Allah'ın büyük lütuf ve nimetleri | Allah bizim olursa her şey bizim olur - Vüdd/sevgi vaz'edilmesi

Allah'ın lütuflarıyla meydana gelen şeylerin aşrı mişarına herhangi bir iradenin ve irade sahibinin sahip çıkmasına karşı vicdani rahatsızlığın var.

Her şeyi Allah'a verelim. Allah'a verelim ki işler onca olsun.

Onun kudretine, onun kuvvetine, onun meşayetine, onun planı, onun tedbiri ve onun tedbirine göre olsun.

Bize kalırsa bizim dar irade, iktidar ve imkanlarımızla olacakken bile olmaz.

İkinci mesele, eskiler kader bahsinde buna illet-i tavme derlerdi.

Yani Cenab-ı Hakk'ın meşayeti esbabla taalluk etmezse, inzimam etmezse, ihtiran etmezse olacak şeyler olmaz.

Nice güçlü, kudretli, kuvvetli insanlar vardır ki hayat boyu dirilir dururlar da bir şey elde edemezler.

Emsa söylenmeme lüzum yok. Başınızı kaldırıp, hayalinizle etrafınızı takip ettiğiniz zaman binlerce misalini bulursunuz.

Nice dehalar vardır ki onlar bir dağın başını da bağışlayıp bir koyun sürüsünü gütmeye bile yaramamıştır.

Demek ki güç, kuvvet, imkan olacak ama illet-i tavme diyebileceğimiz şeyi tahakkuk etmedikten sonra bunlar bir mana ifade etse de

ifade etmeleri gerekli olan gerçek mana ifade etmezler.

Gerçek mana meşiyetin taallukuyla meydana gelir, eskiler ifadesiyle.

Allah dilerse olur. Ahdü Peymanımız var. Hazret-i Sadık-ı Mastuk,

Mâ şâ Allâhu kân ve mâ lem yeş-şe'lem yekûn der sabah akşam dualarında üçer defa.

Allah neye ol deyivermişse olur. Neye de ol dememişse veya daha doğrusu olma demişse o da olmaz.

Bu itibarla Cenab-ı Hak size verdiği kabiliyet, istidat ve birarıya gelme mazhariyeti, fikir birliği yapma mazhariyeti,

büyük projeler, büyük fizibiliteler geliştirme mazhariyeti, bir taraftan bunları lütfederken bir taraftan da bunlara yine kaderde bahsi geçen bir tabirle arz edeyim,

harici vücut noktayı nazarında aynı zamanda varlık bahşediyor. Ol diyor, bu olmuyor. Tasarı da kalmıyor, düşünce de kalmıyor, didinmeniz de kalmıyor.

Bu da ayrı bir mazhariyettir. Yine irademizin dehli ne kadardır? Bir şey söyleyemeyeceğim ben.

İrade bir şartı adiden ibarettir. Bir duadır. İnsanlar onunla Allah'a müracaat ederler. Onların arzu ve isteklerini Allah yaratır.

Cebri yoktur ama insanlar yaptıkları fiillerin haliki de değildir.

Bununla beraber siz bazı şeylere muvaffak olursunuz, olursunuz da hüsnü kabule mazhar olmaz.

Harıl harıl halk size koşar, himmetleriyle koşar, imkanlarıyla koşar, güçleriyle koşar, kuvvetleriyle koşar.

Fakat hüsnü kabule mazhar olamazsınız. Allah ziyanet etmez, Allah sizi korumaz.

Ve dünyanın kapıları size kapalı olur. Gittiğiniz her yerde kapıları yüzünüze kapalı bulursunuz.

Bu hususa sırlı, gizli bir ilahi inayet, riayet, kilaet diyeyim ben.

Hususuna Allah Resulü şöyle işaret buyururlar.

Benden sonra orduların bir kalenin kapısına dayandıkları zaman, bu şeriatı fıtriyeye göredir.

Ne kalenin suru konuşur, ne duvarı konuşur, ne de burcu konuşur.

