Economic Reflections -25- | Bayt al-Mal and Its Types | M. Fethullah Gülen Hocaefendi | (1979/09/14)

Euzubillahimineşşeytanirracim.

Velayhe Rahmanirrahim.

Elhamdülillahi Rabbil Alemin.

Ve Esselatu Vesselamu ala Seyyidina ve Senedina.

Ve Şefi'i Dünubina ve Mevlana Muhammedin Sallallahu Teala Aleyhi Vesselam.

Ve Aleyküm Selamun Aleyküm.

Rab'bi şerhli sadri ve yessirli emri ve hlü nüqdeten lisanı

yüfkühu kavli.

Ve yüfevvizu emri ila Allah.

İnne Allah basirun bil ibad.

Allahümme salli ve sellim ve barik ala Seyyidina Muhammedin ve ala alihi.

Azze ve Kemali Allahi ve kema yebi'i kubbi Kemali.

Bismillahirrahmanirrahim.

Sadakallahu'l-azim.

Ve bell'ana Resuluhun Nebiyyü'l-Haşimü'l-Gürkerim.

Ya İlahe'l-Alemin.

Zahir ve batınımızı enveri imaniye ve Kur'aniye ile münevvereyle.

Nefsin ve şeytanın üzerinden bizi masum ve mahfuz eyle.

Tevfikatü'l-Sübhaniye'ni her halükarda bize de yar eyle.

Dinimizin İslam'a kıyamete kadar bizleri neslimizi khadimeyle.

Bu hal üzere cümlemizi cennet ve cemalullah şerefiyle şeref kıyam eyle.

Amin.

Muhterem Müslümanlar.

Son derste yine iktisadi yapımıza dair bir mevzunun şerhini yapmaya

çalıştım.

Ve bu arada bilhassa günümüzde modern faizsiz banka

diyebileceğimiz mutarebe ortaklığı üzerinde durdum.

Bir yönüyle İslam'da bu hususun bir çaresi olduğunu size anlatırken,

bir diğer yönüyle de sizi bu mevzuda yapmanız gereken şeye işarette bulunduğum,

teşvik etmeye çalıştım.

Tarifini kendi içinde verdiğimiz gibi,

kendi memleketimizde bunu tatbik etmemiz mümkün olabileceği gibi,

rahatlıkla mümkün olabileceği gibi,

etrafımızdaki Müslüman devletlerle de bu mevzuda iştirak yapmak suretiyle

bu işi daha geniş tutmamızın mümkün olacağına yine dikkatinizi istirham ettim.

Ben burada bir iki cümle ile yine kısa bir temhidat yapma lüzumunu duyuyorum.

Belki bir hülasasını takdimin dışında bugünden sonra bu hususlara dönmeyi

düşünmüyorum.

Bir vaat ve bir zorlamaya binaen 5-10 veya 20 ders üzerinde ısrarla durup,

bu hususlarda İslam'ın bir şeyler demiş olduğunu göstermek için,

o mualla müessesenin hiçbir tarafının muallakte bulunmadığını göstermek için,

içtimai hayatın bütün ihtiyaçlarını karşılayabilecek, bütün ihtiyaçlarına cevap

verebilecek hüviyette

ilahi ve fakat arzi bir yapıya sahip bulunduğunu göstermek için bu

hususları arz lüzumunu duydum.

Bugüne kadar da ısrarla üzerinde durduğum bir şeyler anlatmaya çalıştım.

İkna edici, işba edici hüviyette fikir veremediysem de,

ileride bu hususu size ariz ve amik anlatabilecek kimselere fikir vermiş olduğum

kanaatindeyim.

Rahmanurrahim olan Hz. Allah kalplerimizi rahmaniyet ve rahimiyetiyle yumuşatsın.

İslam'ı kabullenmeye mihyâ kılsın.

İslam müessesesine karşı birkaç asırdan beri yabanileşen zihnimiz,

fikir dünyamız ve kalbimiz onun her şeyi yapmış olmasına,

yapabilecek olmasına rağmen bizim nazarımızda hiçbir iş yapamaz şeklinde

görünmesine, gösterilmesine yol açmış vesile olmuştur.

Yıkılması gereken şey oldukça ağırdır, oldukça çetindir.

Fakat imanlı müminin yapamayacağı bir şey yoktur.

Bu korkunç çemberi de Müslümanların kıracağı kanaatindeyiz.

Biz Kur'an'ı bilmiyoruz. Biz Resûl-i Ekrem a.s.

tanımıyoruz.

Kur'an'ı bilme Resûl-i Ekrem a.s.'ı gerçekten tanıma imkanına sahip bulunamadık.

Çeşitli şeylerle bizi teselli ettiler, uyuttular.

Biz de gerçekten onu Kur'an anlayışı ve Kur'an cemaati olmanın muhtezası zannettik.

Hz. Muhammed a.s. diyen, sadece getirdiği meseleleri beşerin vicdanına hapseden

bir insan tanıdık. Ama topyekûn hayatı kucaklayan, onu omuzlarına alan ve

bayraklaştıran,

İslam nazarında yücü olan hayatı evci kemali insaniyette ele alan,

tahlil eden, beşere takdim eden bir Hz.

Muhammed tanımadık.

Bizim tanıdığımız Hz. Muhammed a.s.

üç asırdan beri sadece camilerde müminlerin namazlarına karışır,

tekke ve zaviyelerde pek çoğunun kısmen uyuşukluğunu veya uyuşukluğa yeni bir neşve

katmış olmayı tanzim eder, tertip eder, formüle eder, böyle bir Hz.

Muhammed a.s. tanıdık.

Hayatı bize istihkar ettirecek, ölümü sevdirecek, kıyasiye hayatla boğuşabilecek,

hale getirecek bir Hz. Muhammed tanımadan sallallahu aleyhi ve sellem uzak kaldık.

Aklımızı hislerimize refik edemedik, Müslümanlığımızı sadece hisler planında

yaşadık, o da en coşkun olduğumuz zaman.

Ağladıksa niçin ağladığımızı bilemedik, sadece manzara bizi hislendirdi.

Bu ise kalbin, duymanın, izan etmenin kalbe dahi oturmuş olmasının ifadesi değildir.

Belki sadece hisler aleminde mevcelenmenin ifadesidir.

Meselenin kalbe oturmasının manası gece uyurken uykumuzu kaçırmasın,

yemekten iştahımızı kaçırmasın, ailemizi ve çocuklarımızı bize unutturması,

bu meselenin kalbi hayat zaviyesinde ele alınması demek.

Veya tabiri digerle meselenin ağırlığına uygun şekilde kalbe çökmesi demektir.

Ailevi hayatında Kur'an'ı bilerek ve Resul-i Ekrem'i tanıyarak yaşanan

bir Müslümanlık görmeden bir Müslümanın, kalbine iman etmiş bir Müslümanın rahat

edebilmesi, huzur duyabilmesi mümkün değildir.

O evde Kur'an bilinmiyorsam, o evde kâmeti kıymetine uygun Resulullah

tanınmıyorsam, o evde azametine uygun Allah'a iman ve izanı yok isem,

o evin büyük küçük fertlerinin huzurlu olması bahis mevzu değildir.

Yeme lezzetle olamaz, içme lezzetle olamaz, çoluk çocuk sevgisi de olamaz.

Çünkü birinci mesele halledilememiş.

Allah'tan bizi koparacak çeper yırtılamamış, kırılamamış.

Münasebet-i İlahi yani bizim Allah'la münasebetimiz, bu münasebetin gerektirdiği

hüviyetle temin ve tesis edilememiş.

Onun için ben nefsim dahil, Kur'an-ı Muysul beyanı tanımayan bir

cemaat olarak pek çoğumuza bu mevzuda hislerimiz içinde boğulduğumuz anda dahi,

gözyaşlarımız ceyhun olduğu anda dahi sadece hissi Müslümanlık nazarıyla baktım.

Bunun ise münafıklıkla arasında sadece secde etmek gibi bir hain vardır,

size yakıştıramadım ama yer yer kendime kondurdum onu.

Seninle münafıklık arasında sadece secde etmek gibi ince bir zar vardır dedim.

