olsa elime bir şey geçmeyecek diyordu.

İnsan semere nispetinde sahi eder.

Nasıl arz talep dengesi vardır.

Aynı zamanda öyle bir çalışma ve semere dengesi vardır.

Kazandığı nispette sahi edecektir çalışacaktır.

Bir taraftan semere elde etmeme ya istikrarsızlık hasıl edecek veya o işi terk etme

yolunu açacaktır.

Allah Resulü bu mevzua aktif bir şey getirdi.

Yahudinin elinden aldığı veya iyi işleyene verdi.

Onlara vergi tarih etti.

Arazinin müsavi işlemesini temin buyurdu.

Belki orada yeni manasıyla bir arazi reformu yaptı.

Her fert eline aldığı araziyi en güzel şekilde işlemeye başladı.

Bu tatbikatlarından bir tanesidir.

Aynı devrede Bilal İbni Harise'ye de arazi verdi.

Fakat bir sene iki sene arazi işlemediğini görünce

bu şerefli sahabinin elinden araziyi aldı, sen işleyemiyorsun dedi.

Ben onu başkasına vereceğim.

Aynı tatbikatı Seyyidine Hazreti Ömer'de görüyoruz.

Bilal İbni Rebah ki Allah Resulü'nün müezziniyim.

Seyyidine Hazreti Ömer onu anarken Bilal Efendim benimdir.

Onu efendim azat etti, Ebu Bekir yani.

Hürriyete kavuşturdu.

Buna rağmen Bilal'e arazi verir.

Ya Fedek'ten veya Hayber'den.

Bilal'in işlemediğini görünce o müezzin camide ezan okur,

namaz kılar, cihad eder.

Araziyle alakası yok.

Bilal o araziyi senin elinden alacağım.

Ben memleketin sınırları içinde bir avuç toprağım muhatta kalmasını istemem.

Araziyi elinden alır, işleyene verir.

Bilal-i Habeşi de arazisini kaybeder.

Mevlana Şibli bu mevzuda, Makrizi'den veya bu mevzuda daha evvel yazılmış

kitaplardan

nakiller yapmak suretiyle misalleri bine çıkarmaktadır.

Üzerinde ariz ve amik durmak istemiyorum.

Toprak aktif olarak ele alınıyor.

Aktif olarak.

Bütün toprak ihya ediliyor ve işlettiriliyor.

Kira mevzuu yine toprağı pasif hale getiren müesseselerden bir tanesidir.

Bir bakıma bunlar bize gelen itirazlara da cevap mahiyetinde olduğu için ben mevize

üyiyetinden bazen meseleyi çıkararak bir bakıma suale cevap veriyor gibi

konuşuyorum.

Kira mevzuu da bu mevzuda yine toprağı pasif kılıcı bir faktördür.

İslam'da kira esas değildir.

Yanlış anlamayın, kira yoktur demiyorum.

Çünkü aktif bir politika güden bir sistemde kiranın olmaması ayrı bir eksikliktir.

Ama kira esas değildir.

Komünistlerin hücum ettikleri rant müessesesi yoktur.

İslam'dan.

Feodalist düzende olduğu gibi bir insanın yan gelip yatıp terlesinden bağından

bahçesinden

gelen kirayla beslenmesi yoktur.

Buhari Müslim Ebu Davud'un süneni gibi hadis-i şerif kitaplarında Allah Resulü

şiddetle kiranın karşısında olduğunu ifade buyuruyor.

Buhari bunu anlatırken diyor ki herkes kendi arazisini kendi işlesin diyor.

İşleyemiyorsa başka birisine versin, terk etsin.

Başka birisi işlesin.

Müslüm bu hadise ayrı bir ilave yapıyor.

Şayet diyor başkası işlemeden imtina ediyorsa hayır ben işleyemem.

Vaktim yok imkanım müsait değil.

O zaman yanında tutsun kiraya vermesin diyor.

Bu çok ciddi olarak kiranın karşısında olmanın ifadesidir.

Onun için diyoruz ki araziyi toprağı kiraya vermek esas değildir.

Şayet toprak ancak kiraya verilmekle aktif kılınacaksa o zaman müracaat edilir.

Çünkü bizim aktif olan politikamızın muktezasıdır.

Kira da aktif kılıcıysa şayet o zaman verir.

İyi bir müstehcil, iyi bir müstahsil, bire bin alabilecek say ve gayrete sahip

birisi elinde arazisi yoksa ideal bir fiyatla aldığı araziden hem millet hem de

memlekete çok şey getirecektir.

Zira bir arazinin bir toprağın muattal kalması hem toprak sahibi için zarardır hem

de o memleket halkı için zarardır.

Hanifi fukahasından Ebu Hanife Rahmetullahi Ali sureti katiyede kiranın

karşısındadır. O günden bugüne bir sürü fukaha ve sonunda Şah Veliullah Delevi de

arazi kirasının karşısındadır.

Ama İmam Ebu Yusuf ve büyük bir fukaha topluluğu Hanifi mezhebinden diğer

mezheplerden zaruret ve şartlar muacelesinde kirayı tecviz etmektedirler ki kütübü

fıkiyede kira bahside görüyoruz.

