Mektup 65

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Aziz, sevgili Üstadımız Efendimiz!

Yüksek huzurlarına mübarek Bayram’ı canlı bir mektub olarak takdim ediyor ve mübarek el ve ayaklarınızı hürmet ve hasretle öpüyorum. Sevgili Üstadım! Kudsî nazarlarınızın müşfik ve ihyakâr iltifatından cüda düşeli, canından ayrılmış bir cesed halini aldım. Sizin mücaveretiniz bizim için ne kıymetli bir mazhariyet, ne âlî bir iksir-i hayat imiş. Hapisten sonra âdeta manevî bir hapse atıldım. Kim bilir belki de sevgili ve kudsî Üstadıma lâyık olduğu hürmeti gösteremediğimin cezasını çektim. Her zaman rü’yalarımda kendimi hapishanede görüyorum. Ve bu müşahedelere mutabık olarak, hayatım hapishanede görmediğim bir derecede mihnet ve meşakkat ve endişe ve müşkilatla geçiyor. Acaba diyorum sevgili üstadım beni hâlâ affetmiyecek mi? Yed-i halaskârîsiyle beni bulunduğum varta-i hüsrandan kurtarmıyacak mı? Acaba ben fâni ve dünyevî pislikler gayyasında ilel’ebed çürüyüp gidecek miyim? Âhirzaman Güneşi’nin mir’at-ı mücellası, ey Fahr-ül Mürselîn’in vâris-i hakikisi, artık bu bîçareni, bu kusurlu küsurlu fedaini kurtar, onu lâyık-ı afv gör. O senin müşfik nazarlarından imdad bekliyor. Rahmeten Lil-âlemîn’in vârisine, son asırların imam-ı hidayetine, mana ordularının kumandanına iltica ediyor. Sevgili Üstadım! Bende hayırdan eser kalmadı. Beni kurtarmazsan, hâlikînden olacağım muhakkaktır. Gözyaşlarımla kapına geldim. Beni hakiki hizmet ve hâlis vefa ve fedakârlık mensabına yükselt. Akşam sabah dualarım: “Yâ Rabbî! Bu bîçareni Habib-i Zîşan’ın nur-u aynı ve necl-i kerimi olan sevgili Üstadımın ayakları altında türab eyle!” diye yalvarıyorum.

Sevgili Üstadım! İzmir’de Nur’un inşiaâtı pek parlak bir hal aldı. Başta Mehmed Yayla ve Abdurrahman olmak üzere, hergün mikdarı fazlalaşan bir zümre-i saadet Nur’un parçalarını elden ele gezdiriyorlar. Bunlardan bazılarının isimleri: Bahaeddin, Ömer, Hüseyin, Remzi, Hasan, Mehmed, Nazif, Vehbi, Yakub, Hamid, Hüsnü, Mehmed, Emin, Süha, Ahmed, Mehmed, Nuri, Celil, Abdullah, Ferdi vesairedir. Makine ile teksir işinde muvaffakiyet hergün daha fazladır. İzmir muhitinde tarîkat erbabı pekçok münteşir olduğu için, Telvihat-ı Tis’a’nın eski yazıyla neşrini münasib gördük. Tashih işini bendeniz deruhde eyledim. Matbu’ nümunelerini elbette takdim edeceğiz. Dua ve yüksek himmetinizi diriğ buyurmazsanız inşâallah tevfik-i İlahîye mazhar oluruz. Bütün Nurcu kardeşlerimize selâmla mübarek el ayaklarınızdan tekrar hasretle öperim.

Bîçare, kusurlu, günahkâr, Risale-i Nur hizmetinden cüda ve vefasız köleniz

Ahmed Feyzi