Mektup 38
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz Üstadım Efendim Hazretleri!
Dünkü Pazartesi ikindi vaktinde İslâmiyetin bir bayrağı ve hizmet-i Kur’aniyenin büyük kahramanı Hüsrev’in içinde tecelli eden güneşin şaşaa-i nurundan kendi zâtı görünmeyen reşhavari bütün Risale-in Nur’un hakiki hizmet nuru görünen şu kıymetdar mektubu aldım.
Mağribden görülen en büyük atiyye-i İlahiye ve bürhan-ı Sübhaniye ve i’caz-ı Kur’aniyeyi gözlere gösteren hediye-i Furkaniyelerimizin yed-i fazılanelerine vusul bulduğunu ve evvelden beri hikmetini bilmediğimiz halde hizmeti proğramda tesbit edilmiş bir şakird gibi, başka cereyanlara değil bakmak, değil meşgul olmak, hattâ düşünmesini bile fuzulî bilip sırf hizmet-i Kur’an ve imana atf-ı nazar eden talebelerinizin harekâtı kendi kendilerine olmadığını ve belki hikmet-i Rabbaniye rahmetiyle terbiye edilen ve herkes üzerinde nüfuzunu gösteren imanı elde etse, üçten ikisi bilmecburiye ister istemez salah-ı hale yüz tutan, en mühimmi hizmet-i Kur’an ve o kudsî nuru avlamak ve tutmak ve kazanmak olduğunu bedaheten müjde eden dünyadeğer ve belki dünyadan ve hayatımızdan kıymetdar ve her kelimesi birer dürr olan mektubunuzu aldım. Bizi kusurlarımızla böyle mübarek bir hizmette istihdam eden Rabbimize karşı nasıl hakkıyla şükür, kulluk edeceğimi bilemediğim ve yapmaktan âciz olduğumuzdan yine lisan-ı acz ile derim:
Risale-in Nur’un hurufatının ve temessülatının adedince şükürler olsun ol Hâlık-ı Kerim ve Rahîmimize ki bizi hem kavuşturdu, hem görüştürdü. Hem de günahlarımızla kabul edip istihdam ediyor.
Oradaki kardeşlerimize selâm ve hürmet ile el ve ayaklarınızdan öperim. Her ân nazarınızdan ve duanızdan dûr olmamaklığımızı rahmet-i İlahiyeden isterim ve niyaz ederim. Üstad-ı A’zamım, Efendim.
Üç gün evvel malûm mes’elenin ikinci bir fıkrasını daha aldım ve alâkadar kardeşlerime tebliğ ettim.
Neam, Sadakte Talebeniz
H.Sanî Ali