Demek ki kira asıl değil. Kira bir kısım zaruretlerin yeni ifadesiyle tezgahladığı

bir husus oluyor. Mümin zaruretler muacelesinde ona başvuruyor.

Çünkü o da aktiviteyi öldüren, canlılığı öldüren ve her şeyi pasifize eden bir

faktör olarak iş yapıyor.

İslam'da her şey aktiftir. Her şeyi canlı tutacaksın ve işte bu hava içinde hareket

ediliyor. Hanifi fukahasının müteahhirinden İbn-i Abid'in kitabından bu mesele ele

alınırken el cümle şu ifadeler anlatılıyor.

Vergi verme mecburiyetinde olan bir toprak şayet işleyicisinin elinde iyi

işlettirilmiyorsa şayet suyla o arazi mahsul verdiği halde iyi

sulanmıyorsa devlet reisi o arazi sahibine daha çok vergi tarh

etmek suretiyle onu daha fazla harekete ve gayrete getirme selahiyetindedir diyor.

Hanifi fıkıhı bu. Hatta onun elinden alıp bu araziyi başkasına verip işletebilir

diyor.

Diğer mezheplerin noktayı nazarı ihya-i mevat mevzunda arz ettiğim gibi hanifi

noktayı nazarı hususiyle müteahhirin fukahının noktayı nazarı da budur.

Biz toprağa da böyle bakıyoruz.

Ama tekrar edeyim toprak ağası şeklinde toprağı ele almıyoruz.

Belki her kazancımızın içinde başkalarının hakkı hukuku bulunduğuna inandığımız gibi

elimizdeki toprak ve toprakın mahsulü içinde de başkalarına ait bir kısım adların

bulunduğu prensibiyle hareket ediyoruz.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri öyle hareket etmeye bizi muvaffak kılsın.

Seyyidina Hazreti Ömer Radiyallahu Teala Hazretleri.

En çok onun devrinde toprak bir aktivite kazandı.

Canlılık kazandı ve büyük mahsule medar oldu.

Medayın İran'ın bütün şehirleri fethedilince harbe iştirak eden

mücahidler araziyi aralarında paylaşmak istediler.

Ordu kumandanı Sadi İbni Ebi Vakkas Hazreti Ömer'e yazdı.

İran'ın arazisini Medineli ahali arasında paylaşmak istiyor.

Hazreti Ömer Allah Resulü'nden öğrendiği şeyleri yazdı kumandana.

Sen askerler arasında ganimeti taksim et.

Araziyi ise orada yerli halktan idarecilere tevdi et ve onlara şu prensipler

tahtında vergi tarh ediver.

Onlar o araziyi iyi bilirler, iyi işlerler, iyi semer alırlar.

Biz de onları himaye ettiğimizden dolayı bize herhangi bir vatandaş gibi vergi

verirler. Bu vergi haraç olur, bu vergi çizgi olur, bu vergi aşırı olur ne olursa

olsun. Bunların taksimine ve tariflerine gitmiyorum çünkü mevzuyla doğrudan doğruya

alakalı görmüyorum.

Bu hususta arizvamik malumat isteyenler İslam İlimler Fakültesi'nde doçen Ali

Şafak Bey'in İslam'da toprak hukuku kitabını okusunlardır.

Bu koskocaman bir mücellet. Ben bu hususta iktisadi yapımızla alakalı toprağa ait

prensiplerden birkaçını artırıyorum.

Aynı hadise Mısır havalisinde de oldu.

Mısır arazisinin dağıtılması mevzuunda yine ferman-ı halife aynı istikamette istar

edildi.

Ganimeti dağıt, arazi yerli halka bırak işletsinler, iyi şekilde işletsinler.

Ve onlara vergi tarhet diyordu.

Devrim Ömeri'de de araziye bu şekilde bakıldım.

Arazi daima canlı kılındı.

Ve işletmeyenlerin elinden alındı, işletenlere verildi.

Günümüzde sosyalist idareler bu hususta İslam'a doğru yaklaşıyor ve yanaşıyorlar

ise

burada bu mevzu İslam adına söylememizin, İslam adına bir cürüm teşkil etmesini

ifade etmez.

Çünkü hangi sistem olursa olsun akıldan neb'an ettiği için akla dayanmaktadır.

Aklın ise bir hikmeti vücudu vardır.

Sosyalist sistemler bir yerde vahyi semaviye yaklaşmış,

akla yaklaşmışlardır.

Öyleyse bir yerde, İslam onlardan evvel, bir yerde onlar bu mevzuda İslam'a doğru

gelmişlerse şayet

ben bunu İslam adına artıderken, takdim ederken ne o sistemlerin müdafi...

Tamam işte biz de böyle diyoruz.

Siz öyle diyorsunuz ama sonra söylüyorsunuz.

Bu söz evvela Allah tarafından söylenmiş.

Öyleyse herhangi bir sistemin ve izmin karşısında dize gelmeden ziyade

günde beş defa yaptığınız gibi Allah'ın karşısında dize gelin ve serpuru edin.

Bunu diyoruz.

Ve bütün bunlardan sonra toprak ve toprağın işlettirilmesi hususu.

Size ariz ve amik malumat arz etmedim.

Bunlara iktisadi faktörler dedim üzerinde durdum.

