Mektup 17

(Yine Hüsrev’in)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬تَعَالَى‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Sevgili ve muhterem Üstadım!

Kemal-i hürmetle damenlerinizi öper, Cenab-ı Hakk’ın nihayetsiz rahmetine mazhariyetinizi ruz u şeb dua etmekteyim.

Sevgili Üstadım! Bu sene Ramazan-ı Şerif’ten sonra gönderdiğiniz Otuzbirinci Mektubun Şualarını adık. Bu Şuaların fevkalâde olan güzellikleri bizim hüzünlerimizi gidermiş, teessürlerimizi unutturmuş. ta’til-i iştigal eden kalemlerimizi tahrik ederek faaliyete geçirmiş. Ehl-i dalaletin insafsızca hücumlarına karşı, ruhumuzu çelikten kalkan eylemiş. Lisanımızdaki sükûneti kaldırmış, kalblerimize pek büyük metanet vererek yüzümüzü kendisine akıtmakta olduğu yeni yeni enharıyla mütemadiyen büyümekte ve yükselmekte olan Nur’un bahr-ı ummanına çevirmiştir. Bilhassa yenilikleriyle beraber kalblerimizi sürurla dolduran letafetleriyle ruhumuza mütemadiyen lezzetini takdim eden bu Şualar’ın talebelerinizde bıraktığı intiba’lar tarif edilemiyecek derecede büyüktür.

Aziz Üstadım! Bu sene köyde …… ikamet etmekte olduğum için, arkadaşlarımdan uzakta yalnız olarak yaşıyorum. Şualar’ı Isparta’dan getirdim. İlk yazdıklarımı Isparta’ya arkadaşlara gönderdim. Fevkalâde bir iştiyakla mütalaa ettiklerini Rüşdü yazıyor. Sizin için birer nüshasını tevafuklu olarak yazdım. Nezdimde duruyor. Sevgili Üstadım! Bu Şualar’ın o kadar şirin tekellüfsüz tevafukları var ki, şimdiye kadar yazılanların fevkinde bulunuyorlar. Bilhassa Âyet-i Hasbiye’nin 24. sahifenin cemal-i İlahîyi tavsif eden kısmında 13 satırda hiç eksiksiz 81 tevafuk var. Hem Âyet-ül Kübra’nın ikinci tebyizi benim elimde olmuş. İhtiyarsız olarak satırlar başlarında gelen eliflerin adedi 377 olmakla, birinci tebyizinde risalelerin ismini, ikincisinde de bir noksan fark ile müellifinin isimlerinden Said-i Kürdî ismini elifler adediyle yazmakla, bu azametli Şua, kerametini göstermiş. Diğerlerinin tevafukları bazı sahifelerde altmıştan fazlayı buluyor.

Hem sevgili Üstadım, bundan iki sene evvel beni bir seneye yakın bir zamana kadar kendisiyle meşgul eden ve her göreni hayrette bırakan ve Lafzullah ve Lafz-ı Rabları yaldızlı yazılmış olan Kur’anı yazarken Isparta’da evim tekrar taharri edilmiş ve sevgili Üstadına olan şiddetli vaziyetlerine karşı müdafaa etmekte Cenab-ı Hak mahcub etmemiş ise de, size daha çok şiddet verdirmemek için iki seneden beri mektub yazamamıştım. Cenab-ı Hakk’a bînihaye hamdolsun ki Sabri ve Hâfız Ali kardeşlerimin arzuları üzerine, sevgili Üstadıma iki sene sonra bu mektubumu takdim edebiliyorum.

Sevgili Üstadım, bizim halimizi soruyorsun. Rahman olan Zât-ı Zülcelal’e bîhad şükürler olsun ki, cümlemiz sıhhatteyiz. Talebeleriniz size her vakit dua etmektedirler. Talebelerinizin kalemleri büyük bir şevk ile işliyor. Hâfız Ali’nin kalemi durmuyor. Sarıbıçak Mustafa’lar ve Ali keza. Re’fet Bey hem yazıyormuş, hem de bunların daha fevkinde ifade ve beyan olamaz diye medihlerini ediyormuş. Bugün son gönderdiğiniz Arabî tevhid mektubunu Abdullah getirdi. Cenab-ı Hakk’a sonsuz şükür olsun ki, birbirlerinin defter-i a’maline kalemleriyle mütemadiyen hasenat yağdıran kalemleri yine birbiriyle bağladı, kalblerimizi bir yerde yine birleştirdi.

Kıymetli Üstadım! İrsaline va’d buyurulan, 23 mes’ele-i mühimmeyi ihtiva eden eşrat-ı saattan olan Beşinci Lem’ayı sabırsızlıkla beklemekte olduğumuzu arzeder, daha çok yazmak istediğim bu mektubuma nihayet vererek, uzun hasretliği kısaltan bu mektubumla el ve ayaklarınızı öperim aziz ve muhterem Üstadım!

İsyan ve cürümlerinden dolayı Hâlık’a karşı daima şiddetli bir hicab içinde bîkes yaşayan kusurlu talebeniz

Hüsrev