İZZETLE YAŞAMAK
Mümin, Allah’a intisabı, imanı, İslam’la şereflenmesi gibi izzet vesileleri sayesinde azizdir. Hz. Ömer’in ifadesiyle söylemek gerekirse, “Allah bizi İslam’la aziz kılmıştır.”1 Kim bunun dışında izzet vesilesi ararsa Allah onu zelil kılar. Hakiki anlamda Aziz olan Allah’tır. O’na galebe çalacak hiçbir kuvvet yoktur. Dilediğini aziz, dilediğini zelil kılar. Havl ve kuvvet O’na aittir. O’nun havl ve kuvvetine iltica eden kimsenin aşamayacağı bir engel yoktur.
Mümin, azizdir, izzeti O’ndandır ve o kendisini sadece Allah karşısında zelil görür. Yani bir kul olarak fevkalâde bir tevazu, mahviyet ve hacaletle hareket eder. Allah karşısında iki büklüm olur, kemerbeste-i ubudiyet içinde el pençe divan durur, başını yerlere koyar, sadece O’na yalvarıp yakarır. Allah’a kulluğu ölçüsünde aziz olacağını çok iyi bilir. Gerçek kıymet ve değerin O’na kulluktan geçtiğine can u gönülden inanır. Ehl-i dünyanın büyüklük vesilesi saydığı şeylere kıymet vermez. Onlar karşısında eğilmez; dimdik durur, izzetini muhafaza eder. Ne dünyanın cazibedar güzellikleri ne makam ve mansıp ne de servet ü saman karşısında yön değiştirir, değerlerinden taviz verir. Sırtını Allah’ın güç ve kudretine dayayan, her şeyi O’ndan bekleyen biri, Bediüzzaman’ın ifadesiyle, kâinata meydan okuyabilir.2
Bir hadis-i şerifte müminin izzetinin, gönül tokluğuna sahip olmakta ve insanlara el açmamakta olduğu ifade edilir. Böyle hareket edenler, müstağni insanlardır. Allah’ın kendilerine ihsan ettiği imkânları, nimetleri yeterli görürler. Kimseye el açmaz, kimsenin eline bakmazlar. Onların, kimsenin malında mülkünde, makamında mansıbında gözleri yoktur. Çünkü onlar gözlerini yalnız rıza-yı ilahiye dikmişlerdir. Yapacakları her şeyde O’nun muradını ve memnuniyetini esas alırlar. Böyle bir duygu ve düşünceye sahip olabilmek cihanların fethinden daha yücedir.
Enaniyetin, bencilliğin, nefisperestliğin, tenperverliğin, ikbal duygusunun başını alıp gittiği günümüzde insanların böylesine saf ve duru duygulara ulaşması hiç de kolay görünmüyor. Yürünen güzergâhlar çok kirli, geçilen köprüler çok tehlikeli, karşımızda duran manzaralar çok kafa karıştırıcı, meydana gelen olaylar baş döndürücü, bakış bulandırıcı mahiyette. Günahlar, görenek ve alışkanlıklarla her tarafa hızlıca yayılıyor. Kitleler şuursuzca dünya zevklerinin arkasında koşuyor ve farkına varmadan bütün uhrevi varidatlarını dünya uğruna feda ediyorlar. Bir kara delik tarafından çekildiklerinin farkında bile değiller. Bu yüzden Allah’ın inayeti olmadığı sürece, ruh, kalb ve his selametinin korunması çok zor görünüyor.
Bununla birlikte, dünyanın onca eracifine rağmen gözünü Allah’ın rıza ve rıdvanına dikmiş insanlar da az değil. Onlar, dünyanın binlerce sene mesudane hayatının cennetin bir saatine, cennetin binlerce sene mesudane hayatının da rü’yet-i cemalin (Allah’ın cennetten müminler tarafından görülmesi) bir dakikasına mukabil gelmeyeceğini çok iyi biliyorlar. Cennet nimetlerinin buradaki her türlü zevk ü sefadan çok daha tatlı ve lezzetli olduğunun farkındalar.
Ne var ki onlar da türlü türlü imtihanlardan geçiyor, çeşitli bela ve mihnetlere maruz kalıyorlar. Öyle dönemler geliyor ki zulümler, gadirler, istintaklar (sorgular), mahkemeler, zindanlar bir türlü yakalarını bırakmıyor. Ama onlar Allah’a imanı, İslam’a intisabı en büyük izzet vesilesi bildiklerinden, maruz kaldıkları eziyetlere, sıkıntılara, işkencelere rağmen duruşlarını değiştirmiyor, zalimlere boyun eğmiyorlar. Birileri yalan ve iftiralarla onları zelil hâle getirmeye çalışsa da onlar, Allah’a gönülden inandıkları sürece aziz kalacaklarını biliyorlar. Bu yüzden tazyik ve sıkıntılar karşısında paniklemiyor, sarsılmıyor, tasalanmıyor, gevşeklik göstermiyor, kendilerini salmıyorlar. Zira “İnanıyorsanız üstünsünüz.”3 ferman-ı sübhanîsine inanan bir insan zulümler altında başına basılırken dahi aziz olduğunu bilir.