Çünkü sen İslam'ın yokluğundan mustarip değilsin.

Sen bir roman okuduğun kadar Kur'an'ı okumadın, anlamadın ilahi maksadı.

Götey'i tanıdığın kadar kelamında Allah'ı tanımadın.

Şekis biri bildiğin kadar Allah'ı bilemedin.

Buhari Müslim seviyesinde ve zaviyesinde şerhleriyle Hazreti Muhammed'e inemedin.

Siyer ve magazin Hazreti Muhammed'in arzına ve tuğluna nigahban olabileceğin bir

noktaya bir zirveye dikilemedin.

Hayatınla alakalı meselelere aşina olduğun kadar en azından.

Maddi ve manevi hayatının teminatı olan Hazreti Muhammed Aleyhissalatu Vesselam'ın

sözlerinin her cümerci içine giremedin.

Kendini orada biçimlendiremedin dedim nefsime.

Binaenaleyh seninle münafıklık arasında sadece ince bir zar vardır hükmünü

kondurdum.

Zaviye ve seviye meselesi.

Aynı şeyleri duyuyorsanız ben size istirham edeceğim.

Ve ısrarla üzerinde durduğum Ramazan'da birkaç defa size getirip taksim etmeye

çalıştım.

Kur'an-ı Muczul beyanın yeniden anlaşılması Hazreti Muhammed Aleyhissalatu

Vesselam'ın yeniden tanınabilmesi paslıbaharında yaşıyoruz.

Onun darını yaşamaya çalışıyoruz.

Neslimizi Kur'an'ı ve Resulullah'ı tanımaya davet ediyorum.

Ve burada sözüme bir noktalı vürgül koyarak devam ediyorum.

Siz bu mevzuda bir adım atmadıktan sonra

sabahlara kadar tekke ve zaviyelerde tesbih çevirseniz

din, iman ve irfan adına bir adım ileriye atamayacaksınız.

Allah ve Kur'an'ı tanıma mevzuunda eğer siz Allah'ın

istediği şekilde bir hüviyet alamasanız

İslam uğrunda ölüyoruz diye sokaklara dökülseniz dahi

kurşunlarla delik deşik edilseniz dahi

yine berbat gidecek ve şehit olamayacaksınız.

Ve İslam adına bir şey getiremeyeceksiniz.

Bizim üç asırdan beri

İçtimai yapımızda açılan en büyük yedik ki

onu kapıyamadık üç asırdan beri.

Elli seneden beri, yarım asırdan beri

bu büyük yediği kapama gayreti vardır

ve fakat hala maşeri vicdan

topyekun maşeri vicdan

bu mevzuda gerektiği şekilde uyanmamıştır.

Uyanmasını intizar ediyoruz.

Tekrar taaddimi yapayım.

Hukukunuza tecavüz edeyim.

Siz gazete okuyorsunuz.

Her gün tercümanı alıp baştan başa okuyorsunuz.

Bir o kadar Kur'an okusaydınız o gün bir cüz Kur'an okumuş olacaksınız.

Ama Kur'an okurken de rica ederim.

Üç asırdan beri gafil Müslümanların camilerde sallana sallanan

üzerine eğilip okudukları gibi

gafilin ve facirin okuyuşuyla değil

ilahi bir mesaja inme havası içindem.

Nedir ne eder Rabbim acaba bu kelamın içinde deyip bu hava içinde okumam.

Tercüman gazetesi kadar kelam-ı ilahi okumadıysanız

milliyet gazetesine eğildiğiniz kadar kelam-ı ilahi eğilmediyseniz

veya başka herhangi bir siyasi gazeteye baktığınız

ve onların içindeki siyasi havalanmayı havaların mevcelenmesini müşahede ettiğiniz

kadar

feyzi akdestten gelen envar ve esrarın içinde mevcelenip durduğum

Kur'an-ı Kerim'e inmemiş iseniz

Rab'den bir mesaj halinde size gelen gönderilen

ve Resul-ü Ekrem gibi emin bir dağıtıcıyla size getirilip intikal ettirilen

ilahi name ve ilahi mektup

sizin nazarınızda ahlaksızlık neşreden

gazeteler kadar kıymeti olmadığına hüküm vermek mümkündür

ve siz bunun aksini iddia edemezsiniz

her gün basıkın şu ve bu gazetede neşrettiği fıkraları

okuyorsunuz

onlarda anlatılmak ve meydana getirilmek istenen

efkarı ammeye ve umumi havaya giriyorsunuz

saatlerce dakikalarca onun tesirinde kalıyorsunuz

arşı ferşe bağlayan

yerde semanın dili olan

ilahi kelam hüviyetiyle aranızda bulunan

emin elçi Cibril'le gelen

beşerin en emininin mahviti vahyi ilahi olan kalbinde makas bulan

Kur'an'a karşı neredesiniz desem

kırıcı olsa dahi beni bağışlamanız gerekir

Kur'an'a karşı neredesiniz

hayatında birkaç roman okuyan

bir roman kadar dahi maddi hacm itibariyle bulunmayan

ve fakat bu arada Kur'an'ı okumayan Müslüman'a neredesin diye sormak vaciptir

neredesin

sen Göte'nin arkasında Şekisbir'in arkasında mısın

yoksa semanın yerde dili semavi vakat arzi

Hazreti Muhammed'in arkasında mısın

neslimiz İslam'ı bilmiyor

cemaatimiz Kur'an'a yanaşmak istemiyor

ucuz Müslümanlar

Müslümanlığın dahi folkloru, şekil, eda, hava, çeşitli formülleri

kalıp olarak yerine getirmem

ve fakat Allah'la münasebete asla ve kata inmemem

onun için belli bir devri ifade eden hadis

camileri lebalep dolduracaklar Kur'an bir vadide onlar bir vadide buyuruyor

camileri lebalep dolduracaklar Kur'an bir vadide onlar da bir vadide

ve daha dehşetengiz bir ifadem

ürpertici bir tonla şöyle buyuruyor

camileri lebalep dolduracaklar fakat içlerinde bir tane Müslüman olmayacak

bu dehşet ürpertmeliyim

ben sizin ümidinizi kırmayayım

sizi yese atmayayım

daima ümit, ümitten beşaretlerle huzurunuza çıkmış

ve bu mevzua inanarak huzurunuza çıkmış bir insan olarak bunlar benim Allah'la

münasebetime ters beyanlardır

fakat her mümin benim endişe ettiğim kadar kendisinden endişe etmelidir

benim münafıklığımdan ödüm koptuğu kadar onların da ödü kopmalıdır

ya ben de münafıksam Allah korusun

endişe etmelidir

ben endişe ediyorum vaiziniz olarak

münafık olabileceğimden endişe ediyorum

çünkü her şeyin üstünde Kur'an'ı tutup tutmadığım mevzunda şüphem vardır benimden

belki dünya ma meleki namına bir şeyim yok ama her şeyin üstünde Kur'an'ı tuttum mu

