Mektup 114

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Sevgili, mübarek, Nur kahramanı ağabeyimiz Hüsrev!

Gönderdiğiniz Hutbe-i Şâmiye’nin sahifelerini Üstadımız gayet hasta ve sıkıntıda iken gördü. Birden tiryak gibi ona ilâç olup ferahlandı.

Dedi: Hüsrev ve yardımcılarına yüzbin bârekâllah. Nur kahramanı Hüsrev Arabî hattı olmadığı halde yirmibeş sene evvel Kur’an yazmasında Arabî hattında mümtaz zâtları geçtiği gibi, şimdi de Arabî Asâ-yı Musa’yı o kadar sıhhatli ve güzel yazması ve yanlışının pek az olması Hüsrev’in ihlasının bir hârikasıdır. Allah daima onu ve yardımcılarını muvaffak eylesin, âmîn dedi. Hem Abdülmecid’in Arabî tercümesi İkinci Şua’yı beğendi.

Sâniyen: Arabî Asâ-yı Musa’nın Hazret-i Üstad’a gelen yirmi nüshasını Hazret-i Üstad, Seyyid Sâlih ile Arabistan taraflarına göndereceği için tekrar dikkatle baktı. Manayı bozmayan fakat Arabî Nahiv ve Sarf ilminin hocalarının tenkidine medar olabilecek bazı noktalar, bazı kelimeler, bazı harfler yanlış olduğu için yeniden bir hata ve savab cedveli yapıldı. Size gönderiyoruz. Hazret-i Üstad diyor ki: Eğer münasib görseniz, o cedveli teksir edip Arabî Asâ-yı Musa nüshalarının âhirlerine ilhak edersiniz, dedi.

Sâlisen: “Artık yeter, tahammülüm kalmadı” serlevhasıyla olan mektubu az bir tadil ile Afyon Mahkeme reisine vermeyi Hazret-i Üstad niyet etmiş. Bir suretini de size bera-yı malûmat gönderiyoruz. Evvelce size gelen aynı suretin bazı kelimeleri belki bazılara dokunur diye İstanbul’a göndermişti, neşri için izin vermedi. Siz münasib görseniz teksir edersiniz. Hem ıslah ve tadil etmeyi Hazret-i Üstad size bırakıyor. Ellerinizden öpüyor ve dualarınızı rica ediyoruz.

Muhtaç kardeşleriniz

Halil ve Mustafa