Dünyada manevi buhran ve dünyanın sıkıştırılması, millet olarak kabz hali ve kutsiler ordusu

Dünya yeniden bir manevi buhran geçiriyor.

Biz zannediyoruz sadece Türkiye'de bir ekonomik kriz yaşanıyor.

Bununla Türkiye'deki durumdan sadece bir tesir bulunuyoruz.

Türkiye'yi karanlık görüyoruz. Aslında zannediyorum dünyanın

en müreffeh ülkelerinden bir tanesi Amerika'dır. Ve Almanya

onun arkasından gelir. Dünyada daha böyle küçük devletler var.

Ekonomik durumlarını halletmişler. Bir ölçüde

problemlerini çözmüşler. Oturmuş eskilerin ifadesiyle

müstakal devletler var. Bütün bunların hepsi belli ölçüde bu

krizden nasibini alıyor. Krizden nasibini alma meselesi

üçüncü, dördüncü dereceye düştüğünüz zaman biraz artıyor.

Bize bir yer aradığınız zaman devlet ve millet olarak üçe mi

korsunuz, dörde mi korsunuz? Bu itibarla da hissemiz,

nasibimiz dünyada yaşanan buhrandan o ölçüde olur. Allah

dünyayı bir kere daha sıkıştırıyor. Ben bu

sıkıştırmanın sebepler üzerinde durmayacağım. O uzun

ve çok su götürür. Meselenin ııı ictimai yapıdaki arızalardan

kaynaklanmasından söz edilebileceği gibi dünyayı

ekonomi bilmeyen insanların idare etmesinden kaynaklanan

yanları var. Insanların israfından kaynaklanan yanları

var. Eskiden insanlar kutu layemut derlerdi. Kutu layemut

da yaşar. Yani insanı öldürmeyecek kadar bir gıdanın

alınması. Ve yine o ölçüde giysileri vardı. Ona yakında bir

barınakları vardı. Başlarını sokar idare ederlerdi. Daha

ziyade ulvi mefkureleri, gaye-i hayalleri açısından zengin

olmaya çalışırlardı. Duygu ve düşünce dünyaları itibariyle

kültürleri itibariyle zengin sayılırlardı. Şimdi başka

yönlerde zenginlik peşindeler, zengin olmuşlar, olmamışlar,

ayrı mesele. Fakat duygu, düşünce, mefkure açısından ama

bütün insanlık insanlık var olduğu günden bu yana en fakir

halde, en aciz halde, en muhtaç haldedir. Israf Allah'ın

nimetlerinin kadrini bilememe, ulu orta saçıp savurma,

şimdilerde savurganlık diyorlar. Böyle alıp yürüyünce bir

taraftan savurganlığa dayalı bir kaht diyelim. Bunu da yine

eskiler derlerdi. Kıtlık demek. Arapçadan gelen kaht kelimesini

bir güzel üzerinde tasarruf yaparak onun kıtlığa çevirmişiz.

Isterse Allah'ın bereketini alması şeklinde meseleye

yaklaşılabilir. Çağımızın devasa kahmeti ışık insan bu

meseleye yaklaşırken der ki israf bereketin kesilmesine bir

sebeptir. Ihtisat da sebebi berekettir. Insanlar tasarruf

yapsalar Allah bin ve bereket ihsan edecek. Bunların üzerinde

durulabilir. Bu sebepler çoğaltılabilir. Hatta

psikososyolojik sebeplere de mesele bağlanabilir. Fakat

arz ettiğim gibi ben onun üzerinde durmayacağım. Dünya

yeniden bir manevi buhran arenasına çekildi. Adeta Allah

tarafından sıkıştırıldıkça sıkıştırılıyor. Tarihi

tekerrürler içinde tarihi tekerrürler bir izafet terkibi

daha ilave edeyim. Devri daimi içinde. Anladınız mı bunu?

