Mektup 6
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ دَائِمًا اَبَدًا
Aziz, kahraman ağabeyimiz Ahmed Feyzi!
Evvelen: Biz Emirdağ talebeleri, belki umum Nurcular, başta Üstadımız senin ile iftihar ediyoruz. Ve senin sadakatın, Nurlara karşı sarsılmaz alâkan ve müdakkikane ve âlimane ehl-i dalalete karşı müdafaatınız bizlere bir hüsn-ü misal ve nümune-i imtisal hükmündedir.
Sâniyen: Bugünlerde Üstad’ın son sû’-i kasdı ile zehirlenmesinden hastalığı ağırdır ve seni çok merak ediyordu. Acaba Nur’un kahraman avukatı Ahmed Feyzi ne haldedir diye soruyordu. Bugünlerde birden mübarek zeytinden bir teberrükünüz geldi. Üstad dedi: Bu hâlis, müdakkik kardeşimin hatırı için, mukabelesiz hediyeyi kabul etmemek kaidemi bu defa kırdım, o hediyeyi kabul ettim. Ramazanda yemek için bir kısmını kendine aldı. Diğer kısmını bizlere yedirdi. Hem bugün Hüsrev Ağabeyimizin mektubunda senin bir parça şekvalı mektubunu Üstad’a okuduk. Üstad dedi ki: Ahmed Feyzi’nin Nur dairesinde kıymeti çok ehemmiyetlidir. Demir gibi sadakatı var. Her sabah merhum Hasan Feyzi ile beraber bütün manevî kazançlarıma şerik ediyorum. Onun bazı yazılarında zahiren bize bir zarar varsa da عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ sırrıyla Nurların menfaatına ve intişarına bir vesile olması cihetiyle o kusuru hiçe indirir dedi. O dünyevî cihetinde sıkıntılarına merak etmesin. Belki bir cihette bana karşı gelen şiddetli sıkıntılara aynen merhum Hasan Feyzi gibi sıkıntılarımı kısmen kendine alıp tahfifine yardım ediyor. Bu cum’a gününde senin o dünyevî sıkıntının geçmesine, kendine dua ettiği vakit otuz-kırk defa kendi nefsine ettiği aynı duayı sana da tekrarlamış.
Emirdağ Nur Talebelerinden
İbrahim, Zübeyr, Halil