Şimdiye kadar güç ve kuvvetin, makam ve mansıbın sarhoşu olmuş nadanlar hep kendilerini aziz, muhalif veya hasım gördükleri kimseleri de zelil zannetmişlerdir. Firavunlar, Nemrutlar, Şeddatlar, güçlü ve itibarlı görünmeye çalışsalar da gerçekte zilleti yaşayanların ta kendileri olmuşlardır. Çünkü onlar gücün, makamın, hâkimiyet tutkusunun kulu, kölesi hâline gelmişlerdir.
Allah karşısında kul olma şeref ve itibarını koruyabilen kimse, hiçbir şey karşısında zillet yaşamaz. Çünkü o, Allah’a kulluğu sayesinde gerçek özgürlüğü elde etmiş ve değişik şeylere kulluktan kurtulmuştur. Böyle biri ne makamın kulu olur ne de imkânın. Ne güç ve kuvvet ne de şan ve şöhret onun boynuna kement vurabilir. Korku, tamah, tûl-i emel, dünya sevgisi gibi duygular onu esir alamaz. Dolayısıyla Allah’a kulluk sayesinde elde edilen izzet ve üstünlükten daha büyük bir nimet yoktur. Zât-ı Ulûhiyet’e intisabı en büyük paye ve mansıp olarak görüyorsanız sizden azizi yoktur. Hz. Resûl-i Zişan’a (sallallahu aleyhi ve sellem) ümmet olma şerefini iliklerinize kadar hissediyorsanız sizden azizi yoktur. Din olarak İslam’dan razıysanız sizden azizi yoktur. Varsın bir kısım zalimler sizi oradan oraya sürgün etsin, akla hayale gelmedik zulüm ve gadirleri size reva görsün. Bu intisabınızı devam ettirdiğiniz sürece hep kazanma kuşağında yaşıyorsunuz demektir.
Şimdiye kadar başta nebiler olmak üzere niceleri, füccar (günahkârlar) ve küffarın şerrinden dolayı yerini yurdunu terk etmek zorunda kaldı. Kur’ân’ın da ifade buyurduğu gibi Hz. Musa, Firavun’un şerrinden emin olmak için Medyen’e firar etmiştir. İnsanlığın İftihar Tablosu (aleyhissalâtu vesselam) kendi dönemindeki zalimlerin müminlere uyguladıkları ağır baskılar yüzünden maskat-ı re’si (doğduğu yer) olan Mekke-i Mükerreme’yi terk etmek zorunda kalmıştır. Hz. Nuh, Hz. Lût, Hz. İbrahim gibi daha nice nebi kendi dönemlerindeki zalimlerin şerlerinden, hile ve tuzaklarından kaçmıştır. Bu, bir zillet değildir; bilakis, “Fefirrû ilallah”4 âyetinde ifade edildiği gibi Allah’a firar etmek, O’na yönelmek, O’na sığınmaktır.
Günümüzde hizmet-i imaniye ve Kur’âniyeye gönül veren babayiğitlerin cebr-i lütfî olarak başka diyarlara hicret etmelerine de bu gözle bakılabilir. Belki bazıları onlar hakkında haberler yapacak, akla hayale gelmedik yalanlar uyduracak, iftiralar atacak, yakalama kararları çıkaracak, bültenler yayınlayacak ve gittikleri yerlerde bile onları rahat bırakmayacaklardır. Fakat bütün bunların ahirette nasıl karşınıza çıkacağını bilemezsiniz. Belki de bu bültenler öbür tarafta meleklerin ellerinde birer beraat fermanı olarak size sunulacak, bu dünyada hakkınızda verilen mahkûmiyet kararları öbür tarafta sizin kurtuluşunuza vesile olacak.
Hâsılı, her ne kadar birileri kin ve nefretle bu dünya hayatını sizin için cehenneme dönüştürmek istese de siz istikametten ayrılmayacak, izzetle ölmeyi zilletle yaşamaya tercih edeceksiniz. Çünkü böyle bir durumda, Allah’ın ve Resûl-i Ekrem’in teveccühünün sizinle olacağından hiç endişe etmeyeceksiniz. Siz, izzeti başka yerde değil, sadece Allah’a kullukta, Habib-i Zîşân’a ümmet olmakta ve dine tutunmakta bildiğiniz ve aradığınız sürece kazananlar sizler olacaksınız.