Tarihte tekerrürler vardır. Aynı hadiseler, ayniyet içinde

değil birbirine benzerlik bizim ifademizle misliyet içinde

cereyan eder. Aynı değildir. Tarihi tekerrürler aynı olsa

alır onları tedris edersiniz. Insanlar yanlış iş yapmazlar.

Ders alınır onlardan. Oysa ki tarihi tekerrürlerden ders

değil ibret alınır. Çünkü ayniyet yok. Benzerlik vardır.

Tarihi tekerrürler içinde meseleye yaklaşılınca görülür

ki Cenabı Hak insanları sıktığı, sıkıştırdığı,

preslediği dönemler o insanlık için yeni ufukların açılmasının

mebdeyi sayılmıştır. Ben bunu normal alemden bilemiyorum

mikroaleme. Atomlar aleminde de bu böyle midir yani? Kimyanın

kanunları içinde, fiziğin kanunları içinde aynı şey

çare midir? Bilemeyeceğim de. Tert planında bunu ele alın.

Ne görürseniz orada toplum planında da aynı şeyler

karşınıza çıkar. Hadis diye rivayet edilen bir şey vardır.

Bir kısım muhakikin dediğimiz tahkikçi büyük insanlar onlar

da maktul söhreverliğe ait bir söz olduğunu söylerler.

Karar kararabildiğin kadar sıkıştır sıkıştırabildiğin

kadar çünkü kararmanın son noktası aydınlığa açılmanın

başlangıcıdır. Der. Tert planında bir insan

sıkıştırılmışsa buna tasavvufi tabirlerle yaklaşırsak kapsali

denir. Her kapsali kabza kılıcın kabzasına da deriz. Elin

sıkılması parmakların sıkıştırılması buna da kabza

deriz. Elle zaten kılıcın kabzası sıkıştırıldığından ona

da kabza diyoruz ve işte Arapça bu kelime kabz kelimesi de

esas bilindik bilinmedik bir pençeye alınıp insanın

sıkıştırılması demektir. Tasavvufta insan ruhunda

sebepliği ve sebepsiz sıkışma manasına gelir bu. Bunu tasavvuf

ile alakalı mülazalarınızı ifade ederken arz etmiştik.

Arz edenler birkaç ay veya bir iki sene öteye giderek buna

bakabilirler. Üzerinde durmayacağım. Kapsalları ferdin

bir kısım günahlarından kaynaklanabilir. Gafil

yaşamasından kaynaklanabilir. Evvela kendinizi ferah fezah

bir iklime salarsınız ve biraz çakır keyif yaşarsınız,

serazat yaşarsınız. Buna ceza olarak bir bakıma sanki ruhun

isteğidir o. Çünkü ruh o kadar serazat olmayı arzu etmez. O

daha ziyade öbür alem için burada hep metafizik gerilim

içinde bulunmaya çalışır. Bu defa arkadan hemen kabz gelir.

Yani sizin kendinizi salmanıza mukabil adeta yedi kudret

tarafından ilahi ve büyük muhit tasavvuf tarafından hele

biraz toparlanın falan deme manasına bir kabz gelir. Bazen

sizi sıkıştırıp ağlatmak kendisine yönlendirmek için de

kabz verir. Tıpkı bir annenin çocuğunu bağrına basması

çocuktan gelen bir iştiyakla çocuğuna çocuğunu bağrına

basması için önce hafiften onu tokatlaması gibi bir şeydir.

Yani yollar daralır bakarsınız. Geçit vermiyor hale gelir.