Derler ki içinizde Allah Resulü'nü gören var mı? Var derlerse şayet kalenin kapıları açılır.

Çünkü onlar kıvamında bir topluluktur.

Çünkü tenasübilliyet prensibine göre onlar cihanın şeklini değiştirebilecek güçte, kuvvette, performansta bir cemaattir.

Başka bir kalenin kapısına dayanılır, sorarlar içinizde Allah Resulü'nü gören var mı? Yok.

Onu görenleri gören var mı? Var yani tabi kalenin kapıları açılır.

Üç asır bir rivayette söylenir. Asırların en hayırlısı içinde bulunduğum asır.

Sonra onu mütakip gelen asır, sonra onu mütakip gelen asır.

Ve bu hadisede yine bu üçleme vardır. Bu üçleme varsa tebe-i tabiinde girer buraya.

Bunlar Allah'a inanmanın yanı başında.

Bu iman gücünü hayatlarına mal etme, çok iyi temsil etme açısından sahabe tabiin, tebe-i tabiin denir.

Sonra bu kıvamda insan gelmemiş midir?

Mevzumuzun dışında istidradi olarak arz edeyim.

Değişik aralıklarla gelmiştir, gelmeseydi bizim tarihimiz şanla, ihtişamla çok yakın bir döneme kadar devam etmezdi.

Karahanlılardan Selçuklulara, Selçuklulardan Osmanlılara uzanan çizgide şanlı tarihimiz dünya muvazenesinde kendine has misyonunu eda ederek aynı zamanda dünya muvazenesini sağlamıştır.

Vüduvaz edilmesi dedim ben, hüsnü kabule masar olması.

Yani evvela siz bir sistem kurarsınız, makes bulur bu, belli şeylere masar olursunuz.

Toplum eğer idiyorsa bunu, itiyorsa siz bir yönüyle didinir didinir yerinize kalırsınız.

Fakat hüsnü kabul gösteriliyorsa değişik zamanlarda değişik vesilelerle arz etmiş ve sizin için vüduvaz edilmesi şeklinde arz etmişimdir, sunmuşumdur.

Yani bu şu demektir, gökte Allah nazarında insanlara hüsnü kabul vaz edilirse ferden ve cemaaten, melekler arasında onlara hüsnü kabul vaz edilir ve sonra sahih hadisli ifade buyurulduğu gibi arzda da onlara hüsnü kabul vaz edilir.

Bütün ehli iman, imana istidadı olan herkes sinelerini açar, onları bağlarına basarlar.

Bu da ayrı bir masariyettir.

Şimdi buraya kadar olan masariyetler sizin içinde iradeniz şöyle böyle olan masariyetlerdir.

Meşriyet ağırlıklı şeylerdir.

İlahi irade yörüngeli şeylerdir.

Dilemiş, duada bulunmuş, yakarışla bunları talep etmişsinizdir, Cenab-ı Hak da lütfetmiştir.

Ve buraya kadar zannediyorum, ben bunları söylerken senin dediğin bu şeylerin hepsi oldu ve biz bunların hepsine masarız diyeceksiniz.

Demek ki aynı zamanda bir hüsnü kabul de var.

Ve buraya kadar Allah'ın bize olan bu lütufları ne güzel ifade etmiş büyükler, cüz-i irade demişler, mini irade demektir, küçük.

Bu cüz kelimesini bir bütünün en küçük parçasında kullanmışlar.

Onun için maddenin en küçük parçası, onun ötesinde ne vardı yok ona inmeyeceğiz.

Atom, bizimkiler cüz-i layete cezza demişler.

Maddenin bölünmeyen parçası cüz.

İnsandaki de bu, adeta atom gibi bir şey yani irade.

Cüz-i layete cezza gibi bir şey ki çağın büyük mütefekkiri cüz-i layete cezza gibi elindeki o iradeyi de taşa çal.

Meşiyeti ilahinin nasıl zuhur ettiğini göreceksin.

Yani ona çok değer verme.

Kullan, fakat her şey buna bina edildi deme.