şüphem vardır

nasıl tutardım onu

tabiin tutuyordu onu

bir gecede iki defa manasına inerek okumakla tutuyordu onu

en azından üç gecede bir kere bitirmekle manasına iniyor ve tutuyordu onu

ne diyor Rabbim acaba

yer yer seviniyor kanat çırpıyor yukarılara doğru çıkıyor gibi bir hava alıyordu

ve yer yer kırılıyordu kalbi yatıyordu yere bayılıyordu kendinden geçiyordu

ama kelam-ı ilahiyi anlayabilmek için bir erkan art gibi doluyor doluyor gelip

ona tosluyor bir şeyler alıyor geriye çekiliyor

kerrufer harbi yapıyor gibi Kur'an'ın tevilat ve tefsiratıyla

yaka paça oluyordu boğuşuyordu anlamak için

bunun hele can ve heyecanını yaşıyordu

Kur'an adına ve Resulullah adına nefsim dahil cemaatime takdim ettiğim

mevzuların ben çok garip olduğu kanaatindeyim

göklerden meseleler bahsediyorum gibi cemaatime geleceği endişesini taşımaktayım

zira Kur'an asıl hüviyetiyle bize yabancı

belki bizi kıskıvrak tahtı esarete alan alışkanlıklarımız

ihtiyatlarımız ara sıra Müslümanlık adına nefsimin olsun riyakarlığı ve

Müslümanca görünmesi bunun dışında ele avuca gelir

dergahı nezd-i ahadiyette kayda değer bir şeyin mevcut olduğu kanaatinde değilim

irfan dağarcığımızı Allah genişletsin

onu doldursun ve bizi hakikat adına işba buyursun doyursun inşallah

bir iştimai ve iktisadi yapı ile huzurunuza gelirken bu türlü şeylerin belki

çok yeri yoktur

ama bir semhidat nevinden arz ettim

biz kendi meselelerimize yabancı bulunuyoruz

yeniden meselelerimize dönmedikten sonra bunları temelden alamayacağız

ben şu kanaatteyim

insanımız gerçekten Allah'a inansa göklerin ve yerin zimamı elinde olan

Allah'a inansa

ve onun muhteşem mübelliği olan Resulü Zişan'a inansa

hayatın en küçük teferruatında dahi onlara uymayı araştıracak

arkasına düşecek bulacak ve tatbik edecektir

hayatın en küçük teferruatına dair meselelerde Resul-i Ekrem'in emirlerine inecek

inecek tabiri belki bizim ifademize göre oluyor ama

Allah'ın Resulü'nün emirlerine yükselecek yerde semavi bir hayat yaşayacaktır

ama behem ahal Resul-i Ekrem'in emirlerini araştıracaktır

yarım yamalak inanmışlara gelince

camide olduğu halde dahi öyle de yaşasam olur, böyle de yaşasam olur

öyle de istem olur, böyle de istem olur

namazın sünnetini terk etsem de olur, farzını geriye bıraksam da olur

arasına bıraksam da olur, kılmadığım zaman üzülmesem de olur

bütün bu olur dediği şeylerin kimisinin arkasında

ya harama yakın bir kerahet vardır veya katihat vardır

veya sahabinin endişe edip de bunun arkasında küfür vardır dediği gibi küfür vardır

mümin küfürden endişe etmedikten sonra imanını koruma mevzunda teminat altında

değildir

bu bizim halimiz

binaenaleyh her meselenin dermanı inanmamız gereken şeylere inanılması

gerektiği kadar inanmaktır

bizim en büyük kediğimiz budur

Allah'a Allah bizim ne kadar inanmamız istiyor o kadar inanmak

Resulullah'a o kadar inanmak

Kur'an'a o kadar inanmak

inandık Kur'an-ı Kerim'i elli bin defa yüzümüze gözümüze sürsek bunun hiçbir sevabı

yok

belki Kur'an-ı Kerim'i yüzüne gözüne sürmesenin

içinde gördüğün ve vicdanını uyaran bir kısım meseleler

vicdanını uyardığı zaman

his ve heyecanın itibariyle seni şevka aşka getirdiği zaman öpersen

o öpme hacerul esad öpme gibi sevap kazandırır

ama sen hiç manalarına inmeden

benim gibi mürayih hafızların

Kur'an-ı Kerim'e karşı isramların ifadesi olarak

mücerret öpüp başına koymaya gelince bu totemciliktir

belki bir bakıma putperestliktir

belki günaha girmedir

anlıyor musunuz?

öpüş var öpüş var

ben alıp açıyorum

velillâhi yeşküdü men fissemâvâti velart

secde ayeti secde edersiniz sonra bey kerem

tav'an ve kerhen

gökte ve yerde her şey Allah'a aittir ve Allah'a secde eder

dahil bulundukları tabi bulundukları kanunlar içinde her şey Allah'a inkiyat

içindedir

zerre Allah'a inkiyat eder

elektronlar çekirdeğin etrafında bu inkiyatla dönerler

sistemler bu inkiyatla dönerler

kalbiniz bu inkiyatla atar

güneş bu inkiyatla sana bakar

gözün yine bu inkiyatla güneşe bakar

her şey Allah'a secde eder

uyarıldı vicdanın

iki büküm olacaksın

ben de Allah'ım deyip secdeye gidecektim

ve benim Kur'an'ım diye yüzüne gözüne sürecektin

bu sürme acerul esade sürmek gibi sevap kazandırır

ve ahirette Kur'an'ı sana şahit yapar

ama böyle yapmasan da

içine inmesen de

bu ilahi mesaj içinde olan esrara vakit ve nikaban olmasan da

her sabah kalkışında öpsen başına koysan

belki aleyhinde şehadet edecek

bana hakaret ettin

benimle istihza ettin

anlamak istemedin

mahfaza içinden aldı yüzüne sürdü

tekrar buraya koydu diyecektir kelam-ı ilahi

maksad-ı ilahi içinde anlaşılmayan bir Kur'an'ın

müminler arasında bir kıymeti yoktur

maksad-ı ilahi anlaşılınca

evde tutmak dahi onu cennetten bir parça tutmak

veya sıfat-ı ilahinin bir cilvesin evinde tutmak demektir

demek ki dikkat buyurun

Kur'an'dan asıl maksadı mümin yaşadığı zaman

ona tertip edecek her şey size sevap ve fazilet kazandırır

sen Kur'an-ı Kerim'e bir harf yazsan

ama o maksat tahakkuk ediyorsa

netice tahakkuk ediyorsa

o harfle sen kurtulabilirsin

onu aşağıda bir yere koymuşlardı

aldın kaldırdın buraya koydun

maksadına ram isen

sen yıkılmış Kabe'yi bina etmiş gibi sevap kazandın

maksadına ram değilsen

bunu buradan kaldırman sana sevap kazandırmaz

Kur'an'ın içine inmişsen

babanın mezarının başında okuduğun zaman

onun mezarını nur edersin

senin Kur'an'la alakan yoksa

başında okuyacağın onunla bir mehter marşı arasında fark yoktur

bütün bunlar

senin Kur'an'la rezonans olmana bağlıdır

bir ruh birliğine

senin ruhundaki heyecan

senin ifaden iç alemin ifadesi

ve kelam sıfatından gelen Allah'ın ifadesi

bu iki ifadenin karşı karşıya gelip

aynı frekansta çalışmasına

birbirine cevap vermesine

evet demesine veya hayır demesine bağlıdır

Kur'an'ı Kerim'le sıkı münasebet kuracaksın

ve o istikamette yapacağın en küçük şey

sana büyük sevap kazandıracaktır

her mesele Kur'an'da temerküz etmekte

onun etrafında toplanmakta

ve cemaatimiz bu ilahi kelamın etrafında tahassül ettiği zaman

her meselesini halledeceği kanaatindeyiz

Cenab-ı Hak irfan alemimize vüs'at ve inkişaf versin

Kur'an'ı tanımaya bizleri muvaffak kılsın

ve inşallah ondan sonra

hem iktisadiye dair hem ictimaiye dair

hem mali yapımıza dair pek çok meseleleri ona tevfiken ona uydurarak rahatlıkla

halledecek

ve her meselenin üstesinden geleceğiz Size en son

derste müzarebeyi anlattım

Bu mukaddimemi bir tarafa koyacak olursak faizsiz banka üzerinde durdum

Banka ictimai hayat için çeşitli istikametlerden gelen paranın temerküz ettiği

işlemek işlettirilmek aktif kılınmak üzere temerküz ettiği bir yeri teşayih et

bankanın günahı yoktur

Belki bankayı günahkar yapan içindeki faizdir Onun için faizsiz banka üzerinde

durdum

Günümüzün inanmış insanın dikkatini çok mühim bir noktaya çektim

Hususiyle biraz da banka statüsüne aykırı olarak müzarebe şirketi üzerinde durdum

ve bunun modern manada bir banka olduğu hususuna bilhassa dikkatinizi istirham etsin

Tabakati beşer çapında hiç olmazsa alemi islam içinden tatbik sahası bulduğu zaman

pek çok eksiğimizin ve gediğimizin giderilmesi mümkün olabilecek bir meseledir diye

tekrar ver tekrar dikkatinizi çektim

İleride maliyeye dair bir iki söz söylemek istiyorum

O hususta yeniden ele alma düşündüğüm bir mevzu var bir mesele var

O meselede alemi islamın yer altı ve yer üstü servet menbaları servet

kaynakları tabi madenleri itibariyle çok zengin olduğu hususudur

Bunların işlettirilebilmesi de çok büyük finansman kaynaklarına bağlıdır

Amerika gibi Rusya gibi geniş imkanlara sahip bulunamadıktan sonra elimizdeki bu ham

