Dünyada cennetin yamaçlarında dolaşma, Hayatını ahirete göre planlama, tertemiz hayat yaşama

Dünyadayken cennetin yamaçlarına dolaşmak ne demektir? Biz de hayatımızda bu duygu tüm canlılığıyla yaşayabilir miyiz?

Evet, bu bir yönüyle hayatını ahirete göre planlama demektir. Yani ne yanından bakarsanız bakınız, onda iman, onda marifet, onda muhasebe, onda mürakabe görürsünüz.

Zannedersiniz Cenab-ı Hakk'ın müşahadesi altında dolaşıyor. İşte bu bir yönüyle ahiretin yamaçlarında yaşama demektir.

Yarım adım yanlış atmaz, tam adım değil, yarım adım. Ayağını kaldırsa yarım adım atacağım diye geriye çeker onu yanlıştan.

Sahabe-i kiram budur ve onlar dünyada ahiretin yamaçlarında yaşamışlardır.

Bir ayakları dünyada, diğer ayakları belki de sağ ayakları, sağ elleri, sağ gözleri, sağ kulakları, bütün sağ duyuları ahirette.

Pergel gibi bir ayakları dünyada, bir ayakları ahirette. Bir muvazene kurmuşlardır ama büyük çoğunluğu itibariyle duyguları ve düşünceleriyle ahirette dolaşırlar.

Bu herkes için mukadderdir Allah'ın inayet ve keremiyle. Herkes imanda az derinleşse, az daha ufku derinleşse ve yükselse Allah'ın inayet ve keremiyle bunları görecek ve duyacaktır.

Bir. İkincisi bazı şeylere muhtalif olmak amelde ve salihatta biraz ısrara vabestedir.

Objektif olmayabilir ama arz edeceğim bazı şeyler vardır ki yirmi sene otuz sene mesela diyelim ki bir gece teheccüdünü üç sene hiç kaçırmadan kılarsınız.

Mesela üç sene vitri vacibi yatsının arkasından değil de madem aleyhissalatü vesselam öyle yapıyordu hayatında yatsının arkasından kılıp yattığını hatırlamıyorum hiçbir hadis kitabında.

Ama cevaz vermiş. Hazreti Ebubekir öyle yapıyor Hazreti Ömer başkasını yapıyor ona da olur diyor öbürüne de olur diyor.

Bir üç sene vitri vacibi seher öncesi teheccüd ekleyerek kılın zannediyorum açılacaktır bazı şeyler vicdanınızda bazı şeyleri duyacaksınız.

Yani her tecrübe kendi sahasında yapılır.

Çok basit şeyler fiziğin tecrübesini deneyini kimya laboratuvarında yapamazsınız.

Yapsanız çok yanlış şeyler elde edersiniz.

Biyoloji laboratuvarında fiziğin kimyanın deneyini yapamazsınız.

Biyolojiyi de fizik ve kimya laboratuvarına götüremezsiniz yanlış şeyler elde edersiniz.

Kalbi meseleler, vicdani meseleler, ruhi meseleler, hissi meseleler ve taifle alakalı meseleler bunlar Rab'le irtibatla ayrı bir sahada ayrı bir vadide değişik tecrübelere tabi tutularak inkişaf ettirilir.

Ve ahirete gitmeden fekeşefne anke gıda ki sırrı zuhur eder.

Gözden perde kalkar çok hakikatleri ayağımdayan görebilirsiniz.

İnsanların için okuyabilirsiniz.

Allah gözünüzün içine bir feraset nuru perçinler.

Bakınca insanların duygu ve düşüncelerini sezebilirsiniz.

Ama bu bazı istidatlarda birdenbire kibrit çakıyor gibi birden olur.

Fakat genelde ervaine bağlıdır.

Kırk gün tertemiz hayat yaşama, kırk ay tertemiz hayat yaşama, kırk sene tertemiz hayat yaşama.

Otuz sene yaptınız demek ki benim inkişafım ancak kırk seneye bağlıymış diyeceksiniz.

Hele bir devam edelim.

Allah'ın inayeti ve keremiliği olacak.

Nitekim bir kısım hadis-i şeriflerde deniyor insan kırk gün harama elini sürmez hep helal yerse içine hikmetler akmaya başlar.

