Mektup 9

(Kahraman Rüşdü’nün bir fıkrasıdır)

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Çok muhterem ve canımdan sevgili Üstadım Efendim Hazretleri!

Mehmed Feyzi ve Tahsin kardeşlerimle medar-ı muarefe olmak üzere son yazdığınız haşiyeleri yazarken, Erzincan’ın zelzelesinden sonra, Hüsrev kardeşimin ezan mes’elesinden mukaddem görmüş olduğum bir rü’yayı hatırladım.

Sevgili Üstadım, rü’ya şudur: Bir meydanlıkta Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm’ı uzun ve kalınca bir direk üzerinde oturmakta olduğunu görüyorken, baktım benzi sarı ve sakal-ı şerifi sarı idi. Birdenbire ayağa kalkarak, yanında bulunan dokuz-on kadar eşhastan siz Üstadımıza Kastamonu’dan ve bize de buradan yani Isparta’dan, ben de Erzincan’dan manevî taarruz edelim dedi. Hemen uyandım. Elhamdülillah Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimizi ilk gördüğüm rü’yam olduğu için çok sevinmiştim. Allah hayreylesin.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Talebeniz Rüşdü