Mektup 85

من‮ ‬نورشين‮ ‬سيد‮ ‬اقبس

(Salahaddin Şenses’in mektubudur.)

Sübhanehu ve Teâlâ ismiyle başlarım.

Cemadat ve nebatat gibi herşeyin Cenab-ı Hakk’a karşı tesbih-i şükranesi vardır. Ben de tesbih-i şükranemi îfa eylerim.

Cenab-ı Allah’ın selâm ve rahmeti ve berekâtı daimî ve ebedî surette üzerinize olsun. Mutlaka câmia-i İslâmiyede sevgili mübarek zât-ı âlî-i kerimin huzur-u âlîsine, gözümün karası ve gördüklerimin en nurlusu efendim!

Hocam, bil’ittifak Nur hocası!

Evvelâ: Nazif ve şerif, mutahhar ve mücella hatır-ı âlîlerinizi sorup sual eder ve nihayet derecede hasret ve muhabbetle ve kemal-i şevk ve zevk ve lezzetle ellerinizi ve ayaklarınızı öperim. Şu nifak-ı zahirle bezenen bid’iyyat ve dalalet gussalarıyla gussalanan asr-ı hazırın müceddidi ve vaktin gavsı efendim! Cenab-ı Erhamürrâhimîn olan Allah-ı Kerîm’den umar ve temenni eylerim ki, şu zamanda din-i Muhammedî’yi aşikâr etmek emel ve arzusunda ömr-ü azizini hizmet-i imaniyede ifna-yı vücud eden siz üstadımın sıhhat ve âfiyette daim olmasıdır. Ve efendimin müstecab dua-i hayriyeleri lütfuna her vakitte ermektir. İnşâallahü Teâlâ en ehass gaye-i âmâlim de budur.

Sâniyen: Affınızı ve kolaylığa ermekliğimizi diliyorum ki, ey hocam! Bizler öz vatanınızın ve akrabalarınızın evlâdlarıyız. Hususan muhterem büyükbabanız, ana ve taallukatınızın merkad ve mezarları bulunan mahaldeniz. Bundan dolayı üzerinizde olan bir hukuktan bahsedeceğim. Amma buna hazm edip ihtimam vermemek de şanınızdan değildir.

Efendim, bunu size bir nasihat için arzetmiyorum. Bu benim yüzler belki binler haddimin fevkinde olan halettendir. Belki bu hukukumuzu sizden istiyorum. Zira üstadımız vilayet-i şarkiyeye kudûm-u mübarek ve meymûneleriyle ayak basmış olsa, benim hesabıma göre uzun, enli ve geniş bir medrese olarak gece ve gündüz Risale-i Nur tedrisatı yapılacak. Maamafih yine yapılıyorsa da işitmek, görmek gibi olmuyor. Evet şunu yakînen biliyorum ki, üstadım bulunduğu mahalde ikamete manen memurdur. Zira orada iman cidden büyük muhataradadır. Lâkin ne olaydı, şu benim bildiğim gibi olsa idi? Hiç olmazsa az bir gün olsun şu hazîn memleketimize selâmetle teşrif edip, bu büyük emr-i manevî-i kudsî misillü, yekdiğerini veli eden uzun zamanlar kesilip, bir fasıla olaydı? Acaba olur mu ki? Ne bileyim, meğer Allah dileye.

Ey Efendim! Bu bizim nefs-i emmare sahiblerine büyük bir perde oluyor. Allah’ın nuruyla zînetlenmiş mübarek yüzünüzle, maasi ve günahla kararmış ve içleri ahlâk-ı zemime ile vasıflanmış kirli yüzler yüz yüze gelmiş olacaktı. Lâkin ben yüzünüzün güzelliğine öyle müştakım ki, âdeta sahra-yı kebir kum çöllerinde şiddetli soğuk suya ihtiyaçlı bir susuz gibi size müştakım. Kalbim senin için öyle oluyor. Muhabbetim şiddetli ve alâkam te’kidlidir. Hemen Fâil-i Hakikî’den umarım ki, husul-ü matluba esbab halkediversin ve yakın zamanda çok meşakkat çekmeksizin meram ve maksudumuza nail olalım.