Kırk gün yalan söylemeden hep doğru konuşursa içine hikmetler akmaya başlar.

Bunun gibi değişik şeyler de öyledir.

Allah Celle Celaluhu böyle ahiretin yamaçlarında bizi gezdirecek.

Daha dünyadayken böyle olacak.

Bir de bu meseleyi büyükler açısından.

Mesela bir Muhiddin ibn Arabi, bir İmam Gazali, bir İmam Rabbani, bir Üstad Bediüzzaman gibi,

Mevlana Halid gibi, Şah Veli gibi, bir Abdullah Dehlevi gibi büyük insanlar.

Veya bir laikada ifade edildiği gibi, mesela bir Hacı Ehrar gibi, bir Şeyh Harrani gibi, bir Abdülkadir Ceylani gibi.

İnsanlar bu meseleyi daha farklı görmüş, daha farklı müşahede etmişlerdir.

Yani buradayken, dünyadayken, ukrevi levhalarda, berzahi levhalarda ileride görecekleri her şeyi aynı ile müşahede etmişlerdir.

Yani senin bu gününü kaderi levhalarda, berzahi levhalarda, yarınını, öbür gününü, daha öbür gününü, hatta hüsnü akıbetini,

suyu akıbet deyip de teşevvümde bulunmayalım, güzel bir akıbetle hayatının sona ermesini müşahede etmiş, senin çehrende okumuşlar bunları.

Bu da daha farklı bir şeydir.

Bir yönüyle belki çalışmaya vabestedir ama, fakat diğer yönüyle istidada vabestedir.

Eğer mercan balıysanız veya mercan ağacıysanız bağrınızda inciler yetişir.

Herkesin istidadına vabestedir.

Asar-ı feyzi halk arasında meşhurdur.

Nisan yağmuru yağınca yılan ağzını açar, zehrini alırmış.

Sadef de mercanını alırmış ondan.

İşte onu aşamayız, o bizi aşan bir mevzudur.

Cennet yamaçlarında gezmenin bir yanı da budur.

İçinizde istidatlı olan bu dönemin velileri, bu son seviyede de inşallah onu yakalarlar, onu yaşarlar, onu hayatlarına hayat kılabilirler.

Yalnız himmetler âli tutulmalı.

Hem şahsen insan-ı kâmil olma hedeflenmeli, hem de toplum halinde insanlığın insan-ı kâmil olmaya yönlendirilmesi mevzunda himmetler çok âli tutulmalı.

Biz küçük olabiliriz ama bütün insanlığın kurtarılması hedeflenmeli.

Çok gidersek, dağılırsak ihlası kaybederiz.

Keyfiyet çok önemlidir.

Bunlar nefsin aldatmalarıdır.

Evet, çok insanı anlatalım ama bu arada aldanmayalım.

İhlası da elde etmeye çalışalım Allah'ın inayet ve keremiyle.

Yaptığımız her şey Allah için olsun.

Öbürü aldanmışlık olabilir.

Evet, hem çoğa talip olma, hem büyüye talip olma, hem de nefsin ıslahına çalışma Allah'ın inayet ve keremiyle.

Ama mutlaka kâmil insan olma hedeflenmeli.

Büyük insan olma hedeflenmeli.

Bir laikada işaret ediliyor.

Azami takva, azami ihlas, azami velayet hedef olmalıdır.

En büyük veli olmaya çalışmalı.

Keramet sahibi değil.

En büyük veli olmaya çalışmalı.

Gözlerin içine Allah'tan başka hayal girmemeli.

Ağzından başkasını konuşmamalı.

Kulak ondan başkasını duymamalı.

Ümmeti Muhammed'in ızdırabı vicdanda yaşanmalı.

Az gülünmeli.

Çok ağlanmalı.

Izdırapla inlenmeli.

Dertler düşünülünce uyku kaçmalı.

Kalkıp deli gibi sokaklarda dolaşılmalı.

Evet, Allah bir gün gelecek.

Bir velayet zirvesini oturtacak.

Belki o zaman sana büyük ihramlarda da bulunacak.

Gözünden perdeyi kaldıracak.

Sonra anlayacaksın ki haktan ayağın bir nesne yokmuş ama sen şurada burada geziyormuşsun.