Mektup 21

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Çok aziz, çok müşfik, çok mübarek ve çok sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri!

Evvelâ: Binler selâm ve arz-ı hürmet eder, mübarek el ve ayaklarınızdan öper, sıhhat ve âfiyetinize dua eder, duanızı yalvarırız.

Sâniyen: Ankara’da Risale-i Nur’un fütuhatı bin mâşâallah, Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükür olsun gerek üniversite gençliği ve gerekse mühim mevkilerdeki kimseler arasında fevkalâde bir tarzda devam etmektedir.

Bir kısım üniversiteliler din mevzuunda her hafta konferanslar verecekler. Bunlardan bir kısmı tamamen Risale-i Nur’dan okunacak, diğerlerinde de Risale-i Nur’dan verecekleri konferans mevzuunu arayacaklar ve anlatacaklar aralarında birbirlerine kitab tavsiye ederlerken en başta Nur Risalelerini tutuyorlar. Bu Cumartesi akşamı birinci konferans iman mevzuunda bir Nurcu kardeşimiz tarafından verildi. Yedinci Rica’dan, Asâ-yı Musa’dan, Yirmiüçüncü Söz’den, imana dair olan bahislerden aynen okunmuştur ve şöyle demiştir: “Arkadaşlar! Vatan ve millet gençliğimizin her sahadaki terakki ve tealîsini tahkikî iman dersini almakla, dinen kalkınmakla mümkündür. Evet dinen ve manen uyanacağız fakat birçok dinî malûmatlardan en başta imana dair olan bilgileri almamız lâzımdır. Zira en yüksek hakikat imandır. İmansız insan, insan olamaz. Sonra mason ve komünistler bütün kuvvetleriyle imana taarruz etmişler. Öyle ise bizim de bütün kuvvetimizle imanı kurtarmağa çalışmamız lâzımdır. Ve en evvel ve en başta imanımızı kurtaracak Risale-i Nur’u okumamız kat’îlerin kat’îsi olarak kat’î ve lâzım ve elzemdir. Bu vatanda yirmiyedi yıldan beri olan, tarihte görülmemiş bir eşedd-i zulüm ve istibdad-ı mutlak içinde imanını muhafaza eden ve dalalet ve bid’atlara uymayan Risale-i Nur’dan tahkikî iman dersini alanlar olmuştur. Ve tarihte emsali geçmemiş bir taarruza, ancak Risale-i Nur’dan tahkikî iman dersini alanlar dayanabilmiş ve onlarla tarihî bir mücahede yapmışlardır. Görülüyor ki, Risale-i Nur’dan ferd ferd, şahıs şahıs tahkikî iman dersini almamız, ekmek ve suya ihtiyacımızdan ziyade olan zarurî bir ihtiyacımızdır.”

Çok aziz ve sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri!

Bu toplulukta üniversitenin her fakültesinden talebeler ve profesör ve meb’us da vardı. Risale-i Nur okunurken bunlarda husule gelen ahval-i ruhiyeyi anlatmağa muktedir değiliz. Risale-i Nur’dan feyiz alan bu kimseler, size lisan-ı hal ve kalleriyle çok fazla minnetdar olmuşlardır. Mübarek Üstadımıza her an her saniye minnet ve şükranlarımızı arz ediyoruz.

Sâlisen: Vekalette bulunan ve Nurlara çok müştak olup hayret ve takdir ve tahsinlerle okuyan Bedri Bey çok selâm ve arz-ı hürmetler ederek duanızı istirham ediyorlar.

Râbian: Zübeyr arzediyor ki: Çok aziz Üstadım Efendim Hazretleri! Risale-i Nur bu çok kusurlu talebenizi Adana’ya bağlı Islahiye kazasına tayin etti. Bu tayinde ihtiyarımız hiç karışmadı. İhtiyarımız olmadan kahraman Ceylan kardeşimizin yakınına gönderilmeden o kadar memnun ve mütehassis oldum ki, Cenab-ı Hakk’a şükrediyorum. Siz sevgili Üstadımdan uzakta kalacağım. Bu cihetten fazla üzüldüm. Dua buyurun, Risale-i Nur’a ihlas-ı tamme ile çalışayım ve siz sevgili Üstadımızla daima berabermiş gibi olayım. Bugün Ankara’dan ayrılıyorum. Duanıza çok muhtacım. Allah’a ısmarladık der, arz-ı ta’zimat ve ihtiramla el ve ayaklarınızdan öperim. Cenab-ı Hak siz sevgili Üstadıma sıhhat ve âfiyetle uzun ömürler ihsan buyursun. Dualarınızı daima makbul eylesin âmîn âmîn elfü elfi âmîn.

Buralardaki bütün kardeşlerimiz arz-ı hürmetle binler selâm edip el ve ayaklarınızdan öpüyorlar. Dualarınızı yalvarıyorlar. Biz de tekrar el va ayaklarınızdan öperiz efendimiz hazretleri.

Üniversite Nur talebeleri namına, çok kusurlu talebeniz

Seyyid Sâlih, Abdullah, Sungur, Ahmed, Zübeyr, Abdünnur