Mektup 103

Emirdağı’na gelip çok mühim risaleleri Urfa’ya götüren ve Ceylan vazifesini gören Vahdeddin’in mektubunu bera-yı malûmat gönderiyoruz.

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz Üstadım Efendim!

Hürmet ve edeble ellerinizden öper, duanızla Nur hizmetinde çalışmak arzu ederim. Zât-ı âlînizi ziyaret ettikten sonra, kendimi bu mukaddes davanın bir kölesi addetmeme müsaadelerinizi ve lütuflarınızı istirham ederim. Cenab-ı Hak bu davaya ihanet edenleri ıslah ve tecavüz edenleri de kahretsin. Ziyaretinizde nâil olduğum dua ve irşadlarınız sayesinde ruhumun en karanlık ve kalbimin en gizli derinliklerini daha nurlu ve daha kavi görerek imanımı kurtaran Risale-i Nur’a dört el ile sarılmağa çalışıyor ve her iki hayatın mevkilerini tayinde daha kolay ve daha emin bir vaziyet iktisab ediyorum. Yazık ki; şimdiye kadar bu Nur, bu hayat kaynağı Risale-i Nur’dan uzak, bîgane yaşamışız. Şâirin dediği gibi ben de derim ki: “Yâ Rab, onsuz geçen günlerimi ömürden sayma!” Çünki şimdiye kadar insana has olmayan sessizlik içinde nebatlar gibi, taşlar gibi yalnız el ile tutuyor, göz ile görülür, bir camid varlık olarak yaşamışız. Ve sadece boşlukta yer iştigal etmişiz. Ve Cenab-ı Hakk’ın nimetlerine ve bize verdiği hayat nimetine karşı şükür vazifesini îfa edemeyen bir insan durumundayım. Bundan sonra ancak sizin duanız ve emrinizin irşadı ve Cenab-ı Hakk’ın lütfuyla bir insan ve bir müslüman olmak muradına nâil olabilir. Âhirette Cenab-ı Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed (A.S.M.) şefaatına mazhar olmak için mesaî sarfedebilirsem kendimi mes’ud bilirim. Efendim, Cenab-ı Hak size âfiyet ve uzun ömür ihsan buyurarak sizi başımızdan, dua ve himmetinizi üzerimizden eksik etmesin, âmîn.

Kemal-i hürmet ve edeble ellerinizden öper, peder ve vâlidemin selâm ve hürmetlerini arzederim. Kendilerine dua edeceğiniz müjdesine son derece sevinerek Cenab-ı Hakk’a şükretmektedirler.

Pürkusur köleniz

Mehmed Vahdeddin