Mektup 45
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ حُرُوفِ رِسَالَةِ النُّورِ
Çok mübarek, çok sevgili, canım Üstadım Efendim Hazretleri!
Bir iki gündür mübarek kardeşlerin çehrelerinden görünen eyvah sadâları bîçare beni de yorgun ve bîtab düşürdü. Senelerden beri beklediğimizin, günlerden beri sevineceğiz dediğimizin yerine meyusiyet kalkanı mı oynayacaktık. Milyonlarla ihtiyar genç bilhassa çok dinç bizimle beraber olan büyük mektebliler, talebe kardeşler bu acıyı da duyacaklar mı idi?
Gökten inen bu mukaddes Nur’un Şuaları, Lem’aları, Sözleri, Mektubları, Rehberleri, deste deste mecmuaları o takdirsiz ellerde, kıymetsiz yerlerde esir mi kalacaktı? Böyle hiç düşünmeden, sıkılmadan, Allah’tan korkmadan, zerre kadar hayâ etmeden, tedkik ediyoruz diye müsadere kararı mı vereceklerdi? Mağribden maşrıka kadar bütün dünyada İslâmiyetin âh çektiği, bir kerrecik yüzünü görmeğe âşık oldukları, tek birisinin yüzünü görmek için malını, canını feda ederek dünyayı dolaşarak ziyarete geldikleri bu mübarek Nur eserlerine mi müsadere kararı verdiler? Âh Yâ Rabbî, İlahî Yâ Rabbî, Aman Yâ Rabbî! Nur-u Kur’ana taalluk eden imanın sünbüllendirilmesine mani’ olan, müslüman kalbini kıran, Nurcuların aşkını kırmaya çalışan bu kararı verenleri ve sebeb olanları, o kalem tutanları yâ Rabbî Nur isminin hürmetine onları ıslah eyle ve kafile-i Nur’a ilhak eyle.
Âh Üstadım! Herşeyi şefkatinizden yalvarıyorum. Sen bilirsin, ayaklarını öperim, Allah ve ceddin Resulullah ve pederin imamlar ve üstadların Gazalî, Rabbanî, Geylanîler aşkına bu sefer de merhamet et, o mübarek hakkını helâl et, bunların ıslahı için dua et.
Nur Üstadım, gayyur Üstadım! O âdil Padişah-ı A’zam, o büyük Hallak-ı Kerim ve Resulü sizi severler, vallahi senin sözünü çevirmezler. Eğer zamanı geldi ise, billahi geri döndürmezler. Saye-i âlînizde bizler de el açalım, Hüda’ya yalvarıp dua edelim, onlar da bir an evvel kurtulsunlar.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Kusurunun affını rica edip yalvaran,
bîçare, sersem Osman