Sebepler yavaş yavaş tukut eder. Siz bütün sebepleri

gözünüzden siler, müsebbibül esvaba yönelirsiniz. Işte onun

maksadı da budur. Sizi kendine yöneltmek. Böylece sizi yeniden

bilinmedik bir kabza içine alır bir pençe içine alır ve

sıkıştırır. Siz de eğer anlıyorsanız bu işlerin

başınızda hangi sebepler hangi sayıklarla döndüğünü hatırlayın

sekizinci sözde kuyuya düşmüş iki tane adam biri meseleyi

anlamıyor öbürü anlıyor diyor ki bu işler tesadüfe benzemiyor

diyor. Sahrada koşuyorsun arkana bir aslan takılıyor. Kuyuya

düşüyor bir ağaca tutunuyorsun. Ağacın dibinde beyaz fare,

siyah fare ağacı kemiriyorlar. Bir de bir ejderha ağzını açmış

filan. Üst üste böyle omuz omuza vermiş bu hadiseleri

rastlantılara vermek mümkün değildir. Belli ki bunlar daha

önce planlanmış bir kaderi program olarak benim karşıma

çıkarılmış. Aynen öyle de böyle üst üste kabzılar gelince kendi

kendine diyeceksin ki demek bunlar beni aşan bir kudret

tarafından planlanıyor ve ben bu işte bir figür olarak

kullanıyorum. O kaderi programı oynamak bana düşüyor sadece.

Öyleyse o kuyudaki insanın dönüp sahibine yalvardığı gibi

ey bu yerlerin maliki deyip sana sığındım, sana dehalet

ediyorum, bahtına düştüm dediği gibi sen de o sıkıntılara maruz

kaldığın zaman Cenabı Hakk'a teveccüh edip o kabzdan seni

kurtarmasını isteyeceksin. Fer için ben kabzı arizmamik

arz etmiyorum. Bu türlü kabz söz konusu olduğu gibi

toplumlar için de söz konusudur. Aynen toplumda böyle bir demir

pençenin içine girer ve sıkıştırılır. Aslında bizim

kabzımız da on dokuzuncu asra girerken başlamıştır. Devlet

planında sukut, fert planında sukut, birbirini takip etmiş,

iflaslar iflasları takip etmiş hususiyle tanzimattan sonra hep

kazanma kuşağında kayıplarla karşı karşıya kalmışızdır. Hep

kazanma adına kumar oynuyor gibi zar atmışızdır fakat her

defasında kaybetmişizdir. Ve bu dönemde hep kabz yaşamışızdır.

Değişik kapılara müracaat, değişik şeylerden medet olma,

bir dönemde bir Fransız hayranlığı, bir dönemde İngiliz

hayranlığı, devlet-i Aliye, Bab-ı Ali'de, Enderon'da bile

İngilizler İngiliz devleti şeklinde anlatılır. Yani

muhteşem, muazzam, yeryüzünde zırlullah İngiliz devleti

demek. Ve fertler de devletin altında ezildiği bu eziklikten

hisselerini almış, paylarını almışlardır. Milletçe bir kabz

yaşamışız yani ferdin vicdanda, ruhta, duyguda, düşüncede ve

maddi hayatta sıkıntıları gibi millet olarak İslam ümmeti

olarak yaşamışız bunu. Ama günümüze doğru gelirken daha

farklı böyle adeta karşımıza uçurumlar çıkıyor gibi kabzlar

çıkmıştır. Ve şu anda da mübalağa etmeden diyorum çok

ciddi bir kabz pençesi içinde bulunuyoruz yeniden. Bütün

dünya böyle bir sıkıntıyı yaşıyor ve Türkiye'de bundan

nasibini alıyor. Beşaret vermek bu kelimenin daha doğrusu

bişarettir. Fakat Türkçemizde Galata meşhur olarak beşare

şeklinde yerleştiğinden dolayı garip bir kelime kullanarak

orijinalite yapmak istemedim. Beşaret. Siz öyle biliyorsunuz

onu. Müjde demek. Beşaret verme mevkinde değilim. Durumu ona

da müsait değil. Kehanette bulunmayı hiç sevmem.

Başkalarının kerameti veya kehaneti intakı bilhakkı

olabilir. Benimki sürçülisandır. Denk gelebilir

bazen. Fakat bir şey arz ediyorum. Allah'ın bu

değişmeyen tarihi devri daimler prizmasında müşahede ettiğimiz

bu sürekli birbirine benzer hadiselerin birbirini takip

etmesi hususundan istimbatla ve mahpus sühre verdiği zannediyorum

edebiyat tarihinde bunu tanımışsınızdır. Bir eseriyle

azıcık kapı arayalım. Heya kilun nur sahibi. Şerata

aykırı panteist düşünüş, sözler, düşünceler ortaya attığından

dolayı öldürülmüştür. Nesimi gibi Bağdatlı Nesimi gibi

öldürülmüştür.