O sadece senin için bir proje, bir plandan ibarettir.

Gerçekten o plan, o proje üzerine.

Eğer o bir blokajsa, o blokaj üzerine tesis edilecek şey Kur'an, Allah'tır.

Biz Ehli Sünnet olarak maziye ve mesaibe kader açısından bakarız.

Geçmiş geçmiş yazı öyleymiş demektir.

Ve musibetler öyle yazılmış ki başımıza öyle geldi der ve bununla bir yönden teselli oluruz.

Yeniden o musibetleri kurcalayarak başımıza artmayız, musibeti ikileştirmeyiz.

Ama geleceğe irade açısından bakarız.

Benim arz edeceğim dördüncü husus da budur.

Cenab-ı Hak meşiyet ve iradesiyle ihlas ve samimiyetinize lütufları olarak

şahsi tedbirler, sevkler ve idareler değil, dehalar değil, büyük mantıklar muhakemeler değil,

onlar yok demek değildir.

Fakat kendi meşiyet ve iradesiyle Hz. Muhammed'in sallallahu aleyhi ve sellem yolunda olmanın bedeli diyeyim ben.

Bedeli olarak size büyük lütuflar da bulundu.

Bu engin lütuflarını başımızdan eksik etmesin.

Ama bakın, buraya kadar olan bu şeylerin elden kaçırılmaması da ayrı bir masariyettir.

Ve bu geleceğe baktığından, şu andan itibaren, şu dakikadan itibaren,

gelecek dediğimiz zamanın parçasına dahil olduğundan dolayı sizin iradeleriniz açısından bu meseleyi ele alacağız.

Siz isterseniz, Allah havale ediyor, Allah bu mevzuda biz affettiğinden biz de kullanacağız.

Dilerse sizi alır, götürür, sizin yerinize eski miyen, teri taze, aşkıyla, şevkiyle, hizmet felsefesiyle, hizmet düşüncesiyle dipdiri, canlı, dirilişini tamamlamış bir cemaat getirir diyor.

Ve bir tehdit ilkleri olduğu gibi.

Bak iman edenler, ilk hitap ederken sizi imanla serpilat kıldığı iltifatıyla evvela karşısına alıyor.

Ey iman edenler, yani emniyete erenler, yani Allah'a güvenmekle gerçekten emniyete mazhar olanlar,

yani imanla dünya ve ukbe emniyetini garanti edenler.

Şu söylediğim kelimelerin hepsine, iman, amene, emniyet, itiman, emanet, hepsi aynı kökten gelir, hepsine taluku vardır bunun.

Bütün bu mazhariyetlerden sonra kim geriye adım atarsa, aşkını, şevkini kaybederse, beden ve cismaniyeti adına beklentilere girerse,

dünya gözünün içine girerse, ona gaye-i hayal olursa, dünyayı antiparansız arz edeyim, atma demek değil, itme demek değildir.

Dünyayı hevesatınıza, cismaniyetinize bakan yanlarıyla kalben terk etmek, kesben sımsıkı tutmak,

kalbinizin içinde yer vermemek, fakat mesai sahasının dışına da itmemek, bu muvazene için de ona sahip çıkmak.

Ama gerçekte Allah'ın dinini ila etmeyi, gaye-i hayal, eskiler öyle derlerdi, isterseniz idealle karşılayabilirsiniz,

mefkureyle, Ziya Gökalp'in bize emanet ettiği mefkureyle karşılayabilirsiniz.

Gaye-i hayal etmezse, Allah meçhul, ayrı bir kavim getirir.

Şumu şumu diyemezsiniz, tenmin, tenkir içindir. Meçhul bir kavim getirir.

Ve bu meçhuliyet şunu da ifade eder, ihata edemeyeceğiniz kadar muhteşem bir kavim.

Bilemeyeceğiniz şekilde nev-i zuhurlarla ortaya çıkacak bir kavim.

Ve nitekim öyle olmuştur.

Bununla sahabe-i tabi'in tehdit edilirken arkadan emeviler zuhur etmiştir, beklenmeyen bir şeydir.

