Mektup 10

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Pek aziz, çok kıymetdar ağabeyimiz!

Kemal-i hürmetle binler selâm ederek makbul dualarınızı bekler, hizmet-i imaniyede muvaffakiyetler dileriz. Sizin Risale-i Nur’un dershane-i nuranîsinde en birinci safta ve en birinci talebe olmanız ve sorduğunuz müdakkikane, âlimane ve âdeta istikbalde gelecek milyonlar Nurcular namına sualleriniz, pek çok hakaikin anahtarı olmak hasebiyle ve otuz senedir görülmemiş bir sadakat ve metanetle bu Nurlara hizmetiniz dolayısıyla sizinle daima iftihar ediyoruz.

Mektubunuzu aldık. Üstadımız şiddetli hasta olduğundan ancak sizin mektubunuz olduğu için bakabildi. Şimdi bizimle dahi konuşmağa tâkati olmayan Üstadımız, yalnız sizin hatırınız için zorla bu mektubu temaşa edebildi. Eğer hasta olmasa idi, birşey yazdıracaktı.

Nur’un otuz senelik has hâdimi muhterem ağabeyimiz!

Gördüğünüz rü’yaya Üstadımız “Çok mübarektir, Cenab-ı Hak hayretsin” diyor. O mübarek rü’ya hakkında bizim hatırımıza şöyle geldi:

Sure-i كهيعص Hazret-i Zekeriya Aleyhisselâm’ın ihtiyarlığından Cenab-ı Hakk’a tazarru’sudur ki; Üstadımızın ihtiyarlığını ve dolayısıyla Risale-i Nur’un te’lif vazifesinin hitama ermesinden Üstadımızın ihtiyarlığından Risale-i Nur’un neşrine bir noksanlık vermiyeceğine bir îma var gibi tabir ettik. Üstadımıza istirahat verilmek işaretidir.

Sure-i حم‮ ‬عسق değil demesi de, Kur’an-ı Hakîm’in Mekke-i Mükerreme ve etrafındaki mebde-i intişarına baktığından onun bir mu’cize-i maneviyesi olan Risale-i Nur’un mebde-i intişarda olmayıp, kemal-i şaşaa ile âlemin aktarına yayıldığına birer işaret nev’inde telakki ile bir müjde işareti hissettik.

Muhterem ağabeyimiz! Şimdi o kadar büyük ve muazzam mesailin olduğu bir zamanda, küçük kusuratları nazara almamak lâzımgeliyor. Çakıl taşları gibi kusuratın affına şefaatçi olan Cebel-i Uhud gibi haseneleri nazara almak ve Cenab-ı Hak haşirde adalet-i mutlaka ile mizan-ı ekberde hasenatı seyyiatı galibiyeti mağlubiyeti noktasında hükmeylediğinden, böyle bir asırda küçük haseneler büyük hükmünde olduğundan cüz’î kusurlara nazar-ı müsamaha göstermek hayırlı netice vereceğinden bunları nazara almamak lâzımgeliyor. Hem değil öyle küçücük muterizleri, mahkemelerde dahi muarızları Üstadımız helâl ediyor. Halktan kim olursa olsun helâl ediyor.

Üstadımız her zaman der ki: Ben bir çekirdeğim, çürüdüm gittim. Ben kendimi beğenmiyorum ve beni beğenenleri de beğenmiyorum diye en yakınlarının dahi hürmetine hiddet ediyor. Risale-i Nur’da bahsettiği gibi mesleğimiz benlik ve enaniyeti mutlak terktir diye Üstadımız bu ve emsali düsturlarına bütün kuvvetiyle sadık olduğunu ve kavlinin fiil ve halinde müşahede edildiğini ve bu manalar halinde tecessüm edip bütün kuvvetiyle benlikten ve şahsına kıymet vermekten kaçtığını, hususan Üstadımızın, şahsına yakın olanlar ve biz hizmetçileri kanaat-ı kat’iyye ile biliyoruz. Üstadımızın bir makam ve kemalâtı kabul etmediği ve böyle davalarda da bulunmadığı güneş gibi zahirdir. Fakat merhum Hasan Feyzi ve Ahmed Feyzi misillü ifratkâr gibi görünen müdakkik zâtları tezyif etmiş olmamak ve dehşetli esbablar hengâmında bunların Nurlara olan şevklerini bütün bütün kırmamak için, onların kanaatlarını Risale-i Nur’a ve Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsine ve dolayısıyla esrar-ı Kur’ana aid olarak onların Üstadımızın şahsına aid çok sözlerini ta’dil ve tayyederek şevklerini kırmamak için kabul etmiş ve şahsından bahsedilen yerleri redd ve tayyetmiştir.

