Allah’ın iki kitabı: Muallimlik, Kuranı Kerim ve Kainat Kitabı - Allah’ın mükafatları ve cezaları

Muallimlik, yeryüzünde Allah'ın takdir ettiği, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in takdir ettiği mesleklerin en başında gelen bir meslektir.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem insanların en hayırlısı insanlara hayrı öğretendir buyuruyor.

Ne hayırdır acaba?

Muhakkak Kur'an öğrenmek bir hayırdır.

Kur'an'ın muhtevasını öğrenmek bir hayırdır.

Fıkhı öğrenmek bir hayırdır.

Hadisi öğrenmek bir hayırdır.

Kur'an dediğimiz şey nereden geliyor?

Hiç temen deriz ki Cenab-ı Hakk'ın kelam sıfatından geliyor.

Allah konuştuğu için insanlarla insanların hayatını tanzim etmek üzere konuşuyor.

Peygamberleri vasıtasıyla konuşuyor.

Kur'an bir Allah konuşmasıdır.

Sizin konuşmanız gibi.

Bir insan Kur'an okuyup da ben Allah'la konuştum diye yemin etse,

Fıkha diyor ki fakihler,

Fıkhı kitaplarını yazanlar,

Bir insan yemin etse dese ki Kur'an okuduğu zaman,

Vallahi ben Allah'la konuştum,

Yemininde yalancı sayılmaz bu insan.

Konuşmuştur.

Çünkü Allah'ın kelamını verdi, zeban etti.

Tekrar etti onu.

Şimdi bu Allah'ın kelamıdır.

Kur'an Allah'ın kelamı, Allah'ın kelam sıfatından gelmiş.

Allah'ın ilmine dayanıyorsa şayet.

Şu kainat kitabı dediğimiz,

Diğer bir adıyla şeriatı fıtriye dediğimiz,

Diğer bir adıyla ayatı tekviniye dediğimiz,

Fiziğe, kimyaya, matematiğe, hendeseye,

Biyolojiyi esas teşkil eden,

Bir laboratuvar gibi işleyen,

Şu kainat kitabı kimin kitabıdır acaba?

Başkası mı yazdı onu?

O da Allah'ın kitabı.

Onu da Allah, ilim pergeliyle yine planlamış,

Kudret iradesiyle yazmış,

Meşayetiyle ortaya koymuştur yani.

O da Allah'ın sıfatlarından gelmektedir.

Şimdi bu iki kitabın arasından fark yoktur.

Bize göre bu iki kitabın okunması,

Bu iki kitabın ikisinin de emirlerine uyulması bir sorumluluktur.

Ve çağın insanın verdiği hüküm fetva şudur bu mevzuda.

Allah'ın iki çeşit kitabı vardır.

Biri fiziğe, kimyaya, matematiğe, hendeseye, biyolojiye, tıbba esas teşkil eden,

Ve onların laboratuvarı gibi işleyen,

Şu kainat kitabı,

Ayatı tekviniye mecmuası.

Sözlerimi anlıyorsunuz değil mi?

Bazılarını eski şeyle,

Adı o çünkü onun,

Kullandıktan sonra izah ediyorum,

Anlıyorsunuzdur.

Diğer kitapta Allah'ın kelam sıfatından,

Konuşma sıfatından gelen,

Kur'an-ı Kerim'dir.

Nitekim daha evvel Tevrat'tı,

Sonra İncil'di, Zebur'du, Suuflardı.

Allah'ın iki çeşit kitabı vardır.

Bu iki kitaba da mükellefler,

Sorumlular uyma mecburiyetindedirler.

Bu kitaplardan Kur'an-ı Kerim'e,

Uyanlar inşallah dünyada da,

Ahirette de mükafat görürler.

Fakat Kur'an'a uymanın,

Büyük ölçüde mükafatı ahirette verilir.

Gayet az nispette,

Mükafatı dünyada verilir.

Ve gayet az nispette,

Uyulmazsa cezası dünyada verilir.

Uyulmadığı zaman,

Büyük ölçüde cezası ahirette verilir.

Arz edebildim mi düşüncemi?

Bakın,

Kur'an kitabı,

Kainat kitabından bu noktada biraz ayrılıyor.

Kainat kitabına uymamanın,

Cezası büyük ölçüde dünyada verilir.

Çok az nispette,

Ahirette verilir.

Uymanın mükafatı,

Büyük ölçüde dünyada verilir.

Cezası da az ölçüde,

Ahirette verilir.

Kainat kitabına uyanlar,

Sizin kafir dediğiniz insanlarsa,

Allah onların mükafatını veriyor.