şeyleri değerlendirmek ve tatlında aslında zengin olan memleketimizi ve halkımızı

zengin kılmak mümkün olmayacaktır

Onun içindir ki biz alemi islam çapında bizi seven ve bizi isteyen devletler

arasından bize daima kucak açan milletler arasından yerimizi almak suretiyle

bir araya gelerek dünya çapında yatırımlar yapmak bu ham maddeler işlemek yer

üstü yer altı servetlerine inmek bunları değerlendirmek ve dünyada diğer devletlere

karşı meydan okuyacak hale gelmek için

bir araya gelmemiz zaruridir

Uydurma ve vazifesini fonksiyonunu eda edemeyen bir arsi diye de dikkatinizi

çekmiştim

Alemi islam içinde bu türlü bir şeyin meydana gelmesini kötümser karşılayanlar

vardır

Dünya içtimaiyat ve iktisadiyatına vakıf olamayanlar bu mevzuda kötümserdirler

Derler ki biz kendi içimizde böyle bir şey yaparsak Amerika yapacağı yardımı keser

Rusya da yardımı keser sanki yardım ediyorlarmış ve ettikleri zamanda babalarının

hayrına yardım ediyorlarmış gibi zavallı münevverimizin içinde çirkin bir endişe

uyarmaktadır

Yaptıkları bir yardımı beş kat çıkarıyorlar elli defa muazzam olarak

bir masanın başına oturmadıktan sonra ayağınıza başınıza birkaç tane pranga

vurmadıktan sonra birkaç tane tasma takmadıktan sonra sizin dudağınıza bir şey

tattırmıyorlar

Teşriat yapıp ismen söylememe ne lüzum var siz onları benden daha iyi gazetelerde

okuyor ve görüyorsunuz her şey olacağı yerde dahi nasıl bir olmamazlık içine girip

sarpa sardığını gazetelerde sayfa sayfa müşahede ediyorsunuz ne lüzumu var

Binaenaleyh böyle bir endişe bazıları için varittir halbuki etrafımızda olup biten

şeylere baktığımız zaman hiç de zannedildiği kadar mesele tehlikeli ve endişemiz

değildir.

Zira dün Amerika Yugoslavya'dan yardımı kesti o devletçi kendi kökünden kopmuş

yarısıyla Müslümanlıktan kopmuş diğer yarısıyla da Hristiyanlıktan kopmuş muallakta

ve ciddi hiçbir meslede olmayan bir devlettir.

Amerika'ya dayalım nihayet bir rejim meselesi bahis mevzu olunca Amerika alakasını

kesiyor Rusya'ya dayanıyor Rusya alakasını kesiyor kendine göre bir şeyler yapmaya

çalışıyor ve tahmin ediyorum pek çok meselelerde bugün bizden ilerdedir.

Onun içinde bulunduğu rejim bu kerameti getirmiş değildir ona.

Belki bir millet haysiyetiyle kendine dönmüş, dilenciliği bırakmış,

yükselmenin yolunu araştırmış, kendi içinde bulmuştur.

Kaldı ki bizde çözülmüş formüller var.

Değerlendirdiğimiz zaman bunlarla Allah'ın tevfik ve inayetiyle sahili selamete

çıkacağız.

Allah'ın alakasını kesiyor. Ama onlar kendi aralarında yapıyorlar.

Geçen hafta derste arz ettim sadece Nil boyunda belki bu müessesenin binlercesi

teessüs ediyor.

Ve çeşitli ciddi yatırımlara girişiliyor.

Bugün olmasa bile akıbet itibariyle yarın Mısır'ın akıbeti oldukça güzel olacaktır.

Çünkü ilerleme yoluna girmiştir Alefistan.

Bunun gibi pek çok devlet sıralayabilirim ki süper devletler.

Onlarla alakalarını kesmişlerdir ama fakat o devlet olduğu yerde kalmamış,

yükselmiştir.

Bizde ise formüller çözülmüştür.

Sadece hazırlanmış bir ocağa kiprit çakma gibi bir şey gerektir.

Bunları değerlendirmem. Mahşeri vicdanı uyarmam.

Halkı bizim istediğimiz istikamette bir araya getirmem.

Ve böylece kolhozculuğa götürücü yolun önünü de tıkama bunu da söyleyeyim.

Sen bu mevzuda bir araya gelmez, iştirakini yapmaz, müdarebeni kurmaz,

Allah'ın istediği istikamette kendine çeki düzen vermezsen,

kendine o istikamette bir şekil vermezsen,

hadiselerin akışı içinde gider kolhozculuğa dayanırsın nelerle adını demeyeyim.

Dayanırsın da çıkmaz yol geriye dönemezsin.

Kendin açtığın yolda boğazlanırsın.

Elinle hazırlandığın giyotine kafanı kaptırırsın.

Hadiseler o istikamette geliştirilmeye ve çoğaltılmaya çalışılmaktadır.

Sen basiretle hareket edecek, kendi işlerine vaziyet edecek,

bir araya gelecek, trostlar karşısında, karteller karşısında,

beri taraftan da teşekkül etmeye hazırlanan kolhozlar karşısında.

Birkaç asırlık, belki birkaç bin senelik,

mazine yakışır şekilde iş hayatına, iş alemine,

ictimai ve iktisadi yapına bir hava getireceksin.

Bir hal edeceksin.

Yeni bir teşekkülle geleceğini hazırlayacaksın.

Allah bu çetin mücadelede senin yardımcın olsun.

Bu hususa temas etmiştim.

Bu noktaya gelmişken,

mütarebeden bir Beytülmal'e intikalde fayda münaziye ediyorum.

Bizim ciddi müesseselerimizden bir tanesidir.

Beytülmal.

Beytülmal ta devri Risalet Benahide kurulmuş.

Emevi devrinde devam etmiş, Abbasi devrinde devam etmiş,

Osmanlı devrinde devam etmiş,

hususiyle Osmanlı devrinde oldukça geliştirilmiş.

İçinde bulunduğu şartlara göre devlet geliştirme imkanını bulmuş.

Geliştirilmiş Beytülmal.

Beytülmal devri Risalet Benahide 3 bölümde mütahale ediliyordu.

Mali yapımızın muallak da olmadığını göstermek istiyorum.

Sistemli ve işleyen aktif bir maliye yapımız vardır.

Resul-ü Ekrem Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in tertibi içinde

Beytülmal-i'l-Khas,

Beytülmal-i'l-Mutlak, Beytülmal-i'l-Muslimin

veya Beytülmal-i'l-Ammah şeklinde 3 bölümde mütahale ediliyordu.

Beytülmal-i'l-Khas dediğimiz Resul-ü Ekrem bizzat kendi hayatı zeniyelerinde

ve daha sonra da Rashid Halifeler, daha sonra da Melikler,

daha sonra da Melik-i Azutlar hep aynı istikamette hareket ettiler.

Resul-ü Ekrem Sallallahu Aleyhi ve Sellem bu hususi Beytülmal'den

kendi mübarek yaşalarını temin ediyordu.

Arz ve tuğlunu arz edeceğim onun.

Aynı zamanda sefirleri karşılıyordu.

Devletlere göndereceği hediyeyi gönderiyordu.

Bu hakkı doğrudan doğruya Kur'an ona vermişti.

Ve bakiyesini de Beytülmal-i'l-Mutlak'a iade buyuruyorlardı.

Raiyetinin en küçüğü kadar, belki en küçüğünün de yarısı kadar

geçimini temin edebilecek şekilde geçimini temin ediyorsun.

Teba'nın en küçüğü günde kaç defa yemek yer?

Bir defa.

Resul-ü Ekrem bir defa yemek yiyordu.

Vakıa onun günde bir defa yemek yediği de çok azdır ama

o bir defa yiyordu çünkü Teba'nın en küçüğü günde bir defa yemek yiyor.

