118: Gıybetin derece-i şenâeti

Gıybetin Derece-i Şenâeti

Bu âyet-i kerîme, şu altı kelime ile, altı derece şiddetle gıybeti takbih eder, zemmi zemmedip tevbîh eder adamı.

Su gibi nüfuz eden kelimât-ı sittede istifhâmî hemze ile der: Aklına bir bak, böyle şer bir şeye cevaz, izin verir mi?

Müstakim aklın yoksa, kalbin içine bir bak. Eğer kalbin var ise, böyle elîm bir şeye hiç muhabbet eder mi?

Selîm kalbin yok ise vicdanına da bir bak. Böyle kendi dişinle hem de kendi elini, hem çekersin elemi?

Parçalamak misâli içtimâi hayatı ifsadına vicdanın rûy-i rızâ acaba böylece gösterir mi?

İçtimâi vicdanın, eğer o da olmazsa insaniyetine bak. Böyle canavarvâri iftirâsa iştihâ, arzu hiç gelir mi?

İnsaniyetin olmazsa rikkat-i cinsiyeye, karâbet-i rahmiyene bak. Böyle kendi belini kıracak harekete vahşîce meyleder mi?

Karâbet-i rahmin, hem rikkat-i cinsiyen de, o da eğer olmazsa, hiç sağlam tabiatın, selîm fıtratın yok mu?

Ki muhterem meyyiti dişinle parçalarsın. Demek akıl ile hem kalb, vicdan ve insaniyet, hem karabet-i rahmî,