Mektup 41

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬تَعَالَى‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬بِعَدَدِ‮ ‬مَالاَ‮ ‬نِهَايَةَ‮ ‬لَهُ

Hayatkâr Üstad-ı A’zamım, Efendim Hazretleri!

Risale-in Nur’un umûr-u hariciye memuru, gayyur Rüşdü’nün maddeten vazifesinden infikakinden mütevellid meyusiyetlerimiz izale edilir ümidiyle beklerken, bir de işittim Re’fetimiz de o yola gönderilmiş. Bir kat daha teessürümüz tecdid edilmiş idi. Bugün ise şu mektub, Gül fabrikası sahibinin de sevkedilmekte olduğunu ihbar etmekle, kuvve-i maneviyemi bir kat daha za’fiyete düşürdü. Lillahilhamd bu Kur’an hâdimleri nerede olsalar vazifeden çekilmezler. Fakat Gül fabrikası müdür-ü gayyuru ve Nur fabrikası sahibi, bu zâtlar yedi seneden beri münzevi yaşıyorlar. Hayat-ı içtimaiye ile aslâ alâkadar değiller. Böyleler için, şöyle böyle kimseler ile temasta bulunmak pek müşkil olduğunu yakînen bildiğim için, teessüf ve teessürüm hadsizdir. Yalnız Hâfız Ali o muhitlere nezaret etmektedir. Nur fabrikası sahibine bugün şöyle cevab verdim:

Rabbimin lütf u keremine dayanarak söylüyorum ki: Hazret-i Kur’anın ve dellâl-ı Furkan hâdimini bırakmaz. İnşâallah bir-iki gün sonra yine vazife-i asliyesine geçecektir. İnşâallah Rabbim beni meyus ve mahcub bırakmaz. Hem mektublarımız haftasına varmadan geliyordu. Bu defa on gün oldu, bir zuhurat olmadı. Şimdiye kadar yakın yakın tenvir edildiğimiz için biraz gecikse intizarda kalıyoruz. Oradaki gayyur kardeşlerimize yegân yegân selâm ve hürmetlerimi arzeder ve aziz Üstadımın da mübarek dest ü damenlerinizi öperim.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Hakir talebeniz Hulusi-i Sanî