Teba'nın en küçüğü ne kadar elbise giyiyor?

Resul-ü Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem bu kadar giyiyordu.

Onun bir geriliği vardı.

Bayramlarda sefirler geldiği zaman veftarı karşılarken

bir de her gün hayat içinde, hayatla boğuşurken giydiği,

mücadele ederken giydiği elbisesi vardı.

Başka yoktu.

Teba'sının da durumu bu merkezdeydi.

O bir devlet reisiydi. Vaziyeti bundan ibaret.

Bu hususi Beytülmal devlet reisinin elinde, başta Peygamberimizin elinde olduğu gibi

sallallahu aleyhi ve sellem.

Bir bakıma bugünkü manasıyla mestur aidat gibiyim.

Onun tasarrufuna tevdi edilmiş fakat vicdanda yasakçı bekçi vardı.

Ağzına götüreceği arpa kadar haram ve şüpheli şeyden dahi tir tir titriyordum.

Aleyhissalatü vesselam çok defa muharebeye giderken, mesela Bedir'e giderken merkubu

yoktu, yaya gitmişti oraya kadar.

Askeriyle beraber yaya gitmişti.

Uhud'a çıkarken Resul-i Ekrem'in bindiği bir atı bilmiyoruz.

Bazı zamanlarda Resul-i Ekrem'in bir devesi, bağışlayın bazı zamanlarda bir düldülü

oldu.

Bir katır oldu.

Katır onun katır olması itibariyle ismiyle belki içinizde münker bir şey.

Ama o katırın ayağını bastığı yeri ben gözüme sürme diye çekerim.

Allah fakiri o katırla haşretmesini arz ederim.

Resul-i Ekrem'in düldülü.

Bağışlayın derken belki o katıra karşı nezaketsizlik yaptım.

Çünkü o herhangi bir varlığa benzemez.

Kainatın fahrının üzerine bindiği varlıktır.

Bazen bunları görüyoruz ama çok defa bunlardan haberimiz yoktur.

O düldülü mukavkız kendisine hediye etmişti.

Kendisine adva namında bir de deve hediye edilmişti.

Hayatının son demlerine doğru buna biniyordu.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem,

rayiyet ve tebaasının en küçüğü kadar bir hayatı yaşıyordu.

En basit bir hayatı yaşıyordu.

Daha sonra reşit halifeler bu hüzut ve bu çizgiyi tecavüz etmediler.

Seyyidine Hz. Ebu Bekir adım ba adım aynı şeyi yaptım.

Ömer adım ba adım aynı şeyi yaptım.

Bir gün Efendimiz'in zevcelerinden kendi kızı Hz.

Hafsa

dedi ki babacım şöyle güzel bir elbisen olsa büyük bir devlet reisisin.

İran'dan Turan'dan insanlar geliyor.

Onları karşıladığın zaman onu giysen devlet reisisin.

A be kızım dedi, sen benden evvel gelip giden

iki arkadaşımın yanına gitmemi istemiyor musun?

Ben öyle yaparsam nasıl Ebu Bekir'e ve Resulullah'a vasıl olurum?

Nasıl onların yanında yerimi alabilirim?

Endişesini, korkusunu ve tasasını ihsar etmiştim.

Seyyidine Hz. Osman Cibilli olarak zengin idi.

Ağba ancak serveti vardı.

Ve ticaret yapıyordu.

Kendinden evvel Efendimiz devrinde ve Rashid 2 Halife devrinde büyük kervanlar

çıkarıyor.

Şam ve Yemen arasında kervanlar teşkil ve tesis ediyordu.

Çok zengindi.

Ama bununla beraber Allah yolunda her şeyin infak etmesini biliyor.

Ve mescidi nebevide veya mescidi haramda kumlar üzerinde yatmasını biliyor.

Başına kumdan bir yastık yapmasını da biliyor.

Devletin bizim devletimiz kadar otuzunu kırkını yuttuğu bir dönemde yapıyordu bunu.

Halk arasında zekata muhtaç insanın bulunmadığı bir dönemde yapıyordu.

Rahatlıkla yapabiliyordu bunu.

Çünkü Resulü Ekrem'in getirdiği saf hayatın muhtecası.

Onlara vasıl olmanın yolu bu idi.

Ve o bu yolda ısrar ediyordu.

İşte Beytülmalilhas böyle emin insanların elinde bu şekilde zarf ediliyordu.

Allah'tan çok korkan ve beş paralık bir masebenin dahi kendilerini öbür alemde

batıracağı endişesini taşıyan

bu türlü insanların öyle bir Beytülmal'de suyu istimal etmeleri asla ve kata

düşünülemez.

Cenab-ı Hak insanımıza insaf ve izan ihsan eylesin.

Başta ve ayakta bizi lüksel israftan, sefahetten ve dolayısıyla ruh

sefaletinden

masum ve mahfuz eylesin, halat eylesin.

İnsan ruhuyla sefil olduktan sonra, bağışlayın Allah'tan kopuk olduktan sonra,

kurşun girmeyen camlı arabaların içinde dursa dahi mukallif bir mahluk hüviyetinden

ileriye gidemez.

Onun için ruh ulviyetim, hissiyat ulviyetim, düşünce ulviyetim,

hasbilik ve samimiyet

Hazreti Ömer kumda yatsa dahi gökteki meleklerden daha aziz Cibril'le omuz

omuzadır.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem gökte benim iki vezirim var,

yerde de iki vezirim var.

Gökte Cebrail ve Mikail benim vezirlerim, yerde Ebu Bekir ve Ömer benim vezirlerim

derken,

Ebu Bekir, Ömer, Cebrail ve Mikail benim vezirlerim.

Cebrail'in yanına kor, isterse kumda yatsın, isterse vastasız Şam'a kadar bir

köle gibi seyahat etsin, fark etmez.

Ruh yüceliği var ya Allah katında yücedir.

Allah, ruhen zelil olduğumuz halde, aziz görünme gibi maskaralıktan bizi muhafaza

buyursun.

Bir de Beytül Mal-i Mutlak var,

bu benzetmek olmasın,

bazı fonksiyonlar itibariyle Merkez Bankası'na benzer.

Beytül Mal-i Mutlak,

Müslümanların hazinesidir.

Devletin parasının terakküm ettirildiği bir yerdir.

Yalnız para basmaz ve bir de faiz muamelesi yapmaz Beytül Mal-i Mutlak.

Müslümanlığı ızrar edebilecek herhangi bir icraati yoktur.

Bilhassa Müslümanların getirip paralarını koyacakları, değerlendirecekleri,

nemalandıracakları bir yerdir.

Ganimetlerin akıp geldiği, çizgilerin, haraçların akıp geldiği bir yerdir.

Yerinde Müslümanlar müracaat eder, haklarını alırlar, yerini de oraya bırakırlar.

Ve devlet, ileride maliye bölümünde arz edeceğim, pek çok ihtiyaçları,

geldikleri bununla kapama imkanını elde eder.

Bir de bütün Müslümanların, bazı fakirlere göre Müslümanların sözünden daha ziyade,

''Ağam benim Beytül Mal'im'' diye bir Beytül Mal vardır ki,

Hıristiyanlar ve Yahudiler dahi zimmi olarak o Beytül Mal'e müracaat etme hakkına

sahiptirler.

O Beytül Mal'e müracaat eder, oradan icabında maaş alırlar,

geçimlerini temin ederler.

O da başı başına ayrı bir hazine hüviyetinde çalışır.

Buna da bugünkü manasıyla, maliyenin bir kısım eksiklikleri giderilmiş olsa,

maliye demek mümkündür.

Bu ağam benim Beytül Mal'ine maliye demek mümkündür.

Ama maliyenin bir kısım darlıkları, sıkışıklıkları vardır.

Bir kısım tığlıkları vardır.

Bu ise daha cevval, daha seyyar, daha aksif, daha işlektir.

Bütün zekatların, zekat nev'ine ait her şeyin, yer altı ve yer üstü,

bütün gelirlerin, vergilerinin akıp akıp içine geldiği bir şeydir.

Ağam benim Beytül Mal'im.