Ve dine büyük hizmet yapmışlardır, bazılarının zararları yanında.

Yine beklenmedik şekilde emeviler sımsıkı tutuyorlardı onu.

Ve hakimiyet prensiplerini çok iyi biliyorlardı.

Ama hiç beklemiyorlardı, birdenbire Abbasiler çıktı karşılarına.

Ve bu muhteşem devlet, denizlerdeki güç ve hakimiyeti de elde ettiği bir dönemde birdenbire karşılarına Selçuklular çıktı.

Asya'da Müslümanlık başlamış da oluyordu zaten.

Karahanlılar çoktan hakimiyet kurmuşlardı.

Ama Bağdat'ta hilafet emniyeti artık sizin soyunuz olan Selçuklulara devre teslim ediliyor.

Biz bu işi, bu ağır yükü götüremiyoruz, siz alının.

El-Kaim döneminde Tuğrul Bey vasıtasıyla.

Ve sonra gerisini biliyorsunuz, Alparslanlarla, Melikşahlarla, Kılıçarslanlarla,

Anadolu'da göğüs göğüse kavga ederek, defaatle göğüsleyen altın soyunuzla, siz biliyorsunuz bunu.

Ve bunlar da sarsıntıya girdikleri dönemde, yıkılma satım haline girdikleri dönemde,

Söğüt'te bir tırtıl, bir Söğüt'ün baharında bir Yusufçuk olmaya çalışıyordu, bir kelebek olmaya çalışıyordu.

Ve zamanla oldu, hiç beklenmiyordu.

Sıkıştırılmış orada, bileceğim bilmem neresinde, bir köyünde, çadırlarda yaşayan insanların,

Yeniden insanlığın kaderine hükmedecek bir toplumun meydana gelmesi, bir milletin meydana gelmesi,

Batı bekçiliğin, karakolculuğunun yeniden birileri tarafından vazife olarak derhükte edilmesi meselesi kimsenin aklına gelmiyordu.

Ama Allah Celle Celaluhu öyle planlamıştı.

Nasıl bir kavim?

Allah onları sever.

Vüd vaz edilme dedim ya, kapıların size açılması dedim ya,

Hiç farkına varmadan, dehanın köyüne uğramadan, büyük feraset ve kıyasetlerle oturup kalkmadan,

Siz deha ile ulaşılamayan, fetanetle ulaşılamayan, ferasetle ulaşılamayan, kıyasetle ulaşılamayan bir mazhariyet içinde misiniz değil misiniz? Rica ediyorum.

Kazanma bir lütuf, bir mazhariyettir.

Fakat onu korumak, muhafaza etmek, ondan daha büyük bir lütuf, ondan daha büyük bir mazhariyettir.

Allah'ın size verdiği bütün imkanları kullanacaksınız.

Elinizdeki meşale ne ise yanacak, mum gibi tahtıya da yanacak.

Ve işte o zaman bu sırlı bir elektrik düğmesine dokunmuş gibi olacak.

Bunu da yine Kur'an'dan istimbat ediyoruz.

Hani hatırlarsınız, çeşit defa, biraz da kulaklarınızı tırmalayacak şekilde,

Sevimsiz çığlıklarla belki bağırarak,

''Meta nesrullah''

Ne zaman ama?

Sizden evvelkilerin başlarına gelenler, başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sanıyorsunuz?

Onlar çeşit çeşit imtihanlara tabi tutuldular.

Elli bin türlü handikapa maruz kaldılar.

Ne korkunç varyantları açtılar.

Çent defa değirmen taşlarında eziliyor gibi ezildi, ürküldüler.

Kaç defa adeta tantların paletlerinde presleniyor gibi preslendiler.

Ve öyle sarsıldılar ki Nebi ve arkasındakiler,

Esbabın bir külliye sukutu karşısında,

Nur-u Tevhide sığınarak ''Meta nesrullah'' dediler.

Sırr-ı ehadiyet içinde Allah tecelli etti.

''Ela inne nesrallahi garib'' dedi.