Karar kararabildiğin kadar zira kararmanın son noktası tıpkı

şafak öncesi gibi aydınlığın başlangıcı sayılır. Sıkıştır

sıkıştırdığın kadar çünkü sıkışmanın son noktası pençenin

gevşemesinin başlangıcı demektir. Bu tarihi tekerrürler

devri daim içinde hep yaşanmıştır. Inanıyorum ki

inşallah önümüzdeki yıllar yani yirmi birinci yüzyıla girerken

ricali devlet de bunu söylüyor. Herhangi bir mesnede

dayıyorlar mı dayamıyorlar mı bilemeyeceğim ben onu. Işte

bizim için millet çapında ve dolayısıyla da fert planında

ferah feza günler olacaktır inşallah. Huzura, rahata,

saadete kavuşacağız. Ne manaya geliyor bu? Bu şu manaya

geliyor. Hiçbir zaman bu tarihi tekerrürler devri daimi

cebri bir çizgide yani az katı bir determinizma içinde

cereyan etmemiştir. Bunun bu istikamette cereyanını sebepler

planında planlayan her zaman bir kutsiler ordusu olmuştur. Bu

açıdan da ben sizlere bu tabiri kullanmak caiz midir

bilemiyorum. Bir yönüyle kaderin cereyanını

kolaylaştıran kutsiler nazarıyla bakıyorum. Kader

nasıl olsa öyle cereyan edecek. Ama sizden teşebbüsü, sizden

sebeplere eskiler tevessül derlerdi. Başvurması ve

dolayısıyla kaderin cereyanını sanki kolaylaştırmak. Allah'ın

hakkımızda bu türlü takdirde bulunmanıza müracaatta

bulunuyoruz demektir. Ve siz bu önemli misyonu edaylayacaksınız.

