Mektup 68

(Hulusi mahiyetinde bir binbaşının manzum bir fıkrasıdır)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

Çok muazzez ve mukaddes efendim hazretleri!

Mehmed Çalışkan kardeşimiz eliyle lütfen buyurulan iltifatnamenizi aldım. Allah’ın rahmet ve rızası size olsun. Bendenizi en büyük teselliye sevketti. Bugün Zülfikar’ın Üçüncü Zeyli’nin Onikinci Söz’ünü okurken bir füyuzat eseri olarak aşağıdaki manzum satırlar sudûr etti. Eskiden müstaid olan fıtratım, iki senedir hikmet-i Hüda tek bir manzum meydana getiremez iken perişan mısraların meydana gelişini bir hikmete hamlederek, inşâallah açılır ümidiyle teberrüken arzına cesaret ettiğimden özürler diler, kusurlarımın bağışlanmasını yalvararak mübarek ellerinizden saygı ve huşu’ ve hürmetle öper, duanızı istirham ederim. Cümle arkadaşların saygı ve selâmlarını da iblağ ederim efendim hazretleri.

Mehmed Reşad

Zülfikar’ı Okurken

Bu nasıl ifade bu nasıl kelâm

Ey Allah’ın dostu sana bin selâm

Cezalet, belâgat, bu hüsn-ü üslûb

Ancak sana vermiş Gaffar-üz Zünub

Kur’ana hizmetin mükâfatı mı

Tefsir-i Kur’anın bir sıfatı mı

Allahım Zülfikar ne azîm eser

İçtikçe kanılmaz bir havz-ı kevser

Dillere muhatab bir nur-u mübin

Sanki dile gelmiş Kur’an-ı Kerim

Habib-i Ekrem’den söylüyor gibi

Veli değil ya ne bunun sahibi

Bu yalnız ilim eseri değil

Eğil ey dost sen de önünden eğil

حَدَّثَنِى‮ ‬قَلْبِى‮ ‬عَنْ‮ ‬رَبِّى diyen

Velilik tacını başına giyen

Ey Bediüzzaman, ey abd-i said

Veyl ona ki ola o senden baid

Ey benim Sultanım kurbanın olam

Dua et potanda ben de yoğrulam

Ey nâşir-i din-i mübin-i Ahmed

Zülcelal Allah’tan sana bin rahmet

Duam budur: Yâ Rab abd-i hakirin

O Habib-i Ekrem nur-u mübinin

Muhammed Mustafa aşkına bizi

Yolundan ayırma Said-i Nursî

İzinde daim et ey zâtı dâim

Kur’an-ı Hakîm’in aşkına âmîn

14 Nisan 1951

Mübalağalarında fazlalık hüsn-ü niyetimize bağışlanmasını ve diğer kusurlarının afvını istirhamla arz olunur.

Mehmed Reşad