Mektup 68

(Yusuf’un bir fıkrasıdır.)

Lisanım lâl oldu, hayrette kaldım

Her sözün âb-ı hayattır, içmeyen bilmez

Sırr-ı hikmettir bu nurlu sözün

Bağ-ı gülistandır, gülleri solmaz

Enhür-ü Nur’un bahrine daldım

Bu yola baş veren ebedî ölmez

Görmek isterim Üstadım yüzün

Hızır’ın hayatını andırır sözün

Hak sizi bu asra armağan vermiş

Melalet ehlini ikaz ediptir

Hiç var mıdır böyle manevî yaraları sarmış

Ehl-i salahata mürşid sözün

Kur’anın eczahanesinden şifalar almış

Küfre, dalale, seddi çekiptir

Hikmet-i Lokman’ı andırır sözün

İskender-i Zülkarneyn’i andırır sözün

Her bir kelâmın bahr-ı ummandır

Mir’attır bu dünya Hâlık görünür

Nice susuzları kandırır sözün

Her eşya esma-i hüsnanın nakşını gösterir

Kandilsiz mescide döndü kalbi beşerin

Hâlıkını bilmeyen elbet sürünür

Sönmez kandilleri yandırır sözün

Mir’at-ı Muhammedîyi andırır sözün.

Risale-i Nur şakirdlerinden

Yusuf