Size isterseniz kaderin müsehilleri kaderin

müyessirleri denebilir yani. Milletimizin mahkus kaderinin

değiştirilmesi itibarinin ikvale dönmesi için siz

iradelerinizle bir şeyler yapacaksınız. Allah da inayeti

ile tecelli edecek ve inşallah mahkus kaderimizi değiştirecek

diyoruz. Bu misyonu eday edeceksiniz ve inanıyorum ki

Cenabı Hak sizin inşallah durmayan, tevekkuf yaşamayan ve

ülfete pabuç bırakmayan ciddi gayretleriniz ve

çiftlerinizle bu sıkıntıyı da aşacak inşallah aklınıza başka

bir şey gelmesin. Başkalarının sokakta, çarşıda, pazarda öyle

iktidar ve idare adına aradıkları şeyler bizden

fersah fersah uzaktır. Bizim meselemiz insan meselesi ve

kültür meselesidir. Bizim işimiz bütün dünyaya Allah

Resulü'nden gelen ruhumuzun ilhamlarını duyurmak ve herkesi

belli bir şeye uyarmak. Kaldı ki eski vatanımız Asya sitepleri

sadece biz. Gideceğiz orası bizim ana yurdumuzdur. Bugünkü

ana yurt Anadolu bir yönüylü ana yurdun bağrında büyümüş,

gelişmiş, bugünlere ulaşmıştır. Şimdi bize düşen şey anamıza

karşı babamıza karşı vefa hissiyle gerilip gidip yeniden

onlara sahip çıkmaktır. Ve biz bu vefa borcunu eda etmeye

çalışıyoruz. Bize bu mevzuda niye buraya geliyorsunuz? Ne

arıyorsunuz buralarda diyenleri hep bu hissimizi bu şekilde

eda ettik, ifade ettik. Anamıza karşı vefa borcunu eda

ediyoruz. Müslümanlık bize Asya'dan gelmiştir. Müslümanlığın

menbaı Kabe'dir. Sağnak sağnak vahiy orada yanmaya

başlamıştır. Her şey Medine'de tüllenmiş site İslam Devleti

Medine'de teşekkül etmiştir. Fakat oradan böyle dosdoğru

bize gelmemiştir Anadolu'ya, milletimize. Müslümanlık bir

kavis çizerek Asya'ya uzanmış, Buharalara, Semerkantlere,

Taşkentlere uzanmış. Daha Hicri doksanıncı senede Buhara

fethedilmiş. Hicri dördüncü asra gelince İsmail Hamit

danışmanının ifadesiyle binlerce çadır Türk Müslüman

olmuştur. Bu açıdan Allah'ı tanıma Resulullah'a ulaşma

Kur'an'la bütünleşme ilahi nimetlere karşısında biz o

ilklere sahabe efendilerimize, Raşit Halifeler

efendilerimize medyuniyetimiz ölçüsünde Asya'da Müslümanlığa

ilk evet diyen Buhariler, Müslimler, Ebu Hanifeler,

İmam Ebu Yusuflar bunlara medyunuz. Bu açıdan Asya'ya

borcumuz çok büyüktür. Ve ilk dönemden sonra Müslümanlığın

kayyimi diyebileceğim esas güç kaynağı onu on asır ayakta

tutacak bütün dinamikleriyle tamamen Asya blokajlıdır.

Asya'ya dayalıdır. Bu açıdan da biz Asya'ya karşı medyunu

şükranız. Ömür boyu böyle bir vefa borcunu edaya etmeye

çalışsak da zor eda edersin. Ve inşallah hep bunu

soluklayacağız. Asya'ya medyunuz, anayurda dönüyoruz.

Ve sadece anayurda değil. Dünya sizi hiç tanımıyor. Ben

Cihan Ünal'ın bir programını seyrettim televizyonda. Dünyanın

değişik yerlerini dolaşıyor, elinde mikrofon. Öyle o

muhteşem şehirlerde, büyük şehirlerde mesela Nijersi gibi

diyelim, San Francisco gibi, Los Angeles gibi şehirlerde

çarşının ortasında bir adamı kelli felli bir adamı

durduruyor, soruyor ona, Türkiye diye bir ülke biliyor

musun? Birkaç Türkiye, Türkiye, Türkiye diyor, ondan sonra

galiba diyor, Afrika'da bir küçük zenci devleti diyor.

Mübalağa etmiyorum. Ve esas arkadaşımızın arz ettiği bir

şey arz edeceğim. Burada çok merak ederseniz ismini de

veririm. Bir de kendinizle görüşürsünüz. Bir esnaf, bir

tüccar arkadaşı. Amerika'da bir partta değişik ülkeler,

coğrafi durumu, ihtisadi durumu, ekonomik durumu

itibariyle programlanmış efendim bir diskete neyse

disketlere veya bir bilgisayar var. Kendi ülken adına Türkiye

deyip tuşa basıyorsun, orada Türk kağıtında ne istiyorsan

sana malumat veriyorsun. Değişik ülkelere baktım diyor.

Değişik ülkelere baktım. Mesela Senegal'ı bile söylüyor.

Somali'yi söylüyor. Bilmem Afrika'da nereyi söylüyor? Bir

de diyor merak Türkiye'ye sorayım dedim. Bastım ekrana

tepeden tırnağı beni terletecek şu yazı çıkmaz mı? Türkiye

hakkında bana bir şey programlamadılar dedi. Değerinizi

yani. Bala'yı diyorum bunda ve siz de rica ederim. Hovalı

olacağınıza gerçekten biraz daha realist olmaya çalışın. Ve

inşallah gelecekte bunu daha değişik zaviyelerden kıracak

ve bu ülkeyi tanıttıracaksınız. Yeni bir Türkiye ortaya

koyacaksınız inşallah. Allah inayetini üzerimizden eksik

etmesin.