Mektup 78

(Hulusi Bey’in Sabri’ye yazdığı bir fıkradır.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

Aziz ve muhterem uhrevî kardeşim!

Sure-i Fil’in mübarek nüktesi filleşmiş olan nefsimi karınca yaptı. Sure-i Fil’in i’cazkâr tefsiri, Nurların bence en mühim bulduğum tefekküre şiddetle sevkeden hakikî hikmetine dikkat-i nazarı celbeden manevî zevki en yüksek mertebede temin eden hassalarını parlak bir surette taşıyor. Ve hâdimlerine an-samim-il kalb elhamdülillah dedirtiyor. Nurların en âciz ve kusurlu hâdimi olan bu kardeşinize zahir olan bir cihete daha işaret edeceğim.

Çok okumak yazmak ve yazdırmak zevki artırdığını malûm olan Nurlar’ın kelimeleri de maneviyatımda hayretbahş münevver meyveler verdiğini görüyorum. Her bir Söz, her bir Mektub, her bir tevafuk, her bir istihraç, acz ve fakrın esaslanmasına yardım etmekle kalmıyor, tefekkürü en âlî mertebeye çıkarıyor, şevk ile şükrettiriyor.

Bir noktayı daha temas edeceğim: Bu fena ve fâni dünyaya aid umûr ve tahammülsüz hâlâtta Nurlar’ı okumak ve bilhassa yazmak ve yazdırmak i’cazkâr tarzda umûr-u teshil ve o elîm hâlâtı zevkli ve sürurlu hâlâta tebdile en mükemmel vasıta oluyor. Hele risalelere ehemmiyetle nazar-ı dikkati celbeden Gavs-ı Geylanî Hazretlerinden istimdad, hiç boşa gitmiyor. Binlerle tecrübeme istinaden ben de bu ehemmiyetli ve şevk ile harekete geçmeyi temin edecek olan müjdeli ve Nurlar’ın malı ve onların revnaklı meyvesinden bir nebzecik hakikatı izhar etmiş oluyorum. Tecrübesi kolaydır.

Kardeşiniz

Hulusi