Mektup 70

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Kurret-ü aynım ve nur-u basarım, üstad-ı muhteremim!

Mübarek yüzünüzü görmek maksadıyla ziyaretinize geldim, o şereften mahrum olarak avdet ediyorum. Ne yapalım, hayır böyledir deriz. Emr-i âlînize imtisalen iki muhterem arkadaşımla yine Adapazarı’na dönüyorum. Mübarek yüzünüze bedel Risale-i Nurları okuruz ve öperiz, kendime teselli veririm. Yalnız İbn-i Saka gibi meş’umen ve matrudan avdet ediyorsam, o benim için ebedî felâkettir. O kadar me’yus olamam, çünki necatım ve halâsım için hususi duanıza nail olmaklığım bana çok teselli veriyor. Onun için sultan-ül âşıkîn Ömer İbn-ül Faris Kuddise sırruhu-l aziz’in bir-iki beyti hazîn kalbimle terennüm ederek dönüyorum.

اِذَا‮ ‬كَانَ‮ ‬خَطِّى‮ ‬الْبَحْرِ‮ ‬مِنْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬لَمْ‮ ‬يَكُنْ‮ .. ‬يُعَادُ‮ ‬فَذَاكَ‮ ‬الْبَحْرُ‮ ‬عِنْدِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْوَصْلُ

وَمَا‮ ‬الْعَبْدُ‮ ‬اِلاّ‮ ‬الْوُدُّ‮ ‬مَالَمْ‮ ‬يَكُنْ‮ ‬فَلَى‮ .. ‬وَ‮ ‬اَصْعَبُ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬غَيْرِ‮ ‬اِعْرَاضُكُمْ‮ ‬سَهْلُ

وَ‮ ‬تَعْذِيبُكُمْ‮ ‬عَذْبٌ‮ ‬لَدَىَّ‮ ‬وَجَوْرِكُمْ‮ .. ‬عَلَىَّ‮ ‬بِمَا‮ ‬يَقْضِى‮ ‬الْهَوَى‮ ‬لَكُمْ‮ ‬عَدْلٌ

Ahlâk-ı zemimem ve evsaf-ı rediyem ve mülevves olan yüzümle lahutî nur ile müzeyyen yüzünüze karşı çıkmak şübhesiz çok büyük bir hicabdır. Yalnız şu noktayı rica ederim ki: Gavsım! Mana-yı ubudiyetten en az şemme bile burnuma gelmeyen bu Murad-ı Kâzib’in son nefesinde hiç olmazsa zerre kadar olsun bir imanla terk-i hayat etmesini, rahmeti herşeyden vâsi’ ve geniş olan Erhamürrâhimîn’den hususi surette Allah Celle Şanühü ve Resul-i Ekrem Sallallahü Aleyhi Vesellem aşkına Allah’a niyaz ediniz. Esasen sizden o hususta ümidim pek fazladır. Bu fâni dünyada mübarek yüzünüzü görmek nasib değilse, inşâallah yevm-i mahşerde şefaat-ı uzma ve bütün âlemin melcei olan Resul-i Ekrem’in vech-i cemili ile beraber yüzünüzü Allah nasib eder.

Hakk’a ve halka karşı sadakattan tam manasıyla müflis ve muarra

Dağıstanlı Murad