Terminolojimizi bilen bilir bunu.

Nur-u Tevhid nedir?

Sebep bir külliye sukut ettiği yerde.

Artık dayanacak sebep kalmadığı yerde,

insan zelzeleye maruz kalan, yangına maruz kalan,

vicdanından geldiği gibi Allah diye haykırması manasında,

Allah diyeceksiniz ve Allah da size hususi iltifatta bulunacak ki,

bu sırr-ı vahidiyet değil, sırr-ı ehadiyettir.

Cemali tecellidir.

İltifat buutlu tecellidir.

İltifat televvüllü tecellidir.

Siz, Nur-u Tevhide ulaşınca,

Allah birliği aydınlığında eşşev hadiseleri görünce,

her şeye öyle bakıp öyle yaklaşınca,

Cenab-ı Hak da sırr-ı ehadiyetle size teveccüh edecek,

sizin zulmetli gecelerinizi Yunus Aleyhisselam'a yaptığı gibi,

aydınlık gündüzlere çevirecek.

''Meta nesrullah'' diyeceksiniz, yardım ne zaman?

''Ela inne nesrallahi karikum''

Bu sizin bittiğiniz zaman demektir.

Bütün gücünüzü kullandığınız zaman demektir.

Size ait artık ne silah ne de cephane adına bir şeyin kalmadığı an demektir.

İşte o zaman sonsuz kudret, sonsuz meşşiyet adeta,

kulların kendilerine düşen her şeyi yaptılar.

İmtihanı kazandılar.

Bu merasimi çok güzel noktaladılar.

Meleği alanın sakinliğine iyi bir şey gösterdiler, sergilediler.

Şimdi zaten hep öyle yapar.

Şimdi meşşiyetle taalluk etme sırası bende.

Bu dünyada da böyledir, Ukba'da da böyledir.

Hani yine sahih hadis anlatır.

Ukba'da enbiya şefaat eder, enbiyalar sultanı şefaat eder,

evliya şefaat eder, asfiyat şefaat eder,

hatta makbul kullar şefaat eder.

Ve bunların hepsiyle bir kısım yükü ağır olan insanlar

geçilmez yollardan geçer, aşılmaz köprülere aşar

ve ulaşacağı yere ulaşır.

Allah Resulü buyuruyor ki, hem de tebessüm ederek,

Cenab-ı Hak buyurur ki, şimdi kurtarma sırası bende.

El neyse, o elin daldırılması neyse, daldırılan yer neresiyse

elini daldırır ve milyonlarca insan oradan onun inayetiyle çıkarılır.

Allah o azaba bizi tuçar etmesin.

Ederse ilk şefaat faslında bizlere halas lütfeylesin.

O dakikaya kadar işin uzamasına rahmeti müsaade etmez inşallah

bizim hakkımızda müsaade etmesin.

Eğer öyle bir talihsizliğe tuçar olursak, Allah hiç olmazsa

o son şanslardan eylesin, diyeyim.

Bizi alakadar eden şey şudur, hali çok iyi değerlendirme,

zamanı çok iyi değerlendirme, iradenin hakkını verme.

Allah size bir irade vermiştir.

Gayri iradi varlıklar, iradesizlikleriyle ulaştıkları noktayı

siz iradenizle yakalamaya çalışacaksınız.

İşte bundan sonraki işler sizden öyle seviyeli bir irade istiyor.

Allah inşallah şu dakikaya kadar lütfettiği şeyleri

bundan sonrakilerinde lütfeder.

Bir küçük açıklama yakıp Adi İbn-i Hatim'in bir şeyle arz edeceğim.

Benzer bir meseleyi Enes de anlatıyor.

Huzuru Risalet'de oturuyordum diyor, Buhari Müslim naklediyor.

Teyh tarafından gelip dediler ki Ya Resulallah, eşkıya iflah etmiyor.

Daha sıkışık günlerin yaşandığı dönemdi.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem teselli isteyen

ve eşkıyanın önlenmesini isteyen bu insanlara karşı şöyle buyurdular.