Anlatış tarzından fedakarlıkta bulunmadım.

Anlayış tarzına da mümaşattan geri kalmadım.

Umumi halka hitap ettiğim düşüncesi için de iktisadinin karma karışık prensiplerine

girmedim.

Siz ve ben olarak meseleyi Kur'an zaviyesinden ele alıp takdim etmeye çalıştım.

Üçüncü prensip iktisadi faktörlerde prengçi ifadesiyle sosyoekonomide sermayenin

yeri.

Cidade dinamit sermaye.

Molotof kokteyllerin arkasında sermaye.

Çeşitli izimlerin sokakları bilmem ne gibi sarmasına badi olan sermaye.

Sahaya karşı cihad ilan etmiş sermaye.

Sahayı köstekleyen sermaye.

Sahayın suyu istimal edilmesine badi olan sermaye.

Ve nihayet Frankişteyn'in hortlakları gibi günümüzde proletarya düşüncesinin

hortlamasına badi olan sermaye.

Su istimal edilmiş sermaye.

Batı kendi düşüncesi istikametinde sermayeyi tamamen materyalist bir hava içinde ele

aldı.

Ona yer yer temas ederken, iktisadi refahın en büyük vasıtası paradır dediğinin,

parayı mihraba astığının, parayı minbere çıkardığının, parayı beyninin her

güddesine yerleştirdiğinin,

ve parayla elde edilir şeyleri kalbinin üzerine koyduğunu hatta çok defa tekrar

ettiğim,

kalbini doğrayıp pişirip bağırsaklarına yedirdiğim.

Biz onu böyle görüyoruz.

O böyle olduğu için, böyle yaptığı için bizim anladığımız manada bir

sermaye mevzuunu ele alması da düşünülemez.

O sermayeye sadece sayın ve tasarrufun terakümünden ibaret bakar.

Hatta tasarrufta nibaret bakar.

Bugün yani bunun manası şudur.

Bugün biraz kıt kanaat yaşarsan, yarın daha çok yatırım yapma

imkanını elde edersin.

Bugünkü sıkıntı içinde bulunman, yarın müreffeh neticeleri doğurmanın mukaddemesi ve

başlangıcıdır.

Binaenaleyh bugün çalışacak, çabalayacak, çalışıp çabalama neticesinde sen

tasarrufta bulunacaksın.

İşte senin bütün muamelekin hepsi bundan ibarettir.

Biri sahi putlaştırmış öbürü de böyle sermayeyi putlaştırmıştır.

İmkan bulursam sahi sermaye tenaküzü veya alakasını arz edeceğim.

O ayrı bir mesele.

Sermaye tasarrufla teraküm eden bir şeydir.

Sonra da yenilerin ifadesiyle gider yatırımlara intikal eder.

Fabrikalar tesis eder.

İş yapıcı müesseseler kurulur.

Gelir getirici tezgahlar kurulur.

Bir bakıma bir gün senin tasarrufun döner döner döner fabrikanın çarkı haline gelir

makine olur.

Oturursun veya hizmetçin oturur.

Senin daha önceki tasarrufun bir düğme haline gelmiştir.

Düğmeye basarsın bin top bez birden boyanı verir.

Bin tezgah birden çalışıverir otomatik.

İleride bu daha korkunç bir hüviyet alacak.

Bütün makineler tezgahlar kompütürle çalışacak.

Sadece hafızaya yerleştireceksin.

Onlar dikte ve kumanda edecekler.

Ve sen yerinden kıpırdamadan yumuşak döşeğinde oturacaksın.

Ayaklarını ayaklarının üstüne atacaksın.

Uf deyip sağa döneceksin. Uf deyip sola döneceksin.

Yuh olsun bu hayata bitmiyor be diyeceksin.

Rahat hayatına bin nefsin okuyacaksın.

İnsanlık dışı gelişen şey. İnsanlığımı zırafa koyucu mahiyette şey.

Bütün bunlar olurken insanlık unutuldu.

Hedef alınmadı.

Bu mevzuda söylenecek çok şey var.

Sizin diskopatiklerinizden çektiğim için.

Disklerinizden efendim kalp büyümelerinize kadar bilmem kalp kapaçcıklarının

bozulmasına kadar

şu hayatın tevlid ettiği nesebi gayri sahi bütün emraz hepsinin üzerinde durabiliriz

ama ben emraz üzerinde durmuyorum.

Habipler duruyor. Üzerinde duracağımız şey başka şimdi.

Sermaye sermayenin suistimal edilmesi.

Biz sermayeyi sırf tasarrufa vermiyoruz.

Ve neticede insanı miskin hale getirmeyi de düşünmüyoruz.

Fabrikanın tezgahın çalışmasının yanı başında insanın aktivitesinin de devamını

düşünüyoruz.

Ve yine diyoruz ki yanılıyorsunuz.

İnsanın sermayesi ne sadece sayının neticesi ne de tasarrufun neticesidir.

İnsana bir yerden bağış gelir.

İnsana miras intikal eder.

İnsana birisi bir vakıf yapar.

Bir insana bir vasiyette bulunurlar.

Bir insan durup dururken bir yerde bir hazine keşfeder.

Sizin tarifiniz bu mevzuda kafi vafi değildir.