Sâlisen: Cenab-ı Hazret-i Üstadımızın da malûmudur: Ya şu kusurlu, fakir, müznib kul ile efendisi arasında hasıl olan halet bazan nurdan âtıl kalıyorum. Hüsrev Bey ve Hacı Hulusi Bey’ler mektubat ve müraselat hususunda hâlislerdir. Hattâ bazı Mecmuat-ı Kübra-yı Nuriyelerinizi onlar vasıtasıyla celbediyorum. Hele Hüsrev Bey alettevali Üstad tarafından olanları gönderiyor. Lâkin kalbim buna razı değil ve bununla kanaat edemiyorum. Yüz yüze seyyidden bir kula hitab lezzeti hasıl olmak için, arada vasıta olmaksızın Hazret-i Üstad ile müraselata iştiyakım vardır.

Râbian: Ey gönlümün gönlü ve ruhumun gıdası! Şu mühim suallerin zımnındaki haletten idi ki; geçen sene Hazret-i Üstad’a bir mektub yazmıştım. Kardeşim Hacı Hulusi Bey vasıtasıyla Risale-i Nur üzerine Üstadımın tahlil edivermesi âlem-i İslâmda müteessir müşfik efendimden umdum ki; bana emredip üzerime lâzım gelen ezkâr-ı lisaniyeyi bildirsin, ona devam edeyim. Üstadın hatırası ve hediyesi olsun idi. Tâ ki ölüm gelinceye kadar bununla meşgul olmak idi. Ey efendim, şimdiye kadar bu tahakkuk etmedi. Bu muradımı halleder misiniz, Risale-i Nur’la bunu bana emreder misiniz, yoksa fakirin hususi bu sual cevabından i’raz mı edersiniz? Emel ve arzum büyük efendimden her ne kadar etrafın gözönünde buna tesirli ağır hastalığından dolayı biraz müşkil ise de, şayet öyle ise bunu Allah Teâlâ Benî Haşimî hürmetine izale buyursun. Bunun hakikatını bir satır veya iki satırcık olsun bir mektubla izah ediveriniz. Zira bu benim yanımda büyük ehemmiyeti haizdir.

Hâmisen: Seyda Kabes Et-tâhî’ye bunun izharıdır; büyük ihtiyarlardan tâ küçük masumlara kadar ellerinizi öpüp selâm ve dua-i hayrınızı tazarru ve niyaz ederiz ki: Risale-i Nur ve üstadı ve tilmizlerini imhaya çalışan dessas, müfrit, fâcir fırkaların plânlarının inkırazıyla münkesir ve müteferrik olarak hâlis ayarlı altun olan ehl-i imandan bakır olan müfsidlerin seçilip ayrılmasıdır. Ve buna hükûmet nâzırlarından Dâhiliye Veziri, Maarif Veziri muvaffak olmasıdır. Zira bu hal, İslâmiyetin terakki ve tealisine ve vatanın ma’mur olmasına sebebdir.

Sâdisen: Gaiben selâm ve hürmetlerimi Nur sahibi kardeşlerimin cümlesine, hususuyla muhterem âhiret kardeşlerime takdim eder, tekrar mübarek el ve ayaklarınızdan bir hararet-i tam ile öper, son kelâmım da Hayr-ul Enam âl ve ashab-ı kiram üzerlerine salât ü selâmımdır.

Ey sabah rüzgârı! Eğer dostumun diyarına yolun düşüp de uğrayacak olursan, dostumun ayağının tozuna yüz-göz sürüp öpüver. O derenin güzel kokusundan bir nefescik olsun getirip kokutuver. Tutîlere şeker çıkan yerden bu miskine muradınca bir şeker getiriver ve gerçek tahassürle elini baş üzerine koyup bir ateş çakıver.

Talebeniz

Salahaddin Şenses