Yani eşya ve hadiseleri hallac ediyorlarsa,

Didik didik edip içine giriyorlarsa,

Varlığın koridorlarıyla,

İnsan mahiyeti arasında,

Köprüler kuruyorlarsa,

Bir yönüyle Kur'anı fiilen,

Varlığın nabzında duyuyorlarsa şayet,

Allah onları mükafatlandıracak.

Allah'ın adilane kanunları bunlar.

Müslümanlar ne olacak?

Kainat kitabını anlamadığından,

Hallacı etmediklerinden dolayı ceza görecekler.

Öyleyse bakın şimdi geriye dönelim.

Allah Resulü buyuruyor ki,

İnsanların en hayırlısı,

İnsanlara hayrı talim edendir.

Bizim hayır anlayışımıza göre,

Kur'an-ı Kerim'i öğrenmekle,

Tıpkı Kur'an-ı Kerim'in

Elif ve Cüzü gibi,

Kainat kitabını okuma öğrenmenin arasında fark yoktur yani.

O iki kitap da,

Allah tarafından yazılmış,

Tespit edilmiş, dizayn edilmişse şayet,

İkisine karşı saygı da,

Allah'a karşı saygıdır.

İkisine karşı alakasız kalmak da,

Allah'a karşı saygısızlıktır, terbiyesizliktir.

Anlatabiliyor muyum?

Şimdi bu zaviyeden bakınca,

Bizim takva tarifimiz bile çok engindir.

Müttaki,

Farzları yerine getirip,

Haramlardan kaçınmanın yanı başında,

Kainat kitabının prensiplerine rayet eden insandır.

Siz farzları yapıp,

Haramlardan kaçınabilirsiniz.

Bir ölçüde müttaki olursunuz.

Cennete de girebilirsiniz.

Kainat kitabının kanunlarına

rayet etmediğinizden dolayı.

Ve günümüzde bu çok önem kazanmıştır.

Nasıl önem kazanmıştır?

Bakın, Müslümanlığa raci zararlar

olmaya başlamıştır bunun.

Şimdi bir dönemde,

Siz, eşya ve hadiseleri

hallac etmeyi ihmal etmişsiniz.

El alem gelmiş,

Bir rönesans gerçekleştirmiş.

Hem de sizden sonra.

Sizin kriterlerinizi değerlendirerek.

Arkasından gelmiş,

Bir sanayi inkılabı gerçekleştirmiş.

Siz hala eski dönemlerde ortaya koyduğunuz

zaferin sarhoşluğuyla yaşıyorsunuz.

Arkadan gelmiş,

Bir teknoloji inkılabı gerçekleştirmiş.

Bir ilim inkılabı gerçekleştirmeye

çalışıyor. Siz bunları hep

arkadan seyretmişsiniz.

Bütün bunları kainatın nabzını tutarak,

Kainatın kalbini dinleyerek

gerçekleştirmiş.

Ve dolayısıyla da o, bunların

mükafatını alıyor.

Bu arada siz ne olmuşsunuz?

Tabii kaymış aşağıya düşmüşsünüz.

Şimdi o adam

size yukarıdan bakıyor.

Siz onların kapılarına mark için,

dolar için dökülmüşsünüz.

İşçilik yapıyorsunuz.

Karnınızı doyurmak için

çalışıyorsunuz. Ve siz

Müslümansınız. Size

nasıl bakar o insan?

Sizin kapınızda çalıştırdığınız

aşçıya baktığınız gibi bakar.

Caddenizi süpüren

insana baktığınız gibi bakar.

Bir yerde tünemiş

kafasını çeken bir adama baktığı gibi

bakar. Sefalet içinde

kıvranıp iki büklüm gezen adama

baktığınız gibi bakar.

Hiç kimse kapısının önünde

çalıştırdığı hizmetkarın elindeki

mesajı almayı düşünmez. Siz

rica ederim, düşünür müsünüz?

Hizmetçiniz gelsin desin ki

Beyim, Paşam, Karmakamım,

Valim, Sayın Parlamenterim, Sayın

Büyüm, Sayın Devlet Başkanım,

Taksinizi kullanın. Sizin

aklınız ermiyor. Şöyle bir mesele var.

Gelin alın bunu da bu meseleye aklınız ersin dese

nasıl karşılarsınız bunu?

Demek ki bakın

bir noktada kaybetmek esasen

sizin elinizde değerler üstü

değerlere sahip olan bir cevher hazinesine

karşı bir bakış zavyesi

açısı meydana getiriyor.