İşte kapitalizma, işte komünizma.

Her ikisi de meseleyi tarif ederken sermayeyi aynı imbiklerden geçirmede ve maddiye

duygusuna dayamaktadırlar.

Halbuki biz görüyoruz ki sermaye bunların dışında belki bin menbaadan beslenmekte

güç ve fer almaktadır.

Yine onun kullanılması mevzunda da esasen cismaniyetin,

hayvaniyetin refahı ve saadeti değil.

Aynı zamanda kalbi ve ruhun huzur ve saadeti.

Dünyevi saadetin yanı başında hukrevi saadetin temini.

Allah rızasının kazanılması.

İnsan buhran ve krizlerinin bertaraf edilmesi.

Gençliğe istikamet getirilecek bir yol ve yöntemin tutulması.

Hususları istihlak planında ele aldığımız, ele almamız gereken,

ele alma planında bulunduğumuz hususlardandır.

Onun için biz farklı düşünüyoruz bu mevzuyu.

Gelirimizde meşru yolları düşündüğümüz gibi.

İhtikar gibi, faiz gibi, çeşitli spekülasyonlara sapmadan,

içtinap ettiğimiz, tevekkü ettiğimiz, kaçındığımız gibi.

Onu kullanırken de yine meşru yollarda kullanma prensibiyle hareket ediyoruz.

Cenab-ı Hak bizi bu mevzudada istikamete hidayet eylesin.

Sıratı müstakim erbabı kılsın.

Sermaye hacminin genişlemesinde biz 20 faktör düşünüyor ve meseleyi objektif olarak

ele alıyoruz.

Eğer marxist felsefe, eğer kapitalist felsefe bu mevzuda tamamen bize sübjektif

gelir.

Dar, kısır ve donuktur.

Yetersiz ve tutarsızdır.

Dünyanın hiçbir yerinde zulme ve ceberuta başvurulmadan bu sistemlerin tuttuğuna

şahit olmadık.

Rusya'da 120 milyon insanın öldürülmesiyle tutturuldu gibi.

Tutturulduğu yerde de yine ayrı bir yerden çürük elbise gibi kopmaya başladı.

Şimdi içindeki cumhuriyetçikler başkaldırmaya başladılar.

Hepsinde her şeyin dalgalandığını iktisatçılarımız ve ricali devletimiz söylüyor.

Çünkü mesele dar olarak ele alınmış.

Objektif hüviyette değildir meselenin ele alınışı.

Sermaye çeşitli yönleriyle ele alındığı zaman çok sağlam ve geniş bir kaide

bulacaktır.

Onlar bütün meseleyi biri faize dayamakta, öbürü ise sermaye ve faizin kökünü

kazmakla her şeyi halledeceğine inanmaktadır.

Marshall diyor ki sermaye hacmında faizin rolü tesiri çok

büyüktür.

İnkar edemeyecek kadar yenilerin ifadesiyle etkisi vardır.

Öbürü de diyor ki mesela Keynes diyelim.

Amerikalı bir iktisatçı olmasına rağmen sosyalizm taraftarlısı olan.

O da diyor ki bu mesele...

Mesela bahsettiğiniz mesele hiçbir yönüyle kuşkuda nari ve beri değildir.

Ve her ikisi de ayrı ayrı daire ayrı ayrı vadilerde söz söylerken,

fakirin fakirliğini, zenginin zenginliğini, ortada iştira gücü olmayan fakirin daima

fakir kalacağını

ve zenginin mutlası zenginleyeceğini ve bütün bunlar için çare de herkes kendi

sistemini görmekte.

Ancak benim sistemim buna huzur getirecek, benim sistemim buna çare olacak

havasıyla, felsefesiyle ortaya çıkmakta derler.

Halbuki bu meseleler Müslümanlık'ta halledilmiştir.

Arz ettim, Müslümanlık'ta bir zümrenin alabildiğine tok ve müreffeh,

diğer bir zümrenin aç olması düşünülemez.

Kendisi tokken, komşusu aç olan bir insan benden değildir diyor Hz.

Muhammed A.S.

Yediği yemek sofrasında kaşığını boş götürüp getirdiği halde komşusunun karnını

doyurmak isteyen mümin vardır bizim içimizde.

Yanında çalıştırdığı hizmetçisine çeketini ve kendisine pantolonu giymek suretiyle

elbise yaptıran patronlar vardır bizim cemaatimizin içinde.

Niçin ayağına da bir pantolon yaptırmıyorsun?

Ancak bir kat elbise yaptırabildim ve bunu da adilane taksim yaptım.

Yarısı hizmetçime, yarısı bana.

Bu sistem içinde ya bütünüyle aç kalma vardır veya bütünüyle doyma vardır.

Onun içindir ki Seyyidine Hz. Ömer kıtlık olduğu zaman sadece ekmeğini sirkeye banıp

yiyordu devlet reisi olduğu zaman.

Halkın bir kısmı işsizlikten sokaklara dökülüp işsizlik anarşisini meydana

getirmesine karşılık yüksek ve ileri kademelerde 30 bin lira 40 bin lira alanlar

yoktu.

Ekmeğini sirkeye banıp yiyordu.

Ordusu kıt kanaat yaşadığı için kendisi de her gün yevmiye ağzına bir hurma

koyuyordu.

