Mektup 56
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Çok muhterem, çok aziz, çok sabûr ve çok müşfik Üstadımız Efendimiz Hazretleri!
Evvelâ: Siz mübarek Üstadımız Efendimizin geçen mübarek mevlüd-ü Nebeviyenizi candan tebrik edip, mübarek nur kokulu el ve ayaklarınızı hasretle öper ve ol Vâcib-ül Vücud ve Tekaddes Hazretlerinden uzun ömür ve sıhhat-ı âliyelerinizi âcizane duacıyım ve mübarek nurlu dua-i fâzılanelerinize her ân muhtacım.
Siz hakikatlı ve mübarek Üstadımız Hazretlerinin Cenab-ı Hakk’ın hidayet ve inayetiyle ol misk ü anber kokulu mübarek ziyaretinizden ve âcizaneme mühim ânlarınızda kıymetli vaktinizden fedakârlık yaparak ikaz lütfunda bulunduğunuz cevahir kelâmlarınızın lezzeti ve şuaı o zamandan beri günden güne daha ziyade canlanmakta ve Risale-i Nur’a bağlı olan aşkım kat kat artmakta ve Risale-i Nur’u okumak hele yazmak zevkim, o arada geçen bütün dakika ve sâniyelerimin birbirinden fevkalâde farklı olduğunu bütün vücudumun her uzvu ve bütün kan damarlarımda manevî sevinçli cereyanın faal bir surette seyrini zevk-i manevî ile beraber olduğunu âcizane lütf-u Hak’la hissedebildim. Ve her ân o mübarek zevk-i manevî ile yaşayabilmekteyim. Ve bütün Nur kardeşlerime aczimle şunları ifade etmek lütfuna siz mübarek Üstadımız Efendimizin müsaade-i âlîlerine dayanarak ve kusur ve hatalarıma bakmayacağınıza güvenerek mazhar olmama Cenab-ı Bari ve Tekaddes Hazretlerine yüzbinler hamd-ü sena edip ve ol sevgili Peygamberimiz Fahr-i Âlem Efendimizin mübarek manevî şefaatlarına dayanarak dilerim.
Aziz sıddık Nur kardeşlerim! Risale-i Nur’u yazmakla ne kadar meşgul olsam ve gece yarılarına kadar o Nurla başbaşa kalsam, Elhamdülillah hiç yorulmak ve hattâ uykudan fedakârlık etsek ve hattâ gecede iki saat uyku bile Risale-i Nur hizmetinde çalışan bütün kardeşlerime kâfi geleceğini, Cenab-ı Hakk’ın aynı uyku gıdasını verdiğine bizzât âcizane şahidim. Bilhassa gündüzleri zarurî işlerinde meşgul olan Nur kardeşlerim yazmak zamanını kazanamazlarsa, gece vakitlerini ihmal etmeyerek Cenab-ı Hakk’a tam niyet-i hâlise ile mübarek kalemlerini ellerine alıp mübarek Nurlardan yazma gayretleriyle gündüz gibi manevî hizmetlerinden noksan kalanlarının tamamıyla telafi edileceğine inşâallah eminim. Gerçi hâlis ve sadık kardeşlerim bunları bilirler.
O gündüzleri üzerimize saran ehl-i zulmetin kirli havalarından gelen kirlenen vücud-u beşerin ve ehl-i imanın vücudunu sarsan elîm yorgunluk, akşam mübarek Nur vazifesine sarılmasıyla ve onunla başbaşa kalarak hem yazmak hem de orada bütün kalb ve akıl ve fikir ve hattâ bütün vücudu da aynen Nurlarla beraber olmak şartıyla ondan alınan zevk ve sürurdan gelen manevî tanzifat ancak gündüz aldığımız o kirli zulmeti tamamıyla yıkayıp atar, vücudumuzun her tarafı yeniden manevî bir hayata ve hassas bir duyguya mâlik olarak, Cenab-ı Rabb-ül Âlemîn’in biz âcizlere bahşettiği ertesi günü hayatına kavuşuruz. Ehl-i gaflet ise bütün günlerini dünyevî hayatlarına bırakıp haris-i dünya olarak ahmakça maddiyatı kazanmak kaygusuna düşerek akşamları evlerine geldiklerinde bîtab bir halde sersem sersem gaflet uykusunda veyahut kendilerini birbirinden daha kederli ve elemli olarak hayat-ı dünyeviyelerini ve bâkiyelerini zehirlemektedirler. Cenab-ı Hallak-ı Rahîm cümle ümmet-i Muhammed’i (A.S.M.) ve ehl-i gafleti hidayete mazhar ederek Risale-i Nur nurlarıyla yıkamak nasib buyursun âmîn.
