Mektup 79
(Risale-i Nur şakirdlerinden Muallim İhsan’ın Risale-i Nur’a karşı söylediği bir fıkrasıdır.)
Aldım elime nurumun nuru, gönlümün süruru
Bırakalım elden gururu, yalvarırım ger gördüm kusuru
Deli dilim bıraktır fısk-ı fücuru, Nur feyziyle tahkim kıl sudûru
Gördükçe, okudukça Nur sözü, devâ; bekâ merhemi, kalb özü
Lakayd olmamış dilinde, durmalı Nur Söz elinde dilinde
Tefsir nam Kur’an-ı Kerim Nur sözlerinde, aldıkça her an nurundan lem’a gönlümüze
Rahman-ur Rahîm lütfetti nurunu bize, Cennet-ül Firdevs va’deylemiş hizmetimize
Zerrat-ı nurunca hamdolsun Rabbimize, nur-u feyz-i Kur’an nakşını kalbimize
İsteriz rızasıyla Rabbimize, وَمَا اُبَرِّئُ devası ile müteveccihiz Rabbimize
Ey müncî’, ey muhyi erdik sözüne bînihaye lütf-u hidayetin cümlemize
Risale-i Nur şakirdlerinden
İhsan Abdurrahman