Onu yiyordu ve sonra akşama kadar çekirdeğin ağzında sakız gibi çevirip duruyordu.

Bizde bu vardır.

En büyük kumandandan nefere kadar varsa bir şey sofraya müşterek gelir.

Reisi Cumhur'dan belediye çöpçüsüne kadar varsa bir şey sofraya müşterek

gelir.

Başbakan'dan parlamenterine kadar ondan da tarlada çapa sallayan işçiye kadar varsa

bir şey beraber sofraya gelir.

Ama bu mesele semahet ruhu ve şuuru ile geliştirilmiştir.

Yani karşılığında cenneti alacak Allah'ın rızasını kazanacak onun için seve seve

vermiştir.

Hazreti Ömer elinden kendi bahçesini çıkarıp vakfederken hayatında en mesut

kendisini mesut edecek bir işi yapmış şuuru içindeydi.

Ebu Talha Büreyha bahçesini vakfederken fakire fukaraya bağışlarken en sevinçli

gününü yaşıyordu.

Allah Resulü eline geçenleri dağıtırken hayatının en mesut lahzalarını yaşıyordu.

Bizde hava bundan ibarettir.

Öyleyse ne Marşel'in fakiri fakirlikten kurtarmak için,

zenginin zenginliğine sınır koymak için, ne de Keynes'in faiz hakkında karamsar veya

kötümser oluşu.

Esasen bunlar bizim için bahis mevzu olmadığı için ben megafonca bunları huzurunuza

getirip burada bağışlayın öpmeyi de düşünmedim.

Faydasız çünkü bizim düşünce yapımız, bizim sistemimiz,

bizim dünyamız içinde bunlara lüzum yok ve bunlardan bahis açmak manasıdır.

Boşuna karatsız.

Allahü Teala ve Tekaddes Hazretleri yar ve yardımcımız olsun.

Bize istikamet ihsan eylesin.

Ezan-ı Muhammed'i okunduğu için söylediğim dördüncü maddeyi vakit bulamadım.

Sermaye ve emek mevzu alakası.

Önümüzdeki derste buradan başlamak suretiyle inşaAllahü Teala

faiz, rant filan hususlarını ele alıp incelemeyi düşünüyorum.

Cenab-ı Hak yardımcımız olsun.

El Fatiha.

El-Fatiha.

Allahümme salli ve aleyhi ve alemine

selamü aleyhi ve

aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

aleyhi ve a aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi

ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve aleyhi ve

başvurma lüzumunu duymuyor.

Iştimai ve iktisadi hayatımızı

denge ve düzene getirmek için başkalarının kapısına

gitmiyor.

Başkalarına karşı dilencilik durumuna

düşmüyoruz. Imanımıza bağlı amelimiz, amelimize dayalı

muamelatımız beraber ele alındığı zaman adeta sistem

kendine yürüyor gibi huzurluların sistemi Allah'ı

hoşnut edenlerin sistemi cennete ehil hale gelmişlerin

sistemi cehennemden uzaklaşmışların sistemi bu hava

içinde devam edip gidiyoruz.

Biz bütün bu hususlarda sağdan

soldan alttan ve üstten gelen nimetlerde sadece ve sadece

Allah'a karşı medyuniyetimizi hissediyor ona hamd ve senada

bulunuyoruz. Bizim bu sistem içinde felsefelerin derin derin

düşünmelerin ve muğlak mudil şeylere çare bulmaların yeri

yoktur. Bizi yaratan hazreti Allah Celle Celaluhu bizi

istikamet içinde yürütecek dengeli ve düzenli bir hayat

yaşattıracak prensipleri vaz etmiş bizden istemiştir

bunları. Biz Allah'ın emirleri istikametinde olduktan sonra ne

felsefenin muğlak ve mudil meselelerine girmeye ne

içtimayının karanlık tehlizlerinde dolaşmaya ne de

iktisadinin henüz geldiği o yerde oturma imkanını

bulamadığı meselelere yerlere işlere başvurma lüzumunu

duymayacağız. Duymuyoruz ve ihtiyaç hissetmeyeceğiz.

Bir

bakıma her şeyi bırakıp miskin miskin uyuşuk uyuşuk emri

ilahiye ram olma manasına gelmesin.

Bütün aktivitesini

bütün canlılığını da yine Allah'tan alır mümin.

Allah'ın

rızasını kazanma istikametinde ve bu arada zelil olmamadan da

olduğunu düşünerek zilleti Allah'ın sevmediğini hesaba

katarak mutlatsın hamleler içinde yeni dünyalar inşa

etmeye.

Yeni dünyalar kurmaya çalışacak ve yerinde

durmayacak.

Böyle bir hava içinde ne müdavazısızlık gibi

bir girdap vardır ki alt üstle boğuşsun.

Ne zulüm, tahakküm,

tasallut ve ceberut gibi bir şeyler vardır ki yaraşıya

isyan olsun. Silsileyi merakip bertaraf edilmek istersin.

Ne

farklı yeme içme gibi şeyler vardır ki bir İslamı cemaat

içinde. Görüp de onları elde edemediğinden ötürü iştahlar

kabarsın da bundan anarşist olsun.