Âlem-i beşerin bu asrımıza kadar küre-i arzın böyle derin ve çirkin çehresi içinde her türlü manevî şuaın söndürülmesine tam sahib olduk diye mel’unane hak ve hakikatı inkâr ederek bütün menahiyatla deccalane haykırdığı ânda ve ehl-i imanın eli dili bağlı olduğunda yalnız ruhî sessiz münacatları gayretullaha ulaşmış olmalı ki, tam o anda Cenab-ı Hakk’ın en sevgilisi, habib-i edibi, fahr-i kâinat, seyyid-i sâdât, Peygamberimiz Muhammed Mustafa Sallallahü Teâlâ Aleyhi Vesellem Efendimize inzal buyurulan mübarek Kur’an-ı Mu’ciz-ül Beyan’ında ve mücevher kelâm olan hadîs-i kudsî-i mübarekede tebşir edilen ve asr-ı evvellerimizde emsali görülmeyen ve Cenab-ı Rabb-ül Âlemîn’in mübarek Kur’an-ı Mübin’in bu âna kadar hiçbir şahs-ı mühimme nasib olmayan hazine-i İlahînin bütün anahtarlarına mazhar olan ve o eşsiz mücevherat hazinesinden aldığı Risale-i Nur ile zulmeti yırtıp nur-u Muhammedîyi (A.S.M.) saçan ve âşıkları o nuru görünce coşan ve hidayetullaha koşan âciz bîçareleri de kurtaran ve imanımızı kazandıran eşsiz bir üstad-ı a’zam-ı kübra ve her gün ve her gece tezayüd-ü ömrüne ve sıhhatine yüzbinler âcizane duacı olduğumuz Hazret-i Üstad Bediüzzaman Said-ün Nursî Efendimiz Hazretleridir. Cenab-ı Hak kendilerinden ebeden razı olsun ve ömürleri uzun ve sıhhatleri daim ve hükümleri kâinata hâkim olsun, âmîn, âmîn, âmîn.
Muhterem Üstadımız Efendimiz! Burada mühim şahıslardan ve Ankara ilk Meclis-i Meb’usanı teşekkülünde on sene meb’usluk yapan ve siz mübarek Efendimiz Hazretlerini tâ Meşrutiyet ve ondan evvel de tanıyan, hattâ ölen ile Ankara’da aranızda geçen muhavereyi yakînen gören ve şimdi yatakta muzdarib halde yatan Kastamonu sâbık meb’usu, aslen Devrekâni’li şimdi de burada ikamette olan çiftçi Mehmed Müftüoğlu’dur. Kendisi seksen yaşlarında vardır. Bu zât-ı muhterem Sebilürreşad’da siz efendimizin tarihçe-i hayatını okumuş, Risale-i Nur’dan bahsi duymuş ve âcizin de Risale-i Nur şakirdi olduğumu işitmiş. Kendisini ziyaretimde Risale-i Nur’dan sordular. Aczimle bildiklerimi ifade ettim. Okumak için risale istediler. İlk tarihçe-i hayatın tamam olanını ve Afyon müdafaasını verdim. Çünki kendisi mahkeme hakkında sormuştu, ondan verdim. Tekrar ziyaretimde Lem’alardan İhtiyarlık, Hastalık ve bazı diğer Lem’aları da verdim. Memnun oldular. Kendisi Risale-i Nur’u tam sevdiğini ve Nur talebeliğini tam kabul ettiğini ve eğer sıhhatim yerinde olsa idi bizzât siz mübarek efendimiz nurlu ellerinizden ve feyizli kelâmlarınızdan faidelenmeyi arzu ettiği hakkında siz mübarek efendimize mektub yazmamı ısrar ettiler. Elleri de titrediğinden mektub yazamadığını beyan ettiler. Ve Risale-i Nur’u tam takdir ettiler. Ve bütün âlem-i İslâm ve kâinata bir rehber-i hakikattır diye hakikatı tebrik ettiler ve beklenilen hakikat budur diyerek mübarek Üstadımız Efendimizin de talebeliğe kabul buyurmasını rica ve temenni ederek hürmetle ve hasretle mübarek nurlu el ve ayaklarınızı öptüklerini beyan buyurdular. Şunu da ilâve ettiler: Eğer efendi hazretleri kusurumla beni talebe kabul buyururlarsa ufacık bir muhabbetnamelerini benden esirgemezler dediler. Bu zât-ı muhteremin mahdumu şimdi Ankara’da Demokrat Kastamonu meb’usudur. Kendisi bazı Risale-i Nur’dan okudu ve elinde yine bazı emanet verdiğim risalelerim de vardır. O da babasından evvel başladı ve Ankara’da ezan-ı Muhammedî hakkında ilk sözü o söyledi ve metanetini muhafaza etti. İnşâallah o vazife de yine Risale-i Nur’un şevkiyle açıldı.
Mübarek Efendimizin selâm-ı mübarekelerini bütün kardeşlerime bazılarına mektubla, bazılarına aynen âcizane tebliğ edebilmek lütfuna mazhar oldum. İnayet-i İlahiye ile Feyzi kardeşime bizzât görüp selâmlarınızı tebliğ ettim, çok sevindiler. Mâşâallah bugünlerde talebeleri çok artmış, yeni hâfızlar Risale-i Nur dersi alıyorlar. Dualarınıza muhtaçtırlar. Burada babam ve bütün Nurcu kardeşlerimin herbirerleri ayrı ayrı selâm edip mübarek mevlüd-ü Nebeviyenizi candan tebrik ederler. O civardaki bilhassa Çalışkanlar kardeşlerime ve bütün Nurcu kardeşlerimize ayrı ayrı selâm ve duacıyız ve hayırlı dualarına muhtacız. Bu sefer almış olduğumuz mübarek nurlu haberlerinizi okudukça bazı zındıkanın yeni taarruzlarına çok üzüldük. Bir cepheden bir zaferin arkasında olduğumuza müteaddid şahid olduk. Onlar ne yaparlarsa yapsınlar, biz de وَ كَفَى بِاللّهِ وَكِيلاً deriz. Şimdi bütün âlem-i İslâm takdir etti.
هذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى
Uzun kusurlu yazılarımla kıymetli vaktinizi zayi’ ettim. Âcizane kusurumun affıyla tekrar be-tekrar mübarek nurlu el ve ayaklarınızdan hasretle öperim Üstadımız Efendimiz Hazretleri.
Çok âciz, günahkâr, kusurlu,
her an hayırlı dualarınıza muhtaç
Ahmed Kureyşî