Fkm Sohbetleri Hedef Allahın Rızasıdır

Bu işin gerçek bedeli, eğer bu işte hedeflenmesi gerekli olan şeyler hedeflenmişse, Allah'ın rızası ve hoşnutluğudur.

Ve bu da dünyada hiçbir şeyle değiştirilemez.

İnsanlar cennete girdikten sonra son arzu olarak, işlerinde tüten bir şeyi Allah Celle Celaluhu ilmi ezelisiyle bilecek.

Başka bir isteğiniz var mı diyecek onlara.

Ne kaldı ki artık verilmedik bize ya Rabbi, başka bir isteğimiz olsun.

Cenab-ı Hak buyuracak ki, artık ben sizden razıyım.

Bundan sonra siz hiç öfkelenmeyeceğim.

Ve Kur'an bunu ifade ederken,

وَرِغْوَانٌ مِنَ اللّٰهِ اَكْبَرٍۜ

Bu cennetten de büyüktür, firdevsten de büyüktür.

Hatta denebilir ki, Allah insanları tam hoşnutluğuna mazhar etmemiştir.

Ama cennete girmenin bir uzantısı, zaruri bir neticesidir.

Cuma yamaçlarında Allah'ı müşahede edebilirler.

Cuma yamaçlarında Cenab-ı Hakk'ı müşahede etme, eğer bu rızıvandan farklı bir şeyse şayet,

bu rızıvan içinde bulunmadan da oluyorsa şayet, bence insanlar onu da değil.

Yani cennetin binlerce sene hayatı, bir dakika rüyeti cemaline bedel gelmeyen o cennet yamaçları da değil.

Sadece ve sadece Allah'ın rızıvanı.

Çünkü Allah ona Kur'an'ında çok büyük diyor.

Çok büyük sözüyle ifade ediyor.

وَرِغْوَانٌ مِنَ اللّٰهِ اَكْبَرٍۜ

Ne diyeyim?

Mârez-i Beyan'da sükût hasrı ifade eder.

Öyle büyük ki artık bu büyüklüğü ifade için söz yok diyor.

Allah'a göre söz çoktur çünkü denizler mürekkep olsa, bütün ağaçlar kalem olsa,

Allah kelimelerini yazsalar, onlar biter de Allah kelimeleri bitmez.

Fakat siz hilkat itibariyle duygu elfaza maruz varlıklarsınız.

Siz anlamazsınız.

O manayı, o muhtevayı, o derinliği ifade edecek şeyi anlayamazsınız.

Onun için وَرِغْوَانٌ مِنَ اللّٰهِ اَكْبَرٍۜ der, sükût eder orada.

Ve Garaz-i Beyan'da sükût hasrı ifade eder.

Ötesinde ne var ama?

İşte bir büyük, hele büyük deyin, durun da bakalım arkadan ne geliyor.

Arkadan gelen

مَا لَعَيْنٌ رَأْتْ وَلَا اُذْنُ السَّمْعَةِ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍۜ

O gözlerle görülmemiş, kulaklarla işitilmemiş.

İnsanın kalbi, insan aklının önündedir.

İnsanın kalbi tasavvurları, insanın muhakemesinin önündedir.

Ama bununla beraber akıl dahi bu meseleleri

böyle derleyip, toplayıp bir çerçeve içine koyamaz.

Bunlar sizi beklesin.

Zannediyorum, bakın bir noktaya daha intikal ediyorum.

Siz bunları bekleme hissatları içinde de değilsiniz.

Zannediyorum.

Bu da bana ayrı bir derinlik içinde geliyor yine.

Bazı kimseler vardır ki seyri süluklarının farkındadırlar.

Arşiye yaparken, Allah'a doğru amudi yükselirken

her menzilde değişik renkler, değişik cilveler,

değişik tatlar, değişik neşvelerle

adım ve adım oradaki mesafeleri bilebilir, sayabilirler.

Ve mesafeler sizin gözünüzün önünden

bir yolda giderken, bir asfaltta, bir sosede veya bir otobanda giderken

oradaki işaret taşları peşin peşine sıralanıp geçtiği gibi

siz de mesafeleri belirleyen, kesen, parçalayan, gösteren

o işaret taşlarını sezebilirsiniz.

Ben şu noktadayım diyebilirsiniz.

Velilerin seyri sülükü ruhaniye dair yazdığı kitaplar

Şâran'ın kitaplarından İmam Rabbânî'nin kitaplarına kadar

hep bu türlü şeylerin emareleriyle doludur, alametleriyle doludur.

Bazı kimseler bunu sezerler.

Fakat bazı kimseler yürürler böyle, Allah'a amudi yükseliyorlar da

fakat ne menzil bilirler, ne konak bilirler,

ne bu işin başlangıcı, ne sonu, bunu bilemezler zannediyorum.