Mektup 10

(İkinci Hulusi’nin bir fıkrasıdır)

بِاسْمِهِ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ‮

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬تَعَالَى‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬

بِعَدَدِ‮ ‬حُرُوفَاتِ‮ ‬الْقُرْآنِ‮ ‬وَ‮ ‬بِعَدَدِ‮ ‬حُرُوفَاتِ‮ ‬رَسَائِلِ‮ ‬النُّورِ‮ ‬الْمُتَمَثِّلَةِ‮ ‬فِى‮ ‬تَمَوُّجَاتِ‮ ‬الْهَوَاءِ

Eyyühe-l Üstad-ül A’zam ve-l ekrem ve-l eazz!

Aziz Üstadım!

Hayli zamandan beri şiddetle muntazır bulunduğum lütufname-i fazılanelerini 30 Şevval-i Şerif’te bayram tebriki 124…… lâyık oldukları feci’ akibete uğradıklarını mübeşşir adalet-i İlahiyenin tecellisi ve Yirmiikinci âyet-i kerimenin istihracına dair mübarek Feyzi, Tahsin ve Hilmi Efendilerin üç kıymetdar haşiyeleri ve hadîs-i şerifin nihayetindeki âyete ait tetimme kemal-i iştiyak ve ihtiramla alıp, Nur Gül fabrikaları devairine tebliğ edildikten üç gün sonra, dakik bir-iki mes’ele-i mühimmeyi kabl-et tahrir tebşir eden üçüncü bir keremnameyi Gül ve Nur fabrikaları müdürlerinden almağa muvaffak oldum. Ve nur-un alâ nur halinde tevfikat-ı adîdeye arz-ı şükran etmekte ve cevab-ı âcizi kaleme alınmak emellerinde iken bu da ayrıca bir fazl-ı kebir ve mahz-ı rahmetullah olarak birinci mes’ele-i amîkanın sebeb-i evveli musarrah, sebeb-i sanîsi muzmer ve müstetir olarak kema hiye hakkıhâ tastîr buyurulmuş.

İkinci mes’ele keza lillahilhamd yekdiğerini velî eden beşaretli letafetli, kerametli, saadetli, selâmetli, halâvetli, faziletli, hüsünlü, izzetli, şerafetli ihsanname-i faziletmeabîleri bil’umum Risale-in Nur şakirdlerinin ümidlerini takviye ve tarsin ve ruhlarına neş’eler, sürurlar saçarak taze hayata mazhar etmişlerdir.

يَا‮ ‬دَائِمًا‮ ‬بِلاَ‮ ‬فَنَاءٍ‮ ‬وَيَا‮ ‬قَائِمًا‮ ‬بِلاَ‮ ‬زَوَالٍ‮ ‬يَا‮ ‬مُدَبِّرًا‮ ‬بِلاَ‮ ‬وَزِيرٍ‮ ‬سَهِّلْ‮ ‬ِلاُسْتَادِنَا‮ ‬وَ‮ ‬رُفَقَائِنَا‮ ‬الصَّادِقِينَ‮ ‬كُلَّ‮ ‬عَسِيرٍ

وَ‮ ‬يَسِيرٍ‮ ‬جَمِيع‮ ‬مرادهم‮ ‬و‮ ‬حصّل‮ ‬مرامهم‮ ‬و‮ ‬اثّل‮ ‬مقاصدهم‮ ‬و‮ ‬حقّق‮ ‬اعمالهم‮ ‬و‮ ‬آمالهم‮ ‬و‮ ‬طوّل‮ ‬عمرهم

فى‮ ‬خدمة‮ ‬القرآن‮ ‬و‮ ‬الايمان‮ ‬آمين‮ ‬بحرمة‮ ‬سيّد‮ ‬المرسلين

Üstad-ı A’zam! Birinci ve ikinci Nur nehirlerini malûm-u kerimaneleri bulunan fabrikalara akıtırken demiştim ki:

Kardeşlerim! Bu üstadî nameler ismen mektub namıyla mevsûm ise de, hakikatta birer kitab-ı cemi’-il hakaik oldukları zahir olmakla; üstadımızın re’ylerini de aldıktan sonra tevhid edip bir risale olarak Risale-in Nur katarına dâhil edelim diye yazmıştım. Halbuki kardeşlerimle istişare etmek istediğim mes’ele hakkında, beş gün evvel irade-i Üstadaneleri şerefsâdır olmuş imiş. ……… daldım. Demek her şeyi kalem ile arz etmek zâiddir. Kalben tasavvur dahi tahriren arz edilmiş mesabesindedir diye, Rabbim Celle Şanühü Hazretlerine nihayetsiz hamd ü sena ve tükenmez şükürler ettim.

Nuranîlerin emirber neferi

Hulusi-i Sanî Sabri