114: Bazen zaaf, zalim olur

Bazen Zaaf, Zâlim Olur

Ye's ile su'-i zandan za'f-ı kalb neş'et eder. Öyle adam görüyor, zâlimin darbeleri bir mazlumu dövüyor.

Elîm darbe iniyor. O mazlumun âlâmı tabiî aksediyor o zaîfin kalbine, teellümât veriyor.

Teellümât incitir, za'fı tahammül etmez. Ondan kurtulmak ister, rahat-ı kalbî için. Mazlumun istihkakı darbe arzu ediyor.

Hem bahane buluyor. Belki der: Müstehaktır. Madem o sefil, güneş ona vermiyor, neden gölge ediyor?

Manen zâlim oluyor. Zulme yardım ediyor. Bir kaplan parçalıyor bir bîçâre adamı, za'fından kaçamıyor.

Felâketin sebebi, canavarda vahşettir. Bîçârenin za'fıysa, ona bir bahanedir. Vahşet cinayetiyle zaîfi mahkûm ediyor.

Ademin günahıyla vücûd mahkûm oluyor......