Mektup 120

Aziz kardeşlerimiz Ahmed Feyzi, Mehmed Emin!

Necdet Bey’in tekrar ifade vermesini bildiren mektubunuzu aldık. Hz. Üstadımıza okuduk. Üstadımız sizlere selâm söylüyor ve muvaffakiyetler niyaz ediyor ve diyor ki:

“Aziz kardeşlerimiz! Şu dünyanın gidişatı ve hâdisatın sevkiyatı her daim bitamamihâ âhiret hesabına olmasından, ehl-i hakikat âhiret ve beka itibariyle dünyaya bakıyorlar. Bu dünyada muvaffakiyet ve parlak saadet, maksud-u bizzât değil. Belki rıza-yı İlahî, saadet-i ebediye gibi ulvî emirlerdir. Esma-i hüsnanın mütenevvi’ tecelliyatına mazhariyet kesbetmektedir. Mahiyet-i insaniyede münderic acz, fakr, za’f gibi madenleri tazyiklerle işlettirip, dergâh-ı uluhiyete iltica ettirmektedir.

Eğer bunlar olmasaydı, yalnız kürsülere çıkıp konferanslar ve va’zlar vermek, fikrî münakaşalar yapmak gibi meşru’ hususlar dahi olsaydı; sönük kalırdı, tam kemal olmazdı. Hakiki ubudiyet yapılmayacaktı, yalnız bir cihette âyinedarlık olurdu. Mes’ele, ruhun derinliğine nüfuz edemiyecekti.

İşte bu ve bunun gibi daha birçok sebebler var ki; Risale-i Nur şakirdleri cüz’î küllî dünyevî müzayakalara, kederlere düçar oluyorlar. Tâ ihlaslarını muhafaza edebilsinler, hâdisatın şaşaa-i surîsine kapılıp aldanmasınlar.”

Hattâ bu sene içindeki Üstadımızın Ankara ve İstanbul’a son seyahatları ve neticesinde muhalif ve muvafık muhitlerin birden Nur’a iltihakları mana teşkil edip meydana gelen Risale-i Nur’un nuranî ve bedi’ ve ulvî dairesine nâehillerin girmemek, dünyevî ve siyasî cereyanlar bulaşmamak için, kader-i İlahî dest-i inayetle muhafaza ediyor. Sırr-ı imtihanı muhafaza ediyor, gibi bazı sebebler olsa gerektir.

Çok selâm ve muvaffakiyetler.

Bu mektubumuz hususidir.

Kardeşiniz

Zübeyr, Mustafa Acet