En yukarıdan en aşağıya

kadar tesbih taneleri gibi bir ipe dizilmiş gibi müminler aynı

hüviyet içindedirler. Hatta onların bizim tesbihlerimiz

gibi imamları ve otuz üçü birbirinden ayran imam ecikleri

de yoktur. İmam hizmetçidir. Seyyidül kavmi

yukarıya

götürürseniz Ömer şöyle çerçeveler.

Diçlerinin üstünde

bir koyunun ayağı köprünün taşına girse kırılsa yarın

ilahide Allah onu Ömer'den baştan aşağıya

kadar hava bu

şekilde mescidilmiş ve bu tam ahenk ve aynı müsavat hava

içinde hiçbir taraftan hiçbir seviyeden diğer seviyeden

ve tarafa gelecek itizar, ihtiraz, başkaldırma ve isyan etme

meselesi bahis mevzu değildir.

Binlerce valinin etrafı idare ettiği dönemden sadece bir tek valiyi size getireyim.

Cemaatin iç yapısı mevzuunda bir fikre sahip olacaksınız.

Göreceksiniz ki iktisadinin büyük debdebe ve ihtişamla

temerküzler, taaşütler diye önünüze sürdüğüm

işsizlikten bahsetme adına bir kısım şeyler getirdiği, felsefeler getirdiği

bütün bunlara mukabil

pıtri hayatın, tabi hayatın, Allah'ın emirleri istikametinde nasıl

ahenk içinde yürüyoruz?

Etrafta yüzlerce vali var.

Dişlerinde eyalet valileri var.

Üç beş vilayeti birden idare eden valiler var.

Ve İslam Devleti'nin sınırları Türkiye'yi otuz defa yutacak kadar genişlemiş.

Geliri de bütçemizin yüz katına yükselmiş.

Bu dönemde bir vilayet valisinin umumi durumunu gördüğünüz zaman

cemiyetin iç yapısına tam vakıf ve nighahban olacak.

Başkalarının Ütopya dünyalarında tersim ettiği bu muhteşem alemi

hayalinizde yaşamaya çalışacaksınız.

Seyyidine Hazreti Ömer, her Haç mevsiminde on senelik hilafet müddeti içinde

Mekke'de Beytullah'ın etrafında, Mina'da Akabeler'de, Arafat'ta toplulukların

bulunduğu yerde

ve Müzdelife'de yine toplulukların bulunduğu yerde

etraftan gelen halkla temas ediyor.

Amillerden, balilerden, mal müdürlerinden, zekatçılardan memnun olup olmadıklarının

bir şikayetleri olup olmadığını soruyor.

Hiçbir valisinden şikayet gelmiyor.

Hacca gelen sıradan insandır.

Etraftan gelen müminlerdir.

Bunlardan birini olmasa birine şikayet mevzu olabilecek bir taarda ve tecavüz olmuş

bir itisaf ve zulüm olmuştur muhakkak.

Fakat hiçbirinden bir şikayet duymuyor Seyyidin Hazreti Ömer.

Belki bana söylemiyorlar diye vefat edeceği sene bütün eyaletleri teker teker

gezmeyi

kafaya koymuştu ki, ithal edip Taribe Kaya gidince bu ameliye olmadı.

Yalnız bir cemaat arasladı Akabe'den.

Dediler ki ya Ömer biz validen şikayet ediyoruz.

Kimdir sizin valiniz?

Seyyid İbni Amir dediler.

Böyle deyince Hazreti Ömer belki içinden geçti.

Keşke yer yarı sayıda içine girseydim.

Seyyid İbni Amir benim nadide valilerimdendir.

Ondan şikayet geliyorsa demek halk şikayetleri ketmediyor.

Vay benim halime bu vaziyette Allah'ın huzuruna gidersem.

Devlet reisindeki ulvi duyguları düşünüyor musunuz?

Seyyid İbni Amir'i derdest Medine'ye celbediyor.

O zatları da orada bulunduruyor.

Vali içeriye girince buyur ya Emir El Mümin'in bir fermanınız mı vardı diyor.

Senden şikayet var deyince şaşırıyor vali.

Ne acaba benden şikayet ettiklerim.

Nakil diyor ki Hazreti Ömer senden şikayet var derken içinden de Allah'a şöyle

yalvardı.

Allah'ım Seyyid İbni Amir karşısında beni mahcup etme diyordu.

Halk şikayetlerini söyledi.

Arada bir zaman bir an oluyor ki işlerimizi görürken mesela makamında otururken

mescitte otururken

kendinden geçiyor saralı gibi bayılıyor dediler.

Bir bundan şikayet ediyoruz bu saralı adamı al.

İkincisi geceleri kimseyi kabul etmiyor.

Yatsı namazını kılıyor evine giriyor.

Sadece sabah namazında dışarıya çıkıyor.

Ayağı öpülecek valiye bakın nesinden şikayet ediyorlar.

Gece kimseyi kabul etmiyormuş saat birde ikide üçte dörtte.

Milletin yükünü yüklendi ya yirmi dört saat vazifenin çatlayıncaya kadar.

Üçüncü istadınız nedir sizin?

Diyor ki bir de haftada bir gün hiç dışarıya çıkmıyor.