Bir gün gelecek, Hadramut'tan San'a'dan kadın zayine diyor Arapça.

Kalkacak, Mekke'ye kadar yolculuk yapacak,

vahşi hayvandan, canavardan başka hiç kimseden endişesi olmayacak.

Yani yirmi gün bir kadın yollarda ırzından namusundan emin yolculuk yapacak.

Yeryüzünde emniyet o denliyi tesis edecek buyurdular.

O diyor böyle derken ben aklımdan geçiriyordum.

O zaman acaba Ya Resulallah, teyh eşkıyaları nereye gidecek diyordum.

Fakirlikten şikayet edildi ve buyurdular ki bir gün

sahsanilerin hazineleri aranızda taksim edilecek.

Ve bir gün gelecek o seviyeye ulaşacaksınız ki

fert elinde zekatı sadakası dolaşacak da

o sadakayı zekatı kabul edecek kadar fakir bulamayacak, elinde evine dönecek.

Buna da çok aklım yatmadı.

Fakat ben bunları daha sonra sahabenin sonuna doğru

ben bunların hepsinin tahkik ettiğini gördüm.

Bir de cennetle müjdelemişti.

Bu ikisinin çıktığını gördüğüme göre inanıyorum ki

haber verdiği o üçüncü şey de olacaktır.

Evet bir gün gelecek Hazreti Sadık-ı Masluk

Tuğbali'l-Guraba

Allâzîne yuslihûne mâ efsedahun nâz

Büyük çoğunluğuyla insanların anarşiye kargaşaya kaçtığı

fesadı iş edindiği

yeryüzünde sürekli fesat çıkardığı dönemde

bütün tesliklere rağmen

selah yolunu tutup temsil edenler

selah da muvaffak olacaklar buyurmuş

müjdesini vermiş

ikinci dirilişe doğru sizi şahlandırmış

ve yeniden din adına yeni bir dirilişten bahisler açmış

bu mevzuda sizi ümitlendirmiş

işlerinize inşirah salmış

şu ana kadar olan şeylerin o çizgide cereyan ettiğini görüyoruz

ve inanıyoruz ki

şu ana kadar olan şeyleri

devam ve temad ettirecek Allah Celle Celaluhu

bundan sonrakilerinden lütfedip ikmal edecektir.

Niye?