Maliye vazifesini yapar.

Devlet enflasyonları bununla önler.

Piyataya bununla vaziyet eder.

İçte ve dışta bir kısım spekülasyoncuların önüne bununla geçer.

Tekeli bununla önler.

Hani iktisatta size arz etmiştim, tekele karşı spekülasyona karşı spekülasyon ve

tekelle çıkmam.

İktisattan müracaat edilen çarelerden bir tanesidir.

Ama devlet ağam benim Beytül Mal'ini bu mevzuda kullanmak suretiyle.

Memlekette iktisadi ve ticari hayatın dalgalanmalarını önler.

Paranın değer kaybetmesini önler, sıfıra müncer olmasını önler.

Memleketinin varidatına göre, ciddi bir plan içinde, tarfiyatı ayarlar,

yatırım ona göre ayarlar.

Bir bakıma maliye, bir bakıma da devlet planlama teşkilatı gibi çalışır.

Raşit halifelerin sistemi bu idi.

Tam uydukları ve riayet ettikleri zaman, Yücelen Emevi'nin,

Abbasi'nin, Selçuki'nin ve Osmanlı'nın yolu da bu idi.

Bu hususta tatbikata tekasül gösterdikleri işi aksattıkları zaman,

başaşağı gitmişlerdi.

Göklerin ve yerin dili olan, lisanı olan, Kur'an-ı Muczul beyandan hayatın hangi

safasına dair olursa olsun küçük bir inhiraf.

Derdi de, aileyi de, cemaati de başaşağı getirir.

Cenab-ı Hak muhafaza buyursun bizleri.

Veya başaşağı düştüğümüz üç asır evvel düştüğümüz çukurdan,

o kayyadan, yukarıya sahili selamete çıkmaya eman versin,

imkan versin, bizi halas eylesin.

Muhterem Müslümanlar,

ele aldığım bir mevzunun ifade tarzı bu olduğu için, anlatılması bu olduğu için,

ben onu kendi bölümleri içinde size arz ediyorum.

Beytülmale geldikten sonra onun fonksiyonunu veya maliye hüviyetiyle amenin

Beytülmalini ele aldığımız zaman onun yaptığı şeyleri yine kendi taksimatı içinde

arz edeceğim.

Sana boşluğun ve asıntının olmadığını göstereyim.

Bu mevzuda İslam hakkında herhangi bir tereddüde meydan vermemenin.

Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri ihlas ve samimiyet versin.

Gönüllerde mahkez buldursun.

Bu ammeye ait Beytülmal'in yaptığı, eda ettiği fonksiyon var.

Yaptığı vazife var.

Yine bunu da Rahşid Halifeler devrinde görüyoruz.

Adil bir taksimatın yapılması.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem adil taksimat yapıyordu.

Biraz evvel arz ettim onu.

Rahşid Halifeler de adil taksimat yapıyorlardı.

Vazifeden bir tanesi budur.

Seyyidine Hazreti Ebu Bekir bu amenin Beytülmalinden Müslümanlara tevziatta

bulunurken her Müslümana aynı nisbette tevzi ediyordu.

Servet taksiminin dağılımının müsavi şekilde.

Ferdin içtimai durumunu başka şeklini gözetmeden aynı seviyede dağıtma.

Resul-ü Ekrem devrinde olduğu gibi Hazreti Ebu Bekir devrinde de devam etsin.

Seyyidine Hazreti Ömer işe vaziyet edince o bu türlü taksimatı bir bakıma,

Ali Beyti Resulullah'a karşı hakna şinaslık sayarak değiştirdi.

Öyle diyeyim.

Seyyidine Hazreti Ömer taksimatını Ahli Beyti Resulullah'a fazla vermek,

Efendimizin zevcelerine fazla vermek şeklinde ele aldı.

En çok maaş alan Peygamberimizin zevceleridir.

Seyyidine Hasan ve Hüseyin Efendimiz herkesten ziyade hatta Bedir'e iştirak

edenlerden ziyade maaş alıyorlardı.

Kendisine sorarsanız diyordu ki ben hiçbir zaman Peygamber'in torunlarıyla

başkalarını müsavi tutamam.

Onlar cennet ehlinin delikanlılarıdır buyuruyordu.

Ben hiçbir zaman bizim analarımız ve Efendimizin zevceleri onları başka kadınlarla

müsavi tutamam.

Onlara on biner dirhem veriyordu, diğerlerine ise beş biner dirhem veriyordu veya

iki bin beş yüz dirhem veriyordu.

Fakat hayatının son demlerinde kendi kendine düşündüm.

Resul-ü Ekrem'in taksimatının isabetli olduğunu,

Hazreti Ebu Bekir'in taksimatının isabetli olduğu hususunu düşündüm.

Ve keşke Ebu Bekir gibi yapsaydım da böyle yapmasaydım dedim.

Eğer hayatta kalsaydım muhtemelen onu değiştirecektim.

Acaba Hazreti Ömer'i eski kararından vazgeçilen husus neydi?

Maliye siyaset ve politikasından, mal siyaset ve politikasından kanaatından

vazgeçilen husus neydi bunu bilemiyoruz.

Ama bana öyle geliyor ki,

o hayatının sonunda dahi

Hazreti Resul-ü Ekrem'in ehli beytini ve zevcelerini başkalarından yine üstün

tutmak istiyordu.

Ama devletin bazı kesimlerinde, bazı köşelerinde

Vali, eyalet valisi, amir vs. Kadir Kudas.

Bunlar kendi çocuklarına, Resul-ü Ekrem'in çocuklarına,

ailesine fazla verilmesi hesabıyla fazla bir şey ayırırlar endişesini taşıyordu.

Ben bu işi böyle yaparsam, yarın Emeviler başa geçtikleri zaman devlet reisi ve

ona yakınlara böyle verilir diye suistimal ederler endişesini taşıyordu.

Veya Allah'a kurbiyeti itibariyle, ehlullahdan çok büyük kimseler vardır

ki, bu mesele suistimal edilmek suretiyle ileride onlara fazla verilir.

Mesela Üveyz gibi kimselere fazla verilir endişesini taşıyor ve Hazreti Ömer verdiği

karardan vazgeçmek istiyordu.

Ama bu taksimatta hayatının sonuna kadar, adaletten zerre kadar ayrılmadım.

Allah'a kurbiyetine göre insanlara muamelede bulundum.

Bedir'de bulunmuşun hakkını verdim.

Uğut'ta bulunmuşun hakkını verdim.

Hiç terlememişe belki hiç bir hak vermedi veya verdiyse az bir şey verdim.

Sahab-ı Kune evvelin daima Hazreti Ömer'in gönlünde ve kafasında en birinci,

en mualla mevkii tuttu.

Bir harbe iştirak etmiş, orada civan, mertlik göstermiş bir insan.

Hazreti Ömer'in nazarında daima mualla bir taht üzerinde oturan semavi bir varlık

halinde kendisini gösterdi.

İşte Şibli'nin tespitlerinden bir tablo.

O Beytülmal içinde, bu Beytülmal-i Amme içinde halka aidatlarını,

maaşlarını dağıtırken,

başını kaldırdığında yüzünde bir yara izi bulunan birisini gördü.

Adam orada duruyordu.

Ona maaşını verdim.

Adam yine bekliyordu ama maksadı nedir bilemiyoruz.

Başını kaldırıp onu yine görünce yine verdim.

Bir daha başını kaldırdı, gördü, yine verdi.

Adam utandı, icap etti, gitti.

Dediler ki ya Ömer, niçin böyle yaptın?

Vallahi ben onu falan muharebede, bu yüzünün yarasını aldığı muharebede,

öyle kıyasiye savaşırken gördüm ki,

eğer akşama kadar burada dursaydı, ben de akşama kadar ona verecektim.

Tevzih ederken, taksimde bulunurken,

ferdin Allah'a kurbiyeti hesabıyla yapıyordu.

Kim Allah'a yakın arslan payına ehaktır o.

Almağa selahiyetlidir.

Ama o alacak mı almayacak mı ayrı bir davadır.