Risale-i Nur’un büyük mecmuaları arasında intişar eden talebelerin bazı Risale-i Nur hakkındaki mektubları bir kısmı evvelce Barla’da iken Risale-i Nur’un doğrudan doğruya Kur’an hizmetine aid bulunmasının izharıyla o zaman pek az bulunan yardımcıların kaçmamaları için az bir kısmı kabul edilmiş. Ahmed Feyzi ve merhum Hasan Feyzi ve onlara benzeyen bir kısım talebelerin takrizleri ise, Üstadımızın şahsına bakan kısımları tamamen tayyedildikten sonra mütebâki kısmı Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsi namına sükûtla karşılanmış. Müstensihler de onu bilmeyerek bazı metin içine dercetmişler.

Bu fitne ve dalalet asrında gizli düşmanlar perde altında türlü suretleri hususan dostluk suretini giyerek ehl-i imanı aldatmağa çalışanların tesiri altında farkına varmadan itiraza düşenlerin sözlerine ve kendi hissiyatını umuma mikyas yapanların ferdî fikirlerine mukabil bir cemaat-i uzma halindeki ehl-i kabul ve ehl-i istifadenin vaziyetleri, o itirazları nazar-ı itibare almamayı iktiza ediyor.

Eski zamandan beri mergub görülen ve hücum ve taarruzların bu kesreti zamanında bir nevi müsbet müdafaa hükmüne geçen Nur talebelerinin fıkralarının mecmuaların metni içine girmesi, bazı müstensihlerin sehivleridir.

Gençlik Rehberi’ndeki mes’ele-i mühimmenin baş tarafı eskiden İstanbul gibi yerlerdeki açık-saçık gezen gayr-ı müslim kadınlar ve onlara benzemeye çalışan bazı müslüman kadınları hakkında o sözü şimdi bazı din düşmanları, müslüman mübarek hanımlara teşmil ederek, Risale-i Nur’daki nurlara ve teselliye pek muhtaç kadınlar taifesinin Risale-i Nur’a karşı olan itimad ve alâkalarını zayıflatmağa medar olabilmesinden o kısmın yerine kadınların Hanımlar Rehberi’ni okumaları münasibdir. Tâ ki o fıkradaki şiddetten me’yus olmasınlar.

Resmî enaniyetlilerin olduğu bu zamanda medar-ı evham olabilen mes’elelerde Nur’un birinci şakirdi olan siz mübarek ağabeyimizle o Ahmed Feyzi ve merhum Hasan Feyzi gibi olanlar ile mülâyimane meşveret etseler ve onları kusurlu bulanlar da kusurlu olan kardeşlerimizi mülâyimane ikaz nev’inde müsamaha ile şefkatkâr olsalar, çok hayırlı ve münasib olur. Hem her meşreb bir olmadığından, müsamaha ile mukabele daha eslemdir.

O havalide ne olursa, Üstadımız size havale ediyor ve diyor ki: Hulusi nasıl münasib görse, benimki de öyledir diye size bu derece itimadı olduğuna kat’iyyetle kaniiz.

Mektubumuza nihayet verirken Risale-i Nur’un has ve kahraman ve mübarek şakirdi ağabeyimize binler selâmlar ve hürmetler ederek dualarınızı bekleriz.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Duanıza muhtaç

Zübeyr Ceylan Bayram