Ve siz kendi değerlerinizi

tahkir ettiriyorsunuz.

Arz edebiliyor muyum? Eğer siz

o üstünlüğünüzü korusaydınız,

devletler muazenesinde yeriniz olsaydı

bugün, Kur'an'ı temsil

ederken, Hz. Muhammed'in mesajını

götürürken kendinize baktıracak

bir konumda olsaydınız,

o zaman onu sunabilecektiniz.

Demek ki bir yönüyle

kainat kitabını çok iyi okuma

Kur'an'ın çok iyi okunmasına

tesir ediyor. Onun neticesi

Kur'an adına dezavantajlı şeyler

doğuruyor. Öyleyse takmanın

kainat kitabının da okunması

şeklinde algılanması yeni ifadesiyle

Kur'an'ın çok iyi

anlaşılması adına çok önemlidir.

Ve biz bu meseleyi

böyle beş başı mamur

mükemmeliyet içinde

tam entegre anlayacağımız,

yaşayacağımız ana kadar da

bu sefaletten, bu perişaniyetten,

bu derbederlikten kurtulamayacağız.

Arz edebiliyor muyum? Geleceğin

fikir işçileri, muallimlerdir.

Geleceğin büyük umranının

şimdi uygarlık diyorlar umrana,

uygarlığının

büyük mimarları,

düşüncü insanları

muallimlerdir. Onlar kuracaklar.

Ve o kadar çok

başkalarını büyü, kendinizde küçük görmeyin.

Bu

sistemli çalışırsak, dişimizi sıkarsak

Mehmet Akif'in bir yerde

ifade ettiği gibi bir hamlede, bir

nefhada Allah'ın inayetiyle

elde edilebilecek bir şeydir.

Japonlar, ikinci cahil

harbinde, sizin hiçbiriniz o dönemi

idrak etmediniz. Ben de

elbette diyen bir çocuktum yani. Çünkü

45'li yıllarda

8 yaşında bir çocuktum.

O dönemde yerle bir

edildiler. Japonların

yerle bir edilmesi bizim

yerle yarı edilmemizden

tam 25 sene sonra oluyor.

Yani biz onlar kadar tam

yerle bir edilmedik.

Birinci cihan harbinde. Yine

bir milletimiz, bir ordumuz, bir askerimiz

bir kumandan tayfamız

vardı ki onunla bir istiklal

mücadelesi destanı gerçekleştirdik. Öyle

mi değil mi?

Mücahit ve mücadil bir millet vardı.

Bu millet 7 cephede

silahı milahı bitmiş, 100 seneden

beri harp ediyordu. Yine 7 cephede

7 düvele karşı savaştı

Allah'ın inayetiyle.

Ve bitmedik yani.

Ve belli bir ölçüde

müstakil bir devlet haline geldik.

Fakat Amerikalılar tamamen

işgal ettiler Japonya'yı.

İlk hamlede 80 bin insan

öldü. Roshima'da,

Nagazaki'de. Daha sonra da

radyo aktivitesiyle dünya kadar insan,

dünya kadar sakat insan oldu.

Ve uzun zaman Japonlar

harp sanayi geliştiremediler.

Diğer şeylerde de sınır vardı.

Almanlar da aynı darbeyi yemişlerdi.

Belki

ellilerden sonra onlara yeni bazı şeyler

yapma fırsatı verildi.

Ve 25 senede bir hamlede, bir nefede

Avrupa'yı çoktan geçtiler onlar.

Şimdi Amerikalılar

bazı fezah projelerini onlarla müşterek

gerçekleştiriyorlar.

Denebilir ki dünyanın zengin devletlerinden.

Hatta dün yerle bir edilen

ülkelerden bir tanesi elliden sonra

Kore, Güney Kore, Kuzey Kore.

Onlar bile bugün bizden çok ileri

Avrupa ile yarış yapabilecek.

Ve bütün Afrika

ülkelerinde eşyalarını dampik yapıp

zengin olan dünyanın

zengin ülkelerinden. O meseleyi

çok o kadar uzak kaftanın

ardında görmeyin bence.

Zannediyorum dişimizi sıkarsak

Allah'a inayet ve keremiyle.

Ve şu on senelik bir meseledir.

Ülkemiz ve şu on sene sonra iyi çalışılır.

Ve şu bizi iftiraka

çekip

dağınıklık içinde, perişaniyet içinde

boğmak isteyenler inşallah

emellerinden muvaffak olmazlar.

Allah onlara fırsat vermezse

ülkemiz

istenilen noktaya ulaşacaktır.