Çünkü onun her işinde şunu görüyoruz

bir iş lütfediyor

çok defa

sonra ikmal ettiriyor

o işi şükürle noktalıyor

yoksa tattırma doyurmama

azatat erzunlan ifadesiyle

karna şivan doyurmama

nimeti nikmete çevirir

sevgi adavete çevirir

alakayı alakasıza çevirir

Allah aramızda olan bu alakayı koparmaz

nimetini nikmete çevirmez

sevgimizi düşmanlığa döndürmez

vermeye başladığı bu nimeti

nimeti tamamlamak suretiyle

öyle bekliyor öyle zannediyoruz

bir hüsnüzan kapısı da açayım bakın

öyle bekliyoruz öyle zannediyoruz

benim

arz

şeklim

cehenneme götürürken derdest etmişler

götürüyorlar kulu

dönüp geriye bakıyor

Allah ne sağdadır ne soldadır

ne öndedir ne arkadadır

cihetlerden münezzettir

mukaddestir taalallah

Hazreti Hakkı'den

ne yerlerde ne göklerde

ne sağı sol ve ön artta

cihetlerden münezzettir

sağı solu yoktur onun

ki hiç olmaz

imkan Allah

ama dönüp arkaya bakıyor

Cenab-ı Hak bilir niye arkaya baktığını

sorun kuluma niye arkaya bakıyor

işte o kadar bir imkan verilir

buna imhal da denir

hani mahkemelerde

hukukta geçen mehil verme var mı

ifhal bavundan imhal

döner der ki

Allah'ım senin hakkındaki zannım

hiç de böyle değildi benim

ben hep sana şöyle inanmıştım

düşsem de elimden tutup kaldıracak bir Rabbim var

bissem de beni yeniden ihya edecek bir Rabbim var

yollar bütünüyle sarpa sarsa da

beni kanatlandıracak bir Rabbim var

yani demek istiyor

ve Allah da buyuruyor

kulum

benim hakkımdaki zannı neyse

beni nasıl düşünüyor

nasıl tasavvur ediyor

bana nasıl bakıyor

bakış zaviyesi neyse

ben de ona öyle muamele ederim

anladınız mı

zannımız o

zannım o ki affolam

affolmazsam yan olam

zannım o ki

hedefli olan şeyi bulam

bulamazsam yan olam

bu yollarda gayesiz

ideasiz mefkuresiz

takılıp bir yerde mi kalam

dilbeste olduk

bütün hayatımızı ona göre örgüledik

programladık

bir kompütür gibi ona göre doldurulduk

kompütür edildik

ve diyoruz ki bir gün

şu iki büklüm

insanlığın rükusunu Allah

sona erdirsin

artık bir

Allah bize yeni bir nimeti oldu

o nimeti ağzımız çıktığı kadar

haykırıyor

Allah'a hamd edenlerin

hamdini işitir diyor

belimizi doğrultuyoruz

yeter artık bu rüku

yeter artık bu sücüd

eğer bir kulluk

namazı kılıyorsak

onun bir kıyamı

bir tahiyyatı

bir kaderi

hatta ondan bir ferahı

bir evradı eskarla

bir heyecanı da olmalı

ve bunların hepsi

onun lütuflarına

bakıp bakıp

biz sinelerimizde canlandırıyoruz

hepsi bizim

beklentiler

perspektifimizde

bekliyoruz

verdikleriyle imrendirmiş

verdikleriyle

bizi beklentilere salmış

verdikleriyle

sinelerimizi havalandırmış

coşturmuş

heyecana sevk etmiş

verecekleri mevzuunda

bize fikirler vermiş

hem

zaten daha sonra

vereceklerini vermeseydi

bize bu verme arzusunu vermezdi

istiyoruz

ve yine okuduğunuz kitaplarda

sadiden alınma

eğer

istemeyi vermezdi

demek

verecek ki size

isteme duygusunu vermiş

isteme fiiline muvaffak kılmış

sabah akşam istiyorsunuz

ağzınızla

kim bilir

içinizde ne kadar

kuruyorsunuz bunu

kurmasanız

cihanın dört bir yanında

bu iş için dolaşır mısınız

harun reşidin veziri

o bermekilerden

bizim kanunun

sultan ibrahiminin

şeyine benzer

talihine benzer

cafer

bermeki cafer

kıskanırlar onu

niye padişah buna bu kadar

iltifat ediyor

sadra alıyor bunu

ta baş köşede oturuyor

bir gün

ona da bilmem

biz ülüfe biliriz de

öyle büyük o vüzeraya

dağıtılana ne denir

ben bilemeyeceğim onu

büyük ülüfe

bilgiye

cehalette bir buğut kazandırayım

bilgisizliğe

büyük ülüfe

herkese bir şeyler veriyor

ve onların yanında

caferi de çağırıyor

ben diyor istersen

on bin altın vereyim

istemem diyor hünkârım

e canım yüz bin versem

istemem diyor

bir milyon versem

istemem diyor hünkârım

canım servetimin çeyreği ne

bunu sana temlik etsem

veya

bunu sana bıraksam

istemem hünkârım diyor

yarısını canım

onu da istemem

bütün servetimi versem

ben sadece seni isterim

başka şey istemem

çünkü sen benim olunca zaten

senin her şeyin benim olur

bunu anlatanlar

mevlana gibi kimseler

Allah'ın rızası

Allah bizim olursa her şey bizim olur

enbiya izan mantıkı

ama biz ona

vahyin sırlarına göre

bir akıl

vahyin sırlarını kavrama

buğutları ölçüleri içinde

bir akıl bir fetanet diyoruz

karşılığında bir şey istemiyoruz

sadece seni istiyoruz

deme