Ömer çok sarsılıyor.

Demek sen Teb'an'la görüşmüyorsun.

Demek sen Teb'an'la arana böyle bir sütüre koydun.

Demek gece halkı kabul etmiyorsun.

Demek haftada bir gün kendini ayırdın.

Allah'ım beni halas eyle diyor.

Ya Emir el-Mü'minin bir beni dinle diyor.

Beni oraya vali gönderdin.

Kendi gelirim yoktu.

Hazinesinden de maaş alamazdım.

Gelirimi temin ediyorum. Ancak

geçimim kadar bir şey elde edebiliyorum.

Milletime,

eyaletime hizmet için yapıyorum bunu.

Niçin bir gece dışarı

çıkmıyorsun? Halkı kabul etmiyorsun.

Ya Ömer hasta bir

hanımım var. Çamaşırımı kendim yıkıyorum.

Vali.

Hanımımın

bakım görümünü kendim yapıyorum.

Ertesi gün onun benim ve

çocuklarımın yiyeceği yemeği kendim hazırlıyorum.

Ve bu

arada gece Rabbime de ibadet yapıyorum.

Gündüz ne hanımıma

bakmam, ne çocuklarıma bakmam, ne de yemeğimi yapmam imkanı

olmadığı için bağışlarlarsa kusurumu affederlerse

hem

Rabbime ibadetime hem de evladıyarime bakışım bu gece

de olsun benim. Diyordu.

Ömer Allah'a hamdetti ikincisini

sordu.

Haftada bir gün hiç dışarıya çıkmıyorsun.

Ya Ömer

Allah şahit. Şu sırtıma giydiğim elbiseden başka bir elbisem

yoktur. Bir hafta bir teviye bunu giyerim.

Haftada bir gün

gece bir peştimala sarılır. Bunu yıkarım.

Kuruyuncaya kadar

da dışarı çıkma imkanını bulamam.

Ömer secdeye

kapanacak hale gelmiştir. Tanıdığım gibiymiş Said İbni

Amin. Ara sıra bayılıyormuşsun.

Evet bayılıyorum ya Ömer.

Kubeyir. Şehit edildiği zaman ben Mekke'de bulunuyordum.

Müslüman olamamıştım daha. Onu getirdiler dar ağacının

altına. Mızraklarla üzerine doğru saldırıyorlardı.

Dininden

dön Muhammed'i terk et diyorlardı.

O etrafında aşına

bulamadı.

Halbuki ben uzaktan seyrediyordum.

Yardımına

koşamadım onun. Habbab'ın üzerine çullanırken bakışları

uzaklara doğru kaldırdı. Allah'ım selamımı Resulü'ne

ulaştır. Yani sonuna kadar sadakat içindeyim.

Aynı

lahzada Medine'de kumlar üstünde oturan Allah Resulü

dizlerine kadar doğruldu. Ve aleyke selam Ya Hubeyb dedi.

Ben

bu manzarayı seyrediyordum. Yardım edemedim.

Ne zaman o

tatlı o gözümün önüne gelirse kendimi suçlu sayarım.

Keşke

ölseydim derim. Ve bayılır düşerim kendimden geçerim.

Şimdi alın götürün validir. Ömer şimdi alın götürün valiyi

anladınız mı valiyi?

Devlet reisi Ömer. Vali İsaid İbni

Amir. Umumi hava budur. Tebaa küçük bir haksızlık karşısında

kılıcını çıkaracak kadar uyanıktır.

Ve rahatlıkla hakkın

müdafasını yapacak kadar hürdür serbesttir önümü istihbar

edecek havadadır. Böyle bir yapıda huzursuzluk olamaz.

Böyle bir yapıda valiye karşı şikayet olmaz.

Böyle bir yapıda

devlet reisinin aleyhinde yazı yazılmaz.

Böyle bir yapıda

devlet reisinin kurşun işlemez vasıtalar içinde girmesine

lüzum atılılmaz.

Çünkü taba memnundur. Ve haimine kadar

herkes öyle bir devlet reisinin ölümüne ağlar.

Öyle bir

valinin ölümüne ağlar ve haime kadar her şey.

Emniyettedir,

huzur içindedir. Onun için sinesinden yediği hançeri

yeyip de yere yatarken ilk aklına gelen şey de büyük

insanın şu olmuştur. Demek ki tabam içinde benden memnun

olmayan bir kat vardı ki benim kanımla ellerini kirletti diye

düşünür.

Demek ki beni öldürecek kadar ona kötülük

yapmıştım. Ey İbni Abbas git sokaklarda dolaş bak halk ne

diyor? Aleyhinde şikayet var mı?

Iyi oldu yıkıldı gitti

diyorlar mı? İbni Abbas bütün sokakları dolaştı.

Içeriye

geldiğinde şöyle diyordu. Beşikteki çocuğuna kadar vah

merhaba herkes ağlıyor. Pekala bunu bana kim yaptı?

Kimi

kırmışım ki yaptı? Dediler ki İranlı bir meclisi yaptı.

Allah'ım sana hamd ederim. Demek ki bir mümini kırmadım.

İdareci bu. Böyle bir topluluk huzur topluluğudur.

Emzalini

ancak melekler arasında semada gösterebilirsiniz.