Amr ibn As'a ganimet tevzih edildiğinde yeni Müslüman olmuş,

Resul-i Ekrem'le yeni arbe iştirak etmiş

ve kendisine bir ganimet ayrılmış ve verilmiştir.

Bunu size arz etmişimdir.

Ganimeti Resul-i Ekrem kendisine uzatınca,

Ya Resulallah ben bunun için Müslüman olmadım.

Ben Müslüman oldum ki Allah beni mağfiret etsin diyordum.

Bir başkasına yine ganimet verilirken,

o da kalktı Resul-i Ekrem'e şöyle dedim,

Ya Resulallah ben Müslüman oldum ki ganimet alayım değil,

şuradan bir ok yiyeyim de şehit olayım.

Ve oradan dönüp de başka bir tarafa gittiklerinde,

parmağıyla işaret ettiği yerden oku yedi, şehit oldu da,

ruhunu Resul-i Ekrem'in dizinde Allah'a teslim etsin.

Tam da dediği yerden vuruldu diyordu Resul-i Ekrem.

Sallallahu aleyhi ve sellem.

Seyyidine Hazreti Ömer her hak sahibine hakkını veriyor.

Allah'a yakın olmayı değerlendiriyor, aziz biliyor ve buluyordu.

Ama gerçekten aziz olan da kendisini böyle takdim ediyordu.

Ben istemem diyordu.

Validemiz Zeynep bin Ticaj Allah'ım,

Ömer'in hediye atiyesini bana bir daha gösterme ruhumu kabz et diyordu.

Ömer o kadar duru idi düşüncelerinde.

O kadar kadirşinastı.

Öbürleri de o kadar kadirşinastı.

Halkın malını el uzatmadan tir tir titriyorlardı.

Böyle bir maliyenin çarçur edilmesi düşünülemez.

Böyle bir maliyenin avam ifadesiyle bağışlayın takır tukur olması düşünülemez.

Bu türlü insanların elinde maliye daima zengindir.

Eğer içinde para yoksa o paranın on katını getirecek yerlere yatırılmış demektir.

Gelir getirmeye yatırılmış demektir.

Bir hamlede yirmi sene gibi kısa bir zamanda

dünyanın en büyük devletlerini dize getirebilecek harp malzemesine sahip olma ne

demektir?

Roma köklü bir devlet.

İran köklü bir devlet.

İslam zuhur ettiği zaman İran'ın mazisi bin seneyi çoktan geçmiştir.

Oturmuş istikrar kazanmış bir devlettir.

Bir iki sene evvel iki bin beş yüz senesini teslid ettiler.

Bin seneyi çoktan geçmiş bir devlettir.

Nasıl oldu da beş on senelik bir devlet

inanmış yeni fertleriyle

terü taze her şeyiyle

cihanın üç dört yerinde bulunan en büyük devletlerini dize getirdi tarumar etti.

Zengin idiler.

Yine şiplinin teklifiyle

beş on yerde belki yedek at besleme bağışlayın.

Yaylaları vardı ahırları vardı.

Sadece Medine civarında

hiç de harbe iştirak etmeyen

kırk bin tane harbe iştirak etmeye hazır at bulunuyordu diyor.

Harp gücünü hesaba katıyor musunuz?

Ben bir askerden dinledim de

yirmi dört saat harbedersek

benzin yetişir mi yetişmez mi endişesini taşıyordum.

Her an harbe hazır

sadece Medine'de olan kırk bin tane at

harbe iştirak etmiyor.

Askeri gücün nereye vardığını düşünün

o kırk bin tane tank demektir bugüne göre.

Çünkü maliye çarçur edilmiyordu.

Hicali devlet fırsat ganimet deyip

namlarına aşiretlerin namına yatırım yapmıyorlardı.

Bakan olan herkes zengin olmuyordu.

Hesap soruluyordu kendisine.

İntisap ettiğin zaman kaç paran var?

Geldiğin zaman kaç paran var?

Hesap veriyordu.

Halit bin Velis

cihanın iki büyük imparatorluğunu dize getirdi.

İran'a karşı ordu gönderirken

Halit başında olmadığı için asker gitmek istemiyordu.

Asker Halife'ye karşı hiçbir zamanda yatmamıştım.

Fakat Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ve nihayet Hazreti Ömer'in o kesip biçici kararları karşısında

Ebu Ubeydi kumandan tayin ederek

askeri cisir vakasına göndermişti.

Halit Şam önlerinde savaşıyordu.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in

olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in

olmadığı

bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in

olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin

o

kesip

biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o

kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o

kesip

biçici

kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı. Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin

o kesip

biçici kararları karşısında

Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları

karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir

yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin o

kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin

o

kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip

biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip

biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu

Ubeydi'nin

o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde savaşmak

istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o

kesip

biçici kararları karşısında Halit'in

olmadığı bir yerde savaşmak istemiyorlardı.

Ebu Ubeydi'nin o kesip biçici kararları karşısında Halit'in olmadığı bir yerde

savaşmak istemiyorlardı. Her devrin kendine göre şartları vardır.

O şartlara göre o devrin insanın yükselme imkanını bulur.

Bir devirde yaşayan insan kendi devrinin şartlarını bilmez ve yükselme yolunu

bulamazsa başka devirlere ait hesap ve planlarla yükselmeye kalkışırsa yükselmesi

mümkün değildir.

Hz. Adem'den günümüze kadar birbirine bağlı binlerce devir geçmiştir.

Binlerce devir diyorum.

Bu devirlerden hiçbiri diğerine benzemez.

Temelde bir kısım prensiplere bağlı olmada benzese bile gelişen insan ruhu ve insan

fikrine göre mümaşat yapabilecek, o anlayışa inebilecek hava içinde daima

nebiler gelmiş,

mürşitler gelmiş, mübelliler gelmiş,

devrinin şartlarının talimiyle gelmiş ve o devrin insanına yükselme yolunu

göstermişlerdir.

Bu noktaya dikkati çeken Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem,

eğer Musa dahi olsaydı bu devirde labüt bana inkiyat ederdi.

Halbuki Hz. Musa aleyhisselam bir peygamberdi.

Bir peygamber olmasına rağmen Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem muhalfarz beyanı

içinde Musa dahi olsaydı bu devirde bana iktidar edecekti buyurmaktadır.

Zira devir Hz. Muhammed aleyhisselatu vesselamın devridir.

Hz. Muhammed devrinin sallallahu aleyhi ve sellem şartları bilinecek ve o şartlarla

yükselme yolu araştırılacaktır.

Eğer Hz. Resul Ekrem devrindeki bir fert, Hz.

Musa devrine ait prensiplerle meşgul olacak olursa, o hiçbir zaman yükselemez.

Prensipleriyle meşgul olduğunun azim peygamberlerden bir tanesi bile olsa.

Zira Hz. Ömer'in Tevrat öğrenmesine karşı yine burada kainatın

efendisinin ikasına şahit oluyoruz.

Seyyidine Hz. Ömer dillerine irfan kazanmak için Yahudilerin yanına gidiyor ve

İbraniceyi öğreniyor.

Aleyhisselatu vesselam darılıyor, kaşlarını çatıyor.

Ben ve bana münzel olan vahyi size yeteriz buyuruyor.

Zira devir Muhammedi devirdir.

Prensipleri o getirmiş, şartları o bilmiş, insanımıza yükselme yolunu o

göstermiştir.

Onun içindir ki beşer bir dönemde Hz.

Adem ile kurtuldu. Belli bir dönemde kurtarmaya sefine remz oldu Hz.

Nuh ile kurtuldu.

Başka bir dönemde vadi vadi dolaşan Envar ve Esrar-ı İlahi'ne şahit oldu.

Bir devirden Hz. Halilurrahman ile kurtuldum.

Başka bir devirde Seyyidina Hz.

İsa ile kurtuldum.

Ama bir devir geldi ki onda mutlak planla kurtuluş Resulullah'a bağlandı sallallahu

aleyhi ve sellem.

Devirler temad edip gitmekte. Temel prensiplere müracaat keyfiyeti değişmemiştir.

İslam terü taze hüviyetiyle devam etmektedir.

Fakat burada ben yine devir meselesiyle bir hususa dikkatinizi rica edeceğim.

