Mektup 30

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Candan sevgili Üstadım Efendim canib-i vâlâlarına!

Sonsuz hürmetlerimi takdimden sonra mübarek yed-i saadetinizi takbil ederim. Ömr-ü âfiyetinizi Cenab-ı Hak ve Rabb-ül Felak ve Feyyaz-ı Mutlak ve Tekaddes Hazretlerinden istirca’ ve istirham ve istid’a eylerim.

Efendim! Bendeniz Hadım kazasının Gerhez Köyü’nden olup elyevm Konya’nın Karaarslan Köyü’nde ikamet etmekteyim. Mezkûr köyde imamlık vazifesinde istihdam edilmekteyim. Bundan iki ay mukaddem Konya’da Hâfız Mustafa pederi yorgancı Hacı Mehmed Efendi dükkânında konuşmakta iken, Asâ-yı Musa isimli Nur menbaından cereyan eden bir kitab-ı mübarek yed-i âcizaneme vâsıl oldu. Bu muhterem kitabı mütalaa ettim. Aynı zamanda açılan taze bir gül gibi, bütün letaifim ve ruhaniyetim açıldı. Ve bu kitab-ı mübareki bitirdikten sonra Zülfikar, Siracünnur, Sikke-i Tasdîk-i Gaybiye, Tılsımlar’dan birer risale, Eskişehir Mahkeme Müdafaası gibi kitab-ı şeriflerinizi okuyunca kendi nefsime hitaben dedim: Ey nefis! Sen dünya sekri ile meskûr olduğunu bil! Muhterem Nurları Nurlar dâhîsi otuz seneden beri taksimat-ı Nurdan dolayı mahkemelerde infilak eden bombaların misl-i ra’d sadâlarını işitmedin mi diye nefsimi ilzam ve itham edercesine bir zaman müteessir oldum. Bir taraftan da elhamdülillahi teâlâ Nur gemisinin mellahına (kaptanına) bir hizmetçi veya bir köle olacağımı farzederek ferahnak oldum. Lütfen kabul buyurulmasını zât-ı samilerinizden beklerim.

Risale-i Nur elime geçtiği günden beri her an tarafınıza varıp zât-ı samilerinizi ziyaret etmek şerefiyle müşerref olmak arzusuyla yola çıkacağım zaman bir kabz, bir sıklet, bir fütur, bir müsamaha husule geliyor. Bunun sebebini anlayamadım. Kendi kendime şöyle bir tefekkür ettim: Herhalde benim bu nefsim gayet kirli olduğundan o âlî bahr-i enverde tathire müstaid olmadığım için ceryan gelmiyor diye düşünebildim. Malûm-u âlîniz efendim, elektrik makineleri çalıştığı halde, lâmba bozuk olunca yanmaz. Diğer taraftan da yani Risale-i Nur makinelerinden süzülmüş Asâ-yı Musa tezgâhında nescolunan taze lâmbalardan alıp masiva kiri ile kirlenen lâmba camlarını da değiştirmeğe muvaffak eden Rahîm-i Zülcelal, Kerim-i Zülkemal olan Rabbimize mahlukat adedince şükürler olsun.

Bu tarihten yedi sene mukaddem merhum olan pederim Mehmed Efendi Rahmetullahi Aleyh’ten aldığım bir ilim feneri ile nefsimi cadde-i şeriat ve tarîkata davete mücahede ile çalışırken, şeriat kitablarını mütalaa edip ehl-i imana sünnet-i Ahmediyeyi karınca kaderince alâ-kadr-il imkân beyana çalışırken, küfr-ü mutlak zındıka topu patladı. Mezkûr topun gayet semli dumanı baştan ümmetimin deccalı buyurduğu ülemayı mesmum etti. Malûm-u âlîniz, manzur-u fâzılaneniz İmam-ı Gazalî İhya’sında hadîs-i şerifler yazmıştır. Bendeniz 326 doğumluyum. Pederimden aldığım tasavvuf seyfi ile mezkûr deccallar ile çok harbettim. Fakat kendi nefsimi mezkûr seyfle katledemediğimden bir semere hasıl olmadı. Elhamdülillahi Teâlâ küfr-ü mutlak ve zındıka topundan zuhur eden zehirli ve acı sadâsını Nurlar sâikalarından çıkan şihab-ur rasad hakikatları münkirleri iskât etti. Elhamdülillahi Teâlâ mü’min muvahhidîni de ve ülema-i âmilîni de cadde-i azlemden cadde-i envâra vaz’etti. Otuz seneden beri çirkin çehreli ve gayet nâtıkaları acı

اِنَّ‮ ‬اَنْكَرَ‮ ‬اْلاَصْوَاتِ‮ ‬لَصَوْتِ‮ ‬الْحَمِير

sadâlarını Türkiye’den Akdeniz ve Karadeniz’in şimalinde susturdu.

Hak Teâlâ’ya hesabsız hamdolsun, Risale-i Nur’dan aldığımız parlak bir nurla bütün müslümanlar münevver olmaktadır. İnşâallahürrahman Nur risalelerini nesceden fabrikanın müdürü ve memurları daha çok nurlar saçacaklar. Kendi nefsime hitaben derim ki: Ey nefsim! Otuz seneden beri Kur’an-ı Azîmüşşan’ın nidasını yayan münadinin misl-i ra’d olan nidasını neden işitmedin? Bundan iki mah mukaddem işittin. Cenab-ı Kibriya ve Tekaddes Hazretlerine çok şükret. Hattâ yolunda canını feda et dedim.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Çok günahkâr, âciz, abd-i hakir, talebe olmak isteyen ve Nur talebesi defterine geçtiğini kat’iyyen bilen talebeniz

Hatib Ahmed

Üstadım!

Birinci müşkilim: Malûm-u manzur-u fâzılaneniz başka kitablarda bilhassa ülema-i mütekellimîn (Rahmetullahi aleyhim ecmaîn) içtihad kapısı kapandı buyuruyorlar. Buna dair daha çok mes’elelerde muhalefet görünüyor.

İkinci Müşkilim: Bir hâfız Kur’an tilavet ederken Kur’an’a müteveccih olmak mı efdal, kıbleye müteveccih olmak mı?

Üçüncüsü: İspirto ile kahve, çay kaynatmak.

Dördüncüsü: Kadıhan rivayetiyle devr-i şer’iye mes’elesini Ebu Said-il Hâdimî bir kitabında ve Ali Efendi Feteva’sında daha bir çok kitablarda malûmunuz tahrir ediliyor.

Beşincisi: Birisi bankalardan alınan paralar.

Altıncısı: Bir zevc, zevcesi talak-ı selâse ile tatlik ettikten sonra zevc-i âhere varmadan nasıl helâl olur?

Yedinci Müşkilim: Zamanımızda elyevm mevcud olan müftülerin, vaizlerin, hurmeti Kur’an-ı Azîmüşşan ile sabit olan inhisarlar ve saireye gelen paralarla şu hükûmetten aldıkları paralar nasıl helâl olur?

Efendim, affedersiniz zamanımızda bu mezkûrat pek çok lâzım oluyor. Lütfen bu hususta bir kitabınıza muhtacım.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Ellerinizden öperim.