Mektup 23

(Merhum muallim Hâfız Ali Osman’ın bir fıkrasıdır)

Faziletlû efendim!

İ’caz-ı Kur’aniyedeki hal, görenleri mutlaka mütalaa etmeğe sevkediyor. Mütalaaya başlandığı vakit gam, keder ve bütün düşünceler zâil olup, bir neş’e ve sürur içinde kalarak, mütalaadan kendini alamıyor. Âyet-i kerimelerden çıkarılan hakaik ve dekaik, akıllara hayret veriyor. Kur’an-ı Azîmüşşan’ın bir beşer ağzından çıkabilmesi imkânı olmadığını, her bir satırı isbat ediyor. Mu’tekidlerin itikadını takviye ve mütemerridlerin şekk ve tereddüdlerini izale ediyor. Meğer ki neûzü billah خَتَمَ‮ ‬اللّه âyet-i kerimesinin mazmununa dâhil ola. Gafletle okunmayıp dikkatle mütalaa ve bazı yerleri tekrar okunmak îcab ediyor. Yalnız bendenizin sinnim iktizası kuvve-i hâfızam aslâ kalmamış. Hatırımda bir şey kalmıyorsa da, ruhumda bir zevk ve lezzet devam ediyor. Teveccühat-ı şerifinizin devamını rica ve ellerinizden öperim efendim.

Muallim-i mütekaid talebeniz

Osman Balta

Hocam Allah rahmet eylesin. Emin