Sizlerde kendi devrinizi bilme mecburiyetindesiniz.

Siz Fatih devrinde yaşamıyorsunuz.

Siz Yavuz devrinde yaşamıyorsunuz.

Siz Malazgirt Ovası'nın Arslan'ı Akbarstan devrinde yaşamıyorsunuz.

Siz 20. asırda yaşıyorsunuz.

Siz at üzerinde veya tank üzerinde cihadın maddi yapıldığı dönemi

yaşamıyorsunuz.

Siz ruhlara inmem, yıkılmış gönülleri tamir etmem, harap olmuş kafalara

vahyeda nefesleme, üfürme üfürme döneminde yaşıyorsunuz.

Siz öyle bir devirde yaşıyorsunuz ki yaşadığınız devrin şartlarını bilmeseniz

bin kere dahi ölseniz içine düştüğünüz yukarıdan çıkamayacaksınız.

20. asırda yaşıyorsunuz. Taklit bağlarının çözüldüğü, tahkikin

silinip süpürülüp gittiğim, küfür adına taklide saplanmaların olduğum ve

taklidi küfürün içtimai hayata hükmettiğim.

İmana karşı ilanı harp edildiğim, açıktan atıyor Allah'ın inkar peygamberin

tezgif edildiğim,

Kur'an'ın eyyamın elinde melabe haline getirildiğim,

manasının anlaşılmaz bir hale geldiğim.

Gerçekten ve bilerek küfrün imana karşı mücadele etme vaziyetin aldığı bir asırda

yaşıyorsunuz.

Silahla siz hasmınızı yenemezsiniz.

Top baslatsanız dahi bu korkunç ateşi söndüremezsiniz.

Bu fitnenin önüne geçemezsiniz ordular dahi olsanız.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem, devrini bilmeden devrinin derdine

muhaleçede bulunsaydım, haşa o türlü bir neticeyi ona isnat etmeden fersah fersah

uzağım ben ve onu tenzih ediyorum.

Ama muhalfar, şayet öyle bir şey olsaydı her şey fiyaskoyla neticelenirdi.

Ama o adım adım ilerledi, tepeye doğru tırmanırken, aşağıya doğru iniyor gibi

süratle ilerlerken, şartlarını bilmişliğin havası içinde ilerliyordum.

Yirminci asrın insanı, hususiyle camiye gelenim,

Allah'ı sevenim, peygambere mümkat olan sizler yirminci asrın şartlarını

biliyor musunuz? Hangi şartlarla içine düştüğünüz çukurdan çıkmanın olacağını tayin

ve tespit ettiniz mi?

Aziz müslüman,

içine düştüğün kuyunun nasıl bir kuyu olduğunu bileceksin.

İçinde yaşadığın şartları da bileceksin.

Bileceksin ki inkarcı fiziği, kimyayı aslonun senin mabudu mutlak bildiğin,

maksudu bir istihkat sanıdığın Allah'ı inkarda kullanıyor.

Öyleyse onu ispatla kullanma yolunu bulacaksın.

Bileceksin ki Resul-i Ekrem namına şahıslar çıkarıyor.

O ezeli ve ebedi güneşi söndürmeye, sönük göstermeye çalışıyor.

Kamet-i kıymetine uygun Resul-i Ekrem'i takdim etmesini bileceksin.

Onun gökten yere inmiş, semavi hüviyette bir zat olduğunu,

oturduğun her mahvilde, karşılaştığın her toplulukta anlatacak ve ikna edeceksin.

İslamiyetin hakkaniyetine toz konduruluyor.

Kur'an'ın hakkaniyetini riyazi katiyet içinde anlatacak,

hasımlarını ve karşındakilerini ikna ve izam edeceksin.

Keza irşad ve tebliğ yolunu intihap ederken, kendi

nesline sahip çıkma yolunu araştırırken, o mevzuda da şartlara riayet edeceksin.

Ortaokul talebesi, lise talebesi baştan çıkarılıyor, sokağa salınıyorsa kanserin ve

kangrenin nerede olduğunu göreceksin.

Kendi mektebine sahip çıkacaksın.

Zira belli ki terk edilmiş nesil canavarlaşıyor ve vahşileşiyor.

Mescitte şeytandan bahsediyor.

Fatihlerin, yavuzların diye.

Belli ki çıldırmış. Belli ki söylediği şeyler hezeyandan

ibaret. Kalbinin tamire, kafasının tamire ihtiyacı var.

Kanınla, terinle yaptığın mektebine sahip olacaksın.

Yurtlar mı tesis edersin? Kurslar mı yaparsın?

Değişik müessefeler mi kurarsın?

Ne yaparsan yap, aile topluluklarına gireceksin.

Vatanına sahip olacaksın.

Batacaksın ve fakat batmasını önleyeceksin.

Bir gün vatanın batarsa canlı bir insan bulamadığından dolayı batmış olarak

girecektir.

Sen bu hava içinde duracak, kollarını gerecek bütün hadiseleri karşılayacaksın.

Günün şartları bunu iktiza etmektedir.

Topla, tüfekle halledilmez mesele.

Maddi güçle halledilmez mesele.

Diplomatlığın ve siyasetin ruhlara girmenin insanları baştan çıkardığı veya

nizama ve intizama soktuğu bir dönemden kaba kuvvetin mesele halledeceğine ihtimal

vermem.

Neslinin içine girmeye çalış.

İnsan yetiştirmeye çalış. Ve bir fezleke olarak arz edeyim.

Sinin, nefretin, öfkenin dünyada hiçbir meseleyi halletmediğine inan.

Onu senin neslinden seni koparacağına bir faktör, bir sebep say.

Şeytandan kaçar gibi kinden, nefretten, öfkeden kaç.

En katı yüreklerin dahi senin karşında yumuşadığına şahit olacaksın.

Binlerce misali vardır. Günümüzün insanının irşada ihtiyacı vardır.

İmdadına koşmaya ihtiyacı vardır.

O da tabakatı beşer çapında, en büyük politika ve siyaseti nesline sahip çıkma

istikametinde kullanmana bağlıdır.

Rahmanurrahim olan Hz. Allah sana merhamet buyurup bu mevzuda seni doğruya hidayet

eylesin.

Rüştü göstersin. Nesle inme istikametinde elinden tutsun,

sana rehber olsun.

Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu.

Eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu.

Eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu.

Allah'ın kulları.

Allah'a karşı gelmekten sakının.

Allah'a karşı çok saygılı olun.

Huzurunda dururken edeple durun.

Her halinizden cehban bulunduğunu bilin.

Ona göre hareket edin.

Allah'ın himayesine girin ve Allah'a itaatte bulunun.

İnnallâhe ye'muru bil adli vel ihsani ve ita'izil kurban.

Muhakkak Allah adaletle emrediyor.

Kur'an'da tarif buyurduğu gibi doğruyu yaşamakla, Kur'an'ın emirlerini hayata hayat

kılmakla,

İçtimaiyi Kur'an'la hayatlandırmakla size emrediyor.

En geniş manasıyla ihsanla, Rabbinizi görüyor gibi ona kulluk yapmakla,

siz gaflet edip laubali dursanız dahi o her halinize nikahban bulunuyor ya.

Ve yine en geniş manasıyla yakınlığınıza bir şey vermekle.

Gafletin ufkunuzda şahbaz açması istikametinden, servetinizi sarf etmekle size

emrediyor.

Ahlaksızlığın her çeşidinden, gizlisinden, açığından, büyüğünden,

küçüğünden,

dinin emirlerini tanımayıp taşkınlık ve serkeşlik yapmanın her çeşidinden,

telakkilerin, asırların anlayışının değil, Kur'an'ın, İslam'ın çirkin gördüğü

şeylerden sizi nehyediyor.

Böylece size vasıf nasihat ediyor.

Ta düşünesiniz, kendinize gelesiniz.

Emni eman içinde sahili selamete çıka, cennete dahil olasınız.

Akimiz salah.

İnne salâte tenhâ enil fahşâ-i vel munkâr.

Veledikrullâhi ekber.

Vallâhu ya'lemu mâ tesnâûn.

Salafallâhu azeem.