Mektup 39
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
Fahr-i Kâinat, hülâsa-i mevcudat, Resul-i Zîşan Aleyhi Salavat-ür Rahman Efendimiz hazretleri bir hadîs-i şerifte: “Emr-i İlahî gelinceye kadar yani tövbe kapısı kapanıp iman etmenin faide vermeyeceği zamana kadar daima bu din-i mübin-i Ahmedî’yi müdafaa ve inad edilmeyen hisarına teveccüh eden fenalıkları nefis, malıyla, varlık ve imkânıyla karşılayan bir taife, bir topluluk bulunur. Muhalif herhangi bir kuvvet hiçbir suretle o topluluğa zarar îras edemez.” Diğer bir hadîs-i münifte: “Bu ümmet-i Muhammediyenin her asırda umûrunu tahkim ve tecdid eden bir müceddid gelir.” buyurmuşlardır. Evet Cenab-ı Hakk’ın hikmet iktizası olan bu topluluğu hiçbir kuvvet dağıtamaz ve haktan ayıramaz. Bu topluluk öyle bir taifedir ki; hak ile zuhur eder, Allah Teâlâ nusret eder ve Cenab-ı Allah’la mansur olur ve Cenab-ı Hakk’ın inayetiyle hak üzerine sebat eder. Bu topluluk i’lâ-yı kelimetullah uğrunda hayatlarını feda ederler. Bu topluluk halen mevcud olup bunlar Türklüğü, Türk dinini, Türk mukaddesatını, Türk ahlâkını hattâ ecdadların kanıyla yoğrulmuş Türk’ün mukaddes yurdunu hem dışından ve aynı zamanda para kuvvetiyle elde ettikleri vatansız, cibilliyetsiz, vicdansız, imansız, ahlâksız, kansız bir sürü hainlerin vasıtasıyla içinden çökertmeğe ve parçalamağa uğraşan kara, kızıl, sarı kuvvetlere yani masonluk, komünistlik ve dinsizliğe karşı kemal-i sebat ve metanetle, yalçın azimleriyle ve sarsılmaz imanlarıyla çarpışan ve vatanımızın her bucağında nur meş’alesini taşıyan bu topluluk kimlerdir? Türklüğün ve İslâmiyetin temellerini tarsin eden ve müceddid bir ruh aşılayan bu müceddid, asrımızda kim olabilir?
Bunlar o kimselerdir ki: Kendilerine yirmiyedi seneden beri tatbik olunan tazyik, işkence, tehdid, tahkir, tehcir, hapis ve mütenevvi fenalıklara ve azîm muhalefetlere bir tevekkül-ü dindarane ile göğüs geren ve gayeleri peşinde esnemeden yol alan, Türklüğü, Türk dinini ve demokrasiliği maddî manevî sahalarda ve şehrah-ı imanda hükûmet ve millete manevî zabıtalık yapan Nur Risaleleriyle Nur kahramanlarıdır. Bunlar Kur’an-ı Kerim’in âb-ı manevîsinden kana kana içmişler ve nur-u İlahîyi bütün karanlıklara saçmışlar. Bunların zimamdarı ve âlem-i İslâmın medar-ı iftiharı ve Resul-i Zîşan’ın müceddid-i meşarii ve asrımızın müceddid ve müçtehidi ve ümmetin mutemedi, mihnetlere mütehammil, din yolunda kendisine teveccüh eden engelleri inayet-i Hak’la tar ü mar etmeğe muvaffak olmuş, zindanlara giriftar olmuş, mahrumiyetler içinde bırakılmış, ihtilattan men’ edilmiş, iman ve dince salabetli, şöhret ve şecaatçe mehabetli, mürşid-i âlemiyan Bediüzzaman Said-ün Nursî hazretleridir.
Bâlâda bahsolunan masonluk, komünistlik ve dinsizlik güden veya bunlara müzahir olan ve para ile kendini satmış olan bazı ahlâk-ı habîse erbabı ve hem-ayarları kısa görüşlüler, bilmem nasıl oluyor da Nur müellifi bu muhterem din kahramanını ve Nur talebelerini ve Nur kitablarını senelerle zindanlara attırdı, türlü türlü fâcialı komedyalar ve entrikalar çevirerek türlü işkencelerle inim inim inletti? Otuz-kırk sene evvel Kur’an-ı Kerim’den iktibasen eserlerinde yazdığı veraset ve tesettür maddelerini ellerine bir meta’ geçmiş gibi vesile ittihaz ederek, mukaddes bir din kitabını imha etmek yoluna giderler. Halbuki yüzlerce tefsir kitabları aynı hakikatı tafsilen yazarlar. Nur-u İlahî sönmez ve söndürülmez ve kalbinde zerre miktarı iman olan bir müslüman bu hâdiseyi kabul etmez ve rıza göstermez.
Garibdir ki; bu mücahid muhtereme ait olup üç sene evvel müsadere edilen 1800 lafz-ı celali altun ile yazılan bir kelâm-ı Kadim’in defaatle istenişine rağmen iade olunmamasıdır. Acaba ne için bu Kur’an-ı Mukaddes iade olunmuyor? Hayret!…
Hülâsa-i kelâm ve zübde-i meram şudur ki: Türklüğü, müslümanlığı, dini, ahlâkı, şerefi müdafaa uğrunda hayatını yıpratan bu müceddid-i fâzıla ki; bütün dünya müslümanlarınca takdire mazhar olmuş ve Nur Risalelerine ki, beşeriyetin takdirine liyakat ihraz etmiş ve Nur talebelerine ki, din-i mübin yolunda cihadından geri kalmamış olmalarına rağmen bu kadar fena muamelelere giriftar olmalarının sebeb-i hikmeti nedir? Bunlara hakaret; dine, müslümanlığa, Kitab-ı İlahî’ye hakarettir. Bu gibi fiillerin bir müslümandan sudûr etmesi muhaldir. Bu fenalığı şimdiye kadar irtikâb edenler Türk, müslüman neslinden doğmuş birer müslümanzadedir. Böyle iken hangi cereyana kapılarak bu şenaati irtikâb ediyorlar. Yoksa bunlar Türk maskelerine bürünmüş birer dinsiz midirler? Buna da vicdanım bir türlü kail olamıyor. Eğer bunlar müslüman iseler ve ruhlarında iman cabgîr ise derhal hatalarını tamire şitab ederler. Ve defaatle beraet kazanıp en yüksek makamların tasdikine iktiran eden ve Cenab-ı Hak tarafından masonluğa, komünistliğe ve dinsizliğe karşı selledilmiş birer kılınç olan bu taifeye ve kitablarına ilişmesinler ve bu suretle bütün müslümanları ve Türklüğü sevindirsinler ve Cenab-ı Feyyaz-ı Mutlak’ın ve İki Cihan Serveri’nin rıza ve hoşnutlarını kazansınlar. Cenab-ı Hak affedici ve bağışlayıcıdır. Aksi takdirde Allah Teâlâ’nın kahr u intikamına hedef olurlar. Çünki Cenab-ı Hak gayret sahibidir, müntakimdir, batşı şiddetlidir, âni ve fevrî intikamları da vardır, imhal etse de ihmal etmez. Vesselâmü alâ men-it tebea-l hüdâ.
Nur meftunlarından, Kerkük’lü Naibzade,
subaylıktan emekli Abdülmecid Özfırat