Yüz milyon

iki yüz milyonun öldürüldüğü sistemde ne arıyorsunuz?

Kiliseleri kapatıp camileri hayvan ahırı haline getiren bir

sistemde ne arıyorsunuz?

Siz kendinize dönünüz. Huzurla

beraber her şeyi kendinizde bulacaksınız.

Allah'ın için

tutuşturduğu havada bulacaksınız.

Ve o zaman emniyete ve huzura

ereceksiniz. Kırık gönülleriniz, mümkessir ruhlarınız, alt üstün

üstüne gelmiş duygularınız o zaman onarılacak mamure haline

gelecek ve siz daha dünyadayken cennet numun hayatı burada

yaşama imkanını elde edeceksiniz.

Aziz ve Mesud yaşamış. Aziz ve

Mesud istikbali hazırlama mevkiinde bulunan nesli hazır

Allah hak ve hakikati ihyada kaim ve daim eylesin.

Mazisine

yakışır şekilde bir istikbal umranı tesisiyle onu şeref

yağıp ve serfiraz eylesin. Bütün müesseseleriyle,

mağrifiyle, parlamentosuyla, riyazeti cumhuriyesiyle, köküne

bağlı kendi mazi varlığıyla iftihar edecek ve başka kapılara

gitme zilletine düşmeyecek hava içinde Allah aziz milletimizi

payidar ve mesut eylesin. Ala in ahsenel kelam.

Ve abla an

nizam. Kelamullahil Melikil Azizil Allam.

Kama kala Allahü

tebareke ve teala fil kelam. Ve iza kure el kuranu festemi

lehve ansitu leallekum turhamun.

Auzubillahimineşşeytanirracim.

Bismillahirrahmanirrahim.

Allah'a maallezine tekavu vellezine hum muhsinun.

Sadakallahulazim. Barekallahulazim.

Elhamdülillahi hamden kamiline kama emar.

Eşhedü en la ilahe

illallah. Ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve resulühü

nnebiyyül mutabar.

Tağziman li nebiyyihi ve tekriyman li

fekameti şanı safiyyihi. Ve kala Allahü azze ve celle min

kailim muktiran ve amiran.

İnne Allahe ve melaiketuhu

yusallun ala nnebiyyi. Ya eyyühellezine amenu sallu

aleyhi ve sellimü teslima lebbeyhi.

Allahümme salli

ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina Muhammedin.

Kama salli ala seyyidina İbrahim ve ala ali seyyidina İbrahim

fil alemin. Rabbana inneke hamidul mecid.

Ve barek ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina

Muhammedin. Kama barekte ala seyyidina İbrahim ve ala ali

seyyidina İbrahim fil alemin. Rabbana inneke hamidul mecid.

Ve rızallahümme enes sıddîke, ebi Bekri ve'l-Fârikü,

ve'l-Fârikü,

ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü,

ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü, ve'l-Fârikü, ve'l-

Küçüklüğünüz kadar, büyüklüğü kadar Allah'tan korkun,

Allah'ın imayesine girin ve Allah'a itaat edin.

İnnallâhe itmuru bil'adli ve'l-ihsani ve'l-itâ'ihi'l-kurbe.

Muhakkak Allah adaletle emrediyor,

İslam'ı dosdoğru yaşamakla,

Kur'an'ı hayata hayat kılmakla emrediyor.

En geniş manasıyla ihsanla, sizi yaratan nimetleriyle perverde eden,

hiçbir şeyinizi eksik bırakmayan, cismen ahsen-i takvime mazhar eden,

nimetleriyle yeryüzünde sizi sultan kılan,

Hazreti Allah'a onu görüyor gibi kulluk yapmakla, siz görmeseniz dahi o sizi

görüyor, her halinize ligehban bulunuyor ya,

ve yine en geniş manasıyla yakınlığınıza bir şey vermekle,

şu yüksek İslam dininin ufkunuzda şahbal açması istikametinden,

yakın daireden başlayıp servetinizi sarf etmekle sizi emrediyor.

Ve yenhâ el-fahşâi vel-munkâri vel-baghî, yâ idhukum leallekum

tezekkerûn.

Ahlaksızlığın her çeşidinden,

gizlisinden, açığından,

sistemleştirileninden, henüz kapılar önünde sistemsiz bulunanından,

kanunlara dayananından, dayanmayanından,

gizlisinden ve açığından, ahlaksızlığın bütün çeşitlerinden Allah sizi nehyediyor.

Dinin amirlerine

başkaldırmanın, serkeçlik yapmanın her çeşidinden,

telakkilerin, asırların anlayışın değil,

aciz ve nakis

beşerin anlayışının değil, sahibi Kur'an ve Resulü

Zişan'ın çirkin gördüğü şeylerden sizi nehyediyor.

Böylece size nasihat ediyor. Ta düşünesiniz kendinize

gelesiniz. Bir sürü yanlış yol içinden çektiğiniz buhranlara

ve krizlere veda ede. Saini selamete çıkacak doğru yolu

bulasınız. Emni eman içinde cennete dahil olasınız.

Inna salata tenha enil fahşa vel münker.

Ve le zikrullahi

ekber. Ve Allahü ya'lemu ma tesne'un.

Sadakallahü'l-azim.